U2 dhe egoja e Bono Vox

Të marrësh pjesë në një koncert të grupit irlandez është si të marrësh pjesë në një parakalim të shkurtër të historisë së Irlandës. Në të gjen gjelbërimin e fushave të ulëta të ishullit magjepsës, karakterin burrëror e krenar të meshkujve e besnikërinë ndërthurur me fisnikëri të femrave, vuajtjet e konfliktit dhe gëzimet e paqes. Zakonisht, [...]

1 Komente

"Albumi i fundit i grupit eshte nje sukses i vertete muzikor..."

Nuk e besoj se eshte i tille. Shume reklamim nga BBC-ja per kete album, nuk e fsheh dot qe ai eshte nje mishmash i nxituar per te dale sa me shpejt ne treg (albumi pritej te dilte ne vjeshte 2008, doli me se fundi ne fillim te marsit 2009). Nuk ekziston nje fill qe peshkon kenget e albumit, aty ku teksi eshte i mire, vokalisti nuk arrin ta beje te tijin, aty ku vokalisti eshte i perkryer muzika eshte mediokre. Po, ka momente te bukura, por kjo nuk perben sukses te vertete muzikor, vecse nje album mesatar ose pak mbi mesataren. Nuk dua te flas per single-in e pare Get on your boots, sepse eshte nje katrahure muzikore qe nuk e meritonte te ishte si prezantuese e albumit. Me mire ta kishin nisur me White as snow.

Tashme jam lodhur nga Bono-mireberesi, humanitari (me parate e botes). Me duket si shembull i shprehjes "u rrit kungulli e mori gardhin"

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).