Tek semafori

Janë të shkrifëta rrugët e Manhatanit
Të plleshme.
Plisa njerëzish shkërmoqen butë
Nëpër gishta ndërtesash
Nën kosa borish,
Përposh zorrës vaditëse
Të sirenave;
Zjarrfikëse.
Polici.
Ndihmë e Shpejtë.
Kundër-terror.
Haz-mat.

Zënë mat poshtë lavjerrësit sykuq
Të semaforit
Nën erë,
Bëja të hedh një hap plisarak,
Një hap që do shkrihej në “oh” të gjatë rrjedhe,
Një hedhje vetëbuzëqeshëse në greminë tretjeje
Sapo qepalla të mbyllej jeshile
- jeshile, jeshile si
gjestet e Deas sime
sa herë më shkrin ndër duar dielli
dhe i jap, fajtor, veç ca copa drite, -
Hidhem, shkriftohem mes turmës
Së murrme
Që fshehtaz pak pjalm
Pritshmërie
Mbllaçit ndër dhëmbë,
Ndërsa shkundet Manhatani
Si lesë ndjelljesh, tundimesh
Nën re kërcënimesh për frikë
E terror.

12 Komente

çpaska qene dita sot.. sa po thosha nga humbi teksti..

po kjo oshte Ode mor rapsod nju-jorku. Ode mer i thojn prefesorat.

...And the setting yellow sun

painting all of them

on one side only

with an ochre brush

Rows and rows and rows and rows of small stone slabs tilted toward the sun forever While on the far horizon Mannahattan’s great stone slabs skyscraper tombs and parapets casting their own long black shadows over all these long-haired graves the final restless places of old-country potato farmers dustbin pawnbrokers dead dagos and Dublin bouncers tinsmiths and blacksmiths and roofers house painters and house carpenters cabinet makers and cigar makers garment workers and streetcar motormen railroad switchmen and signal salesmen swabbers and sweepers and swampers steam-fitters and key-punch operators ward heelers and labor organizers railroad dicks and smalltime mafiosi shopkeepers and saloon keepers and doormen icemen and middlemen and conmen housekeepers and housewives and dowagers French housemaids and Swedish cooks Brooklyn barmaids and Bronxville butlers opera singers and gandy dancers pitchers and catchers in the days of ragtime baseball poolroom hustlers and fight promoters Catholic sisters of charity parish priests and Irish cops Viennese doctors of delirium now all abandoned in eternity parcels in a dead-letter office inscrutable addresses on them beyond further deliverance ..... excerpt Queens Cemetery, Setting Sun  by Lawrence Ferlinghetti

 

shume mire e shkruar kjo vjersha tende o Losttext. Qeshe duke lexuar sa me siper,  kur hapa Ppu dhe ajo qe ke shkruar me pelqeu shume. Pse nuk e vazhdon?

kp, pjeseza e shkeputur nga Ferlinghetti keshtu e kishte shtrirjen, apo keshtu e nxorri copy paste qe bere? Me qellon shpeshhere te kaloj ndane kesaj varreze, sepse kalon autostrada, dhe ka nje cope udhe ku mund ta shohesh pikerisht kete pamjen qe pershkruan poeti me gratacielat e Manhatanit ne sfond. Awesome poem!

ashtu e nxorri copy paste, pastaj iken dritat, dhe kur erdhen dritat nuk e redaktoja dot me.

m'duket se qenkemi me nje lagje...smiley

Apo i iken gjithe tirones dritat ne ate ore??

Keshtu si ka dale sikur e jep me mire ate pershtypjen e shperndarjes se parceles se varrezave. Nuk e di sa i dhene pas formes ka qene Ferlinghetti, turp ta pohoj s`e kam lexuar asnjehere...

vazhdoje Lost, se eshte shume e bukur.

Me teper se asgje te kam zili fjalorin e zgjeruar shqip qe ke. Komplimente! smiley

jo vetem shqip edhe ne anglisht shume elegante dhe fine i ka losti poezite.

vertete qe duhet ta mendosh punen e librit dhe ne anglisht lost!

Lost, qasja agraro-plisore e crowd-it ne manhattan sikur s'ma mush shum menien.

Fjala "e pelleshme" ma futi m'shpulle qysh te vargu dyt.

ps. Nga bregu kane grate nje mallkim "mos arrifshi pellua" qe me ka vra sa here e kam nigju.

ma boj kabull. s'po t'permend vargezimin e zhdervjellet etj, se keto jane gjona qe dihen tashme. dmth jane pjese e pritshmerise nga autori.

La_rosee, enka dhe emigrant, ju falenderoj per kohen, vleresimet dhe verejtjet.

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).