Stranger #1

stranger I

I have started this project called 100 strangers. One of my friends suggested and I am daring to photograph 100 people that I don't know.
My first stranger is called Emilio. He was sitting at the NY Library few weeks ago. I saw him as I was coming from the second floor of the library. He was lost into his world and i was asking myself to try or not to try ask this guy to photograph him. Usually, I would take shots of people without asking them. I know, I am bad, but by the time I go and ask people, the moment is gone and so is my chance to capture something that I will treasure for a life time.
Anyway, back to Emilio. I approach him and cordially I ask him to give me permission to photograph him. I say to him that I am starting this project and that would he be kind enough to allow me ask him few questions, and also take few shots of him.
To my surprise, he accepts the offer smiley As i have a conversation with him, I find out that he has just landed to New York city and is trying to make it like everyone else that comes here. He is a photographer and also is studying to become an actor. Emilio is from Columbia and his English is very good, even though I enjoyed speaking in spanish to him, taking the advantage of the few words that i have learned while living in NY.
I am happy to say that my first stranger photoshoot went well smiley
Thank you Emilio!

19 Komente

Shkrim i kendshem ky, ndoshta ngaqe dhe projekti eshte terheqes. Ky burri ketu ka njefare paraqitje dhe po qe se do t'i ece fati ne endrrat e tij (aktor) ma merr mendja se do t'i gjejne nje rol poeti nga ata te fandaksurit qe harrojne qumeshtin ne zjarr. Dhe kur e shohin qe eshte derdhur dhe ka qelbur tere stufen a pllakat a ç'te jete, marrin nje lecke ne dore, e shohin nje çast (ta pastroj, mos ta pastroj) dhe pastaj e flakin tutje duke thene thjesht : shit !, dhe dalin e ia kepusin ca birra te lira tek mejhanja e Xum Xixes (nje xexaku trupmadh te lagjes).

Pastaj kur kthehen te taposur, qumeshti domosdo eshte aty, ulen e shkruajne :

O Rruga e Qumeshtit,

qe me shpure drejt e ne birrari,

perse zbardhellon ti atje pa pasur

as mundesi te te fshije me lecke

une, nje kolumbian i felliqur qe droga

me ndjek nga pas edhe pa e thithur asnjehere

por qe bota deshiron te jem keshtu siç jam.

E une, Emilio Askushi dale nga asgjeja

pasi shaj "fuck you" tere boten qe vertitet rreth meje

hyj ne shtratin tim te felliqur duke mos menduar asgje.

Nothing,

Nothing,

Nothing.   

Hurbinek, se di pse me ben te qesh me komentet e tua. Ndonjehere me duket se gjithcka qe shkruan ketu e merr aq seriozisht saqe po te dalin bulza djerse nga te shkruajturit me pasion smiley Eshte thjesht nje perceptim i imi dhe te lutem mos u merzit sepse s'ta kam me te keq.

Sdq, flm qe more kohen tende per te komentuar edhe per ti bere nje permbledhje jetes se Emilios smiley

 

Hurbi ke mesuar anglisht? Apo me google translate?

 Patriote projekti yt eshte shume interesant. 5*

ai shalli i emilios...  priceless  smiley  

Pervecse great project (pune te mbare dhe sukses ishalla!), doja me pyt kujt aktori amerikan i ngjan ky? ka qene njeri ne nje film me studenta, nje tip komiku, qe mbante nje gjarper si pet ne dhome te konviktit... ai me erdh ne mend!

PS jo vetem peisazhet, por edhe portretet e njerzve great great! FLM qe i ndan me ne BF...

Emo, shalli ishte detaj i bukur. E kishte si "trademark" te tijen Emilio.

Faleminderit per kurajon edhe suportin. Ky projekt po me jep mundesine qe te takohem me njerez te cilet me suprizojne dhe me trishtojne me jetet dhe historite e tyre. Dje kisha mundesine te takohem me nje person i cili historia e tij me la pa fjale. Stay tuned b/c soon I'll post it.

 

 

Emo, duhet te dali ndonje Frank tjeter qe ti kendoje "strangers in the day" qe te me mbeshtesi edhe projektin tim smiley  smiley

Bellissima floreale,

Nuku merzitem une, asnjehere. Te pakten jo per kesi lloj ngacmimesh. Ne lidhje me bulezat e djerses, deshiroj te sqaroj audiencen e nderuar peshkore dhe peshkaqenore si me poshte :

Sasia e shkembimit te energjise se trupit tim me mjedisin rrethues, ne nje çast kohe te dhene t, dhe pavaresisht vleres E (epsilon) te luhatjes se temperatures se ketij mjedisi si pasoje e ndryshimeve te motit, eshte nje madhesi e pandryshueshme C (konstante). Te vertetohet se C = 0.

Sa here qe e rilexoj poezine time çastesore mbi Emilio Kolombin, nje pasardhes i Kristofor Kolombit, zbuluesit te ligjit te Kolombit Q= I²Rt, aq me shume me pelqen ajo. Dhe jam krenar, vertete, qe hyjnia e poezise, vete Apolloni nga Apollonia, me drejtoi doren te hieroglifoja keto shkronja te arta si me lart. Kur e mbarova poezine, e kuptova se kisha qene ne pavetedije, i perhumbur ne mendimet e hyjnise Apollo 13, duke shetitur nder Rruge Qumeshti dhe xhungla kolombiane alias pellumbore.

Por ç'mbetet nga e tere kjo ? Mbetet kjo qe si patosarak qe jam, nuk mund te mos shkruaj plot pathos e te mos vuaj perbrendshmi qe Pathosi nuk u be kurre qytet, duke mbetur perjetesisht nje fshat ku pasioni, dmth vuajtja, na rregjon dita-dites.

OK, le te themi se fundi dhe dy-tre vargje qe e ndjej se do te shperthejne plot furi nen urdherat e Apollonit :

Belle-Fleur, qui donc vous a donné ce beau nom intrigant,

serait-il peut-être l'oeuvre de quelque inconnu Don Juan ?

ou alors c'est les Dieux eux-mêmes qui tout en passant

décidèrent que l'univers ait son joyau charmant.  

Hubirnek, me ndjeni nuk ishte qellimi im te trazoj patosin tuaj.

Ju pershendes!

si patosarak qe jam, nuk mund te mos shkruaj plot pathos e te mos vuaj perbrendshmi qe Pathosi nuk u be kurre qytet

 

smileysmileysmiley

He ku ma boni Bellën me fillu me msu ene frëngjisht tani! smiley

Belle sic te kam thene dhe ne flickr te pergezoj per kete projekt qe kerkon guxim dhe durimsmiley

une per vete kam humbur shume portrete qe do doja shume ti merrja vetem se nuk kam qene gati tja kerkoj kete gje atyre qe doja te fotografoja.

mezi pres vazhdimin.

@Edrus, mos ja qaj hallin Belles! smiley

@Eni, flm yllo! Deri tani ky projekt ka shkuar mire sepse s'kam patur ndonje reagim negativ nga njerezit, apo ndonje sharje.

Ne fakt kerkon pak durim edhe kurajo, por duhet edhe nje moment qe personi te ndjehet ok me fotografine. Shume raste kur njerezit te shohin me camera in your hand, kane nje ndjenje tkurrje dhe dalin nga vetvetja.

nje nga pengesat e para qe ata qe duan te kapin portrete duhet te kapercejne eshte ti bejne pozuesit te ndihen te qete!

dhe ti dukesh qe ja ke arritur lal ndaj shume urime.

Lulke e bukur, thumbs up, patriote.  Great idea, great results already smiley

PS: S'do e kesh dhe aq te veshtire besoj, new yorkers are a good sport smiley.  They give u a hug or a finger right away, they don't waste your time smiley.

Shume interesante fotoja e Emilios dhe project-i Belle. Po presim te tjerat. Po kur ta mbarosh do i botosh ne forme albumi? Nese do e beje kete do ishte interesante te shkruaje dy rreshta per historine e tyre. Le qe ti ndoshta keshtu e ke menduar tashme smiley

 

@Monda, thanks dear! smiley

Deri tani kam takuar njerez interesant edhe kjo me shtyn akoma me shume qe te takoj dhe te fotografoj njerez te panjohur. NY mendoj qe eshte vendi me i pershtatshem sepse ka nje variety of people.

@Isabel, faleminderit! Shpresoj qe ta realizoj kete formen e publikimit sepse atehere do dilte nje projekt me i kompletuar. Le te shohim cdo sjelle e ardhmja. Nese do realizoj dicka, do te njoftoj, dhe ndoshta te nis edhe nje kopje me albumin smiley

 

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).