Quoth the Reaven, “Nevermore”

Korbi – Edgar Allan Poe
(perkthyer ne shqip nga Fan Noli, botur ne Adriatic Review/ Rivista Adriatike”, viti 1918)
Nje mes-nate te bezdisur
Tek kendonja i zalisur
Disa pralla dhe magjira
Te nje shkence te harruar,
Tek dermitnja i kapitur
Befas vjen nje e trokitur,
Me ngadale e goditur
Permi dere t’ odes sime.
“Dikush eshte, thashe, jashte
Qe troket mi deren time –
Vetem kjo, dhe [...]

1 Komente

Ne vend te diskutimeve per vleren e perkthimit te "Korb-it nga F. Noli, po ju dergoj perkthimin e fundit te botuar te revista letrare "Mehr Licht" Nr. 36

 

v\smiley {behavior:url(#default#VML);}
o\smiley {behavior:url(#default#VML);}
w\smiley {behavior:url(#default#VML);}
.shape {behavior:url(#default#VML);}

Normal
0
21
oNotOptimizeForBrowser/>

wiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;}
@font-face
{font-family:Georgia;
panose-1:2 4 5 2 5 4 5 2 3 3;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;}
@font-face
{font-family:Elegant-Script;
panose-1:0 0 4 0 0 0 0 0 0 0;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:auto;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-1610612497 536933831 0 0 147 0;}
@font-face
{font-family:"Freestyle Script";
panose-1:3 8 4 2 3 2 5 11 4 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-familysmileycript;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-parent:"";
margin:0cm;
margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}
h1
{mso-style-nextsmileytandard;
margin-top:0cm;
margin-right:0cm;
margin-bottom:0cm;
margin-left:141.6pt;
margin-bottom:.0001pt;
text-indent:35.4pt;
mso-pagination:widow-orphan;
page-break-after:avoid;
mso-outline-level:1;
font-size:20.0pt;
mso-bidi-font-size:12.0pt;
font-family:Arial;
mso-font-kerning:0pt;
mso-ansi-language:IT;}
p.MsoBodyTextIndent, li.MsoBodyTextIndent, div.MsoBodyTextIndent
{margin-top:0cm;
margin-right:0cm;
margin-bottom:0cm;
margin-left:35.4pt;
margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
color:red;
mso-ansi-language:EN-GB;}
p.MsoBodyTextIndent2, li.MsoBodyTextIndent2, div.MsoBodyTextIndent2
{margin-top:0cm;
margin-right:0cm;
margin-bottom:0cm;
margin-left:35.4pt;
margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
font-family:Arial;
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:EN-GB;}
@page Section1
{size:612.0pt 792.0pt;
margin:70.85pt 70.85pt 2.0cm 70.85pt;
mso-header-margin:36.0pt;
mso-footer-margin:36.0pt;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{pagesmileyection1;}
-->

hapedefaults v:ext="edit" spidmax="1027"/>

hapelayout v:ext="edit">

hapelayout>

KORBI       Edgar A Poe>>

 >>

       -1 ->>

 >>

Një mesnatë të zymtuar, tek rrëmoja shpirtlënduar,>>

Përmbi libra plot enigma, të një lënde të harruar,>>

Tek po bija në dremitje, befas ndjeva një trokitje.>>

Mjaft të lehtë, si fanitje, përmbi derë të dhomës sime>>

Ndonjë mik është, pëshpërita, që troket në derën time->>

Vetëm kjo, dhe tjetër jo.>>

 >>          - 2 ->>

 >>           Ah!, nuk mund ta harroj kurrë; ish dhjetor i shkretë si gur>>

Prushi i vatrës, në agoni, lëshonte hije mbi mur>>

Më kot të nesërmen prisja,  pa dëshirë fletët lëçisja;>>

Trishtimin larg t’a vërtisja,  për të treturën Lenor.>>

Vajzë e rallë dritë hyjnore, ëngjëjt e quajnë Lenor>>

Prej meje; larg përgjithmonë.>>

 >>          -3 ->>

 >>           Perde e purpurt pikëlluar, e mëndafshtë në qelq fërkuar,>>

Më drithëronte, më rrëqethte, shpirtit pezm e helm m’i derdhte>>

Ankthin zemrës t’ja largoja, duke përsëritur thoja:>>

Ndonjë mik  pa lajmëruar, përsëri në derë troket .>>

Mik a mikesh’ e vonuar, përsëri në derë troket.>>

Eshtë kjo, dhe tjetër jo.“>>

- 4 ->>

 >>           Ndërkohë zemra m’u forcua, guximi ngadalë mu zgjua.>>

Zotni! – thirra, apo Zonjë! Çiltas ndjesë ju kërkoj,>>

Por e lehtë qe trokitja, përmbi derë tek  çfletoja;>>

Mjaft e dobët qe goditja, tek sa përhumbur vegoja.>>

Sapo dëgjova “ Për nder”, hapa derën menjëherë.>>

Jashtë asgjë veç natë e terr .

- 5  ->>

 >>           Në errësirë duke kërkuar, gjatë qëndrova i frikësuar;>>

Sy hapur duke ëndërruar, çfar mëndja s’ ka fantazuar.>>

Por heshtja ish  ngurtësuar, dhe errësira s’më ndihmonte>>

Shpirti im vajzën kërkonte,  kur pëshpërita: „ Lenor?“>>

Një jehonë si me zor, ma ktheu trishtas: „ Lenor!“>>

            Vetëm kjo, dhe tjetër jo. >>

 >>           – 6 - >>

 >>Hyra brënda i tronditur, sytë me lot ende pa tharë,>>

Kur kumboi një e trokitur, më e fortë se më parë.>>

Dikush, po troket në derë, mik’ i shtirë a mik me vlerë.>>

Le të dalë edhe njëherë, që ta zgjidh këtë mister.>>

Qetsohu o zemër e mjerë, sa ta zgjidh këtë mister!>>

Jashtë asgjë veç natë dhe erë.>>

 -7->>

Hap dritaren, shkund kanatat, kur i fryrë tek rreh flatrat,>>

Hyn në dhomë një korb i vrazhdë, si shënjtor nga kohë e lashtë.>>

As që përshëndet truthari, një minutë s’ndal tek parvazi,>>

Por me një pamje antike, fluturoi përmbi karrige,>>

Ulet mbi një bust Athine, mbi derën e dhomës sime.>>

Mbretëron, dhe tjetër jo>>

               -8->>

 >>           Ebanit i zi  krekosur, - qesha ashtu buzëvrerosur.>>

Pendëfryr e madhështor, një kokbosh triumfator.>>

Ti kokëqethur e mjekërprerë  je pa dyshim një trim i ndjerë>>

O korb i zi e sharlatan, nga pusi i natës pa anë,>>

Më trego emrin që mban, larg në  Detin Plutonian>>

“Kurrë më” klith ai katran

-9->>

 >>          Shtang, hutohem kur dëgjoj,shpend pa mend të ligjërojë>>

               Këto fjalë krejt pa kuptim, dalë nga sqepi i tij thatim.>>

Se nuk ka njeri në botë, që të dalë e të thotë,>>

Se ka patur të tillë fat, të ketë mbi  derë një lugat,>>

Zog a kafshë, a dreq, a djall, ulur mbi një bust përballë,>>

Që e quajnë “ Kurrë më”

-10->>

             >>Porse korbi kapërdisur, mbi bust rrinte pa lëvizur.>>

Veç dy fjalë dinte mjerani, me ato pendë si katrani,>>

I ngrysur si  tek varrezat, nuk i tundte pendëzezat.>>

Fillova të flas me vehte: te gjithë miqtë shkuan e vanë,>>

Nesër shkon dhe ky nxirani, porsi shpresat që m’u thanë.>>

            Thotë zë çjerri: Kurrë me

            -11->>

 >>           Më habiti largpamësia e vizioneve të tija>>

Pa dyshim,- thashë,- një rastësi, gjësend tjetër ky nuk di,>>

Me të mjerë ka jetuar, me njerëz zemërcoptuar>>

Të përndjekur, ëndërrshuar, për një këngë persekutuar,>>

Aq sa shpresa e shpirtit trim, humbi krejt në dëshpërim.>>

Nga i cili “Kurrë më” nuk gjen ngushllim.>>

 >>          -12->>

 >>          Zog errësire i krekosur, ç’ke me zemrën e plagosur?>>

Marr vërtis i inatosur një jastëk të pluhurosur.>>

Futem thellë në mendime, ulur në poltron kadife ;>>

Fantazi pas fantazije, po ma merr shpirtin kjo hije.>>

Ç’ mesazh më sjell, e çfar po ndjell, me atë të gërvishur zë>>

Kur mban iso: “Kurrë më“?

-13->>

 >>I përhumbur në mendime, s’kish ç’të thoshte goja ime.>>

Sytë e korbit prush i zjarrtë, çanin gjoksin tim si shpatë.>>

Vazhdoja me profecira, fantazoja marrëzira>>

Të bukrin jastëk kadife, me mallëngjim e vështroj,>>

Se Lenor, ah!, përmbi të kurrë më , s’do të pushojë>>

Sa të jetë jeta, ah! Kurrë më!>>

 >>          -14->>

 >>           Befas ajri u rëndua, me timjan u parfumua.>>

Ja serafimët me nge, shkelin rëndë dyshemenë.>>

Qyqar thirra tani ç’ke? Ata do të shpien Atje.>>

Pije helmin e harrimit, lamtumirë thuaj kujtimit>>

Pije me fund o i gjorë, ta harrosh yllin Lenor>>

Krra, krra korbi: Kurrë më!>>

 >>           -15->>

 Profet,- thashë, korier i ferrit, profet je, qofsh zog a dreq.>>

Të pruri ty Shpirttunduesi apo stuhia në breg ? >>

hapetype
id="_x0000_t75" coordsize="21600,21600" osmileypt="75" osmileyreferrelative="t"
path="m@4@5l@4@11@9@11@9@5xe" filled="f" stroked="f">
troke joinstyle="miter"/>

ath o:extrusionok="f" gradientshapeok="t" o:connecttype="rect"/>

hapetype>hape id="modify_button_908544" osmileypid="_x0000_s1026" type="#_x0000_t75"
alt="" style='position:absolute;margin-left:-70.9pt;margin-top:-31.2pt;
width:15pt;height:15pt;z-index:1;mso-wrap-distance-left:0;
mso-wrap-distance-right:0;mso-position-vertical-relative:line' o:allowoverlap="f">

hape>Ty trimosh i zvetënuar, te kjo shtëpi xhindpushtuar,>>

Mos vallë fantazmat të prunë? Më thuaj të lutem shumë!>>

A ka më zgjim nga i Madhi Gjumë? Më trego vetëm këtë!>>

Klith katrani: Kurrë më.

-16->>

 >>           Profet, thashë zot i nëntokes,- profet je qofsh zog a dreq.>>

Për atë qiell sipër kokës, për Atë lart që botën ndreq!>>

Thuaj shpirtit flakëshuar, Atje sipër në Eden>>

Do ta përqafoj shënjtoren, që mes ëngjëjve shkëlqen?>>

Vajzën e rallë dritë hyjnore, që i thonë ëngjëjt Lenor?>>

Çirret korbi: Kurrë më!>>

-17->>

 >>           Ca si tepër të durova, shpend qeros, -  thashë,- dhe u çova.>>

Kthehu prapa mes stuhisë, në errësirën plutoniane,>>

Pendë e zezë të mos mbesë, nga qënia jote mjerane.>>

Lermë në vetminë time, ik prej bustit përmbi derë>>

Hiqma sqepin tënd nga zemra, ligësi mbushur me vrerë !>>

Foli korbi : Kurrë më,- si ngaherë. “>>

 >>          -18->>

 >>           Ndërkohë korbi pa u tundur, rrinte ulur, rrinte ulur.>>

Mbi të zbehtin bust Athine, përmbi derë të dhomës sime.>>

Sytë e tija më kujtojnë,  demonët  tek ëndërrojnë.>>

Llampa që ndriçon përsipër, hijen ja vërtit  përdhe.>>

Dhe shpirti im brënda hijes, që mbulon gjithçka mbi dhe,>>

Nuk sheh dritë: Kurrë më.>>

 >>           Përkthyer >>nga  Arjan A. Bejko>>

 

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).