Pragnatë shiu

nga Dritan Mesuli
Ka një personazh të ri në jetën e pallatit nr 23 në rrugën “Despos Sehou”.Quhet Kosta dhe s’ka dy ditë që është transferuar së bashku me familjen këtu.
Në katin e sipërm zhurma vazhdon dhe pak,pastaj dëgjohet një e trokitur e vazhdueshme që shoqërohet nga një ecejake e shqetësuar. Kjo është grua,është mendimi i [...]

3 Komente

Personazhi qenka meteoropatiko!

Sikur te ishte kohe e mire  pa shi, do mendonte kojshin e re, meqense binte shi ( mbyllet ne te tijen) .

Qe te jene besnik,  duhet te jetojne ne vende me reshje te vazhdueshme.

Per dashuri sakrifikohet. Larg zonave te thata.

O lumi drin

 

ky asht qellimi i te shkrumit-psikologjik dmthn-qe ta baje lexusin e shkrete te jetoje fantazite qe meten fshehun thelle ne padijen e vet inkoshiente...

 

 

Në mëngjes jam i pafajshëm,si i dalë prej një altari të fshehtë të cilin e di vetëm unë, krejt tolerant dhe i shpërlare nga korja e ditës së kaluar,në mesditë kam përshkuar gjysmën e një rruge me të papritura që mi transformojnë qëllimet e mia prej të pafajshmi në vigjilues skeptik,e që mbrëmja ma mbush shpellën e braktisur me dëshirën flijuese të tendencës marrfund në vete,e shtrati i flijimit është ajo krijesë që nanuritet në krahët e mi. Eshtë ajo muzikë e lehtë frymëmarje dhe ajo flutur e guximshme që më bën me krahë e në sy ka vend për shpalosjen e nektartë të qetësisë,ku i gjithe ndryshku i mbledhur në ditën time shpërndahet,buzëmbrëmja bëhet një peligrinazh katarsi nga e gjithë pesha e së përditshmes.

Me pelqen per thjeshtesine e pershkrimit te nje riti thuajse te rendomte, te perditshem, por teper domethenes, ngacmues e te embel.

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).