Na ishte një herë (që mos qoftë) – Kombinati (III)

.

. (Të them të drejtën, paralelizmi që çel këtë shkrim dhe që ndjek shkrimet e ardhshme të kësaj serie nuk është aspak i imi. Ai m’u imponua vetvetiu, nga leximi i një teksti ad-hoc të mikut tim të vjetër Arjan që, ndonëse nën hijen e flamurin e tij të ri gjerman, ka mbetur po aq kombinats me dy krena sa edhe unë. Zaten, jam i krejt i bindur se edhe ai, kur lodhja e natës i mrrol pamjen,

1 Komente

Faleminderit Xixa, më pëlqejnë këto historitë

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).