Mëngjes

 

E para gjë që pa, ishte ora: 8.45.

Mëngjes.
U rrotullua në krevat dhe një rreze drite i puthi ballin.
Oh, ç’mëngjes i bukur!
Pastaj dëgjoi parfumin e mëngjesit të hynte përmes derës gjysmë të hapur. Fërkoi sytë. Shtyu mbulesën.
Vetëm atëherë dëgjoi qetësinë.
Po fëmijët ku ishin? Të kishin ngrënë mëngjes e të kishin dalë?
Kontrolloi orën.
Jo, ishte e pamundur.
Atëherë vazhdonin [...]

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).