Lemza e shpirtit

Lemza e shpirtit

Blerina Hankollari

Në kapriçion e gjuhës sime soliptike, atë ndjesi kam emërtuar “lemza e shpirtit”. Përvjedhëse ndjesia ime, mes shkulmëzimeve të befta të asaj rëndese, ngjizëse e një shkundjeje të papritur të elektricitetit shpirtëror. E pakontrollueshmja ndjesia ime, që vërgon nga thellësitë e mia, me pabesinë e të paparashikueshmes tingullsi psherëtitëse. Fizike ndjesia ime, kur ajri përqendrohet mbi pikën treguese të gishtit vendndodhjekërkues të shpirtin tim. Krejt fizike ndjesia ime, kur ajri bën të shpërhapet në pamatshmërinë kohore e më pas vjedhurazi kërkon të prodhojë psherëtimën e zakonshme. Gënjeshtare ndjesia ime, dinake ndjesia ime, kur ajo hiçëzohet si shkarkim i të pathënës fjalë që kurrë nuk do të mund të bëhet tërësisht vetëm fjalë. E ndrojtur, intime ndjesia ime, kur mirëseardhjes së jashtësisë mikëpritëse të psherëtimave të lodhura, i përgjigjet me indiferencën maskuese të asaj që mund të tretet vetëm së brendshmi. Dy herë pulsuese ndjesia ime, gjithçka përplasëse vetëm dy herë mbi pëlhurën e mëndafshtë të shpirtit… Si atëherë kur isha fëmijë, shpirtin e tregoja me gisht në të papërcaktuarën pikë të kraharorit tim. Eterike ndjesia ime, brenda eterit izoluar prej kufijve porozë të trupit tim.

Lemzën e shpirtit me kupa mbushur plot me muzikë përpiqem ta shuaj. Chopin e kthej me fund, si gëlltitje shpresëdhënëse për një shërim të shpejtë. Në padijen time, tingujt orientalë i lë të lirë të shëtisin mbi receptorët shijues, sikurse vera franceze duhet shijuar në pseudo-sallonet e sotme mondane. Pastaj u përgjigjem bestytnive humornxitëse të traditës sonë simpatike. Përmend të gjithë emrat e mundshëm të lodhjes në përpjekje të zbuloj pafajësisht cilës prej fytyrave të saj i përvidhem në kujtime. Pa ndonjë efekt të ndjeshëm rrekem të përmend emrat e të gjithë dashnorëve mbi kopertinat e librave të shfletuar, libra me të cilët fshehurazi kam krijuar personalen. Rend më pas në dyert e ekspozitave mediokre me iluzionin se po të nginjem me puthjen e ngjyrave mbi tablotë me litar për fyti të varura në mur, do të rreshtë së munduari trupin dhe shpirtin tim të brishtë lemza e mallkuar. E bekuara lemza e shpirtit tim, shërimi i vrajave dhimbjen e të cilave të pamundur kam ta ndiej në shqisa. Lemzën përpiqem ta shuaj me mungesat e sekondta të ajrit. Frymëzënëse lemza e shpirtit tim në ndalesën e rrahjes tik-tak, tik-tak të akrepave të mendimit. Lemzën e shpirtit përpiqem ta shuaj në vallëzimin tim klasik, në atë ngritje duarsh për aq sa majat tejet ndjesore të gishtave të mi të ndiejnë mbështetjen mbi pakufijshmërinë poroze të botës. Botërzuese ndjesia ime. Fizike, aq shumë eterike ndjesia ime. Shenjë e gënjeshtërt, e pashkrueshme ndjesia ime.

Sikurse fëmijë, gishtin tregues mbështes në të papërcaktuarën pikë të kraharorit tim.

90 Komente

Do ta hiqja kapelen, po te mos mbaja kapuç. Perfekt. U kenaqa. Shume bukur.

Shume i lodhshem e i koklavitur per mu......

Mua nuk me ngjiti ne fakt. Plus qe del jashte kontekstit te saktivistes. Pershendetje autores. 

 

Krejt fizike ndjesia ime, kur ajri bën të shpërhapet në pamatshmërinë kohore e më pas vjedhurazi kërkon të prodhojë psherëtimën e zakonshme.

Shume bukur........................

Citoj:

Në kapriçion e gjuhës sime soliptike, atë ndjesi kam emërtuar “lemza e shpirtit”. Përvjedhëse ndjesia ime, mes shkulmëzimeve të befta të asaj rëndese, ngjizëse e një shkundjeje të papritur të elektricitetit shpirtëror. E pakontrollueshmja ndjesia ime, që vërgon nga thellësitë e mia, me pabesinë e të paparashikueshmes tingullsi psherëtitëse. Fizike ndjesia ime, kur ajri përqendrohet mbi pikën treguese të gishtit vendndodhjekërkues të shpirtin tim. Krejt fizike ndjesia ime, kur ajri bën të shpërhapet në pamatshmërinë kohore e më pas vjedhurazi kërkon të prodhojë psherëtimën e zakonshme. Gënjeshtare ndjesia ime, dinake ndjesia ime, kur ajo hiçëzohet si shkarkim i të pathënës fjalë që kurrë nuk do të mund të bëhet tërësisht vetëm fjalë. E ndrojtur, intime ndjesia ime, kur mirëseardhjes së jashtësisë mikëpritëse të psherëtimave të lodhura, i përgjigjet me indiferencën maskuese të asaj që mund të tretet vetëm së brendshmi. Dy herë pulsuese ndjesia ime, gjithçka përplasëse vetëm dy herë mbi pëlhurën e mëndafshtë të shpirtit… Si atëherë kur isha fëmijë, shpirtin e tregoja me gisht në të papërcaktuarën pikë të kraharorit tim. Eterike ndjesia ime, brenda eterit izoluar prej kufijve porozë të trupit tim.

______________________________________________________________

Nuk e vazhdoj dot më. "Amator, tha fh këtu, Amator", por kjo nuk na e pengon që t'i vëmë fre amatorit.Se kjo puna e amatorit është si ajo puna: Rri, ça po bën, bukë e kos po ha...

Pyetje: Kush  e di se çdo të thotë: Pëlhurën e mëndafshtë të shpirtit? Po elektriciteti shpirtëror?

Me këtë dua t'i them autores, se do bëjë shumë mirë të distancohet sa më shpejt (në dashtë të fitojë ndonjë pare a famë me letërsin&eumlsmiley nga këto shqiptarira (lexo: katunarira), që i kanë hije vetëm Visar Zhitit i cili është kampioni i përdorimit të togfjalëshave të tillë si psh: kaltërsira flijuese, hëna e argjendtë, muzgje të mëndafshtë..

Letërsia është për gjëra të vërteta. Suggested Reading: Ezra Pound -  Canto XLV 

Jeruzalem, cfare do te thote kjo "letersia eshte per gjera te verteta"? Cfare jane gjerat e verteta? Po gjerat e genjeshterta (te rreme)?

C'do te ishte letersia pa figura letrare sipas teje? 

 

 as, ti ke nevojë urgjente të lexosh këtë. pastaj flasim se ça është figura letrare.

 

 Dallon aty sipër ti shpirtra të mëndafshtë kaltërsish blu?

ok e lexova. e bukur. tani pergjigju pyetjeve te mia qe nxiten nga kurioziteti per te kuptuar komentin tend te meparshem. pershendetje 

Më fal, se do i bie shkurt ngaqë jam pak i zënë, dhe kjo është goxha temë, që mbase do e diskutojmë njëherë tjetër.

Pozicioni im është ky:

Figura letrare nuk do të thotë t'ia fusësh kot. Të ngjitësh llafe. Po të lexosh më shumë, do marrësh shumë shembuj të mirë nga letërsia. Figurat letrare të gjitha kanë bazë të vërtetë, tingullore apo imazherike. 

Sidoqoftë, që t'i bie shkurt, shkrimtarët e rinj të Shqipërisë i kanë marrë në qafë zyshat e gjuhës. Dhe hartimet. 

 

shkrimtarët e rinj të Shqipërisë i kanë marrë në qafë zyshat e gjuhës. Dhe hartimet.

Zysha ime e pare quhej Ivoni Reso. Tek Kushtrimi i Lirise.

E dyta, quhej Stefani Knuti. Tek shkolla "Selite e Vogel" (prapa kopshtit botanik nje here vaktit). Me pas s'mbaj mend (ka qene shkolla Kongresi i Lushnjes, pasua nga Fan Noli).

Nuk di cfare me shtyu t'ju pershendes, Jerusalem! Preferenca juaj per T. Eliot? Nuk e di. Dite te mire!

Jeruslem çfare mendon per levizjen dada per shembull? Po per l'ecriture automatique (e shkruara automatike)?Jane art (letersi)? 

 

 Emigrant të përshëndes edhe unë, meqë jom aty po përshndes edhe ish-shpinë time tek KL.

Art dhe Letërsi janë jo domosdoshmërisht e njëjta gjë. Kjo u pa ke DADA - lëvizje ironizuese për artin e gjeratëhershëm që jo vetëm ishte larg realitetit, por edhe rezultoi i paaftë për të mënjanuar atë tmerr që ishte Lufta e Parë Botërore. E këtij konteksti është Dada. Dada është anti-art, kështu thotë të paktën Tzara. Sa për shkrimin automatik, duhet të kesh parasysh këtu punët e Bunuelit, Dalisë dhe Bretonit të japësh një mendim. Shkrimi automatik është teknikë letërsie. Nuk qëndron pyetja që bën. Është si të themi-  Po të shkruarët në rimë është letërsi?

Une them se kjo goca ka bere nje salce shume te mire ala-putanesca, por ka harru ti hudhi makaronat!!!

Mire mer mire, po une qe nuk zhgrap dot gje ketu pa marre i her izen (du TM per ket) e Arber Zaimit.  smiley    smiley  

PS jom bo fryks i modh!

PPS (per as) Meqe jemi tek eksperimentimi, ka nje mallkim ai i shkrete (te flas edhe nga pervoja personale e viteve te gjate ne laboratorin e kimise ne Universitetin e Xhorxhias): eshte heuristic; trial and error. Ajo pjesa "trial" ka gjithe sharmin dhe magjine, vezullon ne show-window; ajo pjesa error eshte e qymyrte dhe largohet nga hamej qe s'i sheh njeri. E di besoj qe eshte 99.9% e gjithe trial ne total. Kshu sa per perspektive (dadaizmi dhe me gjere).

Emo, pikerisht ata te mallkuarit qe thirren "eureka" qe sollen risi ne kete bote. 

Me intuite, e kuptoj mire gjendjen shpirterore qe nga titulli. Ne fakt titulli me terhoqi shume, ama me mundoi leximi i pjeses. Ka bashkime fjalesh qe duhet t'i lexosh dy here per te mos humbur fillin e fjalise. Ka nje renditje te fjaleve ne fjali qe gati te corodit. Nuk eshte shkrim i rrjedhshem.

 Ka rene ne kurthin e veshtiresise  autori-ja smiley . Me duket se nuk e ka te qarte qe duhet shume ndjeshmeri -do thoja- gjuhesore per te shkruar veshtire pa qene lodhes e corodites, por perkundrazi terheqes dhe perfshires.

Gjithesesi, nuk eshte keq...titulli me pelqen shume smiley

...titulli me pelqen shume

eh c'me bone me e copy-paste per se dyti ket fragment nga pjesa Gulf Shores (prape pjese e librit Kulmak kjo):

Më kujton kërshërinë e djemve të gjimnazit kur dëgjuan se do u vinte një gocë e re në klasë me emrin drithërues Dezi, e cila kur shfaq, solli plot emra të tjerë ndër mend, si Ishe apo Shaje, por asgjë nga Dezi. Dhe njëri tha, “derr p… ishte nga emri”!

 

Jerusalem me dukesh kontradiktor dhe i gabuar ne gjykim.po te them pse. 

Qe ne fillim kur ti thua "ti veme fre amatorit". Ti cfare je ne kete mes, çensori?  

Se dyti per ty "shqiptarira"="katunarira". Pas kesaj, une habitem qe ti lexon T.S.Eliot. Bote e larmishme.

Kjo eshte per thenie dite pastaj "letersia eshte per gjera te verteta". 

ti me pyet " Dallon aty sipër ti shpirtra të mëndafshtë kaltërsish blu?" Dmth si pas teje, ajo qe ti nuk dallon, nuk duhet ta dalloj as une, as lexuesi tjeter, pra ti e uniformizon perceptimin, ndjeshmerine e lexuesit sipas etalonit tend. 

me poshte ti shkruan: Figura letrare nuk do të thotë t'ia fusësh kot. Të ngjitësh llafe. Po të lexosh më shumë, do marrësh shumë shembuj të mirë nga letërsia. Figurat letrare të gjitha kanë bazë të vërtetë, tingullore apo imazherike. 

Te solla rastin e ecriture automatique pikerisht per ate "te ngjitesh llafe". E ke thene bukur fare, " te ngjitesh llafe". Pikerisht kete bene dadaistet ne teknikat qe perdoren, "ngjiten llafe". 

"po te lexosh me shume" shih cfare paragjykimi qe ben. ku e di ti sa kam lexuar une? ti s'me njeh fare.

me poshte "zyshat e gjuhes. hartimet" ky eshte serish argument i gabuar. sepse ti pergjithson eksperiencen tende personale.

ja kalofsh mire. 

 

 

 

 

 as, mund të të përgjigjem vetëm në rast se më shpjegon pse Visar Zhiti i ka togfjalshat vetëm në shumësa dhe vetëm po  të mos përdorësh asnjë bold në përgjigjen që do më shkruash. smiley

AS, nuk nderhyj (si rregull) ne dialog; dua vetem qe te dish se po e ndjek. Ndoshta na bie fjala me vone. Jam i perqendruar te "letersia eshte per gjera te verteta".

Keyword: "e verteta".

Mbase do flasim.

Emo dialogu im u mbyll me jerusalemin. me njerez qe hyjne ne dialog me paragjykime dhe apriorira, une e kam te veshtire te dialogoj. kush deshiron ta vazhdoj, stafeta eshte e lire. 

me intrigoi dhe mua ajo "letersia eshte per gjera te verteta". kur Rimbaud shkruan "jam larë ne poezine e detit", kjo c'te jete valle?

(hehe keyword "e verteta". nice.&nbspsmiley

Jerusalem duket si top-gun ne kete fushe, Arber. Une do e kisha privilegj ate dialog. Do i jepja edhe nje shans. Eshte vertet kenaqsi (dhe perfitim) me ju degju. Bashke do flasim, kam besim. Pergatitu per konceptin e se vertetes  smiley   se aty ndahet shapi nga sheqeri...  smiley 

Ai mund te jete top-gun, por une s'pash ketu ndonje te tille. Ndoshta dhe formati i bisedes eshte jo per tu marr teper seriozisht dhe jerusalem mund te kete xhevahire qe i ndan ne nje vend me akademik se peshku. ciao çimo, flasim. (sa per pjesen, e rilexova serish dhe mua nuk me terheq.) 

Marrje, Arber!

Te uroj shendet. Do flasim.

oh.. sa po me pelqen kjo...kritike amatoriale mbi letersi amatoriale..

kam shume qejf tia hyj ketij debati, shenomeni dhe mua.

me veshtiresi kohore, sigurisht...

Nje vertitje mendimesh pa pretendim :

Edhe une nuk e kam mbaruar pjesen. Nese, ne nje tekst te vockel, nuk arrin t'i perfundosh fjalite ngaqe te duhet te rikthehesh prapa per te lexuar fjalen e hapjes, atehere mendoj se kemi te bejme me dy raste te ndryshme :

- ose teksti eshte jashtezakonisht i thelle, dhe truri yne bukoset para tij,

- ose ai eshte teper rremuje dhe per rrjedhoje ka shperdoruar keqas ndjenjen e autorit, e cila mund te kete qene fort fisnike.

Nuk di ku ta rradhis kete tekstin : nje kryeveper qe do te kuptohet nja 10 vjet me vone, apo nje hedhje ne ere e nje subjekti te bukur.

Ne lidhje me dike qe tha se shkrimtaret e rinj jane nxjerre mendsh nga zyshat e hartimeve, kam frike se ai nuk eshte fort larg se vertetes.

Shkrimtaret e rinj, ose pretendentet per shkrimtare (kjo shkon me mire), kam mendimin se ia kane nisur mbrapsht : nga raketa kozmike tek rrota e qerres. Ketu me lart po shoh se ia kane nxjerre ujin e zi Dadaizmit (c'meteorit te jete ky valle ?) dhe ne fakt shkruajne me po ate vazhde mendimi si dhe pararendesit tane ne shpellat neolitike.

Ku te jete hileja e kesaj pune ? A mos duhet te heqim dore nga mesimi i abetares nga zh-ja per t'ia filluar nga a-ja ?

There was a most ingenious architect, who had contrived a new method for building houses, by beginning at the roof, and working downward to the foundation; which he justified to me, by the like practice of those two prudent insects, the bee and the spider.

Nga Xh. Suift (Udhetimet e guliverit).

mos lexoni me meter o rob, lexoni me zemer. ai gishti qe drejtohet ku duhet te ishte shpirti, ai eshte mrekullia e pjeses.

fh, e di ti at' barcaleten "t'rre syni". Mir' pra, zemra osht 10-fish rrencake. Na duhet metri, Flor. Pa meter, e di ti si do ishte dynjoja? Do u niste ura per Bruklin e do soste anej ka N. Jersey... kupto... "per xhenet u nisem, sosem ne xhehnem" tha....

  Problemi që unë personalisht vërej me letërsinë, nuk  është proza poetike apo poezia me kaltërsi qiejsh në adhurim.

Problemi që gjej vetë është më i madh dhe ka të bëjë me mungesën e një lloj autorizimi për të shkruar poezi/prozë. Shkurt muhabeti, shkruesi e gatit poezinë/prozën dhe thotë :"E bëra! Tani ti duhet ta konsumosh". Mungon të paktën informimi me atë se ç'po ndodh tani me letërsinë në botë. Të rritur nga fatos arapi dhe xhevahir spahiu, këtu të gjthë flasin për qiejtë, erën dhe tingujt e shpirtit. Nuk merret njeri me gjëra më "banale", me minjtë e Teatrit të Operas dhe Baletit, me botën e brendshme të gocës nga Lushnja që ka mbaruar universitetin part-time dhe aspiron të bëhet këngëtare, të asaj zonjës Xhuli që jep fallin në TV etj etj (Amon mos i merrni llaf për llaf këto llafe)

Marr shkas nga proza e Hankollarit, për të bërë pyetjen: Kujt i flet ky shkrim? A adreson ndjenja që i kemi përjetuar "edhe ne", po s'kemi ditur si t'i shqisim? - (Se ju duhet të bini dakord me mua, që letërsia kjo ësht&eumlsmiley Edhe po të na i kesh shqitur, na i ke shkoqitur mirë me figura që janë të stabilizuara, të intonuara, dhe (do zgjedh një llaf anglisht) që janë fine-tuned.

Referencat që sugjerova unë ishin dy: Ezra Pound dhe Eliot (The waste Land). Kur i pari e lexoi vjershën e të dytit i bëri nja 3/4 krasitje (kaltërsish blu në tingullin e  kitarrës). Për këtë, Elioti ia dedikoi poemën e famshme Paundit me fjalët - Il miglior fabbro - (it., Farkëtari më i mir&eumlsmiley

Plus që, me këtë e mbyll, pa formë përmbajtja është si qullë që të kullon nëpër duar. 

Kujt i flet ky shkrim ?!

Pyetje prej njohesi te letersise eshte kjo ? Lexuesi nuk duhet te vrase mendjen se kujt i foli nje tekst, por duhet thjesht te thote : ky tekst eshte shkruar bukur.

Dhe ne rastin tone, une nuk kam verejtje mbi kujt i eshte drejtuar ky tekst, por per ate qe nuk eshte shkruar mire. Dhe madje me keqardhje sepse me nje rrotullim tjeter fjalesh, teksti eshte goxha i mire dhe i bukur.

Dhe qe ketu dola te historia e zh-se dhe a-se. Ne fillim te mesohemi te shkruajme bukur, e pastaj gjerat per t'u thene vijne vete. Madje madje, nganjehere shkruajme gjera kot me kot, pa kurrfare rendesie, por te shkruara aq bukur sa nuk shqitemi prej tekstit.

Keshtu puna Jeruzalem, mos u bej lexues egoist : nqs teksti nuk me drejtohet mua, atehere ai s'ben fare. Mos valle me eshte drejtuar mua historia e romeos dhe zhuljetes ? Jo, fare. Jam martuar i ri me mbleseri dhe s'kam vuajtur ndonjehere nga dashuria aq sa per te pire helm. Por ja qe me pelqen kjo historia, thjesht nga Shekpsiri dinte te shkruante.

Po historite e Amos Oz, mos me jane drejtuar mua ? Hic fare. Por me pelqejne ngaqe di te m'i tregoje bukur.

E plot e plot me rradhe. Game over.

 o rrote, po nuk po t'pysja ty (si lexus) mër daj. ti duhet ta kishe kuptu kët punë.

po pysja (në eteret e shpirtit) auktorin.

dhe qafsh mu mos meno që "kujt i drejtohet ky tekst" ka tboj vetëm me njerzit apo shtresat (klasës puntore, fshatare, kapitaliste borgjeze).

Kujt i drejtohet dmth: çar segmenti ndjesor më daj, çer do me qit n'drit autori, çer lloj ndjenje të posaçme që e kena ni edhe se kena pas dit.. ene kët po e sqaroj vetëm ngaqë kishe pritshmërirnash nga un si njohës letërsie...Shifiçik ktu: letërsia prej vërteti duhet t'na msoj ca gjona se ndryshe o muabet koti. Por edhe gjonat që duhet tna msoj KUJDES! duhet tna ngrejn në nji nivel tjetër. Më tnolt. Perëndimesh të mëndafshta mes resh.- Ky quhet në teorinë time Çamçakiz për trunin.

 

rrefimi i pjeses eshte personal çim, dmth i ndjere. nuk gjykon e nuk ve kufij estetike. i njerr fjalet siç vijne nga supa gjenetike, te ngrohta; lexohet si i tille. jane te tjera gjona ato qe jane te strukturuara e te perllogaritura.

jane shume rrefime qe shtyjne njeri tjetrin p;er te arritur te kapin kohen qe i duhet gishtit per te goditur gjoksin. nje jete e rrefyer ne nji çast. (nuk e njoh autoren, nuk pretendoj se nuk ka nevoje per redaktor) kjo simite eshte e bute dhe e nxehte. po u menove gjate, mo mire mos e haj...

flor, kjo qe thu jo rralle perdoret si alibi per justifikimin e gjithfare brockullash qe nuk i qendrojne dot logjikes formale. Une kam nje problem kur me thuhet mos e rruj (pardon my french) per logjiken formale, se kemi kete artistiken qe ka stomak te madh dhe munet me honger cer ti vejsh perpara.

Sa per ilustrim: ajnshtjani para se te bente cdo ndermarrje te trurit me ato vegimet gjeniale mbi universin, shkruante ca formula mbi leter. Donte te ishte ne rregull me matematiken nje here. VETEM kur matematika i thoshte GO!, vazhdonte Berti. Pernryshe, ishte stop. Paraleli ketu ishte logjike formale vs logjike artistike, si shtylla mbajtese te dy realiteteve (universeve) paralele.

"Sikurse fëmijë, gishtin tregues mbështes në të papërcaktuarën pikë të kraharorit tim."

Kaq e ndjere. Mu duk sikur me dhembi nje pike ne ato koordinata. 

p.s Nuk braktisen aq kollaj kornizat, se s'na dalin llogarite - tha.

Em, kot me kerkon leje, e ke me pash (jo me meter) se censuren e kam bezdi si parim.

Qendrimi im ne lidhje me pjesen i afrohet me se tepermi atij te flor hides.

E perceptoj si proze poetike, prandaj nuk kerkoj narracion ne te. Paragrafi i dyte me pelqen, ne nje fare menyre percjell gjithe dilemat e nje shpirti te ri perballe nje bote te stermbushur kornizash e siperfaqesh shkelqyese, por te mbyllur hermetikisht, e qe nuk te lejon te shohesh thelbin. Verdiktet e tipit jo po nuk eshte art, jo po eshte amatoriale po i le te rrine ne sublimitetin zeusian prej nga u leshuan.

Per mendimin tim askush nuk mund te beje, e as te pesoje art ne rast se nuk eshte i ndergjegjshem dhe i informuar mire mbi c'ndodh me artin boteror...nuk mund te jesh ne fazen qe ta fillosh nga a-ja as nga zh-ja, duhet ta dish mire alfabetin, te dish te flasesh e te lexosh, po mbi te gjitha te dish te mendosh bukur...

Ou? sfidim me korniza? me karpenter? (zanat i shenjte, nefakt, agreed). Jo cdo shpejtesi ben fluturim (mposht gravitetin e te zakonshmes). Duhet kalu te pakten shpejtesia e pare kozmike. Perndryshe, nuk eshte fluturim tha, por "renie me stil". Tani ky stili ne fakt eshte "nxitim" qe te perplas me katrorin e kohes. Ja ta myll me i cik arithmetik.

 

From a strictly mathematical viewpoint it goes like this:

What Makes 100%? What does it mean to give MORE than 100%? Ever wonder about those people who say they are giving more than 100%? We have all been to those meetings where someone wants you to give over 100%. How about achieving 103%? What makes up 100% in life?

Here's a little mathematical formula that might help you answer these questions:

If:
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z is represented as:
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26.

Then:

H-A-R-D-W-O-R-K
8+1+18+4+23+15+18+11 = 98%

and

K-N-O-W-L-E-D-G-E
11+14+15+23+12+5+4+7+5 = 96%

But,

A-T-T-I-T-U-D-E
1+20+20+9+20+21+4+5 = 100%

And,

B-U-L-L-S-H-I-T
2+21+12+12+19+8+9+20 = 103%

AND, look how far ass kissing will take you.

A-S-S-K-I-S-S-I-N-G
1+19+19+11+9+19+19+9+14+7 = 118%

So, one can conclude with mathematical certainty that while Hard Work and Knowledge will get you close, and Attitude will get you there, it's the Bullshit and Ass Kissing that will put you over the top!
 

Në kapriçion e gjuhës sime soliptike, atë ndjesi kam emërtuar “lemza e shpirtit”. Përvjedhëse ndjesia ime, mes shkulmëzimeve të befta të asaj rëndese, ngjizëse e një shkundjeje të papritur të elektricitetit shpirtëror. E pakontrollueshmja ndjesia ime, që vërgon nga thellësitë e mia, me pabesinë e të paparashikueshmes tingullsi psherëtitëse. Fizike ndjesia ime, kur ajri përqendrohet mbi pikën treguese të gishtit vendndodhjekërkues të shpirtin tim. Krejt fizike ndjesia ime, kur ajri bën të shpërhapet në pamatshmërinë kohore e më pas vjedhurazi kërkon të prodhojë psherëtimën e zakonshme. Gënjeshtare ndjesia ime, dinake ndjesia ime, kur ajo hiçëzohet si shkarkim i të pathënës fjalë që kurrë nuk do të mund të bëhet tërësisht vetëm fjalë. E ndrojtur, intime ndjesia ime, kur mirëseardhjes së jashtësisë mikëpritëse të psherëtimave të lodhura, i përgjigjet me indiferencën maskuese të asaj që mund të tretet vetëm së brendshmi. Dy herë pulsuese ndjesia ime, gjithçka përplasëse vetëm dy herë mbi pëlhurën e mëndafshtë të shpirtit… Si atëherë kur isha fëmijë, shpirtin e tregoja me gisht në të papërcaktuarën pikë të kraharorit tim. Eterike ndjesia ime, brenda eterit izoluar prej kufijve porozë të trupit tim.
_____________________________________

Ja komentimi im ne forme perkthimi shqip-shqip. Blerina, ngaqe e lexova me kujdes, dhe ngaqe kam bere interpretimin tim, them se eshte dicka e bukur kjo qe ke shkruar. Por thjesht me vjen keq qe je treguar ca mosperfillese ndaj ndjenjes tende, duke e "keqperdorur" nepermjet nje shprehje tejet te ngaterruar dhe aspak te lexueshme.

Meqenese ketu ne virtualitet ne flasim me njerez te vdekur qe jane gjalle, atehere dua te shkoj me kete interpretimin tim, edhe sikur te jete nje keqinterpretim monumental. Dozen time e marr sic dua une dhe jo ashtu sic pretendon te ma ngope autori i tekstit.

Ja interpretimi-perkthim :

E kredhur ne braktisjen e vetes sime, une provoja nje ndjesi qe e kam quajtur "lemza e shpirtit". Nje ndjesi e paqarte, e turbullt, permes shkulmeve te befta te asaj rendese, lindese e nje rrenqethje te papritur te shpirtit. Ndjesi e pakontrollueshme, qe ia beh nga thellesite e mia, me pabesine e se paparashikueshmes psheretitje. Ndjesi fizike gjithashtu, kur ajri mban frymen mbi majen e gishtit qe kerkon diçka ne shpirtin tim. Po, vertete fizike kjo ndjesi, kur ajri shperhap ne pamatesine kohore dhe me pas kerkon te sjelle jehonen e psheretimes sime te zakonshme. Ndjesi genjeshtare, dinake, kur ajo fashitet si shkarkim nga fjala e pathene e cila nuk mund jete kurre vetem nje fjale. Por gjithashtu e ndrojtur, e strukur kjo ndjesi e imja, kur mireseardhjes se jashtme te psheretimave te lodhura, ajo i pergjigjet me shperfilljen e shtire te asaj çka e cila tretet vetem se brendshmi. Vetem dy here ndjesia ime, vetem dy here eshte perplasur ajo mbi butesine e mendafshte te shpirtit... Njelloj si atehere kur isha femije, e qe e tregoja shpirtin me gisht ne nje pike te papercaktuar te kraharorit tim. E se fundi, ajrore, e pakapshme ndjesia ime, ne hapesiren e kufizuar nga kufinjte e bute te trupit tim.

Ndryshe nga eksperimentuesit e tjerë të Saktivistës*, kjo vaiza ka patur përdorim shumë të bukur të fjalës në përqasjen që i bën pjesës për ta përfshirë lexuesin në oqeanin veshtullor të sensacioneve që ka dashur të përcjellë.

Por si shpeshherë ju ndodh edhe atyre djemve, edhe kjo duket sikur shkruan për një, dy apo disa persona të cilët e dinë se përse bëhet fjalë, por që për shumicën e lexuesve do të dukej si diçka në ajër, e pakapshme... dhe si e tillë e pashpjegueshme për t'u pranuar sipas kritereve me të cilat na kanë mbrymosur ato "zyshat e hartimeve".
Për një lexues çfardo (dmth si un&eumlsmiley kur lexon:"...ajri përqendrohet mbi pikën treguese të gishtit vendndodhjekërkues të shpirtin tim" nuk mund ta dijë se ku është ajo pikë mbi gishtin... (megjithse më poshtë pastaj disi spiegohet, por ndërkohë, mëndja e lexuesit e ka klasifikuar si "Kot fare" shkrimin smiley&nbspsmiley

*me eksperimentues doja të thoja shumllojshmërinë e teknikave të shkrimit të përdorura nga arbërorët (meqë përbëjnë shumicën e shkruesave smiley&nbspsmiley

M'falni zoti e. por ne kete rast nuk ndaj te njejtin mendim me juve : P

Une po nuk qesha qe tek rreshti i pare i saktivistes, e mbyll me shume dhimbje faqen. Edhe pse na e ke shumuar cunin tek shpjegimi me yll? Saktivista e ka esencen pikerisht tek njejesi i tij ( I think) smiley

T_red... më duket se nuk e paske lexuar post scriptum-in tim... qoftë edhe prej aty do ta kuptoje që Saktivista nuk është Një (Arbër smiley ), sepse dhe të tillë i ka bo zoti bashkë (ene i rujttë kudo e kado) të paktën tre (me sa kam parë në shkrime të ndryshme) që unë i adhuroj përveç letërsisë mjaft të mirë nganjëherë, edhe për idealizmin e tyre (teorik?!) që përputhet, për të mos thënë i bashkangjitet mjaft së mirë pikpamjeve të mija proletare prej kamionisti smiley

Ed, per ty ket, dhe e funit; s'e di me cer e meritoi kjo teme kaq shume vemendjen time, tani qe shof mbrapa. Efekti "sol et al.", me sa duket.

"Në kapriçion e gjuhës sime soliptike, atë ndjesi kam emërtuar “lemza e shpirtit”. Përvjedhëse ndjesia ime, mes shkulmëzimeve të befta të asaj rëndese, ngjizëse e një shkundjeje të papritur të elektricitetit shpirtëror."

Shkrimet qe fillojne keshtu une nuk i vazhdoj dot me tutje, dhe ky natyrisht eshte nje kusur i imi, jo i autorit/es. Se nje autor nuk ka dale me kobure ne dore qe po nuk e lexuam, na vrau. Sidoqofte, du me e justifiku ngercin tim, edhe pse nen blasfemine e rende te mosleximit te nje pjese dhe dhenies se nje gjykimi lidhur me te. Mekati pra, te bjere mbi mua, mgjthse po munohem me pshtu shpYrtin (duke fol). Cfare vijon jane krejt subjektive, pa te keq fare, dhe me sinqeritet absolut ajo c'ka mendoj une si nje lexues. Nothing else!!!

Fjalise se pare duket se i mungon (ndoshta qellimisht) nje "e"; - "e kam emertuar". Per ti dhene nje ngarkese poetike artificialisht asaj. Kjo mund qe s'eshte hic fare e vertete, po ec e ma mbush mua mendjen i lexues! Sa ta marrin vesh qe une s'jam kale, tha lepuri....  Lemza e shpirtit, sado "cool" te duket si gjetje, nuk arrin dot te krijoje ate gjendjen e ngarkuar me pritshmeri, qe shpesh synojne fjalite e para te forta. E keni parasysh James Brown? Ate kengetarin e zi? Ai e kishte nje parim (stil) te tille. Ngarkese te forte ne notat e para. Eshte nje risk ne fakt. 50-50. Fjalia e dyte eshte si ne ere. Nuk eshte mungesa e foljeve shkak per kete. Por nje mungese baze e domosdoshme logjke (formale). Kjo e fundit ngjan sikur po behet nje problem i kudondodhur, ne fakt. Pervjedhese ndjesia e emertuar "lemze e shpirtit"? Come on, kjo eshte deskriptive, si e tille duhet te jete tejet e kapshme nga cdo shqise. Pervjedhese how? Ne kuptimin e evazives, bishtnueses? "mes shkulmëzimeve të befta të asaj rëndese" -  te kujt rendese? pse beftas? cfare shkulmezmesh? Gjithe c'kemi para ketyre eshte nje fjali qe thote se ndjesise i eshte vene emri "lemze e shpirtit". Kaq! Asgje me teper. Tani natyrisht ketu do dalin tipat qe do thone, ju nuk doni art mer vlla, ju doni copa tullash. Por tulla eshte njesi (monomer) i shumices se ngrehinave, dhe sado jodinjitare te duket, eshte thjesht kopjim i natyres (inorganike dhe organike - "total recall", pra. For pink floyd's sake, tulla duhet respektu i cik mo shum').

"ngjizëse e një shkundjeje të papritur të elektricitetit shpirtëror". - nuk po kerkoj (me) me nxjerr kuptim ketu, thjesht po numuroj tre nyje te tipit "e" dhe "te" ne 5 fjale. Ato nyje jane vrastare - tokmake qe vrasin bukurine e fjalise sapo kalojne sensin e mases.

Nejse. Autori/ja po nuk i mori personalisht keto qe thashe, do me nderonte pa mase. Doja thjesht me i thene cfare perjeton nje lexues out there, (une dmth) qe i bie ne dore nje tekst, ne sfondin e dy gjerave: mungeses se ngese per te lexuar (koha me "krrek&quotsmiley dhe konkurrences e trysnise qe vjen nga superprodhimi i prurjeve letrare ne kete rrethinen ketu. Sa lehte mund ta humbesh nje lexues. I cili si rregull nuk ti thote kurre keto qe une mora guximin (prej budalle) me i thene.

Shpresoj ne mirekuptim.

Kuptimet e kesaj zonjushes ne fjale jane aty, por puna eshte se ajo i ka rraskapitur deri ne moskuptim. Megjithate, nqs truri yt zoteron nje fjalor te shpejte elektronik shqip*-shqip**, atehere kuptimet do te dalin dhe madje mua me pelqyen. E pata nuhatur qe ndjenja e kesaj "shkrimtares" se re eshte e bukur, por mbeshtjellja qe i kishte bere ishte lecke.

Me nje fjale, tek Blerina shoh nje shpirt te ndjeshem qe eshte ne kerkim te udheve per te na e treguar kete ndjeshmeri. Nqs ajo mendon se kjo udhe gjendet ne rrymen e re shqiptare dadaisto-torllobuqiste, e ngjizur ca me ereza modernistiko-rroma-portomiste, atehere me vjen keq por ne mund te humbasim nje shkrimtare te ardhshme.

Blerina, per hir te Zotit, ktheju letersise se mirefillte qe ka ne parim kete : "shoke, une kam nje histori per t'ju thene dhe do te mundohem t'jua tregoj sa me bukur."

* shqipja-rremuje e mesuar neper avangarda, ku kerkohet me cdo kusht te mos thuhet asgje.
** shqipja-e kuptueshme e mesuar nga vete jeta, nga qendrimi mbi toke, dhe per nentoke.

jo antirrote, sje akoma 100% bullshit smiley

redaktoje prape smiley

 

Me falni, Aurelie, nuk e kapa kuptimin e nderhyrjes tuaj.

Letersia eshte shume me teper sesa nje grumbull fjalesh qe mund te tingellojne interesante apo deshmitare te nje intelekti shterpe. Sdq, per fat te keq, kjo s'eshte mangesi vetem e zonjes ne fjale por e nje serie pseudo-shkrimtaresh qe ka pushtuar Shqiperine dhe sidomos faqet e internetit. Ndoshta duhet kthyer ne burimin e letersise shqipetare.

La_rosee, sa për t'ju bërë të ditur që: Ky artikull i peshkut pa ujë është importuar AUTOMATIKISHT nga BLOGU Saktivista. Në atë blog, autorët shkruajnë sipas dëshirës së tyre dhe për rrethin e tyre shoqëror dhe NUK PRETENDOJNË që të shkruajnë letërsi që të pëlqehet prej të gjithëve.
Ja u thashë këtë që të mos merreni me kritika ndaj autores, sepse nuk është Ajo që e ka sjellë këtë shkrim këtu për ta diskutuar neve në bazë të shijeve tona... dhe aq më keq, të themi ç'të mundemi për autoren.

Për Arbrin edhe gocën që ka shkrujt kët tregimin, hidhini një sy kësaj.

Është në lidhje me atë që ka shprehur Jerusalemi më lart për figurat letrare.

Në lidhje me këtë temë, nëse doni të thelloheni, interesohuni për Herbert Spencer.

E!

Aha! Flm per qartesimin! Nuk kuptoj se çfare mekanizmi mund te sjelle artikuj te tille automatikisht ketu, pa asnje filtrim, s'eshte as interesante per nivelin e faqes. Mgjth, nese qenka per nje publik te caktuar, me kanone te caktuara nder-shoqerore mes vizitoreve te tije, atehere natyrisht qe terheq kritiken time. S'dua ne asnje forme te kufizoj frymen letrare ...Sdq, vajza ne fjale, le te pranoje kritikat konstruktive ketu si nje mjet per te permiresuar veten. S'te duket?!smiley

Pershendetjet e mija!

Ta garantoj që, për sa e emancipuar dhe gjakftohtë që të jetë autorja, nga eksperienca si bloger që kam,është acaruese kur diçka që e shkruan për qejfin tënd në blogun personal arrin të bëhet objekt vlerësimi apo gjykimi nga të tretë që nuk e dinë që përse është shkruajtur ai shkrim. Shpesh në blog autori e cilëson se në cilën kategori e ka klasifikuar shkrimin... dhe ndodh që, megjithse autori i blogut e klasifikon si satirë apo humor, këtu tek peshku vjen sikur është shkruajtur nga autori si kryeartikull për Washington Post ose për Corriere della sera smiley ... dhe ndodh që të gjithë fillojmë e filozofojmë... që natyrisht, veç mirë do t'i bënte jo vetëm autores, por edhe të gjithë atyre që do të "guxonin" që të shkruanin të tilla gjëra smiley.

Përshëndetjet e mija!

E!

Absolutisht dakord persa i perket acarimit mbi komentet ne nje shkrim personal bere ne nje faqe personale, gjithe do kishim nje ndjesi te tille. Ceshtja eshte qe shkrimet personale, nese nuk do kritika nga te tjeret, nuk behen ne faqe ne te cilat je ne dijeni te faktit qe do publikohen. E nese e di qe do publikohen ne nje faqe ku pranohen komentet, atehere duhet te kesh nje lekure aq te trashe sa te durosh dhe kritikat me pak lavderuese. Korigjome nese gabohem. smiley

Sdq, une i ngel mendimit tim fillestar mbi kete pjese. Nuk arrita t'a lexoj as deri ne fund pasi me mungonte stimulimi si lexuese per te vazhduar. Mgjth, perderisa eshte bere neper blogje, per nje publik te caktuar, atehere asnje problem...Momente te tilla deliri kemi te gjithe.

Ah, xhanem, me mori malli te lexoj Il corriere della sera ne version te printuar. smiley

Me kot e vazhdoni kete diskutim, perderisa as autorja, as redaktoret e blogut nuk po vijne t'ju thone "aman mos kritikoni me, se ne e kishim per veten tone, dhe nuk deshem t'ju ofendonim me kete shkrim".

Shkrimet po u publikuan, si ne Korriere Dela Sera, si te Hosteni, si te muri i pallatit, kane te njejten rendesi sepse percjellin mendim po njesoj. Ndryshon vetem numri i lexuesve (jo domosdoshmerisht cilesia).

Pra s'po ju thote njeri mos kritikoni...

...dhe mendimi i perçuar ne kete rast cili eshte? Keshtu me ndihmon pakez ne perceptimin tim te çaluar.

Nga kalimi yt ne marsh defensive duhet te dal ne konkluzionin qe ti je nje nga redaktoret? smiley Ndoshta duhet te redaktosh me shume atehere.

Sdq, une serish vazhdoj te ngel e ndryshkur ne etjen time per Il Corriere... smiley

Nese e ke fiksim te dalesh ne perfundime, (konkluzione medemek) patjeter qe mund te dalesh.

Mendimi i percuar ne rast se nuk eshte i qarte, nuk ke c'i ben, po ashtu nuk ke c'i ben perceptimit (ne rast se calon). E ke nisur me paragjykim diskutimin, pra nuk kam c'te te them...por gjithsesi mos fillo te ankohesh se askush nuk po vjen te te thote "moj trendafile pse me bie ne qafe, une e shkrojta ne blogun tim, c pune ke ti etj etj". Askush nuk ta tha kete, pra bjeri, behu kritike, skeptike, konstruktive, destruktive, c te duash.

Ndryshkja eleminohet me graso thone kamionistet, apo jo e. smiley

Ah Sol, Sol,Sol (uff, kjo latinishtja teper stimuluese!). Ne fakt fillimisht as qe ia kisha idene se ky shkrim qenka botuar ne blogun tend. Sdq, ti akoma s'me dhe asnje spjegim ne lidhje me idene qe po perçon kjo pjese. smiley Si natyre jam kurioze...E natyrisht, ti si redaktues me siguri je ne gjendje te me japesh nje spjegim te qarte, ndryshe s'do e kishe miratuar ne procesin e redaktimit tend. Apo jo, Sol? smiley

Edrus-in mos m'a ngacmo se kemi njohje te vjetra bashke. Aq me pak te m'a ngacmosh per çeshtje grasosh smiley Pastaj ti ne Shqiperi e gjete te behesh ekspert grasoje? Sikur atje oferta e tregut eshte me e larte sesa kerkesa. Hahahaha!

PS. Sdq, suksese me blogun !

ay rosa, mi rosa, mi rosada (aragonishtja teper e embel e smiley )

une e kam dhene versionin tim me siper mbi idene qe percon kjo pjese, eshte pjese e thjeshte, dhe ka ide te thjeshte, mua me duket se eshte pjese qe i therret sidomos ne paragrafin e dyte veshtiresise shpirterore qe has nje e re e ndjeshme (sensitive thote shqipua) qe haset me boten e ashper (hostile, si me thone), dhe proceset e redaktimit jane sekret profesional, diskret dhe i brendshem, qe ruhet vetem per personat nga ana ketej e banakut, ne dyqanin saktivista...

me pelqejne natyrat kurioze, por mbi te gjitha me pelqejne natyrat kurioze te ndricuara se brendshmi, qe e kane te qarte qe nuk ekziston ne bote ndonje "spjegim i qarte" per asndonjefaresoj gjeje.

S'jam defensiv, vetem hyra t'ju sqaroj qe s'keni pse e vrisni mendjen per faktin se mos eshte shkruar ne ndonje ditar privat dhe ju po beni gabim qe komentoni...

Roli im ne kete loje futbolli eshte mezi i fushes, me synim nga sulmi (trekuartist organizator)

Edrusin e ngacmoj shoqerisht, se e di qe gjendet ne te njejten ane te barrikades (kur te ngrihen barrikadat)

-Un them që kët nusen ta morrim partizone!

Rosea, me pak vonesë për më duket se e kapa se kush je... më kishte marrë malli... uroj që të jeni mirë dhe të harxhoni një çikë nga koha juaj për t'i dhënë ca leksione Solit smiley !

Mos me deformo pseudonimin se do me detyrosh te te copetoj me furine e nje shpirti te ndrydhur gjithe boten e ashper te gishtave te tu te brishte. smiley

Sol, seriozisht tani, ti vertete mendon qe njeriu ndjen nevojen te behet pjese e nje sintakse vrasese qe te dale ne klishene e perjeteshme 'oh, une femer e brishte, e dhunuar nga bota e armike mashkullore'? Aq me teper te konfrontohesh me nje ushtri alegorish te cilat s'kane asnje koherence me nj-tj? Nje pjese letrare(apo cfaredo lloji qofte) nuk perbehet vetem nga nje ide te ciles i thuren fjali te gjetura ne vepra letrare te lexuara me pare; ekzekutimi i idese ne kete rast eshte i dobet! Do me vinte vertete keq nese ti s'do ishe ne gjendje t'a ndjeje diçka te tille.

Jam e sigurte qe kjo vajza eshte lexuese e mire, por si krijuese s'ka fituar akoma autonomine per te me lene me goje hapur.

Ed, une Sol-in mund t'a ftoj me qejf te behet pjese e ligjerates time por...druaj qe bota e tije do i shkundej keq nga kendveshtrimet e mija pingul me te tijat. smiley Te perqafoj fort! Me mori malli!

"Jam e sigurte qe kjo vajza eshte lexuese e mire, por si krijuese s'ka fituar akoma autonomine per te me lene me goje hapur."

dakord jam, po eshte premtuese.

 

Sa per shkundje e me the e te thashe, ne internet po shkunden te gjithe sot, une nuk kam qejf te shkoj mainstream smiley

Soli është një adhurues i zjarrtë i gjithçkaje që i përket gjinisë femrore... sidomos kur në ktë gjini gjen edhe tipare të spikatura, tashmë shumë të rralla, të gjurmave të intelektit smiley... pastaj kur i bije të flasë me profesoresha... atëhere ta garantoj unë që shpirti i tij prej revolucionari do të shndërrohej në një qengj manar smiley

P.s: Mos guxo t'i tregosh fotot  e tua... se po pa edhe ato, për gjithë natën e ke përpara derës së shtëpisë... që të thellojë diskutimin interesant rreth letërsisë dhe të shikojë koleksionin tënd të pullave të postës smiley

jam pjeserisht dakord me komentin me siper...

nuk jam aq manjak sa me ben edrusi, po per pulla poste dhe diskutim letersie me ke aty

Uaaa, Ed! Vendos robi i shkrete te dale interneti e te shkarkoje ca energji negative te cilat po demtonin karmen time, te beje cike la dannata incognito, vjen Edi e me nxjerr faqen e zezesmiley (Modifikoje shpejt se ndryshe e pesuan dhe gishtat e tu smiley )

Sol, mua personalisht më pëlqeu. Kishte mjaft gjëra që përkëdhelnin fantazinë (shpresoj që të mos më marrin edhe mua për të çmëndur... e di, fantazia nuk përkëdhelet me dorë smiley )... edhe disa kritika mu dukën të tepërta, p.sh: figura e perëndimit të mëndafshtë më përcolli imagjinatën në ato perëndime (të buta e të lëmuara si mëndafshi) të ngrohta kur dielli fillon e fshihet (aspak i lodhur smiley ) pas ndonjë kodre apo në horizontin ku qielli puth detin smiley

Per mendimin tim pjesa e mesiperme eshte thjesht pershkrim i nje ndjesie njerezore, dhe madje mund te them mjaft te vecante. Ashtu si melankolia e mallit apo dritherima e dashurise ka dicka qe autoren e pjeses e ben te ndjeje nje tik te vecante qe ajo e ka emertuar "lemza e shpirtit" dhe eshte perpjekur te na e tregoje ate dhe ne. Nuk dua te gjykoj aspak per mjetet qe ajo ka perdorur, sepse jane e drejte ekskluzive e saj. 

Eshte letersi? Sigurisht qe PO! A eshte letersi brilante? Kete nuk mund ta them aspak, sepse gjykuesi me i mire ne keto raste eshte koha dhe kete e them nisur nga sa e sa shembuj te talenteve te percmuar nga koha ku ata kane jetuar. Pershtypja ime (krejtesisht personale) eshte qe autorja ka brenda saj potencial dhe ka cte thote, pra nuk eshte bosh.

Gjithsesi, mendoj qe "lemza e shpirit" duhet lexuar me shpirt qe te kuptohet. Nese do kerkosh ne pjesen e mesiperme intelektin e Anjshtanjit apo thellesine e vargjeve te Shekspirit, sigurisht qe nuk do i gjejme.

Pjesa e mesiperme qendron diku midis poezise dhe prozes gje qe e veshtireson pertypjen nga nje lexues i pa pervoje. Ka me shume ngarkese se sa duhet per nje proze dhe me pak ritem se sa duhet per nje poezi por ka ndjenje, ka tendencen te thote dhe spjegoje dicka qe ndodh dhe ndjehet ne thellesite e qenies njerezore.

Keshilla ime eshte qe te vazhdoje te shkruaje pa u dekurajuar.

Pjesen se shtyva dot. Mbase duhet me e lexu prape me mendje me te kthjellet e te clodhur, por fjalite ishin teper te lodhshme per ti lexuar dhe ndjekur. Le me pastaj per ti kuptuar apo ndjere.

Gjithesesi, me pelqeu te lexoja ca komente te Jerusalem. Shume interesant kontributi i tij ke seksioni letrar. Madje do thoja SHYQYR se  ka munguar shume nje si ai smiley

 

Mire se erdhe dhe ti se dhe ty te kisha mangut smiley

ì^

Si se kishe kuptu ti Edo ktë? smiley

Kjo duket direkt vetëm prej aromës.

 

Tempo scaduto smiley

E. , s'ka asnje problem. Mos u shqeteso. smiley

Ed, kishe lexuar llafet e mi me shiun? Ah, kam nje maredhenie te degjeneruar me shiun une; here i thur vargje inkoherente, here e injoroj. Nuk e di ke te fajesoj per kete; fenomenet natyrore apo veten?!

J., heres tjeter do zhys kemben ne miell para se t'a tregoj nen dere smiley

 

 

-xhan-

Do kuptohesh nga flokët. Apo mban shami ti, me këto dokumentet e reja?

 

 

Paska vajtur tema edhe ketu per krunde ? Domosdo, "si je ti shpirt, me ka marre malli per ty, hajde fleme bashke sonte" ; 'kujt po i flet ti mer ?" ; 'ty moj xhane ty, oh zot sa shume te du" : "ti me rrofsh more bir, po une jam me dy femije", e keshtu me rradhe.

I rrofte dhe Blerina Hankollarit qe sjell ketu ndjenjat e veta. Ketu, moj ti shoqja Blerina, mos sill ndjenja, por antindjenja, sill c'ke pare sot ne bulevard, a ta lozi syrin ai shkerdhata qe del per cdo nate ne televizor apo jo, ja keto gjera duan populli. Dhe pastaj vlojne ikonat, puthje, perqafime, idhnime, lule, shuplaka, buzeqeshje faqekuqe, dhe thellesia e mendimit shkon deri ne rreeeeeeeeeeze ku s'mundet me.

Ah  J. , vetem shami jo...ndryshe nuk mund te tund kaçurrelat sensualisht ne flladet e Gallia smiley

Rrote, e di qe jam shume dakord me ty? Biles, aq dakord sa po te jap dhe ty nje perqafim.

PS. Kur tema konsumohet shpejt nga permbajtja atehere domosdo qe do kalojme ne numerim delesh. Pra, faji s'eshte dhe aq i popullit por i qeverise qe ne vend qe te na ofronte mish, na ofroi krunde. Mire qe ty te shijokan krundet, por c'ti besh qe s'na shijojne te gjitheve, xhanem?!

S'e di nese e ka pyetur ndonje me siper por: Cfare dmth "soliptike"? 

mos e ka me solin e peshkut ??

sol-noxin dmth smiley

smiley

mbiemer qe tregon veti te gjendjes filozofike te quajtur solipsizem (prej latinishtes solus = vetem dhe ipses = vete). po perkthyem termin solipsizem ne shqip, atehere le te perkthejme dhe komunizmin, stoicizmin, laicizmin, liberalizmin e te gjithe izmat e tjere

po "eterike"???

 sol mos u merzit , une po pyes ty ne vend qe te klikoj neper google smiley

Iris pa merak, kur i shof pergjigjem, eterike - vjen nga eter - lenda me te cilen ne mesjeten e hershme supozonin se mbushej kozmosi...

iris eshte neologjizem kjo fjale, po me sa arrij ta deshifroj eshte sol - veteml dhe ips-vetvetja 

i bie te jete dicka qe ka te bej me nje perceptim striktesisht vetjak te botes pa u influencuar nga te tjeret. 

 

Iris, soliptike do te thote "vete me vete", e ke parasysh njerezit neper rruge qe flasin c'do t'i thone te dashures kur ta shohin ? Do t'i them keshtu e ashtu, e ajo keshtu e ashtu, dhe ne fund kercet ndonje shuplake.

La_rosée, perqafimin tend kurseje per ushtrine popullore qe te vjen nga pas. Keto hahahate e hihihite mire eshte t'i beni ne ndonje teme gjysme-bordello e gjysme-mbremje tematiko-defrimi. E keshtu edhe Blerina bie rehat dhe perqendrohet per ndonje shkrim me te mire.

Ore, më fal që po të pyes, po nga mënyra sesi shkruan më dukesh "i njohur".

Nuk e di nëse je ai që kam në mendje, më jep një nishan.

Blerinës i thamë të lexojë Spencerin. Edhe sugjerimet i bëmë. Për korrektesë dmth.

 

Rrotee, mos u shqeteso, une arrij te shoh individin ne 'ushtri' dhe biles t'a vleresoj. Por jo vetem kaq, madje arrij te shoh dhe njerezushet, pre e lehte e nje mentaliteti konsumator, por qe serish vazhdojne te fshihen mbas nje pseudo-individualiteti . smiley

E di qe ne temat gjysem-bordello lexuesit mund te gjejne nje minimum interesi? Madje dhe nje grimce humori! Sdq, une dua te jem pjese e motorit tend qetesues qofte dhe duke te ofruar nje buzeqeshje (ty dhe Blerines). smiley Uroj qe ti dhe Blerina ne vijim te na ofroni me pak krunde dhe me teper ushqim per trurin.

J. une akoma jam ne dell perqafimesh. Po filloj te profilizohem si needy dhe clingy por...eshte me e forte se une. smiley

E si perfundim, ku e lame ? - tha ai tjetri.

A ka ngelur me ndonje gje per tekstin ? Me duket se jo.

Vazhdojme me zhbirilimin e termave te rinj. Soli, qe thoni ju, bashke me Psizmin, na ishin dy shoke qe flisnin me njeri-tjetrin. Soli = une, Psizmi = vetja

Une : He Psizmo, c'kemi ? c'bere sot ?
Vetja : Hic Solo, ja keshtu, piva nje birre, dhe kaq.
Une : eh, ja ashtu, si zakonisht.
Vetja : po, dhe ne fakt qava.
Une : ou ?
Vetja : po mer Solo, po, qava dhe madje shume. Qava per ty.
Une : per mua ? cere thu kshtu mer Psizmo, edhe ti qeke ftof m'tajare...
Vetja : cer t'bojme mer Solo, kshtu osht kur rri gjith diten me ty...
Une : sa i thelle je mer Psizmo, lum si una qi t'kom ty shok
Vetja : edhe shoqe, Solo, edhe shoqe, mos harro...
Une : rri mer Psizmo se jemi hutu fare... hajt shifemi neser.
Vetja : cao Solo, ishalla m'shef n'onderr.

La_rosée - 24 Jan 2009 - 11:12pm

antirrote - 24 Jan 2009 - 11:28pm

 

16min. per nje dialog te tille? Hahahahaha! Teper dobet! Nipi im 10 vjeçar do arrinte te shkruante diçka te tille ne shume me pak kohe. Sdq, jam e lumtur qe ti sakrifikove 16min. te jetes tende per te gudulisur senset e popullit. smiley Mgjth, heres tjeter dua te besh me mire! Ulu ne vend! 4 kesaj here!

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).