Krahëbosh Rrufis

Krahëbosh
Rrufis vetmi, çaj të hidhur heshtjeje,Sodis mendimet, jam pasqyrë e tyre,Shohin veten,e kujtojnë për mua,Po unë s`jam, siç nuk është drita rreze
Mjaft vuajta duke kërkuar gjetkë, nëpër botë njerëz, jetë,Ish gjithmonë aty, drejt e në qendër, boshti ku vijarrotull, i lidhur, skllav i etjes për të kuptuar çfarë je
Armiku isha unë, askush nuk më kish [...]

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).