Kënga e monotonisë

nga Nonda Bulka, botuar në vitin 1934
 
Shok besnik, shok i vjetër që ngahera e kam pranë, si në ditët më të helmuara të jetës sime, ashtu dhe në ato më të lumtura. Sahat i vogël, i bukur, gjysmëhekur, gjysmë-ergjënd, që s’flet as qan, veç murmurit këngën melankolike, monotone të jetës që shkon. Ikën ngahera, ikën [...]

5 Komente

Keto perlat qe na sjell here e tek, T.C. jane kaq te thjeshta e te prekshme, te bukura e te gjithekohshme, sa duket sikur ai tik-taku vertet rend, por koha mbetet ne vend. smiley

po, vertete, flm T.C.

Shkrimet e Bulkes jane te gjitha testamente te shkelqyera.

Ka nje qasje me te bute dhe te fisme sesa migjeni ndersa shpesh shkruajne per te njejtat gjera. Mua me pelqen qamet. Vetem se nganjehere them, ku dreqin eshte trasheguar materiali gjenetik i njerezve si N.B. ????

 

Bedrije, do perpiqem te te sjell nja dy proza te shkurtra te tjera te Bulkes, shpresoj te kem kohe gjate fundjaves qe t'i hedh ne kompjuter.

Eshte king fare! Fare. ADN-ja e zhdukme. Kot me kerku.

I ka pas dhon msim (letersi) nones time ky; kallxote ajo, po bonin msim ana kareninen, edhe plaka ime ka qene shume e prekshme e shkreta, po lexonte ne klase skenen ku ana kishte harru ate lodren qe i kish sjelle femijes, ene u prek e shkreta, edhe i tha m'fal se une s'e vazhdoj dot mo... mirpo ky (bulka) ishte prek me shume per vete edhe arriti vetem me thone tre here "lere... lere... lere", edhe i ra tavolines me grusht... Te bosh kshu sot, ta vejn me domote... per te mos kalu te tema inkandeshente e gayllikut.

Respekte! Kane qene integritete kta (dora e revistes Bota e Re etj), jo rronxho bonxho!

prurje e mrekullueshme,flm.

ja pra ç'do te thote te kesh shpirt nobel,te kesh kaq elegance,te flasesh me ingranazhet,te degjosh tingullin e tyre,te na dhurosh emocion!

brez qe s'kthehet me smiley

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).