Ideologjia

Ideologjia


Arbër Zaimi


Kur jeton në atdheun e njëmijë e një halleve, shpesh të qëllon të çoroditesh, e të të duket vetja i pandjeshëm i vënë përballë rasteve njerëzore të problematikave të ndryshme. Kur jeton mes mijëra tonaliteteve të grisë së përgjithshme, jo rrallëherë gabon e nuk arrin të dallosh njërën nuancë nga tjetra.

Vizat që vendosen si gardh telash me gjemba rreth lirisë së lëvizjes, fëmijët e vegjël që duhet të ecin më këmbë për dy orë gjer te shkolla e fshatit, telefonat celularë që të rrjepin së gjalli e të buzëqeshin që nga citylights-et, plaku ish-ushtarak endacak i pastrehë që fle ku të mundet, vajzat e vogla që shesin bajame, idiotët që shkelin gazin e makinës në mes të qytetit dhe nuk dallojnë viza të bardha apo semafor, adoleshentët që dehen nëpër lokale ende pa mbushur moshën, pikat e bixhozit të shtuara si kërpudhat pas shiut, polici që të kërkon ryshfet, mjeku që të kërkon ryshfet, roja që të kërkon ryshfet, punëdhënësi që të kërkon mik të fortë, pedagogu që të mohon sy për sy notën që meriton, nënë Ferideja, rrugët me gropa, mungesa e një institucioni që të mbikqyrë cilësinë e letërsisë së botuar e që ta shoqërojë çdo libër me indikacionet e duhura, mësuesi që nuk ia del deri në fund të pesëmbëdhjetëditëshit, talenti i vogël në shkenca ekzakte që duhet të braktisë shkollën për të punuar, dementi që shkon e mbaron në univeristetet e famshme angloamerikane me lekët e dajës, mjeku i ri që pas dhjetë vitesh shkollë degdiset në rrethinat ku mungojnë aparaturat e ku në vend që të shërojë dynjanë sëmuret, punëtorët që vdesin nga mungesa e kushteve të sigurisë në punë, muzikanti i talentuar që duhet t’ia shesë shpirtin BBF-së, shkrimtari që shpërfytyrohet në gazetar, gazetari që me dhimbje krasit shkrimet e veta, jetimë që rriten të pashpresë, e vdesin të tillë... mund të vazhdoj për orë të tëra e të mbush dhjetëra faqe. Nuk kanë fund problemet e atdheut tim, dhe nuk ka bir nëne që të më mbushë mendjen që ca janë më të rënda, e ca më të parëndësishme për ekzistencën time individuale.

Problemet presin zgjidhje, dhe natyrisht që zgjidhjen e presin nga politika, nga partitë e nga politikanët e zgjedhur. Dhe politikanët në fjalë ose aspirantët, që e njohin këtë fakt, natyrisht që japin zgjidhje. I marrin problemet tek e tek, dhe zgjidhin halle të ndonjë personi, nën blicet e fotografëve, para syve të zinj të kamerave. Politikanët tanë, sidomos në momente fushate, i ke pikërisht atje ku është problemi, duke dhuruar ndonjë pako me ndihma, duke bërë presion për rregullimin e rrugës, madje edhe duke lobuar për ndonjë ligj ad hoc për problemin në fjalë. Ligje që shpeshherë miratohen. Mirëpo problemet qenkan aq shumë, dhe ky vend pillka probleme pa ndalim, sa që politikanët tanë nuk po ia dalin dot t’i zgjidhin përfundimisht. Çdo hall që i zgjidhin popullit, pas gëzimit dhe haresë tre ditore që ushqehet mediatikisht, harrohet. Vendin ia zënë dhjetëra qedere të tjera. Si i bëhet?

Kemi të bëjmë me një rast flagrant të cektësisë në bërjen e politikës. Nuk po them se problemet nuk studiohen, në të vërtetë ministritë dhe disa prej partive politike kanë punësuar specialistë të ndryshëm për të studiuar probleme e fenomene e për të përpiluar strategji për zgjidhjen e tyre. Cektësia qëndron diku tjetër. Cektësia qëndron në mungesën e Vizionit.

Nuk mund të zgidhen mijërat e problemeve që gjenerojnë njëri-tjetrin nëpërmjet blitzkrieg-ut të fushatave elektorale. Problemet janë aq shumë sa që nuk mjafton e tashmja për t’i zgjidhur ato. Realisht asnjë prej problemeve të Shqipërisë nuk mund ta shohë zgjidhjen sot, as sivjet. Si fillim, duhet kuptuar që këto probleme të lindura nëpër vjet, e të rrënjosura në marrëdhëniet njerëzore e soc-ekonomike, do të duan vjet që të zgjidhen (nëse do të zgjidhen). Do të duan ndryshim të këtyre konjukturave njerëzore që gjenerojnë problemet. E kur bëhet fjalë për të ardhmen, e për synime ambicioze siç janë ndryshimet e konjukturave shoqërore, në terminologjinë politike quhet Ideologji (nuk po e përdor këtë fjalë në kuptimin semiotik, fillestar e as në atë marksist. Me ideologji nënkuptoj sistemin e vlerave sociale, njerëzore e të qëllimeve të synuara nga një forcë politike).

Të gjitha partitë shqiptare kanë një program, një pjesë e tyre të valëvisin surratit dhe ndonjë fletushkë që e quajnë “manifest”, e të thonë se medemek paskan dhe ideologji. Arsyeja pse e kanë kryesisht është “se kështu e kanë dhe partitë evropiane”. Mirëpo nuk më ka qëlluar deri më tash të takoj ndonjë politikan, as ndonjë aktivist politik, mor po as ndonjë përfaqësues të shoqërisë civile pranë politikës që të shpjegojë qartë se cila është ideologjia e forcave politike në Shqipëri. Cilat janë qëllimet e tyre vizionare, sado afatgjata të jenë? Cila do të qe mënyra ideale e funksionimit të shoqërisë shqiptare? Cilat janë mënyrat për t’iu afruar kësaj shoqërie “ideale-perfekte”? Nuk ka përgjigje për këto pyetje (në fakt janë retorike, tashmë jam bindur që elita aktuale politike në mëmëdhe s’është veçse një tufë pragmatistësh e oportunistësh omnivorë).

Politikanët premtojnë se do të rregullojnë shkollat, spitalet, rrugët... se do të ulen vetëvrasjet, vdekjet në lindje, uria... se do të përmirësohet rendi, klima për sipërmarrjet, siguria e jetës, gjendja e romëve...

Por ata nuk flasin për rrënjët e problemeve. Politikanët premtojnë vetëm zgjidhje të përkohshme, që premtojnë probleme të përjetshme... A thua turi nëpër Shqipëri do t’i japë zgjidhje problemeve të bujqve? A thua programi Brain Gain do kthejë në Shqipëri kapacitetet e humbura? A thua nënë Ferideja mjafton për të zgjidhur problemet e pleqve në familjet e varfra? A thua Shqipëria në Nato do të bëjë të ndihet më i sigurt për jetën minatori në Bulqizë?

Politika e rasteve, që jep zgjidhje rastësore e të paparashikuara nuk është asgjë tjetër veçse politikë qorre, që s’ka për të na shpënë kërkund. Politika ka nevojë për vizion të qartë dhe për ideologji të qartë, për një bashkësi vlerash e qëllimesh të synuara e të panegociueshme. Politika ka nevojë edhe për norma etike që diktojnë mjetet (edhe pse shqiptarit i thuhet vazhdimisht që qëllimi justifikon mjetet). Çdo forcë që kërkon të vijë në pushtet pa paraqitur çfarë thashë më sipër nuk do të mund të zgjidhë halle e probleme, e nuk do të mund ta zvarrisë Shqipërinë jashtë tranzicioni. Pamvarësisht shkëlqimit të spoteve televizive e posterave, forcat politike pa vizion e pa ideologji do të vazhdojnë të na mbajnë thellë të zhytur në pellgun tranzicional të nuancave gri.

Shprehja e ideologjisë (në kuptimin etimologjik – sistem idesh) është e domosdoshme edhe për të garantuar transparencën politike të formacioneve. Pasi këto parti shqiptare pa shtyllë kurrizore janë kthyer në ameba amorfe, që rrisin pseudopode në drejtim të çdo votuesi të mundshëm. Një parti që ka të shprehur qartë ideologjinë mund te votohet pa frike, duke marre persiper gjithe pergjegjesine vetjake te qytetarit, ndersa nje parti pa ideologji eshte si te hedhesh voten tek numri 13, e zezë, në ruletë. Të gjendur para një udhëkryqi votuesit duhet të dinë se cilin drejtim të busullës do të ndjekin, e kjo sa i përket politikave të të ardhmes. Duhet ditur se cili do të rrisë taksat, e për kë. Duhet ditur se cilët do të jenë të pakënaqurit e cilët të kënaqurit nga reformat (se nuk mund të jenë të gjithë të kënaqur). Shprehja e ideologjisë gjithashtu do të forconte dhe homogjenitetin (në bindje e parime) të aderuesve, duke larguar prej partive militantët që afrohen thjesht për të marrë një vend pune a ndonjë favor tjetër.

Por është e kotë t’i predikosh ujkut që të mbysë vetëm delet që i duhen për të jetuar, ai gjithnjë do të vrasë sa të mundë. Politikanët shqiptarë nuk i shqetëson e ardhmja, ata e dinë që veç të tashmen kanë të sigurt, e përpiqen ta zgjasin atë sa më shumë. E zgjasin nëpërmjet zgjidhjeve të pjesshme, nëpërmjet rrugëve që shtrohen pasi janë prishur të tjerat, nëpërmjet kartave të identifikimit që nuk do të na ndryshojnë statusin e qytetarit ekstraevropian, nëpërmjet teksteve shkollore që nuk sigurojnë përgatitjen profesionale për të përballuar jetën e as atë kulturore për të përballur tjetrin, nëpërmjet reformave në administratë që nuk sjellin efiçensë por thjesht ndryshim fytyrash, nëpërmjet reformave në rend që nuk zhbllokojnë trafikun, por shtojnë gjobat e vëna... Për politikanët shqiptarë njeriu është votë. Që duhet konsumuar.

118 Komente

Shkrim per moshat  13-14 vjecare. Kush ka niper a mbesa te kesaj moshe mund ta printoje shkrimin.

Ngaterresa te pafalshme.

Vendi yne nuk ka nevoje per IDEOLOGJI por per IDE. Dhe se IDEOLOGJITE jane mese te dyshimta per nje shoqeri.

Nje vend duhet te kete ne zemer IDENE E LIRISE dhe jo IDEOLOGJINE E LIRISE.

Te vetmet ideologji qe njohim jane ato qe percaktojne ndarje te stermedha boterash :

IDEOLOGJI KOMUNISTE
IDEOLOGJI FASHISTE
IDEOLOGJI E DJATHTE
IDEOLOGJI E MAJTE
IDEOLOGJI ISLAMISTE
IDEOLOGJI NACIONALISTE
IDEOLOGJI KOZMOPOLISTE

etj. etj. etj. etj. etj.

Po ku dreqin hyn Shqiperia ne kesi ndarjesh teorike qe iu ka ikur vakti ?

Kujt i hyn ne pune se c'ideologji ka PD apo PS ? Vertete mendoni se keto ideologjira iu kane ngelur keq njerezve ?

Qe nje parti e djathte te marre nje mase te majte (dhe anasjelltas), mos eshte fundi i botes ? Mos ka bere mekat qe ka kapercyer kufirin e IDEOLOGJISE ?

Te vetmet gjera per te cilat vuajme jane IDETE. Asgje me teper. Dhe thatesira e ideve vjen nga bythet kallo duke studiuar IDEOLOGJITE (filozofe te medhenj keta autoret e shkrimit, posiiiiiiiiiiiii).

 Vertete mendoni se keto ideologjira iu kane ngelur keq njerezve ?

 

Jo! Por u kane bere keqe njerezve!

Nga fjala "ideologji" shqiptaret kane alergji ne fakt, por sic e shpjegon autori me siper, per ideologjine nuk ka folur vetem Marksi. Guy Rocher ka dhene nje shpjegim sociologjik shume te bukur te ideologjise, eshte vizioni dhe rruga historike e nje kombi. Pra mos e beni gogol domosdoshmerisht.

Une kritiken qe kam per Ideologjine eshte fakti qe duke u prezantuar si Model ajo nuk krijon debat idesh, por nje grumbull idesh qe shkojne ne te njejtin drejtim. Ideologjia tenton idealen, por rrezikon shume te bjeri ne diktature.   

Por është e kotë t’i predikosh ujkut që të mbysë vetëm delet që i duhen për të jetuar, ai gjithnjë do të vrasë sa të mundë.

 

 

Shprehja me e bukur.

Per shkrimin ne teresi jam me Koth, eshte per moshat 13-14 vjecare. Esht esi nje pershkrim i thjeshte, edhe me duket si shkrim pa idologji fare.Jam i mendimit, qe ne Duhet te ndryshojme, si Kulture si popull, qe te detyrojme te ndryshojme edhe politikanet, Se cdo Popull ka ne kryq Qeverine qe meriton. Edhe skemi nevoje per idologji te mirfillte.

 

Idologjia jone dihet, Pro Perendimit, Pro Amerikes.

Ndërgjegjja e një populli të tërë, nëse mund të gjejë pika kontakti të njëjta për të gjithë, nuk mund të përputhet në dëshirat e shtresave të ndryshme shoqërore.
Dhe kjo ndërgjegje/koshiencë e klasave të caktuara, e bazuar dhe në mendimin politik e në historinë, përbën doktrinën/ideollogjinë e asaj shtrese të popullsisë.

Rrëzimi i mureve pati rëndësi historike në rrëzimin e disa ideollogjive të manipuluara për përdorim personal, por personalisht nuk mendoj se mungesa e ideollogjisë do të çonte botën drejt një të ardhmeje më të bukur.

Do të kishte kuptim çrrënjosja e ideollogjive nëse nuk do të shoqërohej me UTOPI të ndryshme, po aq zhgënjyese sa edhe ideollogjitë e mëparëshme të keqpërdorura.

shkrim sh i dobet, jam dakord me koth, per moshat 14 vjecare e poshte eshte. ky vend s'ka nevoje per ideologji, ka nevoje per ide, dhe biles per idera te reja mundesisht. s ka nevoje per vizion politik, ka nevoje per televizion politik. ideologjia i ben keq njerezve, madje une mendoj ta ndalojme me ligj.

Vetem nepermjet iderave te ndryshme, e jo nepermjet ideologjive, kemi mberritur ne kete selamet, ku te gjithe kane liri fjale, dhe arrin e shkruan dhe ky fare autori.

Rrnofte perendimi. rrnofte amerika. rrnofshin red hot chilie peppers.

Sol, vërtet mendon si Antirrota se mungojnë idetë?
Ne jena keq për pare, se men kena sa t'dush- thotë poplli, dhe nuk besoj se vuajmë për mungesë idesh; sot, edhe falë hapjes dhe njohjes globale, gjithsekush e di se kush është dhe se si duhet të jetë Liria, Drejtësia e Barazia.
Problemi është tek politikanët... se sa të ndërgjegjshëm dhe të bindur janë ata që të punojnë dhe të përpiqen për të realizuar këto Koncepte që për t'u realizuar kërkojnë domosdoshmërisht dhe një shkallë shumë të lartë idealizmi dhe ideollogjizimi.

Më shumë se idetë, mungojnë njerëzit e gatshëm që të luftojnë/përpiqen për realizimin e tyre... dhe sot nuk është shumë e kollajtë që, nën aromën e parave dhe të konsumizmit që ka përfshirë të mëdhenj e të vegjël, të gjënden njerëz që të "rrezikojnë" për ideale kur fare kollaj dhe mjaft lehtësisht mund të shijojnë fryte ekonomike që pozicioni politik ju ofron.

nuk mendoj se mungojne idete, mendoj se mungon sistemi dhe vizioni

Sipas të dhënave, nga burime të brendëshme smiley shumë të afërta me një subjekt mjaft të rëndësishëm politik shqiptar, këto Vizione (ëndërra?! smiley ) do të bëhen të njohura vetëm tre ditë pas zgjedhjeve, sepse egziston mundësia që armiqtë e popullit mund t'i vjedhin smiley

Arber, problemi yt (mesa shoh) qendron tek agregimi i interesave , une po fokusohem ne partite politike. Dhe ti ke te drejte kur flet per IDEOLOGJI dhe jo IDE pasi ne rastin tend po ankohesh per nje mungese profilizimi . Ajo qe ti duhet te kesh parasysh ketu eshte qe ideologjite partiake nuk jane nje e dhene konstante; ato jane variabel sipas asaj qe gumezhin ne shoqeri. Psh. nese per ty  eshte me interes liberalizimi I vizave atehere mandatin tjeter si pike ne planin e tyre politik do jete dhe (per te perdorur fjalorin e Berishes)” para vitit 20.. do hyme ne BE”. Problemi i dekadave te fundit, dhe JO vetem ne Shqiperi por dhe ne vendet Perendimore, eshte qe partite politike jane kthyer ne catch-all parties. Duan te terheqin nje publik sa me te gjere e si pasoje e kesaj neglizhojne ideologjite e tyre baze duke formuluar nje program I cili I ofron cdo votuesi c’te doje. Natyrisht anet negative te kesaj  jane konsistenca e brendeshme-, ose me mire jo-egzistenca e saje, dhe objektiviteti I mundesise per te realizuar gjitha pikat ne programin e tyre me si pasoje nje rritje inkredibiliteti ndaj programeve te ketyre partive. Une I krahasoj perhere si ‘lista pazari’ qe behen ne familje ku cdo anetar shpreh deshiren e tije.

Nese pyet veten per ndryshimet mes PS dhe PD ne Shqiperi ne cilin konkluzion del? JANE TE NJEJTA! Ofrojne te njejtin program, vetem perfaqesuesit e saje dhe e kaluara e tyre ndryshojne. Ketu s’mund te rri pa thene qe shoqeria shqipetare jeton ne nje partikraci te thelle.

Nje pike te fundit qe duhet te kesh parasysh kur 'ankohesh'(ose ankohemi) per mungese ideologjie, eshte fakti qe vitet e fundit kane dalur organizata te caktuara qe perfaqesojne interesa prerese ne shoqeri dhe keto te fundit po marrin persiper nje pjese te funksionit partiak(per te dhene nje shembull banal G99, Mjaft, ...)

Dhe jo Sol, nuk mungon as sistemi, as vizioni,...ato kane qene aq te zgjuar te kuptojne mjetin per te 'kapur ne rrjete' nje elektorat sa me te gjere. Tani pse une, ti dhe ndonje tjeter jemi aq peshk sa te biem ne rrjeten e tyre...faji jone! Rrofshin Chili!

Shkrimi eshte nje hartim i zgjatur por qe ka nje ceshtje te vertete ,ate te hardallosjes se mendjes shqiptare ...veshtire eshte te jetosh ne shqiperi , atje ose behesh budalla ose behesh i pasur ,panvarsisht se je budalla!

KENGA E QYQES

Oh e mjera une e mjera
me shkoi jeta mu tek dera
kuku lart e kuku poshte
askush
kuku majtas e kuku djathtas
dikush
o njeri, nga vjen ti ?
vij nga vij, vij per ty
te qajme hallet bashke si shoke
budalliqet thase me oke.
________________________________________

Antirrota, ne postimin e hapjes, ka kryer nje harrese te vockel, i rrembyer sic ishte per te thyer sulmet e armiqve : ka harruar fjalen ideologji kombetare.

IDEOLOGJIA KOMBETARE, vetem kjo i duhet Shqiperise. Mirepo kjo nuk eshte per t'u zbuluar sepse ajo eshte e tille tashme. Kane menduar Rilindasit para nesh. Te gjithe ata qe lexojne Rilindasit tane, ngado ku kane lindur, e dine mire c'eshte ideologjia kombetare. Dhe kjo iu mjafton dhive shqiptare ne maje te kepit.

Per IDEOLOGJITE e tjera qe lindin cdo paradite-pasdite, keto jane per llogje peshqish.

IDE, cuno, IDE, ke ndonje IDE c'mund te behet ?

Çfarë idesh kërkon Antirrotë?

Recetën se si duhen gatuar fasulet apo se si DUHET të jenë planet rregulluese të qyteteve?

Sa se kohë duhet të rrijë rostoja në furrë apo se si duhet të projektohet ekonomia kombëtare dhe tregëtia e brendëshme?

Se sa kohë duhet të vlojnë makaronat apo se si duhet administruar pasuria kombëtare?

Këtu nuk bëhet fjalë se NUK ja kemi IDENË, këtu bëhet fjalë për njerëz që keqpërdorin besimin e dhënë atyre nëpërmjet votës (kjo në rastin më të mir&eumlsmiley... dhe aq më keq, kemi të bëjmë me MENTALITETIN e rrënjosur (që për t'u ç'rrënjosur nuk çrrënjoset as me revolucion) të: "Hë mo se kështu bëjnë të gjithë"... bile kanë frikë politikanët të mos ndyejnë duart, se patjetër do të kategorizoheshin si të paaftë dhe për vehten dhe shtëpinë e tyre.

Më shumë se nevojë për IDE, kemi nevojë për një RIEDUKIM, për të mundur që të punojmë rreth ideve larg mentaliteteve të rrënjëzuar keqasi.

IDEOLOGJITE jane semundje te rrezikshme, si semundjet e lekures, qe edhe kur sherohesh te lene shenja per gjithe jeten.

Larg ideologjive, mjaftojne idet, mire keq, ato korigjohen.

Vini re! Sa janë prosalinj në këtë temë (përveç the Koth që ka marrë detyrën e pedagogut sot), shprehen se janë kundër ideologjive.

Çfarë është ideologjia?

An ideology is a set of aims and ideas, especially in politics. An ideology can be thought of as a comprehensive vision, as a way of looking at things (compare Weltanschauung), as in common sense (see Ideology in everyday society below) and several philosophical tendencies (see Political ideologies), or a set of ideas proposed by the dominant class of a society to all members of this society. The main purpose behind an ideology is to offer change in society through a normative thought process. Ideologies are systems of abstract thought (as opposed to mere ideation) applied to public matters and thus make this concept central to politics. Implicitly every political tendency entails an ideology whether or not it is propounded as an explicit system of thought.

Nga wikipedia.

Nuk e di kur do ndalojë kjo trashësi e budallenjve të shprehet kaq hapur dhe me kaq prepotencë. Mbase në ditën kur do shpërfillet krejt se çfarë thonë.

Të jesh kundër IDEOLOGJISË si koncept filozofik, nuk ka budallëk më të madh!! Është si të mos kesh shtyllë kurrizore dhe të pretendosh se ecën në këmbë.

Dhe vërtet, 

Të hedhësh një llaf në erë, një gaz ngacmues bythor momental, është gjëja më e thjeshtë. Ta mbështetësh fjalën mbi një sistem idesh, pra ideologjie dhe interpretimi, kërkon ca të prapme të forta.

Sipas marrëdhënies me ideologjinë, njerëzit ndahen në tre kategori kryesore.

Njerëz të cilët i përkasin një (apo më shum&eumlsmiley ideologjie të caktuar dhe janë të vetëdijshëm për këtë.

Njerëz të cilët i përkasin një ideologjie, pa e ditur se si t'i vënë emrin asaj çka besojnë.

Dhe njerëz që nuk njohin asnjë sistem llogjik (ideologjik) të pranuar prej llogjikës formale. Këta të fundit klasifikohen në trolla (internetisht). Këta nuk kanë interes dhe mendje të pavarur me të cilën mund të llogjikojnë, po shprehen siç u ngrefet. Zakonisht, bien në kundërshti me veten e vet, çfarë thonë këtu nuk e thonë atje etj etj.

 

 

Une nuk dua te hy ne diskutimin ide apo ideologji.Por di te them se qofte edhe per probabilitet nuk eshte kaq ferr realiteti sa e paraqet ky depresi ketu.Shqiperia zhcvillohet,ka shume suksese.Kur e gjithe bote e zhvilluar eshte ne recessione Shqiperia zhvillohet me dy shifra.Jini te ndershem e objektive.Shihni familjet tuaja para 5 vjeteve e sot.Nje dement nuk mund te marre diplome ne universitetet anglo -amerikane me paret e dajes.Hiqeni mendsh kete....Cektesia qendron tek militantizmi me çdo kusht.Deshira per kritike kudo e per çdo gje.....Edhe djalli qe eshte simbol i se keqes ka ane pozitive.Eshte i shkathet e inteligjent.Zero me yje ky shkrim.

Arber, mbase sot nuk mund te ekzistoje me ideologjia ne nivelin e asaj qe (me duket) se e kerkon ti: e bardha kunder te zezes. Derisa nuk ekzistojne ndryshime afatgjata dhe te thella klasore, ekonomike a sociale, derisa ka (te pakten teorikisht) levizshmeri te larte te mundeshme ne shoqeri, nuk ka sesi te kete ndryshime thelbesore ne shumicen e synimeve. Pervec kesaj, eshte pranuar tashme qe synimi kryesor ne horizontin afatshkurter dhe afatmesem te ketij populli (deri edhe te kombit) eshte bere perfshirja ne BE. Nese synimi eshte i njejte per te gjithe, atehere mundet vetem te diskutohet mbi menyrat, qe jane gjithsesi ana praktike e ceshtjes, dhe relativisht jashte ideologjise.

Llukan, Juli pak me siper ka dhene nje perkufizim interesant te ideologjise nga kendveshtrimi i semantikes politologjike. Tani, perderisa pranojme qe ka elita - dhe udheheqjen e kemi lene ne dore te ketyre elitave, me duket e natyrshme te kerkojme planet e ketyre elitave per rrugen ku do te na shpjene.

 

Nuk mund te mbetemi tek afatshkurtrat e afatmesmet, e per me teper integrimi ne BE nuk eshte ideologji, paneuropianizmi eshte ideologji. Aleanca ushtarake me NATO-n nuk eshte ideologji, mercenarizmi po. Ideologjite nuk jane bardh apo zi, jane sistemi i vlerave dhe i ideve, i mjeteve dhe i vizioneve qe i parashtrohet (ose imponohet) masave perj elitave. Kur flitet per sistem natyrisht qe flitet per perkufizim te qarte ekskluziv, pra per bashkesi te mbyllur me elemente te njohur e te fundem.

Afatshkurtera, te mesme, te gjata, apo pa afat fare jane interesat themelore te robve qe ndajne ne nje fare mase te mirat e te keqijat, e qe quhet komb. Elitat, se pari, duhet te kene tru t'i zbulojne keto interesa, e me tej vullnet e integritet t'i bejne ato te shenjta.

Te gjithe te tjerat, ideologji perfshire, jane pengesa apo kufizime te panevojshme, shpesh dhe te demshme, gjithmone referuar interesave kombetare. Keto te fundit nuk kane te bejne vec me simbolet, sic mundohen t'i reduktojne disa. Interesat kombetare fillojne me barkun, shtepine, pronen, punen, shkollen, shendetin, e keshtu me rradhe; e perfshijne ate qe quhet perparim e zhvillim, e ne fund te fundit, kulmohen me sa u nxihet apo u lumturohet jeta robve ne ate vend te perbashket.

""""Cektësia qëndron në mungesën e Vizionit."""" Me kete perfundim por te perkthyer e pershtatur ne shqip me fjalen e bukur LARGPAMESI ndoshta do te ishe shume me brenda temes se sa duke ngatrruar edhe IDEOLOGJINE. Ketu do te kishte vend per te paraqitur forca POLITIKE REALE me PROGRAME te MATSHME e REALISHT te Zbatushme. Jo me endrra Centralesh Atomike ku sic dhe e lexon nuk mungojne idete MIXHISTE!!!!!!

Ideologji deri sot ne bote jane shfaqur DY :Ideologjia komuniste e Ideologjia Fetare .Kane pak rendesi ne kete rast cfaqjet e tyre ne kahe e pozicione te ndryshme teorike-praktike. Si koncepte qe pershkruajne nje realitet te palidhur me jeten praktike e zhvillimet normale te saj, jane te destinuara te mbeten endrra shume te bukura por realisht "sa me shume tu afrohesh ,aq me shume largohen" Por pak rendesi kane keto sepse me nje rilexim e rireferim  (pune minutash) dhe bie dakord me gjith mendimin botror per keto koncepte. Keshtu i dashur Arber ...me gjithe ate pyll problemesh  te kapura e te shprehura qarte prej JUSH mos prit te kete zgjidhje prej POLITIKES sepse ajo eshte e ndertuar sipas stilit te RRUMPALLES . Kete pasqyrojne edhe rritjet popullore ne permirsimin e kushteve te jeteses smiley Grindje , rrahje, plagosje  e vrasje per nje cope "mirqenie" dmth nje vije uji a nje ngaster. As qendra banimi e as qendra prodhimi, as perparesi ne bujqesi por.....  perparesi per universitete ?? ne nje vend qe ka rritur  e po RRIT % e analfabetizmit me hapa te shpejte .As zbatim Ligjesh e as reforma Ligjore ,vetem koferenca arrogante e mashtruse nga klane tip XHOZESH e Karagjozesh.E pambarimisht grumbuj ferrash e hithrash qe na kane rene e vazhdojne te na bien persiper per te mos na lene te shohim se KU VEMI

Do te shtoja edhe nje nendarje pak sa popullore per problemin. Ka njerez qe japin IDE. Keta jane Gjenite qe nuk i vine njerzimit me TUFA , sic i genjen mendja shqipot!!! Ka  qe merren me zberthimin e tyre dhe paraqitjen ne forme praktike. Keta jane akademite , institutet , administrata e sindozot e cdo vendi. Jemi dhe ne qe merremi me zbatimin e tyre (shumica). Pra nuk eshte aq e kollajte te kesh IDE pavaresisht se ne cquhemi edhe ne kete fushe si gjeja me e lehte . Aq me teper te presesh ide nga "analiste me shumice " qe kane mbire si barbunja ne te kater anet e vendit e ne cdo fushe . Aq me teper nga ndricues historie e shkules Mitesh qe imitojne te pellitmet e Lopeve  me Muuuuuuu-allisje . Dhe aq me teper bajgaxhij e peshtymas te cdo niveli e per cdo gje qe ka krijuar ky Popull ne te gjitha fushat ,qe kane mbushe rruget e e kane kthyer ambientin ne balte ngjitese .

 

 

 

 

Idris, po te lexosh Manifestin e Marksit kupton qe ai vete nuk i referohej komunizmit si Ideologji, perkundrazi, si armik te ideologjise. Prandaj une e shpjegoj ne shkrim se nuk nisem nga koncepti marksist i termit "ideologji".

Ideologjine e marr te shpjeguar etimologjiikisht si sistem idesh - dhe perderisa flasim per politike, Ide politike (Vizione) te sistemuara qarte e ne menyre transparente.

Sa per "ide" nuk mund te privosh te drejten e kujtdo per te patur te tilla. Per t'i sistemuar pastaj eshte pak e veshtire...

Problemet qe une kam paraqitur, qe realisht jane thjesht nje grimce e reales, nuk zgjidhen dot nje e nga nje, as me rrethim nga te tera anet. Ato jane probleme qe kane te bejne me a) mireqenien b ) edukimin c) urbanizimin (ne sensin e urbes)

Te tre keta faktore kane nje mvaresi prej menaxhimit te aseteve ekonomike. Menyra se si vendosen te menaxhohen keto asete, dhe kahu qe i jepet zhvillimit (ose regresit, apo stagnimit) tregon se per nga po shkojme.

Qe ka zhvillim ne Shqiperi, patjeter qe ka, askush nuk e ndalon dot kohen...por politika supozohet te jete nje katalizator, pershpejtues i zhvillimit te natyrshem. Dhe katalizatorin nuk e ben dot ne menyre spontane, por vetem ne menyre sistemike, mendoj une.

Sol i nerum! Ne gjenezen e tyre percaktimet kane nje kuptim me te drejteperdrejte te pergjithesimit . Me vone nderhyjne dhe i japin kuptime e plotesime ... smiley Thjesht IDEOLOGJI merr kuptim te ndryshem nga shume percaktime sepse sqaron se cfare perfaqeson. NJE SISTEM VLERASH E DIJESH QE VIJNE SI MENDOHEN...Theksoje kete si mendohen dhe te PALIDHURA ME REALEN ( ne kuptimin Marksist- Materialen)jashte dhe pavaresisht etj etj. Keshtu pra ideologji nuk mund te jete Mercenarizmi,as Paneuropianizmi, por si koncepte mund tu jepet kuptim ideologjik. Ne kete kuptim artikulli pershkruan shume bukur gjendjen reale por qe nuk mund te zgjidhet nga programe partish IDEOLOGJIKE pavaresisht se sa mundohesh te tjetersosh kutpimin e Ideologjise dhe t'ja u veshesh si kostum kryesor. Njekohesisht askush nuk eshte kunder qe "njerzit kane ide" por ketu me sa kuptova flitet per VIZION ose shqip LARGEPAMESI, qe do te thote jo ide e zakoneshme. Ai percaktimi popullor i kategorive te ndryshme njerezore mbi IDENE nuk eshte se eshte dhe aq POPULLOR. Psh Ainshtaini...Sado qendra te sofistikuara te leshimit te anijeve per explorimin e hapsirave yjore te kete BOTA, sado inxhiniere  e elektroniste te persosur etj etj, ( perfshire dhe menaxheret ekonomike  smiley askush nuk mund te quhetsi bartes i IDESE per fluturime Kozmike!!!!! Sado perpjekje luftarake te shumta e te pergjakeshme te kete zhvilluar ky Popull sado individe te cquar ka patur deri edhe ne shpalljen e pavaresise si I.Qemali ideatoret e nje Shqiperie mbeten Rilindesit e kryesisht vellezrit Frasheri .

E ndava ne dy pjese per te mos qene shume e gjate dhe e lodheshme per Zanen smiley qe shikon vetem fitorje dhe arritje smiley Pra hyrja ne Europe jo vetem qe nuk eshte Vizion por per me teper eshte nje artific ..sepse as na ka perjashtuar e as na perjashton dot njeri. Ai eshte nje proces i natyrshem Ketu nuk duhen VIZIONARE as MUUUUU- allites tip MIXHE. Se si do te hysh ne EUROPE si popull me karakteristikat e tua pa u tjetersuar ne ate fare feje sic jemi katandisur e na ka katandisur POLITIKA SOT ky PO... per mua eshte nje qendrim VIZIONAR ose (Ideologjik po deshe smiley. Se do gjeje rruge e do rritet ne mirqenie Poplli veshder kjo s'ka piken e dyshimit sepse eshte nje proces i natyrshem...por qe ti KRIJOSH KUSHTE te RRITET me PROSPERITET e DINJITET ketu PO ..qe duhen vizionare . E c'te zgjatemi se duket sikur i japim mesim njeri-tjetrit smiley .....gje qe kam mendimin se JU i zotroni shume mire keto koncepte dhe shume here me mire  e elokuente se sa une. 

Jul, ketu nuk behet fjale per ideologji personale, po kolektive, ideologji te shoqeris.

Ideologjit shoqerore, sipas edhe vete shembullit se e kemi vuajtur ne kurriz jane te rrezikshme.

Sistemet ideologjike kane nje fund, jane sisteme ku bazohen te idelogjia e nje qellimi final.

Ndersa sistemi i lire nuk ka nje qellim final, nuk justifikon mjetin per te arritur qellimin.

Sistemi i lire eshte gjithmone ne zhvillim e ne permirsim te tij, e kunderta me ideologjit, jo vetem qe nuk zhvillohen e permirsohen, por degjenerohen deri ne shkaterrimin e tyre.

Ideologjit jane per konflikt, jane per beteja " o jete, o vdekje", sistemi demokratik nuk kerkojne beteja, nuk hape konflikte.

 

është e njëjta gjë. Subjektet politike dmth partitë, normalisht janë (në botën e zhvilluar dhe duhet të jenë tek ne), organizata të përbëra prej njerëzish ideologjikisht të ngjashëm.

shumë e thjeshtë, no?

Po kur A-ja është me B-në sepse B-ja është nga i njëjti fshat me A-në, këtu skemi si të flasim për ideologji, ose dhe mund, nëse e quajmë tribalizmin ideologji.

Nëse komunizmi është ideologji, po ashtu antikomunizmi është ideologji. Edhe kapitalizmi është ideologji.

Mos u bëni viktima të fjalorit.

Ideologjia plasohet si rrugëtimi më i mirë i mundshëm, deomos sipas parimeve në thelb subjektive, me një qëllim final të caktuar. Nëse ti thua që kapitalizmi është sistemi më i mirë i mundshëm, atëherë ti në këtë moment po përdor një ideologji edhe do mbrosh parimet e tij, detyrimisht.  

Ideologjia nuk përfshin detyrimisht dhunën fizike. Brenda dy apo më shumë ideologjive, pranohet si e shëndetshme konkurrenca, apo lufta e ideve.

Nuk ka sistem të lirë siç po e shpreh ti. Sistemi më i lirë i mundshëm që nuk njeh asnjë lloj pushteti, është anarkizmi.

 

Falemderit Idriz per kujdesin qe tregon per mua. smileyNuk eshte aspak e vertete qe une shoh vetem fitore.Nuk shquhem aspak si partizane e sojit te mixhisteve siç thua ti.Duhet ti japim çezarit ate qe eshte e çezarit.

Une shkoj shkoj shume rralle ne Shqiperi.Por si ka ndrruar ne keto vjet nuk ka ndrruar per gati 20 te shkuara.Por Sala nuk eshte aspak burre i mire ,nuk duhet zgjedhur...Mjafton Gerdeci.Qytetet tona kane ne kohe shume me teper energji ,por aradhete mixhiste duhen bojkotuar sepse ngjajne me bandat Bertold Breht-it,Familjet tona jane shume me te pasura ;mos votoni megjithate Berishen sepse korrupsioni....etj etj. E ne fund ,para ca vitesh Idriz ,frenkuentuesit e peshkut nga Shqiperia numeroheshin me gishtat e njeres dore ...sot shih sa jane.Adminet tane ishin ne Amerike e sot jane ne Shqiperi.....Mua me eshte merzitur edhe sepse Sala,Sala ,sala......Por edhe alternativat;bir Selman....

Nese do te me duhej, a nese do t'i duhej dikujt do kisha numeruar dhe permiresimet e zhvillimet. Patjeter qe ka patur te tilla, por zhvillimi shpeshhere vjen si pasoje e kohes qe kalon dhe e pozicionit gjeografik ku ndodhet vendi. Gjithsesi, jam dakord une kur thuhet se keto vitet e fundit ka patur me teper zhvillim se ne te shkuaren...por mbetemi vendi me i pazhvilluar ne Europe. Diferenca me vendet e tjera sa vjen e rritet. Nderkohe qe ne gezohemi me zhvillimin tone dyshifror.

Megjithate faleminderit per receten. Do ta kem parasysh, eshte mire te njohesh se me cilet komunikon.

Fjalia 1 : Diferenca me vendet e tjera sa vjen e rritet.

Fjalia 2 : Nderkohe qe ne gezohemi me zhvillimin tone dyshifror.
________________________________

A mos ka ketu ndonje perplasje neuronesh me xixa shumengjyreshe ?

Shteti 1 :

Nje shtet, si pasoje e shume faktoreve, realizon nje fitim prej 1 000 dollaresh.

Nje vit me pas, ai realizon nje rritje prej 10%, dmth ai fiton 100 dollare me teper, dhe ne fund te vitit ka 1 100 $

Shteti 2 :

Si pasoje e shume faktoreve te ndryshem nga ato te te parit, ky shtet realizon nje fitim prej 1 000 000 $

Nje vit me pas, ai realizon nje rritje prej 1% (dhjete here me pak se shteti 1), dmth ai fiton 10 000 $, pra 100 here me shume se shteti 1.

WOW WOW WOW !

Shteti 1 rrit fitimet e tij 10 here me shume se shteti 2, dhe ne total ka fitime 100 here me pak.

Ore po c'behet keshtu ?

Behet ajo qe ketu ia mbeshtet kau peles ne pike te mesdites, pa iu ca palla fare.

Ose me fjale te larta dhe te perzgjedhura : ketu flitet, sterflitet, perflitet deri ne te ngrysur, dhe pastaj perflitet, sterflitet dhe flitet deri ne te gdhire.

me duket se ai po thote bash ate qe thua edhe ti

Jo, ai nuk po thote baaaash ate qe po them une, por duhet te lexosh mire.

Ai po thote qe nuk duhet te gezohemi qe rritja jone eshte dyshifrore, sepse nderkohe, sipas tij, ne jemi me te varferit. Jo more ! Me rregullin e treshit e gjete kete ? Apo me rregullin e kusise se ujit qe ngrohet po e vure mbi zjarr ?

Nese s'duhet te gezohemi per rritjen dyshifrore, a ka mundesi ta di, me sa shifra duhet ta kemi rritjen qe te dalim t'i biem daulles te parku Rinia ?

Shqiperia aq e ka takatin. Eshte nisur e fundit ne gare. Nese ajo ka pasur rritje dyshifrore gjate ketyre viteve, kjo duhet pershendetur, madje gjithe diten. Sa per varferine, si mendoni ju, hiqet ajo me urdher te peshkut ?

I keni bere llogarite ndonjehere sa % e popullsise jeton nen pragun e varferise ketu ne Amerike ? Nje Amerike qe realizon gudupin e gjysmes se botes ?

Keshtu qe lerini keto qarje e qurravitje koti, por kapni c'eshte per te kapur, dmth briret e kaut dhe jo topet e tij.

Jo! Te lutem! Ai po thoshte qe differenca vjen ne thellim. Differenca ne kutimin e "lift". Tjeter muhabet pra. Eshte analize e serise kohore ajo, jo krahasim "cross sectional" (nuk e di shqip as ket, me fal).

PS Sqaroj qe nuk e di fare nese jane te verteta keto si fakte, flas vetem per hir te logjikes.

Po domosdo qe diferenca shkon duke u rritur, c'flisni keshtu, keni bere ndopak matematike ne shkolle apo jo ? Me duket se po.

Atehere bjerini kalemit. Jua shpjegova me fitimet tona dhe fitimet e Amerikes. Me logjiken tuaj, i bie qe me dyshifroret tona ne duhet te jetojme me mire se Amerikanet sepse ata bejne rritje 1%. A ben te vazhdoj me tej ?

Gjithcka varet nga ku nisesh, nga starti. Te ishim nisur ne rangun e Amerikes, me rritjet tona dyshifrore prej vitesh, sot do te jetonim si finlandezet qe shteti te paguan dhe nje pastruese per te te shtruar darken.

Po mire, nje pyetje te vockel, po Kina me rritjen e saj dyshifrore, pse nuk e ka zhdukur varferine ? E vertete, klasa e mesme eshte shtuar ne Kine. Po ne Shqiperi, a nuk eshte shtuar kjo klase ? E mohon dot kush kete ? Ja shembulli me i mire i klases se mesme eshte sol-nocturnus qe rri gjithe naten ne internet, cfare doni me tej ?

Ne vend qe te beni kritike pozitive, me kah nga e mbara dhe jo gjithmone nga e prapa, qe te thoni : po shoke, e vertete qe Shqiperia eshte me mire se pardje, dje dhe neser do te jete me mire se sot. Por ne mendojme se mund te behet me mire. Me nje fjale, prano zhvillimin, prano stadin ku je, dhe nisur qe aty ne kerkim lartesish te reja, ose ose popullorce, fitorjesh te reja.

OK mer, ja te them te funit nga ana ime ne ket pike:

shteti 1: pika fillestare = A.

shteti 2: pika fillestare = B.

Raporti fillestar: shtet1/shtet2 = A/B;

Mbas nje kohe:

shteti 1 = A*(1+d), ku d eshte ndryshimi me piken fillestare.

shteti 2 = B*(1+e), ku e eshte ndryshimi me piken fillestare.

Raporti aktual: (A+A*d)/(B+B*e) = [A/(B+B*e)] + A*d/(B+B*e);

A/(B+B*e) = A/B - s, ku s eshte thjesht nje difference arithnmetike (s>0);

Kushit per te qene paralel ne zhvillim eshte s = A*d/(B+B*e). ose:

[A/(B+B*e) - A/B] = A*d/(B+B*e)

Sic shihet, parametrat e zhvillimit, perkatesisht "d" dhe "e" nuk gjykohen dot ne menyre lineare. Kompleksiteti shtohet nga fakti qe ata (d dhe e) jane te varura edhe nga niveli i A dhe B; si rrregull sa me te medha A dhe B, aq me te vogla rezultojne e dhe d.

Shume bukur.

Problemi eshte se ne kemi koeficient me te larte te drejtezes se rritjes. Po flas thjesht per te ardhurat. Drejteza jone eshte me e pjerret se ajo e Amerikes. Deri ketu, dakort. Mirepo, duke qene se pikenisja jone (dmth ypsiloni yne) eshte mjaft me poshte se pikenisja e Amerikes (dmth ypsiloni i tyre), pjerresia e paket e Amerikes nuk e demton aspak ne krahasim me ne. Ata do te vazhdojne te jene shume here me lart, dhe ndjeshmeria e kesaj pike amerikane kundrejt tones eshte pothuaj zero.

Sidoqofte, duhet pohuar se dallimi absolut (dmth diferenca e dy ypsiloneve) ka ardhur duke u ngushtuar, ndonese ne nje menyre te pandjeshme.

Kjo eshte dhe arsyeja qe neve na duket se po ecim kokeposhte. Ne fakt s'eshte aspak e vertete. Cilido qe ka bere pak shkolle e di qe me nje rritje vjetore 10%, vendi eshte me mire nga viti ne vit (perndryshe kinezet do ta kishin zbuluar para nesh fatkeqesine e tyre).

Jane iluzione optike keto qe, ca cuna andej-kendej, rrine gjithe diten duke thene : ne po katranosemi e ne po fundosemi. Jo, aspak. Po ecim, madje me ritme te larta POOOOOOOOR, kjo me ritme te larta duhet marre relativisht vendit tone, dhe jo ne vlere absolute. Ne vlere absolute, hendeku mes Amerikes dhe Shqiperise shkon duke u thelluar gjithmone (e shpjegova me perqindjet : ata fitojne 10 000 $ kurse neve vetem 100).

Nejse, e tere kjo per te thene qe kur eshte puna per te kritikuar, te dihet nga t'ia ngjesim dhe jo o burra me nje hanxhar ne dore per te prere shkurre.

Or antirrote, kush po te thote te mos gezohesh, a ke sy te lexosh? Gezohu, kalo ne orgazem po deshe. Zhvillimin nuk po ta hedh poshte njeri. Nuk po diskutohet kjo.

Merre dhe krahasoje kete vend me Moldavine, me Maqedonine, me Serbine, me Bosnjen, e me cdo vend qe ka patur histori edhe me te veshtire paskomunizmi se ne, dhe me sqaro se si ka mundesi qe me gjithe ritmet tona dyshifrore, jetojme me keq se ata? Mos valle sepse ata jane zhvilluar me shpejt? Mos valle sepse ata kane nje plan, dhe e dine se ku po shkojne?

 

Ke degjuar ndonjehere per mireqenien, qe varet ne nje soj menyre dhe nga te ardhurat per koke (duke llogaritur dhe devijancen standarte ne shperndarje?)

nejse, se qenke postues cilesor, s po zgjatem, mireseerdhe te na ndricosh o kunderrrote

Solo, një emigrant këtu, pasi mori vesh se do vendosej Euro dhe qo kishte vlerë më të madhe se dollari amerikan, u hodh e tha - dmth tani ne do marrim më shumë lekë se amerikanët! smiley

 

Sol :Zhvillimi i Shqiperise nuk eshte i tille vetem sepse kalon koha.Ne 50 vjet ne u varferuam ne menyre te tmerrshme.Zhvillimi i Shqiperise i detyrohet me gjithate konsolidimit te demokracise e ekonomise se tregut,reformave e investimeve te bera te mundshme nga qeverisja e sotme......Duam apo nuk duam....Megjithate Berisha nuk eshte burre i mire.....Sepse opozitori i tij eshte goxha "burre shteti."..."me kulture ,koherence ,ekuiliber"madje edhe "ideolog i madh"....Si thu Sol-o......

Si them per cfare? Nuk po diskutoj Berishen ne kete shkrim, por politiken shqiptare (vetem nese Berisha perfaqesoka te tere politiken e une s'e ditkam).

Politika ka per detyre te jete katalizator i zhvillimit. Gjithashtu ka per detyre te percaktoje kahet e zhvillimit. Gjithashtu ka per detyre te jete transparente per mjetet e perdorura dhe per menaxhimin. Bashkesia e vlerave te mesiperme, te shprehura qartazi perben ideologjine. Dhe kete po diskutoj.

Patjeter qe ketu kemi arritur parajsen, nga momenti ne moment presim refugjate nga Italia, aq mire jemi. O Zana, jemi vendi me i varfer ne Evrope, dhe nuk e rregullon dot kete muhabet as Berisha, as Rama, as Meta, as ti e as une. Jo ne kete menyre. Po flas per ndryshim te kultures politike, per dryshim te menyres (modus) - e jo te Berishes. Cka po me hyn ne pune mua se cili eshte kryeministri i radhes, sa kohe gjerat mbeten njesoj ne amulline e pergjithshme.

Po nuk mendoj se te ofenduarit e autorit te shtoi vlerat e argumentit gjithsesi, as nuk mendoj se te ka bere te ndihesh mire.

Ideologji deri sot ne bote jane shfaqur DY :Ideologjia komuniste e Ideologjia Fetare

Mos i ngatërro delet e mixhës se do ikin me vrap po ua the kështu, për më tepër që nuk është e saktë. Këto dy ndarje janë bërë që në kohët e lashta dhe përfaqësojnë dy degët kryesore të filozofisë: materializmin dhe spirtitualizmin.

Brenda materializmit përfshihet gjithë sistemet politike që kanë për bazë si qëllim kryesor të tyren mirëqënien ekonomike.

Te ideologjia fetare futen ato shtete që kanë për bazë jetesën sipas "ligjeve të zotit".

Këto shumë bukur mund të ndahen në shtetet laike (kapitaliste) dhe shtetet teokratike.

Edhe kapitalizmi është ideologji materialiste, se ske si e mohon këtë. Po ndryshimi me komunizmin, nuk është te ideologjia, por te sistemi dmth renditja e komponentëve sipas përparësisë dhe ndryshimi i përbërjes klasore dhe vlerave shoqërore. Normal që kjo ndarje spiritualizëm - materializëm u bë e njohur edhe shumë e dallueshme menjëherë gjatë revolucionit francez, pikërisht kur lindi edhe koncepti i "të majtit".(koncepti i të majtit nuk duhet ngatërruar me komunizmin, këtu fshihet gabimi i asaj shprehjes lart.)

Me komunizmin, kapitalizmi gjeti një konkurent. Mirëpo majtizmi u përfshi brenda sistemit kapitalist, ashtu siç funksonon edhe sot.

E majta -  E djathta janë ideologji konkurrente, po jo detyrimisht të dhunshme mes tyre, duhet THEKSUAR kjo, të mos bëhen gabime si të Ll-së që i shikon bardh e zi.

 

Shkrim i mire sol,

e di qe me ke vjedhur idene e dickaje qe po shkruaja se fundmi.

hehe...

Kapitalizmi J nuk eshte ideologji ( perjashto faktin Shqiptar, po shkoj jashte e po punoj sa te blej makinen, mbaruan problemet), ngase nuk ka nje fund, nuk ka nje qellim absolut, do pasurohem e pastaj pike. Kapitalizmi eshte puna qe bazohet te fitimi, po nuk eshte e thene se eshte e njejte per te gjithe.

Ky eshte ndryshimi nga ideologjit e me sistemin demokratik.

Mos merr shembull vetem ideologjin komuniste, edhe nazizmi ishte ideologji, edhe fashizmi i tille eshte.

Amerika nuk eshte zhvilluar sipas nje ideologjie te caktuar.

Eshte zhvilluar nga inisiativa e lire e punes.

Amerika nuk eshte zhvilluar sipas nje ideologjie te caktuar.

WTF?

"American dream", ring a bell?

"Yes we can", "yes we did it", "War on terror"

Jeton në këtë planet ti o njeri apo sapo dje na erdhe?

 

O AntirroteZ

Te te tregoj lali jot nje barsalete se po me dukesh dore e vjeter?

Nje katunar ne kohe Enverit, sheh qe po shitej vaj ulliri per banoret e lagjes tek ushqimorja, dhe u fut edhe ai ne rradhe per te blere pa triske. Por kur arrin te shitesja , ajo sa e sheh i thote:“Ti s’je qytetar i lagjes. Dil nga rradha dhe shko ble vaj ne katunin tat!” “ Ah”, thote katnari me vehte. “Une o ta fus ty, o plas!” Shkon tek nje miku i tij qytetar, i mer borxh nje kostum, heq edhe qeleshen e ve borsaline edhe prape te rradha. Po sa i vjen rradha e vet, shitesja pa e pare fare as ne sy i thote prap: ”Shok, ketu shitet vetem per qytetaret e lagjes. Ti shko mere vajin ne katunin tat!”Aty katunari me sy te zgurdulluar e pyeti:” Mire mi shoqe se heren e pare e more vesh nga dimitet e qeleshja se qesh kantar, po tashi qe jam me borsaline nga e more vesh?” “Po pse me kantar i dreqit” i thote shitesja. “A nuk e shef qe te gjithe i kane shishet  te myllme me tape, kurse ti e ke myll me kacarrum misri!”  smiley

 

 

 

 

ata qe jane kundrra nje ideologjie si sistem idesh politike, jane si puna e atij profesorit absurd, qe e ndalon nxenesin ne hyrje te provimit e i thot "cfare ke ne cante?" Nxenesi i thote se ka libra. Ai thot "cfare librash... saktesisht?", nxenesi i thote se ka librat qe ka lexuar per provimin. Profesori prishet ne fytyre e merr nje hap mbrapa i habitur... e thote "Cfare...? Pse ke lexuar per kete provim ti...? Ah... jo... jo... nuk mund ta marresh.... qellimi i ktij provimi eshte te tregosh sa di ti, pa lexuar... pergatitje spontane!" Nxenesi e sheh i habitur, e i thot "cfare po thua o ...?" "Po po.... ti e dije se ky ehste nje provim spontan.... hap rrugen te hyjne te tjeret..." "O profesor, po ti qenke ........... fare pra.... ke ik per lesh ti a si... ca pergatitje spontane je duke thene?".... "Degjo... leri llafet, okej? Me siguri je pergatitur edhe per kete qe the.... paske tendenca psikopati ti me duket mua... dil prej radhes.... hik... hik....!!"

Sol,

Ke bere vetem nje gabim ne te gjithe shkrimin; ke permendur fjalen "ideologji". Ky eshte ngerci i vetem qe u ka hapur pune lexuesve.

Konstatimi im per harrimin e lexuesve dhe kapjen pas nje termi te vetem ne nje shkrim, qendron akoma.

Per mua problemet dhe menyra se si jane trajtuar vijne shume qarte, madje vijne edhe me disa alternative (qe mungon ne shumicen e prurjeve).

Mua me shqeteson ne te njejten menyre mungesa e nje vizioni, ideologjie apo strategjie (po u desh te thuhet ne gjuhen moderne), te te gjitha forcave politike ne vend. Asnjera prej partive nuk ka akoma nje platforme ku te flitet per efektet qe do te kene idete e tyre pas disa vitesh, e jo me pas nje brezi. Ok, ketu mund te akuzohemi per koken mes reve. Ama vizion serish nuk ka.

Edhe c'me shqeteson tjeter, eshte pesimizimi me te cilin e ke bere gjithe shkrimin. Kush e di sa i merzitur e fed up ke qene kur je detyruar te shfaqesh kete ane tenden : )

 

Ke bere vetem nje gabim ne te gjithe shkrimin; ke permendur fjalen "ideologji". Ky eshte ngerci i vetem qe u ka hapur pune lexuesve.

Nuk ka faj asfare Soli në këtë mes! Fajin e kanë rrotat që trrollhutohen.

 Për më shumë që po ngelem jashtë mase i habitur sesi një pjesë jo e vogël e pjesëmarrësve ose kanë mungesa të theksuara njohurish "ideologjike" ose iu është prdh truri komplet prej regjimit të kaluar dhe ua ka hedh në erë gjithë sistemin e vlerave të njohura botërisht.

Duke ditur nivelin e këtyre që flasin, nuk ke si të mos kuptohet niveli i partive dhe atë çka përfaqësojnë partitë!

Për fat të keq kjo temë u mbajt peng në mënyrë të tillë, por edhe ide të shpreheshin, do ishin tepër ireale, sepse nuk do i përgjigjeshin realitetit politik në vend.

Po ate jam duke thene Jul. Faji (gabim e kam quajtur une ne fakt) nuk qendron fare askund; ishte thjesht per te vene ne dukje se sa e lehte eshte te hidhet poshte nje koncept i tere vetem per shkak te perceptimit masiv qe mund te jape nje term, nje teme apo nje emer i vetem.

Problemet e shqetesimet qe ngre artikulli, padyshim qe qendrojne, ne mos po jane dhe me te thella.

Nderkohe "betejat" e shifrave te cojne deri diku, ku ky i fundit mund te jete dhe askund. Kjo semundje e shifrave nuk eshte origjinale shqiptare. Para ca ditesh Kina zbuloi se i kishte bere ca hesape gjigande "kabim." Nderkohe amerika akoma s'e ke matur dot veren qe i eshte bere ne ekonomi, i vune si fillim nje shuk 700B$, por shuku hupi ne vere pa lene gjurme, po bejne gati shukun e dyte, e keshtu me rradhe.

Dhe me kryesorja, sidomos per ne vendasit shifrat nuk jane kryesore. Aq me shume qe kemi shkelqyer me shifra per 50 vjet, por kur u zgjidh zinxhiri e pate c'beri vaki. I njejti avaz me dy shifroret sot.

Por thirrja e ideologjive nuk me duket se eshte dermani. Ideologjite jane njefare modeli abstrakt. Nderkohe problemet jane reale, me fytyra njerezish. Prandaj dhe bota nuk ja var me ideologjive, apo i perdor si piktura per zbukurim. Psh Kina "komuniste" i nep leksione kapitalizmi vete Kapitalizmit. Kurse US super kapitalist, sic thashe me lart, ve shtetin t'i beje gjilpona triliona $  konomise me "malarje."

Prandaj ne dynjone reale nuk ka me djathtas e majtas, por poshte e lart. E "lart" eshte vec kur ecen. Kete ka thene Regani nja 50 vjet perpara, e Obama para nje jave. Kete thote dhe Rama, pavaresisht sa seriozisht e ka.

Megjithate, problemi jone eshte akoma me i thjeshte, se te behet problem modelesh te vjetra apo te reja.

Thjeshte e paster, ne myten hajdutet. Pike.

Tashti kemi arritur aty, ku te gjithe kandidatet per Princ, kane provuar qe dine te mbushin mire hejbet, kur nuk iu dalin xhepat. Dhe kjo eshte situata me e keqe per nje popull. Si rrjedhoje, ndodh Gerdeci, deshmitaret shkojne per gjah, opozita feshkellen alla Bert Cemcakizi, e kryeprokuroresha zgjedh paraden e modes.

Se si do te dalim nga m... ku jemi, nje Zot e di. Nuk them te gjejme shenjtore, por te pakten te gjejme nga ata qe kenaqen me luge kafje.

Megjithate, do te thoja se nuk mjafton vec dora qe nuk ngjit shume. Kryesorja mbetet te duan popllin e venin e vet. Dmth, larg qofte, te kene flamur interesat kombetare, pra te jene "demode," kombetariste, apo nacionaliste, pavaresisht se arena benet gjithmone e me shume globale. Dhe se po e deshen a u dhimset vertet mileti, do ta mbajne dhe ca doren, e do ia qajne me shume hallet.

 

J, t_red :

Nuk eshte problemi qe dikush qenka kapur pas nje termi te vetem, termit IDEOLOGJI. Tjeterkund fle lepuri.

Lepuri fle aty ku ne mund te prodhojme ideologjira pa fund, por qe nuk kane asnje ide brenda. Duket si paradoks, por ja qe keshtu eshte.

Me sa kam mundur te marr vesh, njerezit e thjeshte qe presin atje ne Shqiperi kane nevoje te degjojne ide te qarta pa shume tollumbace. Ide te vogla, ide te rrafshta, ide qe flasin shqip, qe merren vesh nga te gjithe.

Te hysh dhe te ngaterrohesh ne ideologjira qe s'i zberthen as dreqi, kjo eshte krejt njelloj si popet e Konstandinopojes qe diskutonin mbi seksin e engjejve (mashkull apo femer) kur Turqit iu kishin mberritur tek dera.

E thashe me lart, nje ideologji na duhet ne, IDEOLOGJIA KOMBETARE. Dhe kesaj t'i qepemi fort. Sa per ideologjite e tjera, ideologji majtiste apo djathtiste, globaliste apo terrciverrciste, keto jane per ne hale, gjate kohes se zbrazjes.

Nuk ka rendesi nga c'horizont vjen partia X apo Y, a ka platforme djathtiste apo majtise, apo lemsh tek porta. Rendesi ka : cfare sjell ajo me nje ide te vockel per permiresimin e jetes se njerezve.

Ja nje pyetje per juve, si me te qete qe jeni :

Cfare ideologjie zbaton sot KINA ? A mos ndoshta Kina i ka shporrur ideologjite (edhe pse mban nje parti komuniste) dhe eshte kthyer ne nje vend pragmatik ?

Po Izraeli, perveç ideologjise sioniste te Theodor Herzl, cfare ideologjie tjeter zbaton ai ? Une nuk e di. Po ma mesuat, ju jam mirenjohes.

antirrotë,

të mos të vijë keq që ta them, po që në fillim të temës, të kam konsideruar si troll.

Gjithsesi meqë e bëre pyetjen për Izraelin dhe qëllon të kem ca njohuri mbi gjendjen politike atje, po të jap platformën e Kadimës, partisë në pushtet.

  • The Israeli nation has a national and historic right to the whole of Israel. However, in order to maintain a Jewish majority, part of the Land of Israel must be given up to maintain a Jewish and democratic state.
  • Israel shall remain a Jewish state and homeland. Jewish majority in Israel will be preserved by territorial concessions to Palestinians.
  • Jerusalem and large settlement blocks in the West Bank will be kept under Israeli control.
  • The Israeli national agenda to end the Israeli-Palestinian conflict and achieve two states for two nations will be the road map. It will be carried out in stages: dismantling terror organizations, collecting firearms, implementing security reforms in the Palestinian Authority, and preventing incitement. At the end of the process, a demilitarized Palestinian state devoid of terror will be established.
  • Israel's political system will be modified to ensure stability. One possibility to achieve this goal would be to hold primary, regional and personal elections to the Knesset and the Prime Minister's office.
  • Kadima would not rule out a future coalition partnership with any Israeli political party or person.
  • promoting equality for minorities
  • negative income tax and national pension
  • increasing social security benefits and national health insurance
  • civil marriage
  • reform of police

antirrote,

Si fillim doja te te thoja se kam nje problem me nick-un tend te ri. Mund te jete edhe faji im qe nuk arrij te krijoj dot sinergji me emertimet e te gjitha llojeve, po ne rastin tend me pengon te te lexoj e te te kthej pergjigje smiley

Se dyti, mendoj se autori, Juli dhe une po flasim per nje tjeter kuptim te fjales ideologji nga ajo qe po sjell ti.

Per te na kursyer kohen te dyve, mund te lexosh edhe nje here shkrimin e Arbrit ose postimin e J. ne 25 jan 2.12 pm.

Ideologjia nuk eshte pjese e pandare e togfjalsheve "ideologji komuniste"; "Ideologji imerialsite";  "idoelogji kombetare" apo quaje si te te vije me per mbare.

Ke lexuar ndonjeren nga platformat afatgjata te partive politike ne perendim? Ja nje shembull: http://www.labour.org.uk/labour_policies

Ja edhe nje tjeter http://www.conservative.ca/media/20081007-Platform-e.pdf

Ps. E kuptoni sol dhe J. perse them qe eshte gabim te mos i kushtosh vemendje emertimeve? Trust me...humbet thelbi i shkrimit, sepse keto terma jane si magnete (kahet e fushave percaktojini vete)  smiley

Ah, ok.

Per J. :

E gjithe lista qe ke vene aty, eshte nje dhe vetem nje gje : ideologjia sioniste. (Izraeli do te jetoje ne jete te jeteve ne ate toke - sipas porosise se T.H)

Kjo ideologji pastaj lakohet ne pika te ndryshme te cilat i ke paraqitur ti. Ato pika nuk quhen ideologjira, por quhen rruge dhe mjete per zbatimin e ideologjise BAZE : SIONIZMI.

Per t_red :

Mos u huto pas pseudonimit. Eshte thjesht nje llagap. Nese te bezdis, mund te me therrasesh dhe 486978K, nje numer cfaredo. Kjo nuk ndryshon asgje ne bashkebisedimet tona.

Dhe sigurisht, faleminderit per shpjegimet.

Një parti që ka të shprehur qartë ideologjinë mund te votohet pa frike, duke marre persiper gjithe pergjegjesine vetjake te qytetarit, ndersa nje parti pa ideologji eshte si te hedhesh voten tek numri 13, e zezë, në ruletë. Të gjendur para një udhëkryqi votuesit duhet të dinë se cilin drejtim të busullës do të ndjekin, e kjo sa i përket politikave të të ardhmes. Duhet ditur se cili do të rrisë taksat, e për kë.

Mendoj kjo fraze duhet te zevendesohej me "platforme". jane platformat qe e percaktojne afrimin e nje krahu politik me zgjedhesin dhe menyren e ushtrimit te pushtetit. Ideologjia e nje partie ne nje sistem demokrat qe nuk ka konflikt me sistemin pluralist ne ushtrimin e pushtetit dhe ndertimit te nje vendi, besoj se eshte e njejte per cdo parti! Partite tona nuk vuajne per ideologji! Ate ne si popull e percaktuam ne 1991! qe nga momenti qe komunizmin si ideologji dhe praktike e rrezuam dhe tani jetojme ne nje sistem pluralist demokratik me konsesus mbare partiak me mbeshtetjen e vet popullit tregon qe politika jone dhe ne vete e kemi percaktuar ideologjine dhe nuk eshte se vuajme prej saj! Ne vuajme per vizionin! Qe nga momenti qe politika tone ka vene pushtetin para shtetit nuk ka se si te jete vizionare dhe te shoh "The Big Picture". Ne ndodhemi sot ne kete gjendje sepse politka e "Ideologjise se Re "eshte ndertuar mbi Platformen e kenaqjes se elektoratit me plane afatshkurtra dhe shume pak efikase ne aspektin e berjes se shtetit dhe progresit te vendit. Nje Platforme efikase kerkon plane afatgjata kerkon sakrifice karrigeje sepse do kohe te implementohet dhe mbi te gjitha efektet i shihen per nje kohe relativisht te gjate, e cila ka ndikim te drejtperdrejt ne arritjet qe i atribuohen partise ne pushtet te populli, dhe mund te rezultoje ne humbjen e electoratit. Frytet e nje platforme te tille mund ti atribuohen lehtesisht krahut te kundert politik(rruga Durres-Kukes, ideja dhe iniciativa e Majkos, por kush krenohet me te?!)...
Difekti me i madh qe vuajme dhe sot esht se; ideologjia e re e shumepritur, per fajin e klases se "re" politike ose mos pervojes se saj, u ndertua nga njerez jovizionar te injektuar me ideologjine e vjeter...
Le te shpresojme se kemi ven mend nga kjo gje dhe ta reflektojme me voten tone ne zgjedhjet e ardhshme.

Ps. E kuptoni sol dhe J. perse them qe eshte gabim te mos i kushtosh vemendje emertimeve? Trust me...humbet thelbi i shkrimit, sepse keto terma jane si magnete (kahet e fushave percaktojini vete)  Smile

Nuk bie dakort këtu fare. Për arsyen e vetme se me njerëz që nuk duan të kuptojnë edhe e bëjnë këtë me qëllim, nuk ia vlen të merresh. Mund vetëm të futesh në "betejë" iluzioniste to prove them wrong. Nuk del gjë në fund. Ja rrota është shembull klasik.

Kur shumë mirë mundemi të merremi vesh, me ata që merremi vesh.

E pashë edhe tek ajo tema "Kolonizim". Po rrudhnin buzët e po mbronin "nderin" e globalizmit. I mean WTF? Shqipëria po humbet pavarësinë ekonomike kta gjënë e vetme që gjejnë e thonë: nuk është faji i globalizmit. Po mirë pra hajde nuk e quajmë fajin e globalizmit si do e quajmë? Hajde e quajmë huajzim. Më pas u futën të gjenin dallimet midis ekspancionit nazist dhe atij amerikan!

Kur nuk je në të njëjtën gjatësi vale ça të thuash? Pse e kuptove ti Solin dhe unë, e jo të tjerët?

 

antirrotë, mirë o mirë.

 

Paskan dale kacabujt xhiro per plazh dimri andej nga fqinjet sot me duket : D

S'kam kohe te te sqaroj shkurt p.s.-te tani, keshtu qe edhe ti ktheju edhe nje here postimeve te J. ne 2.12 smiley edhe rrjedhes se postimeve te dy javeve te fundit me kolinializma, cmitizime, skenderbera, fe' e ideologjira bashke.

Ndeshkim per mosrenien dakord : P

 

Për nevrikosjen...do përdor ca dumbells to get over it. (ja e more vesh dhe sekretin pse dukem i urt&eumlsmileysmiley

 

Ideologjia, ne kuptimin si nje sistem idesh, si nje grup idesh, nuk ka asgje te keqe dhe nuk ka pse kihet frike nga ajo.  Me fjale te tjera, identiteti politik me i qarte i partive politike ne Shqiperi, filozofia politike me e percaktuar, qe le shume per te deshiruar.  Sidomos tek e majta, ka nje konfuzion total tashme, kjo e ushqyer edhe nga vete deklarimet e Rames dhe debatikasve te tij si Erion Veliaj.

Keshtu qe une nuk e kam problemin ne kete pike, problemi eshte tek menyra komuniste e pikturimit te realitetit e ciliminjeve qe marrin penen e shkruajne.  Kjo menyre te menduari dhe te shprehuri e ben ideologjine ashtu sic e do Marksi.  Pra vajtohet nje realitet i mjere (sipas tyre, qe ne te shumten eahte i rreme dhe zmadhim i gjerave), qe pritet te vije nje ideologji qe do te ndryshoje cdo gje dhe ta beje vendin parajse.

Nejse, edhe me kaq mu duk humbje kohe por mendova t'i them dy fjale per kete punen e ideologjise.

Bah, une komentet spaskam nerva ti lexoj.

Por Sol, besoj se ti je thjesht i ri dhe e ke treguar kete me kete shkrim. Do rrosh e do shofesh qe ky shkrim ishte si hartim, madje ne paragrafet e pare me frikesoi se ndjeva nje si dore prej spiropali. Dhe kjo ska te beje fare me fjalen Ideologji.

Duhet te zgjerosh eksperiencat e tua ne jete. Hiq dore nga jeta dhe puna OJQ-iste po me degjove mua se po ta ngushtojne mendjen e pasur qe ke !! 

smiley

 

Ta zejme se u plaka, dhe nga 26 jam 52. Kam heq dore dhe nga hartimet. Si i behet me shkrujt per problemet qe te rrethojne? Apo kur plakesh i var trapin problemeve dhe mendon vetem per sumen tate (tushe mos e merr personalisht ket punen e sumes, e kam ne pergjithesi) ?

smileysmiley

Pse ti ca kujton se po ben duke shkrujt hartime, po menon per sumen time ?

smiley as ket mos e merr personalisht smiley

Ik nga OJQ-te po te them smiley

Per sumen tate une mendoj edhe kur shkruj poezi, madje dhe kur gatuaj, apo kur shkruj fatura, apo...kshu qe meqe une s po te kerkoj te heqesh dore nga suma, as ti mos me kerko te heq dore nga hartimet smiley , mos e merr personalisht, se ti e di qe ne te dy jemi ...(s di si me ta shpjegu ate gjestin kur dy gishta kryqezohen me njeri tjetrin per te thene qe jemi sh afer)

Mire o mire,

Se nuk prishemi bashke per nje hartim

smiley

smiley

Pse ti ca kujton se po ben duke shkrujt hartime, po menon per sumen time ?

Nuk është ide e keqe. Po t'i kesh të forta... mund të jenë një bazament i mirë për të shkrujt naj tregim. smileysmiley (ma lej mumin rehat, mind u!)

O Tushe... Partitë e para në Greqi, kur u ndërtua shteti i kishin emrat: Partia Ruse, Partia Angleze dhe Partia Franceze. Të gjitha këto kishin bazament tribal. Pastaj filluan të përfaqësonin interesa dhe klasa ekonomike.

Dmth ky që shkrun Soli nuk është hartim kot... ajo që shkruan do ndodhë. Po me njerëz që menojnë sipas sumës tate içik vshtirë. smiley

 

E pra e,

Kjo e imja i ka gjithe fajet ne ket vend.

Mumen ta lej une rehat, po ti e bone cicin ?

smiley

Nuk e di pse ka probleme me kete artikull.  Bile eshte thjeshtezuar aq shume, pa zhargonim e zakonshem qe hasim ne artikuj te tille.  Dhe ndoshta per kete arsye i eshte dukur ca peshqve si "hartim per tetevjecaren" por per mendimin subjekti ne fjale kerkon domosdoshmerisht nje thjeshtezim te tille.

Jam dakort me autorin.  Cila eshte ideologjia e te majtes shqiptare?  Cila eshte ideologjia e te djathtes shqiptare?  Ne e kemi pak ne gjak friken/tmerrin ndaj kesaj fjales, por kur i zhvishet ekstremi historik manipuluar nga nje faktor, individ apo tjetrin, mbetet thjesht nje fjale, me disa perkufizime, por ne thelb nje orientim politik, koleksion i organizuar idesh etj. 

Dhe nje nga arsyet qe autori permend me te drejte eshte mungesa e vizionit;  nje vizion, jo i "kornizuar" thjesht ne inkuadrimin e Shqiperise ne nje organizate apo tjetren.

Por pikerisht ideologjite jane bere tashme korrniza te ngurta e te ngushta per vizione pozitive, ne nje bote qe ndryshon shpejt.

E sidoqofte nuk ka ideologji qe i ve gjethen e fikut hajdutllikut. Prandaj do vene gishti ne plagen e vertete. Perndryshe mbetet ne nivel hartimesh.

E di sa zor e kane partite aty t'i fusin nga nje furce e pompe ideologjike programeve; gje qe dhe e bejme vazhdimisht.

 

Rob, per dy fjalite (miniparagrafet) e fundit ke te drejte, por korrupsioni nuk eshte ideologji.

Per fjaline e pare, ne kontekstin e nje partie, apo nje rryme politike, ideologjite nuk jane detyrimisht te ngurta dhe qe kufizojne, apo cminojne vizionet pozitive, perkundrazi, u paraprijne.  Per me teper, shpesh here, psh ne politiken e US, gershetohen, apo perdoren njera ne vend te tjetres: "vizioni i te majtes apo ideologjia e te majtes" etj.

Jo mor lal, jo. Unë kam mendim ndryshe. Nëse një parti vendos një program me disa pika strategjike në të, si puna e Kadimës psh, i lidh votuesit e vet të ardhshëm me premtimin për realizimin e tyre.

Psh thotë Partia Socialalbanike: Unë zotohem se po të vij në pushtet do fut vendin në Evropë deri në vitin 2012. Nëse nuk e bën, normalisht votuesit do zhgënjehen. Po votuesi i sotëm me një parti, nuk është i lidhur sipas interesave ekonomike që ka me të, po sipas interesave krahinore, sipas tendencave historike.

Tashi mer lal nuk ka kuptim Ndoja nga Tropoja dhe Perlati nga Berati të jenë të dy punëtorë të thjeshtë e të votojë njëri PS e tjatri PD. Apo të votojë gjyshi i fisit për të gjithë farën e vet. A m'kupto?

 

Kush tha qe korrupsioni eshte ideologji? 

Po kjo s'e pengon korrupsionin te jete problemi jone numer nje, dhe ka nje distance te madhe shume nga dyshi, cilido qofte ai. 

Si rrjedhoje, do marre e zgjidh pikerisht, njeshi. Kjo del e mjafton per nje a disa breza. Mbasi te heqim kancerin, le te merremi me zbukurimin e lekures.

Kurse ideologjite mund te perdoren per zbukurim a varak, bile dhe kjo eshte me shume reklame negative tashme, por sidoqofte, ne vendet qe ecin nuk perdoren si liber i shenjte. Ja shiko Obamen, meqe eshte i fresket, do bej ato gjera qe ecin tha. Ne dac te jene te majta apo te djathta. Apo sic morri masa te "majta" Bushi duke dale prej dere. Dhe sic thashe me pare, te njejten gje ka thene dhe nje super i djathte dekada me pare, Presidenti Regan, apo bejne kinezet e gjithe dynjaja.

 

Rob, korrupsioni eshte realitet, apo problem i shoqerise.  Sic e ke thene dhe vete.  Eshte praktike, megjithese ne kuptimin e trasheguar te kesaj dukurie, ndoshta ia veshim dhe petkun e ideologjise. 

Motres sime ne telefon:

-Pagove ndonje mjek ne spital? (kur lindi cupen.)

-Doktori im s'pranonte leke, do m'i hidhte ne fytyre.  Po i bleva nje pikture me porosi (250 mije leke) tek ai vendi qe te bleme ty pikturen.

-Infermieret?

-U dhame nga 50 mije leke se ishin shume te mira me mua dhe me trajtuan ne menyre speciale. 

C'te te thote Monda, ndoshta nga kjo pikepamje (pertej politikes) korrupsioni eshte ideologji e ngujuar thelle ne masa.

Korrupsioni nuk eshte hic ideologji, as tradite. Dhe motra jote ka bere shume mire. Mbase ka degjuar nje apo shume raste te tjera, fare konkrete qe di une, kur robt kane shko per lesh, se nuk dinin kujt t'i jepnin paret.

Po korrupsioni kapet nga briret, e jo nga bishtat. Tjeter pune sa te zot jemi ta bejme kete. Po sic thashe, te pakten te moj genjejme vehten.

Rob, shkembimi i lekeve ishte pas lindjes mer lal.  Motra ime ne kete rast e beri me deshire apo nga gezimi, dmth e perqafoi korrupsionin me qejf.  Ne nje rast tjeter infermieret dhe doktori ndenjen ne rradhe dhe para se te uronin lindjen e femijes, shtrinin duart per leke.  Perqafim i sforcuar.

Nejse, teme tjeter kjo e shendetesise.

PS: Te dyja tipet me lart te rryshfetit jane pjese anatomike te korrupsionit.

Mbase mund te kete qene prej qejfit. Po ka dhe nje mundesi tjeter me praktike. Eshte bere trajtimi special, pikerisht se pritej llacoi mbas punes. Perndryshe fjala special nuk do kishte vend fare. Robt kane dhe fantazi, lere qe te meson puna vete.

Te thashe dhe njehere, leri bishtat se perfundohet ne llafe pazari. Kapet ajo, apo ato derr kokesh me gjithe brire. Po kush ta beje thuaj! Skenderbeu?

Ndoshta qendron kjo, bile po hyjme ne nje ane tjeter "speciale."  Doktori ne fjale ishte babai i nje shoku te kunatit, dhe klike me vjehrrin e motres.  Ah, po dhe qe dihej qe motra, familja e kunatit kane leke.  Dmth, "nepotizem" si nje pjese tjeter anatomike e korrupsionit.

Po merremi me bishtat si pjese e bishes se korrupsionit.  Per briret kemi lene kryeministrin.  E beri premtim fushate ne 2005, plus kishte (nuk e di ne ka me) linje speciale telefonike per kete pune ... smiley

Po briret jane te kokes se rradhes. Po me ate kush do merret?

Po i duhen briret ne koke mer lal, se pa brire nuk eshte as mbret, as pasha smiley.  Pa lere c'thote perralla ...

Kur mbreti e pashai, lan ne flori vec briret e vet quhet hajdut. Kur larteson briret e vendit mbetet ne histori. Ne na duhet urgjentisht ndonje nga lloji i dyte. Dhe ideologjite nuk ndihmojne per kete pune.

Monda me pelqeu ai komenti yt me siper. 
Ketu po ndal ne dicka. Korrupsioni nuk eshte ideologji, eshte fenomen! pra dicka qe perceptohet ne trurin e njerezve, ne ndergjegjen e cdokujt per te qene me korrekt dhe qe me pas perkthehet me nje aksion qe shumefishohet ne nje shoqeri.  korrupsioni ne rastin konkret! ky fenomen nuk eshte me as racional, eshte joracional, sepse eshte bere aq gangrene, sa eshte trupezuar nga njerezit dhe tanime duket si dicka normale.

ajo biseda jote me siper me motren eshte shembulli me i mire.  

Faktikisht nje fare ideologjie shqiptaret e kane perqafuar, ideologjine kapitaliste (me sistemin ekonomik qe percohet etj etj). Une pajtohem me ate qe thoti Robi me siper, qe ne nuk kemi problem ideologjik tashme, sepse modelin e kemi marr te gatshem (njeriu s'ka ide, ide jane aty perpara, per te gjithe. Njeriu ka Gjykime!) ne nuk kemi problem idesh, se ato jane aty te gatshme, ne kemi problem gjykimi ne te gjitha sferat ato te vendimmarrjes si dhe problem gjykimi tek publiku. kemi perqafuar nje sistem, qe ka formulat te caktuara, por keto formula zbatohen keq nga njerez te formuar ne nje sistem tjeter. pra politikanet tane nuk eshte se ka ndonje konspiracion te caktuar, ata thjesht nuk dine te drejtojne, nuk kane aftesine per te drejtuar! jane te paafte! kjo paaftesi sjell mangesi, sjell gabime, sjell krime, vjedhje, shperthime, korrupsion etj. problemi eshte se ka aleance midis politikes, medias, dhe biznesit. Jane po ata qe kane pushtetin. dhe e mbajne me dhune dhe manipulojne opinionin publik, ndaj gjykimi i publikut eshte i padrejte. nga ana tjeter ata tre faktoret me siper kane fuqine sanksionuese! ne Shqiperi njerezit kane po aq frike sot, ne mos me teper, sa c'kishin ne sistemin komunist. se ne ate kohe, njerezit te ingranuar ne sistem nuk kishin shume alternativa, ishin dy, ose me ne, ose me "armikun" kapitalist. te pakten atehere e dije, nga te vinte, sot nuk e di fare! atehere te denonte shteti, sot sanksionimi eshte me i fshehte, me simbolik, shteti me mekanizma mediatik imponues te bind se ti je fajtori, dhe ti ben vetgjyqesi me vetveten nga ku dhe numri i vetvrasjeve ne rritje. ky shtet nuk ka asnje politike te brendshme, te jashtme, asnje politike urbane, asnje politike ekonomike, dhe asnje politike sociale te mbroj individin! nuk ka asnje poltike familjare te mbroj familjen, nenen, femijet. pra eshte shtet pa vizion. shtet ku femije cmontojne predha! ka me ku te shkoj??? femije qe cmontojne predha ore ne vitin 2008! femije qe mu ne mes te tiranes flene ne trotuar si qen, dhe qente e gjejne nje kolibe. shtet ku cdo qytetar shpresoj te gjej nje  vize e t'ja mbath! ku cdo shqiptar qe eshte jashte, s'do te kthehet! ajo qe thote autori me lart nuk eshte per tu demoralizuar, por per te ngritur zerin, per tu mobilizuar, ja c'po ndodh!kujdes!se kemi ndertuar nje shtet koti dhe jemi te gjithe pergjegjes!kujt i duhen ato zhvillimet dyshifrore? kujt ja numeruan ato te dhenat, fitimeve te klanit te pushtetareve? hane dhjete vete, po mijera te tjera c'bejne? mjafton vetem shembulli i femijeve qe cmontojne predha ne gerdec per ti hequr vizen gjithckaje ne politiken tone si majtas dhe djathtas! 

e thash dhe me lart, ideologjite kane hije te renda per shkak te ngarkeses qe vjen nga e shkuara. pa e marre ne kuptimin marksist, une ndaj cdo ideologjie i frikohem faktit qe ajo tregohet e vetmjaftueshme, nuk pranon debat idesh, por permbledh ide qe i shkojne logjikes se saj, duke krijuar nje vizion por qe mund te jete i gabuar. dhe keshtu perfundon ne diktature, ne nje shtet ku nuk garantohen te drejtat themelore te individit.  

Ai shembulli me hymje m'Evro, eshte pikerisht shembulli i gabuar. Se robve, nuk duhet t'i plase se ku hyne apo dolen, po sa mbushin tavolinen, sa pale mreke kane, apo kane nei cope pune, e sa e mire eshte kjo cope.

Pra premtimet duhet e jene konkrete, per ceshtje jetesore te miletit e vendit.

E ke gabim, qofte Perlati apo Ndoja jot nuk votojne me per tifozllik, po per nei kothere, te vogel apo jo. Sepse pikerisht partite atje veprojne si banda mafioze, qe ndajne gjene simbas hierarkise, dhe ca therrime i hedhin dhe per votuesit-militante. Si rrjedhoje, marrja me ideologjira, vec te tjerave, eshte lluks i kote. Do marre me hajdutet, kuptohet ne qofte se kemi takat. Po te pakten te mos genjejme vehten.

 

Po rri o lal, se smë ka rënë vetëm një rast të ketë ngel tjatri pa punë e të thotë do ia jap votën x-it se kshu ia kam dhonë gjithnji. Se trathtojnë partinë kta mer jooo. Çështje koncepti te robi.

Nje gje s'kuptoj une, Robo : ti si popull i vetedijshem per 'tifozllekun' politik, pse voton per partite ku luhet turre nen qilim?

Une kam pershtypjen qe populli shqipetar i gjithi eshte i ingranuar ne korrupsion, disa ne forme pasive kurse te tjere ne forme aktive, pra ka bere nje pakt te heshtur me korrupsionin. Nuk ka sesi te spjegohet ndryshe fakti i partikracise shqipetare. Mire qe e bene paktin, po c'faj iu kemi ne xhanem te na çani retinen me ankesa? Ne momentin qe t'i thoni 'jo' korrupsionit e ne momentin qe nuk do votoni per Saliun ose Nanon ngaqe si demokrate/socialiste do gjeni nje vend pune ne administraten e tije, ne momentin qe do refuzoni te paguani infermieret spitaleve ngaqe 'iu bene sherbim te mire'(nderkohe qe kryen punen e tyre) atehere ejani te  flasim. Deri atehere mos rrini duke u qaravitur ne diell. Politika iu ka bere budallenj perderisa te njejtit individe iu zhveshin emocionalisht dhe materialisht here pas here dhe ju serish e serish per 20 vjete i votebesoni.

Budallenj ka gjithandej, dhe si te tille ndaj dhe mbahen mend. Por mesatarja nuk eshte e tille, ajo shko per tagji dhe ja bo hallall bosit copen e luanit.

thjesht smë besohet mer lal që secili ka interes, dmth te ajo që thua. Po të kishte secili interes, apo hajt shumica thuaj... sdo ishin në kët gjendje që janë...

parimisht pulitikanët, do u përgjigjeshin interesave. Po këta realisht spo u përgjigjen se robt nuk dinë me i artikulu.

Ha-ha-ha!  Me ndodh shume rralle qe te degjoj se partite politike te ushtrojne veprimtarine e tyre,  pa nje ideologji te qarte, pa filozofi politike qe percaktojne identitetin e tyre.  Ne fakt kjo gje sjell edhe korrupsion me te madh, kete here ne organizimet politike tona, pasi duke mos pasur nje sistem idesh, duke mos pasur vlera qe keta njerez te organizuar vullnetarisht neper parti duhet t'i kene, keto grupime kthehen thjesht ne "i paguhet pruresit me te pare". 

Kemi rastin e Tom Doshit, nje njeriu qe ka vene para ne menyre te jashteligjshme, u be deputet i Partise Socialiste, kjo parti e "majte", sigurisht e kandidoi per shkak te parave dhe fuqise qe i jepnin keto te fundit per te qene fitues ne zgjedhje, pastaj ky iku nga PS-ja dhe u be demo-kristian, dhe tani se fundi po kthehet prape ne PS.

Korrupsioni eshte problem pasi pikerisht  nuk zbatohet sic duhet sistemi.  E dini ju se c`eshte republikanizmi, principet kryesore te tij, si liria, sundimi i ligjit etj.?

Kush merr ryshfet, vjedh etj. te pergjigjet para ligjit.  S`ka lidhje ideologjia ne kete rast.

Ne sistemin e kemi zgjedhur, por varet sa eshte fuksionues dhe i konsoliduar ky sistem dhe sa ideologjite e ndryshme politike ne kete sistem, gjejne vend dhe paraqiten para zgjedhesve dhe pastaj zbatohen ne qeverisje.

Gabimi qe behet ne kete shkrim eshte lidhja direkte qe i behet nje problemi sociologjik me politiken. Politika e sotshme shqiptare s'eshte vecse nje ilustrim i ketij fenomeni. Si fillim duhet identifikuar sistemi ekzistues i vlerave (i mire apo i keq, i drejte apo i shtrember, vlere apo antivlere: rendesi ka te jete i joni), ... pastaj mund te flasim per te tjerat.

Amani veç mos filloni te thoni qe po shkelim ne shtigje te pashkelura ideologjike, qe kemi origjinalitetin tone,qe jemi perjashtim,qe kemi veçanesite tona.Kemi ndermarre rrugen kapitaliste te zhvillimit.Nuk ka vend te thuhet asgje e re .

 qe kemi origjinalitetin tone

 

Do thoja me mire qe kemi mungese origjinaliteti.

E botë telef ideologjinë mër ju mori e mira.

Latë kokrrën e namit smiley

Tushe, ato stonsat qe nuk i ke qejf ti, kur i moren i her ne interviste (n't'rillik), than: pare kena, me femna shyqyr Zotit jo keq, tani na duhet me punu icik per ngritjen ideologjike.

ps. nuk tallmi.

Kur mbreti e pashai, lan ne flori vec briret e vet quhet hajdut. Kur larteson briret e vendit mbetet ne histori. Ne na duhet urgjentisht ndonje nga lloji i dyte. Dhe ideologjite nuk ndihmojne per kete pune.

Ja se fundja e fundit...do e bojmë i të tillë vetë.

Për nja 35 vjet besoj do jetë gati. smiley smiley

O Arber, e kuptoj qe njeriu ben shpeshhere ushtrime per te stervitur mendjen, po keto zakonisht behen kur je tape dhe me shoqni njekohesisht tape. Po jetove ne Shqiperi, per ju qe jeni jashte dhe mund ta keni harruar, po jetove ne Shqiperi dhe je njeri i ndjeshem ne kuptimin paresor te fjales, do te arrish patjeter ne konkluzionin qe ka arritur Arbri- quhet ndryshe redemption song, exodus, dhe ca gjojna t'jera qe jane te libri i madh i mundimit.

Prandaj une habitem me Tushen qe eshte akoma ne Tirane.

Arber eshte gjeja me e natyrshme te ndikohesh nga Marksi dhe te mos behesh marksist, kur te mungon zelli revolucionar smiley. Marksi thoshte qe gjermanet ishin populli me loqe se prodhonin vetem ideologji, kurse revolucionet i benin francezet. Dhe pastaj iku ne Angli (se anglezet i sponsorizojne revolucionet).

Dua te them qe jam e bindur se ideologjite ne Shqiperi jane mall importi - nuk mund te jete ndryshe nga pikepamja ekonomike- por prodhimi boteror ka pasur probleme. Kur ta gjejne ata rrugen, ne duhet te tregohemi te kujdesshem dhe t'i ndjekim. Kaq. Ky eshte misioni yne historik. Qafir Arnauti kete te vertete ka vite qe na e predikon por i mungon metodologjia (se eshte marre shume me apologji smiley) po edhe ty o Sol te mungon se nuk ma gufove zemren hic, as ideologji me sugjerove, as energji me transmetove - me more gjysore kohe dhe nuk me zgjove as nga gjumi. 4 po t'vej. Po qe je cun i mire kjo eshte dicka qe duket.

 

Marksi thoshte qe gjermanet ishin populli me loqe se prodhonin vetem ideologji, kurse revolucionet i benin francezet.

Trop is this really u?

gjermanët janë popull "aristokratik" dhe homogjen. Popuj të tillë vështirë revolucionarizohen but they usually have BIG balls. Çuditërisht me këta ngjajnë ish armiqtë e tyre - hebrenjtë.

Francezët janë të prirur për revolucione se preken shpejt dhe nuk kanë ndjenja të thella përkatësie kulturore të vjetër. Dmth tërhiqen nga e reja, sepse vetë identiteti i tyre është i ri. - me këta ngjajnë grekët.

Anglezët janë bloody bastards, gjithnjë arrijnë të sponsorizojnë luftëra dhe konflikte por gjithnjë jashtë ishullit. Këtë mendësi e ka kopjuar dhe Amerika.

 

Shqiptarët tashi... smiley

Ata që mbështeti pushtetin e sotshëm janë si gjermanët. Ata që kanë shkuar në Francë si francezët, ata që kanë shkuar në Angli si anglezët etj. Ata që kanë ngel në Shqipëri dhe + 30 janë si Tushja.

Dashtë zoti 20+ shumica të jenë si Soli...

 

Bollet e mdhoja grisin recipetin e tyre thojn shqiptaret.

Tani pse e bere ate analizen e krahasuar antropologjike ti? Qe te thoje qe greket jane popull i ri me identitet te ri pa perkatesi kulturore te vjeter? smiley

Cohë gjejmë. Esenca gjithnjë është më me vlerë sesa amballazhi.

Analizën e bona për popullin veshderr. Grekët tashi meqë pyete kanë identitet të dyzuar. Mendojnë se janë të lashtë, po sillen si të rinj. Ka pësuar një thyerje identiteti nga pagan në kristian me garniturë otomane. Të kemi dhe parasysh se për të pësuar këtë thyerje, nuk kanë ngel të njëjtët gjenetikisht.

 

 

"O Arber, e kuptoj qe njeriu ben shpeshhere ushtrime per te stervitur mendjen, po keto zakonisht behen kur je tape dhe me shoqni njekohesisht tape."

Nuk e kuptova kete hapjen, ne teresi paragrafin e pare...

 

Sa i perket punes se Gjermaneve, Francezeve dhe Anglezeve, une mendoj se keto jane stereotipe, dhe nuk besoj ne to. Situata social-kulturore e nje kombi eshte e lidhur ngushte me proceset historike te zhvillimit, dhe me gjendjen ekonomike. Revolucionet nuk vijne pse dua une, apo Marksi, po vijne sepse nuk mund te ndodhe ndryshe, kur piqet situata.

Sa per ideologjite, ne boten e dijes globalizmi ka ndodhur, madje ka qene aty para se te shpikej interneti. Nuk ka import-eksport ne dije, ashtu sic nuk ka as kufij nacionale. Megjithate ideologjite nuk jane "dije" ne sensin strikt te fjales, jane sistem "idesh" e si te tilla i duhen pershtatur nje realiteti ne ndryshim te shpejte dhe dinamikave frenetike te botes se sotme (ndodh dhe e anasjellta ne te njejten kohe). Nuk mund te pretendosh qe tashme gjithcka eshte shkruar dhe na ngelet vetem te kopjojme e te zbatojme...imagjino sikur ta kish menduar nje gje te tille Gramsci qe nga qelia.

Gjithsesi une ne artikull nuk kisha per synim te shfaqja idete dhe ideologjine time, por te sillja ne vemendje mungesen e ideologjise ne forcat politike shqiptare.

Sol po me detyron te behem serioze mgjs sot jam shume e lodhur per nje gje te tille (ky eshte disclaimer per ndonje nonsequitur ne argument).

Paragrafi im i pare kishte kete kuptim: thirrjet per shpetim (nepermjet ideologjise, sipas teje, ideologjise si konstrukt, se ndonje ideologji konkrete nuk na propozove megjithe tonet e embla marksist-populiste) jane teper personale per t'u diskutuar racionalisht mes te panjohurve, me perjashtim te rastit kur jane te artikuluara mire politikisht dhe me nje strukture te madhe njerezore mbrapa. Shpetimi eshte filozofi intime. Kur nuk ka organizim te mirefillte, behet me lot dhe erresire.

Gjermanet, anglezet, francezet dhe hebrenjte (te papare per ideologji shpetimi keta) po steriotipizohen vetem per gallate, por une Marksin e citova per te te thene qe ky baba i madh nuk kishte ndonje respekt per ideologjine - po te thoja, me pak fjale, qe Marksin e ke kunder.

Une nuk e di c'synim kishe, pervec atij poetik, sepse nuk lexova ne shkrimin tend nje analize te mirefillte te kesaj mungese ideologjike qe thua (kane nje sistem qe c'ke me te punet ne Shqiperi, por t'i ndoshta nuk ia ke gjetur emrin), dhe aq me pak kuptova si do te zgjidheshin hallet nga ideologjia, sidomos kur ideologjia ne fjale nuk shpjegohet. Dmth, po te te marr seriozisht, nuk gjej argument ne shkrimin tend por vetem deshire te mire per te zgjidhur hallet e popullit dhe instancen e n-te te acarimit me politikanet oportuniste.

Per import-eksportin e mendojme ndryshe smiley

Tani, tjeter ceshtje nese ti nuk ke kuptuar arsyen qe me shtyu te shkruaja.

Kryesisht e kam me rremujen politike (mungesen e sistemit te ideve), oportunizmin, cektesine, siperfaqesorizmin dhe kitch-politiken, apo sic e ka quajtur ai robi aty lart, turbo-politiken (portmanteau nga turbo-folk besoj). Te gjitha keto bejne qe shtresat te jene te paperfaqesuara, konfuze dhe per pasoje te abuzueshme me lehte. Ky eshte problem i madh per mua.

Une nuk bej dot debat dhe as nuk ve dot ne diskutim forcat politike apo politikanet shqiptare, sepse ne ket derexhe, ata nuk kane nje linje...as brenda nje individi, e jo me brenda nje partie. Ngelet qe kritiken ta besh sipas axhendes qe te propozojne mediat (mjete te njohura tashme te politikes dhe te biznesit). Pra shpiken probleme, ngjallen diskutime, dhe duhet t'i ndjekesh (duke harruar problemet me thelbesore dhe me te rendesishme, dhe realisht duke mos cuar deri ne fund asnje muhabet). Megjithate...

Sa per Marksin, eshte e vertete qe ne terminologjine e tij ideologjia mbart nje kuptim negativ, sepse ai me kete term tregon linjat e pergjithshme te edukimit dhe te vlerave qe imponon hegjemonia ndaj klasave te uleta. Per kete arsye ne shkrim une e shmang perdorimin marksist te termit ideologji. Termi perdoret ne kuptimin etimologjik.

Meqe problemi i madh qenkerka te poezia dhe te hartimshmeria, radhen e ardhshme po shkruaj me thate, e po e mbush shkrimin me fjali te gjata e te pambarimta, si dhe me fjale te komplikuara te huazuara qe prej Inuitu-s e deri te Swahili, pa lene menjane gjuhet athabaskane, se natyrisht qe ne shqip gjerat nuk tingellojne serioze.

E mire kapemi pas fjaleve. Paragrafin e parafundit per poezine terhiqe sepse nese permenda poezine, e bera per te thene qe ate qe nuk po arrije me argumentin po e arrije me mire me stilin e te shkruajturit, dmth, krejt te kunderten e asaj qe ke kuptuar ti.

Marksin e perdora pak me shaka, per 'immanent critique' smiley meqenese duket se nga ai kishe marre shume (ate rrenjosjen e problemeve ne marredhenie soc-ekonomike psh, dhe nevojen per ndryshim 'konjukturash njerezore' a.k.a revolution); komenti i tij negativ per ideologjine nuk kishte te bente me aspektin negativ kontrollues - apo hegjemonik si thua ti, mgjs ky term eshte perdorur me vone - por me pafuqine e kesaj per te sjelle ndryshimet qe kerkon ti. Se cfare ndodh me te vertete dhe cfare do te ndodhte ne rastin tend hipotetik une nuk e di, prandaj terhiqem me nje gjysme perkulje.

PS: Jam ne fakt e interesuar, serish, qe te lexoj zhvillimin e idese qe ke hedhur.

Sa i perket punes se Gjermaneve, Francezeve dhe Anglezeve, une mendoj se keto jane stereotipe, dhe nuk besoj ne to.

Sa per ideologjite, ne boten e dijes globalizmi ka ndodhur, madje ka qene aty para se te shpikej interneti. Nuk ka import-eksport ne dije, ashtu sic nuk ka as kufij nacionale.

Sol, me shumë dashamirësi...
Të kam shkruar disa herë nëse mban mend, që ndonjëherë në shkrime nuk gjej tokë. Ça do të thotë tokë? Do të thotë gjë e kapshme, e prekshme, praktike.

   Ti nuk merr parasysh stereotipet, po ke marrë ndonjëherë parasysh, apo je përpjekur ta shpjegosh pse shqiptarët i drejtohen njeri tjetrit me shprehjen "burrë i dheut"? Ekuivalentja në greqisht është "njeri i perëndisë".
Kët tjetrën e mbaj mend nga Qafo. Shqiptarët kur pyesin njeri-tjetrin për përkatësinë thonë "Ç' farë je? Për më tepër, shiko atë temën e hapur nga Monda "Këngë të ndezura të gurës popullore". Të shikosh me çfarë krahasohet femra. Çajupi thotë: Ku më duket balta më e ëmbël se mjalta. Dritëroi i çmendur pas baltës së Devollit.

Ndërsa Kadareja, i përmbledh bukur të gjitha këto, si apostulli më i njohur i shpirtit shqiptar.
Këto nuk janë rastësi, duan ca vëmendje.
 

Ideologjia eksportohet që çke me të. Ja ke shembullin sot të USA që po eksporton demokracinë (demokracinë vëre në thonjëza po deshe) në Irak.

Krishtërimi ka eksportuar veten nga Azia e Vogël dhe Palestina në Evropë. Po ashtu Islami nga vendet e lindjes.

Mos me keqkupto, thashe qe nuk besoj ne kufijte etnike te dijes, jo ne ato te njerezve e te traditave. Kam edhe une dozen time te nacionalizmit sa per ate pune.

Sa per stereotipet, mendoj se ato te pengojne te shohesh te verteten shpeshhere..

Tradita dhe kultura janë vetë një formë dijeje. Pikërisht po të them, merri parasysh kufijtë. Dija, apo ideologjia në çdo rast duhet të përshtatet. Madje duam nuk duam ne ajo përshtatet vetvetiu.

Ndonjëherë forma e pastër teorike-ideologjike të gënjen, apo nuk tretet lehtë në praktikë pra kufizohet prej kufijve.

Ideologjia eshte nje metode operacioni ,pra nderhyrje ne sistemin shoqeror ,nuk eshte e thene qe ajo te jete komuniste ,por ne fakt ajo eshte e nevojshme sidomos ne nje shoqeri te semure sic eshte ajo e Shqiperise.

Por meqenese doktorat ne shqiperi jane veteriner dhe veterineret jane doktor punet vene corap ,dhe mungojne ideologjite per te sheruar gjendjen.

 

Ne se ka nje emer qe i peshtatet plotesisht LIRISE NATYRORE te NJERIUT dhe ne se ka nje emer qe PERFAQESON PLOTESISHT NJE PARTI me PROGRAM NJEREZOR ky qe vetem emri i PROPOZUAR nga MARKSI me ENGELSIN...Parti Komuniste ( nga rrenja e fjales komunne)...Etj etj . Se si us hfaqen sistemetPolitke ne femijerine e tyre per te shprehur ne praktike kete EMERTIM eshte tjeter gje. Edhe krijimi i KOMUNIZMIT eshte produkt i nje teorie qe u vesh me terma e analiza si IDEOLOGJI. E vetmja pas FESE.. dhe te dyja te krijuara artificialisht. Sa qe shume pasonjes te kesaj teorie e quajten ne menyre arbitrare Teoria M-L. smiley Thjesht nuk ka Ideologji te tjera dhe persa ekzistojne si referime osde perpjekje per ti EMERTUAR te tilla kjo tregon se eshte HUAZUAR vetem termi... Pra them se perpjekja Juaj i nderuar SOL per te qartesuar DREJTIMIN e nje VENDI , ne rastin tone Memedhembja, nepermjet nje grupimi (Partie) qe te kete LARGPAMESI e ta shprehe ate ne OBJEKTIVA, Projekte te Afateve te Ndryshme , qe te kete Profil te Plote ne interesat qe perfaqeson...qe te jete ne TE NJEJTEN Linje me Opoziten ne Startegji etj etj jane kendi me i drejte i shikimit te problemit  Ju me shume te drejte jeni nisur nga pozicione kritike "pikante" per te mbritur ne perfundime te tilla ; pa tjeter Jo per gjithe teorite qe perfaesojne ne bote kete linje por KONKRETISHT ashtu sic edhe duhet kuptuar PRURJA JUAJ solide. 

Po si mund te abuzohet kaq shume me injorancen ose formen  peshkore te cfaqjes se saj: kapu pas gjetheve per te neglizhuar pemen (permbajtjen) ??

A thua se shumica e peshqve reagojne ndaj fjales ideologji me instiktin qe reagojne demat ndaj cohes se kuqe edhe kur ajo nuk eshte  ne doren e  toreadorit (Marksit)?

Me vjen keq Sol qe per hir te fjalezes ideologji kaq te perdorur dhe po kaq te shperdoruar e keqkuptuar ke sakrifiku permbajtjen duke e hedhur ne kete pellg virtual si ushqimin e radhes per  peshq te shquar  per inflacion fjalesh smiley

The dominant forms of ideology in capitalism are (in chronological order):

  1. classical liberalism
  2. modern liberalism[4]
  3. social democracy
  4. neo-liberalism

 

Megjithese jam teper kondra te perdoret wikipedia jo vetem ne pergjithesi, por ne vecanti per gjera te tilla, mire bere qe e solle spiritus, te pakten, te kete nje ide fillestare per cfare behet fjale.  Nqs do kishte nje diskutim normal, ky postim do ishte nga te paret ne kete teme. 

Autori ka vene ne pah mungesen e nje boshti ideologjik. 

Te interesuarit me vone do shkruanin per ideologjite sistemike (sistem nderkombetar)  dhe pastaj per mikro-aplikimet sipas kendveshtrimeve (lexo partite) te djathte, te majte apo te qendres ne Shqiperi.  Autori, Arbri, (me duket) ka diskutuar rendom mungesen e kesaj se fundit. 

Ndoshta i trajtuar ne kete menyre, duket nje diskutim i thate, teorik, dhe aspak praktik ... qiqra ne hell dmth kur behet fjale per "politiken" ne Shqiperi.  Kjo s'do te thote qe ky debat s'eshte i domosdoshem.

 

Ideologjia nuk eshte e thene te jete patjeter nje nga ato modelet e huazuara qe politikanet t'i perdorin si te duan, per te na treguar se ata jane ideologe dhe meritojne nenshtrimin tone. Ajo qe presupozon ideologjia  eshte se ne politike dhe shoqeri individi angazhohet jo vetem per te miren e vet, por ne radhe te pare per ate te grupit. Pra lideret i nenshtrohen interesave te grupit dhe shoqerise dhe jo e anasjellta.

Partite politike ne Shqiperi jane katandisur si biznese private. Sot e shesim Shqiperine 10 euro, kurse neser 1 euro, si e si te ruajme pushtetin, pa kush e rruan per popullin dhe per faktin qe ato pasurite qe shiten jane pronat e gjithe shqiptareve dhe jo te nje njeriu te vetem. Po ashtu eshte tjeter gje qe te interesohesh vertet per nene Feridene dhe nipat e saj, dhe eshte tjeter gje te besh propagande me te per te treguar zemergjeresine e liderit. Sepse ne fund te fundit si mund te behet propagande duke liruar dike qe ka kryer nje krim? Kush eshte mesazhi per gjithe kriminelet qe kane punesuar familjet, pleq dhe femije ne aktivitetet e tyre? Mos duhen liruar qe te gjithe per te treguar se kemi lidera zemergjere?

Hehe !

Na paskan sjelle format e ideologjive ne kapitalizem. Po mire, a nuk e keni marre vesh qe SOT NUK KA SHTET PERENDIMOR (nga ata me halle - USA, Britani, Gjermani, France, etj) QE I PERMBAHET FILL E PER PE NJERES PREJ IDEOLOGJIVE TE PERMENDURA ME LART ?

Kush me thote, ç'ideologji po perdor Amerika per daljen nga kriza ? Po Britania me shtetezimin e nje pjese te bankave ? Normalisht, kjo s'duhet te ndodhte kurre ne nje shtet kapitalist. Por ja qe ideologjite nuk pine me uje. Sot eshte thjesht te besh ate cka duhet, asgje tjeter. Sot, ne nje shtet perendimor, eshte turp dhe te marrin per te trashe po t'iu flasesh per ideologji. Te vetmet parti perendimore qe flasin ende per ideologji jane te majtet ekstreme dhe te djathtet njelloj. Shikoni Partite socialiste ne Perendim, shikoni c'programe kane, jane bere me keq se Kinezet me Partine Komuniste ne balle qe i tregon botes si ndertohet KA-PI-TA-LI-ZMI !

Kurse Shqiptaret do na dalin tani pas pilafit me IDEOLOGJINE ne brez. Hiqjuni ketyre budalliqeve se late nam.

Sic e keni marre vesh, nuk ka ideologji ekonomike qe te siguron mireqenien e plote. Por duhet xhongluar mes kapitalizmit, socializmit, liberalizmit, e izmave te tjere. Duhet gjetur nje mesatare e mire dhe pastaj per emrin, mos e caj koken fare, lere fare pa emer. Verja po te duash dhe ideologjia GTYXC-549, nuk i plas kujt. Rendesi ka te jape rezultate dhe te ece perpara. Kaq.

Ja ku na erdhi dhe loqja mendjendricuese, qe na kishte lene ne erresire per ca kohe!!!  :applause:

Ka shume rrota ketej? 

Qendrimi i Partise Demokrate dhe Obames (megjithese i kujdesshem ne kete pike) pro abortit, nga vjen?  Nga Hena?  Apo u zgjua nje dite te bukur Obama dhe u be rrote dhe i shkoi mendja te ishte pro abortit?  Ky qendrim ka lidhje me liberalizmin qe perfaqeson kjo parti ne Amerike, apo jo more njerez?

Partite politike kane levizur per te ju pershtatur me shume elektoratit, por kjo nuk do te thote qe kane humbur identitetin dhe vlerat qe mbrojne dhe perfaqesojne.  Partite jane grupe interesi, qe perfaqesojne dike qe ka interesa apo mendon qe interesat e tij perfaqesohen me mire tek nje parti e caktuar.

mu desh njè ditè tè bukur me diell tè hapja 1 kanal afèr shtèpisè,pèr tè vendosur 1 tubo pèr shkarkimin e ujrave...mora lopatèn e fillova tè hapja kanalin,nuk kaluan veçse 10 min e aty u afruan nja 10 veta..atèherè me qè i mbaj mend mirè,2 filluan tè mè thoshin se kanalin duhet ta bèja mè tè madh e tè vendosja 1 tubo mè tè madhe pasi puna bèhej mè e mirè...2 tè tjerè i kundèshtonin duke mè thènè se kèshtu harxhoja mè shumè lek e lodhesha mè shumè...pastaj ishin aty edhe 2 tjerè tè cilèt nuk thoshin asgjè...hiç fare..ata nuk ndiheshin, vetèm mè shikonin e hanin fara..herè uleshin e ngriheshin por dukej qè pamja ime duke punuar me lopatè i kènaqte pa masè, por nuk nxirrnin 1 fjalè biles as nuk pèrshèndetèn kur u afruan...pastaj ishin edhe 2 tè tjerè qè mè thoshin se ishin tè zanatit(inxhinier)...por nga fjalèt e tyre mbaj mend vetèm se mè thoshin se pèr tè hapur njè kanal mè duhej ta hapja me lopatè e tè mbaroja sa mè shpejt para se tè vinte nata...nè fund ishin edhe 2 çuna tè rinj,tè cilèt mè mbushèn me komplimenta...bravo shoku...tè lumtè..ti po qè je njè njeri puntor...bèji vet kèto punè mos prit njeri,se nuk i plas kujt pèr kèto punè, as shtetit...biles kaq shumè u mrekulluan sa pèr pak nuk filluan tia merrnin 1 kènge pèr mua,pèr fat i ndalova por mè premtuan se do tè shkruanin 1 poezi!!!....tani si shpjegohet qè askujt nuk i ra nè mendje tè mè thoshte:hej o shoku do ndihmè???si shpjegohet qè tè gjithè ishin tè mirè pèr tè dhènè kèshilla,por pèr dreq askujt nuk i shkonte nè mendje tè kapte lopatèn??kjo mua mè ndodhi nè shqipèri(mund tè kem haruar diçka,ndoshta ata qè u mblodhèn ishin mè shum&egravesmiley...dhe mendoj se nè shqipèri,pèrveç se jam dakort me tè gjitha ideologjitè apo idetè e ndryshme dhe shumè tè mira qè mund tè lindin apo tè zhvillohen....ka mè shumè nevojè pèr njerèz qè kapin lopatèn!!!

Disa prerje kopje, per ata qe pertojne te hapin nje liber per te qene:

ide·ol·o·gy \"ī-dē-'ä-lə-jē, "i-\ alsoide·al·o·gy \-'ä-lə-jē, -'a-\ n, pl -gies [F idéologie, fr. idéo- ideo- + -logie -logy] (1813)
1 : visionary theorizing
2 a : a systematic body of concepts esp. about human life or culture b : a manner or the content of thinking characteristic of an individual, group, or culture c : the integrated assertions, theories and aims that constitute a sociopolitical program
— ide·ol·o·gist \-jist\

ideology n an overall view of or attitude toward life ‹an ideology based on tolerance› syn credo, creed, weltanschauungrel outlook, philosophy, viewIntroduction

a form of social or political philosophy in which practical elements are as prominent as theoretical ones. It is a system of ideas that aspires both to explain the world and to change it.

This article describes the nature, history, and significance of ideologies in terms of the philosophical, political, and international contexts in which they have arisen. For discussions of particular categories of ideology, see the articles socialism, communism, anarchism, fascism, nationalism, liberalism, and conservatism.

 

 

Origins and characteristics of ideology

The word first made its appearance in French as idéologie at the time of the French Revolution, when it was introduced by a philosopher, A.-L.-C. Destutt de Tracy, as a short name for what he called his “science of ideas,” which he claimed to have adapted from the epistemology of the philosophers John Locke and Étienne Bonnot de Condillac, for whom all human knowledge was knowledge of ideas. The fact is, however, that he owed rather more to the English philosopher Francis Bacon, whom he revered no less than did the earlier French philosophers of the Enlightenment. It was Bacon who had proclaimed that the destiny of science was not only to enlarge man's knowledge but also to “improve the life of men on earth,” and it was this same union of the programmatic with the intellectual that distinguished Destutt de Tracy's idéologie from those theories, systems, or philosophies that were essentially explanatory. The science of ideas was a science with a mission; it aimed at serving men, even saving them, by ridding their minds of prejudice and preparing them for the sovereignty of reason.

Destutt de Tracy and his fellow idéologues devised a system of national education that they believed would transform France into a rational and scientific society. Their teaching combined a fervent belief in individual liberty with an elaborate program of state planning, and for a short time under the Directory (1795–99) it became the official doctrine of the French Republic. Napoleon at first supported Destutt de Tracy and his friends, but he soon turned against them, and in December 1812 he even went so far as to attribute blame for France's military defeats to the influence of the idéologues, of whom he spoke with scorn.

Thus ideology has been from its inception a word with a marked emotive content, though Destutt de Tracy presumably had intended it to be a dry, technical term. Such was his own passionate attachment to the science of ideas, and such was the high moral worth and purpose he assigned to it, that the word idéologie was bound to possess for him a strongly laudatory character. And equally, when Napoleon linked the name of idéologie with what he had come to regard as the most detestable elements in Revolutionary thought, he invested the same word with all of his feelings of disapprobation and mistrust. Ideology was, from this time on, to play this double role of a term both laudatory and abusive not only in French but also in German, English, Italian, and all the other languages of the world into which it was either translated or transliterated.

Some historians of philosophy have called the 19th century the age of ideology, not because the word itself was then so widely used, but because so much of the thought of the time can be distinguished from that prevailing in the previous centuries by features that would now be called ideological. Even so, there is a limit to the extent to which one can speak today of an agreed use of the word. The subject of ideology is a controversial one, and it is arguable that at least some part of this controversy derives from disagreement as to the definition of the word ideology. One can, however, discern both a strict and a loose way of using it. In the loose sense of the word, ideology may mean any kind of action-oriented theory or any attempt to approach politics in the light of a system of ideas. Ideology in the stricter sense stays fairly close to Destutt de Tracy's original conception and may be identified by five characteristics: (1) it contains an explanatory theory of a more or less comprehensive kind about human experience and the external world; (2) it sets out a program, in generalized and abstract terms, of social and political organization; (3) it conceives the realization of this program as entailing a struggle; (4) it seeks not merely to persuade but to recruit loyal adherents, demanding what is sometimes called commitment; (5) it addresses a wide public but may tend to confer some special role of leadership on intellectuals. In this article the noun ideology is used only in its strict sense; the adjective ideological is used to refer to ideology as broadly defined.

On the basis of the five features above, then, one can recognize as ideologies systems as diverse as Destutt de Tracy's own science of ideas, the Positivism of the French philosopher Auguste Comte, Communism and several other types of Socialism, Fascism, Nazism, and certain kinds of nationalism. That all these “-isms” belong to the 19th or 20th century may suggest that ideologies are no older than the word itself—that they belong essentially to a period in which secular belief has increasingly replaced traditional religious faith.

 

 

The philosophical contextIdeology and religion

Ideologies, in fact, are sometimes spoken of as if they belonged to the same logical category as religions. Both are assuredly in a certain sense “total” systems, concerned at the same time with questions of truth and questions of conduct; but the differences between ideologies and religions are perhaps more important than the similarities. A religious theory of reality is constructed in terms of a divine order and is seldom, like that of the ideologist, centred on this world alone. A religion may present a vision of a just society, but it cannot easily have a practical political program. The emphasis of religion is on faith and worship; its appeal is to inwardness and its aim the redemption or purification of the human spirit. An ideology speaks to the group, the nation, or the class. Some religions acknowledge their debt to revelation, whereas ideology always believes, however mistakenly, that it lives by reason alone. Both, it may be said, demand commitment, but it may be doubted whether commitment has ever been a marked feature of those religions into which a believer is inducted in infancy.

Even so, it is in certain religious movements that the first ideological elements in the modern world can be seen. The city of Florence, which in so many fields witnessed the birth of modernity, produced perhaps the first “ideological” Christian. The attempt of Girolamo Savonarola to construct a puritan utopia was marked by several of the qualities by which one recognizes a modern ideology: Savonarola treated the vision of a Christian community as a model that men should actually seek to realize in the here and now. His method was to dominate the state through an appeal to the populace, and then to use the powers of the state to control both the economy and the private lives of the citizens. The enterprise was given a militant spirit; it was presented by Savonarola as being at one and the same time an outward struggle against papal corruption, the commercial ethos, and Renaissance Humanism, and an inward struggle against worldly ambitions and carnal desires.

Savonarola had numerous followers in his attempt to give Christianity an ideological dimension: he inspired Calvin's Geneva and the Puritan communities of the New World. Indeed, in both the Reformation and the Counter-Reformation, when Christianity was invested with a new militancy and a new intolerance, when a new emphasis was placed on creeds and conversion, religion itself moved that much nearer to ideology.

 

 

Ideology in early political philosophy

The Italian political philosopher Niccolò Machiavelli was one of Savonarola's sharpest critics, but he was also, like him, a precursor of modern ideologists. Historians who speak of him only as an immoralist overlook the extent to which Machiavelli was a man with an ideal—a republican ideal. Rousseau recognized this when he spoke of The Prince as a “handbook for republicans.” Machiavelli's dream was to see revived in modern Italy a republic as glorious as that of ancient Rome, and he suggested that it could be achieved only by means of a revolution that had the strength of will to liquidate its enemies. Machiavelli was the first to link ideology with terror, but he was too much of a political scientist to enact the role of the ideologue.

Seventeenth-century England occupies an important place in the history of ideology. Although there were then no fully fledged ideologies in the strict sense of the term, political theory, like politics itself, began to acquire certain ideological characteristics. The swift movement of revolutionary forces throughout the 17th century created a demand for theories to explain and justify the radical action that was often taken. Locke's Two Treatises of Government is an outstanding example of literature written to justify the rights of man against absolutism. This growth of abstract theory in the 17th century, this increasing tendency to construct systems and discuss politics in terms of principles, marks the emergence of the ideological style. In political conversation generally it was accompanied by a growing use of concepts such as right and liberty—ideals in terms of which actual policies were judged.

 

 

Hegel and Marx

Although the word ideology in the sense derived from Destutt de Tracy's understanding has passed into modern usage, it is important to notice the particular sense that ideology is given in Hegelian and Marxist philosophy, where it is used in a pejorative way. Ideology there becomes a word for what these philosophers also call “false consciousness.” G.W.F. Hegel argued that people were instruments of history; they enacted roles that were assigned to them by forces they did not understand; the meaning of history was hidden from them. Only the philosopher could expect to understand things as they were. This Hegelian enterprise of interpreting reality and reconciling the world to itself was condemned by certain critics as an attempt to provide an ideology of the status quo, in that if individuals were indeed mere ciphers whose actions were determined by external forces, then there was little point in trying to change or improve political and other circumstances. This is a criticism Karl Marx took up, and it is the argument he developed in The German Ideology and other earlier writings. Ideology in this sense is a set of beliefs with which people deceive themselves; it is theory that expresses what they are led to think, as opposed to that which is true; it is false consciousness.

Marx, however, was not consistent in his use of the word ideology, for he did not always use the term pejoratively, and some of his references to it clearly imply the possibility of an ideology being true. Twentieth-century Marxists, who have frequently discarded the pejorative sense of ideology altogether, have been content to speak of Marxism as being itself an ideology. In certain Communist countries “ideological institutes” have been established, and party philosophers are commonly spoken of as party ideologists. Marxism is an excellent example, a paradigm, of an ideology.

 

 

The sociology of knowledge

The use of the word ideology in the pejorative sense of false consciousness is found not only in the writings of Marx himself but in those of other exponents of what has come to be known as the sociology of knowledge, including the German sociologists Max Weber and Karl Mannheim, and numerous lesser figures. Few such writers are wholly consistent in their use of the term, but what is characteristic of their approach is their method of regarding idea systems as the outcome or expression of certain interests. In calling such idea systems ideologies, they are treating them as things whose true nature is concealed; they consider the task of sociological research to be the unveiling of what Mannheim called the “life conditions which produce ideologies.”

From this perspective, the economic science of Adam Smith, for example, is not to be understood as an independent intellectual construction or to be judged in terms of its truth, consistency, or clarity; rather, it is to be seen as the expression of bourgeois interests, as part of the ideology of capitalism.

The sociology of knowledge in its more recent formulations has sought support in Freudian psychology (notably in borrowing from Freud the concepts of the unconscious and of rationalization), in order to suggest that ideologies are the unconscious rationalizations of class interests. This refinement has enabled sociologists of knowledge to rid their theory of the disagreeable and unscientific element of bald accusation; they no longer have to brand Adam Smith as a deliberate champion of the bourgeois ethos but can see him now as simply the unconscious spokesman of capitalism. At the same time, these sociologists of knowledge have argued that Freudian psychology is itself no less a form of ideology than is Adam Smith's economics, for Freud's method of psychoanalysis is essentially a technique for adjusting rebellious minds to the demands and constraints of bourgeois society.

Critics of the sociology of knowledge have argued that if all philosophy is ideology, then the sociology of knowledge must itself be an ideology like any other idea system and equally devoid of independent validity; that if all seeming truth is veiled rationalization of interest, then the sociology of knowledge cannot be true. It has been suggested that although Weber and Mannheim inspired most of the work that has been done by sociologists of knowledge their own writings may perhaps be exempted from this criticism, if only on the ground that neither of them put forward a consistent or unambiguous theory of ideology. Both used the word ideology in different ways at different times. Weber was in part concerned to reverse Marx's theory that all idea systems are products of economic structures, by demonstrating conversely that some economic structures are the product of idea systems (that Protestantism, for example, generated capitalism and not capitalism Protestantism). Mannheim, on the other hand, tried to restore in a more elaborate form Marx's suggestion that ideologies are the product of the social structure. But Mannheim's analysis may have been obscured by his proposal that the word ideology should be reserved for idea systems that are more or less conservative, and the word utopia for idea systems of a more revolutionary or millenarian nature. Mannheim did not, however, remain faithful to this stipulative definition, even in his book entitled Ideology and Utopia.

On the other hand, Mannheim was well aware of the implication of the doctrine that all idea systems have a class basis and a class bias. As a way out of the dilemma he envisaged the possibility of a classless class of intellectuals, a “socially unattached intelligentsia,” as he put it, capable of thinking independently by virtue of its independence from any class interest or affiliation. Such a detached group might hope to acquire knowledge that was not ideology. This vision of a small elite of superior minds rising above the myths of ordinary society seemed to some readers to put Mannheim closer to Plato than to Marx and to cast new doubts on the claim of the sociology of knowledge to be a science.

 

 

The political contextIdeology, rationalism, and romanticism

If some theorists emphasize the kinship between ideology and various forms of religious enthusiasm, others stress the connection between ideology and what they call rationalism, or the attempt to understand politics in terms of abstract ideas rather than of lived experience. Like Napoleon, who held that ideology is par excellence the work of intellectuals, some theorists are suspicious of those who think they know about politics because they have read many books; they believe that politics can be learned only by an apprenticeship to politics itself.

Such people are not unsympathetic to political theories, such as Locke's, but they argue that their value resides in the facts that are derived from experience. Michael Oakeshott in England has described Locke's theory of political liberty as an “abridgment” of the Englishman's traditional understanding of liberty, and has suggested that once such a conception is uprooted from the tradition that has given it meaning it becomes a rationalistic doctrine or metaphysical abstraction, like those liberties contained in the Declaration of the Rights of Man, which were so much talked about after the French Revolution but rarely actually enjoyed, in France or elsewhere.

Whereas Oakeshott has seen ideology as a form of rationalism, Edward Shils, a U.S. political scientist, has seen it more as a product of, among other things, romanticism with an extremist character. His argument is that romanticism has fed into and swelled the seas of ideological politics by its cult of the ideal and by its scorn for the actual, especially its scorn for what is mediated by calculation and compromise. Since civil politics demands both compromise and contrivance and calls for a prudent self-restraint and responsible caution, he suggests that civil politics is bound to be repugnant to romanticism. Hence Shils concludes that the romantic spirit is naturally driven toward ideological politics.

 

 

Ideology and terror

The “total” character of ideology, its extremism and violence, have been analyzed by other critics, among whom the French philosopher-writer Albert Camus and the Austrian-born British philosopher Sir Karl Popper merit particular attention. Beginning as an Existentialist who subscribed to the view that “the universe is absurd,” Camus passed to a personal affirmation of justice and human decency as compelling values to be realized in conduct. An Algerian by birth, Camus also appealed to what he believed to be the “Mediterranean” tradition of moderation and human warmth and joy in living as opposed to the “northern” Germanic tradition of fanatical, puritan devotion to metaphysical abstractions. In his book The Rebel (L'Homme révolté), he argued that the true rebel is not the man who conforms to the orthodoxy of some revolutionary ideology, but a man who could say “no” to injustice. He suggested that the true rebel would prefer the politics of reform, such as that of modern trade-union socialism, to the totalitarian politics of Marxism or similar movements. The systematic violence of ideology—the crimes de logique that were committed in its name—appeared to Camus to be wholly unjustifiable. Hating cruelty, he believed that the rise of ideology in the modern world had added enormously to human suffering. Though he was willing to admit that the ultimate aim of most ideologies was to diminish human suffering, he argued that good ends did not authorize the use of evil means.

A somewhat similar plea for what he called “piecemeal social engineering” was put forward by Popper, who argued that ideology rests on a logical mistake: namely the notion that history can be transformed into science. In The Logic of Scientific Discovery (Logik der Forschung), Popper suggested that the true method of science was not one of observation, hypothesis, and confirmation but one of conjecture and experiment, in which the concept of falsification played a crucial role. By this concept he meant that in science there is a continuing process of trial and error; conjectures are put to the test of experiment, and those that are not falsified are provisionally accepted; thus there is no definitive knowledge but only provisional knowledge that is constantly being corrected. Popper saw in the enterprise of ideology an attempt to find certainty in history and to produce predictions on the model of what were supposed to be scientific predictions. Ideologists, he argued, because they have a false notion of what science is, can produce only prophecies, which are quite distinct from scientific predictions and which have no scientific validity whatever. Though Popper was well disposed toward the idea of a “scientific” approach to politics and ethics, he suggested that a full awareness of the importance of trial and error in science would prompt one to look for similar forms of “negative judgment” elsewhere.

By no means are all ideologists explicit champions of violence, but it is characteristic of ideology both to exalt action and to regard action in terms of a military analogy. Some observers have pointed out that one has only to consider the prose style of the founders of most ideologies to be struck by the military and warlike language that they habitually use, including words like struggle, resist, march, victory, and overcome; the literature of ideology is replete with martial expressions. In such a view, commitment to an ideology becomes a form of enlistment so that to become the adherent of an ideology is to become a combatant or partisan.

In the years that followed World War II, a number of ideological writers went beyond the mere use of military language and made frank avowals of their desire for violence—not that it was a new thing to praise violence. The French political philosopher Georges Sorel, for example, had done so before World War I in his book Reflections on Violence. Sorel was usually regarded as being more a Fascist than a Socialist. He also used the word violence in his own special way; by violence Sorel meant passion, not the throwing of bombs and the burning of buildings.

Violence found eloquent champions in several black militant writers of the 1960s, notably the Martinican theorist Frantz Fanon. Moreover, several of the French philosopher Jean-Paul Sartre's dramatic writings turn on the theme that “dirty hands” are necessary in politics and that a man with so-called bourgeois inhibitions about bloodshed cannot usefully serve a revolutionary cause. Sartre's attachment to the ideal of revolution tended to increase as he grew older, and in some of his later writings he suggested that violence might even be a good thing in itself.

In considering Sartre's views on the subject of ideology it must be noted that Sartre sometimes used the word ideology in a sense peculiarly his own. In an early section of his Search for a Method (Critique de la raison dialectique), Sartre drew a distinction between philosophies and ideologies in which he reserved the term philosophy for those major systems of thought, such as the Rationalism of Descartes or the Idealism of Hegel, which dominate men's minds at a certain moment in history. He defined an ideology as a minor system of ideas, living on the margin of the genuine philosophy and exploiting the domain of the greater system. What Sartre proposed in this work was a revitalization and modernization of the “major philosophy” of Marxism through the integration of elements drawn from the “ideology,” or minor system, of Existentialism. What emerged from the book was a theory in which the Existentialist elements are more conspicuous than the Marxist.

 

 

Ideology and pragmatism

A distinction is often drawn between the ideological and the pragmatic approach to politics, the latter being understood as the approach that treats particular issues and problems purely on their merits and does not attempt to apply doctrinal, preconceived remedies. Theorists have debated whether or not politics has become less ideological and whether a pragmatic approach can be shown to be better than an ideological one.

On the first question, there seemed to be good reason for thinking that after the death of Stalin and the repudiation of Stalinism by the Communist Party, the Soviet Union, at least, was becoming more interested in the “pragmatic” concerns of national security and the balance of power and less interested in the ideological aim of fostering universal Communism. This in turn seemed to many to have resulted—in both the United States and the Soviet Union—in a shift toward a pragmatic policy of coexistence and a peaceful division of spheres of influence. There were indications in many countries that the old antagonisms between capitalist and socialist ideologies were giving way to a search for techniques for making a mixed economy work more effectively for the good of all.

But while many observers believed that there was much evidence of a decline of ideology in the latter 1950s, others believed that there were equally manifest signs in the following decade of a revival of ideology, if not within the major political parties, then at least among the public generally. Throughout the world various left-wing movements emerged to challenge the whole ethos on which pragmatic politics was based. Not all these ideologies were coherent, and none possessed the elaborate intellectual structure of the 19th-century ideologies; but together they served to demonstrate that the end of ideology was not yet at hand.

As suggested earlier, certain controversies about ideology have to some extent been rooted in the ambiguity of the word itself, and this is perhaps especially relevant to the confrontation between ideology and pragmatism, since the word pragmatism raises problems no less intractable than those involved in connection with the word ideology. In the senses outlined at the beginning of this article, ideology is manifestly not the only alternative to pragmatism in politics, and to reject ideology would not necessarily be to adopt pragmatism. Ordinary language does not yet yield as many words as political science needs to clarify the question, and it becomes necessary to introduce such expressions as belief system, or to name the relevant distinctions, to further the analysis.

Almost any approach to politics constitutes a belief system of one kind or another. Some such belief systems are more structured, more ordered, and generally systematic than others. Though an ideology is a type of belief system, not all belief systems are ideologies. One man's belief system may consist of a congeries of ill-assorted prejudices and inarticulate assumptions. Another's may be the result of deep reflection and careful study. It is sometimes felt to be convenient to speak of a belief system of this latter type as a philosophy or, better, to distinguish it from philosophy in the technical or academic sense, as a Weltanschauung (literally, a “view of the world&rdquosmiley.

The confrontation between ideology and pragmatism may be more instructive if it is translated into a distinction between the ideological and the pragmatic, taking these two adjectives as extremes on a sliding scale. From this perspective, it becomes possible to speak of differences of degree, to speak of an approach to politics as being more or less ideological, more or less pragmatic. At the same time it becomes possible to speak of a belief system such as liberalism as lending itself to a variety of forms, tending at the one extreme toward the ideological, and at the other toward the pragmatic.

 

 

The context of international relations

It has been said that ideology has transformed international relationships in the 20th century—in appearance at least. Earlier centuries experienced dynastic wars, national, civil, and imperial wars, and diplomacy designed to further national security or national expansion or to promote mutual advantages and general peace. Such factors, indeed, appeared to govern international relations until recent times. International relations today are seemingly dominated more often than not by the exigencies of “-isms”: wars are fought, alliances are made, and treaties are signed because of ideological considerations. The balance of power in the contemporary world is a balance weighted by ideological commitment. “The Communist bloc” confronts “the Free peoples,” and in the “Third World” emergent nations cultivate a nationalist, anticolonialist ideology in their search for identity and their efforts to achieve modernity.

But this is not to assert that ideological wars, or ideological diplomacy, are entirely new. What has become the most conspicuous element in contemporary international relations—so conspicuous that other elements are often entirely ignored—was present, to a lesser degree, in earlier international relations. It is necessary here to distinguish between the actual events of history and the interpretations that are put on history, for some events lend themselves more readily than others to an ideological interpretation. The ideological perspective has become increasingly significant as the general public has come to play a role in considering questions of war and peace. When questions of defense and diplomacy were settled by kings and their ministers and wars were fought by professional soldiers and sailors, the public was not expected to have any opinion about international relations, and in such a situation there was little place for ideology.

 

 

Ideology in the World Wars

In the course of World War I, however, a new element appeared to have been introduced. The war was seen by those who experienced it as being in its early stages a national war of the traditional kind, and as such it was not at first expected to assume any profoundly disturbing form. Each combatant people viewed itself as fighting for king and country in a just war. But by 1916 the Allies were being urged to think of their endeavour as a war “to make the world safe for democracy,” and the Germans, on their side, were correspondingly encouraged to visualize the war as a struggle of “culture” against “barbarism.” On both sides, the casualties were far more terrible than anyone had foreseen, and the need to sustain the will to war by an appeal to ideology was plainly felt by all the nations involved. Whether such “war aims” were really the main objectives of the governments concerned is another question; what is important is that, as the need was increasingly felt for a justification of war, the justification took an ideological form. Whether or not World War I changed its real nature between 1914 and 1918, the prevailing conception of it underwent significant alteration. This became more marked after the Russian Revolution of 1917, when the Bolsheviks submitted to harsh German peace terms for reasons thatwere not only practical but ideological—namely, the preservation and promotion of Communism. Pres. Woodrow Wilson took the United States into the war on the Allied side with an alternative ideological vision—that of ensuring permanent peace through the League of Nations and of establishing democratic governments in all the conquered countries.

The rise of Communism clearly marked a corresponding increase in the role of ideology in international relations. Fascism helped to speed the process. The Spanish Civil War of the 1930s was an almost clear-cut confrontation between the ideologies of left and right (not entirely clear-cut because of the ambiguous relationship between Communism and anarchism).

The precise extent of ideological commitment in World War II is a matter of some controversy. At one level, the 1939 war is seen as a continuation of the war of 1914. Two of the leading protagonists—Great Britain and the United States—agreed more in their anti-ideological stance and their hostility to Nazism than in promoting an alternative ideology. Pres. Franklin D. Roosevelt, suspicious of British and French imperialism and eager to cultivate a progressive ideological outlook, was critical of Prime Minister Winston Churchill's politics, hostile toward Charles de Gaulle's, but surprisingly tolerant of Joseph Stalin's. The revival of Wilson's idealistic war aims in the Atlantic Charter provided a basis for a kind of general ideological union of the Allies. But such formulations proved to be of small significance compared to the profound ideological commitment of the Soviet Union to Communism, and that of the United States to an international position more ideologically anti-Communist than pro anything.

 

 

Ideology of the Cold War

What came to be called the Cold War in the 1950s must be understood, to a large extent, as an ideological confrontation, and, whereas Communism is manifestly an ideology, the “non-Communism,” or even the “anti-Communism,” of the West is negatively ideological. To oppose one ideology is not necessarily to subscribe to another, although there is a strong body of opinion in the West that feels that the free world needs a coherent ideology if it is to resist successfully an opposing ideology.

The connection between international wars and ideology can be better expressed in terms of a difference of degree rather than of kind: some wars are more ideological than others, although there is no clear boundary between an ideological and nonideological war. An analogy with the religious wars of the past is evident, and there is indeed some historical continuity between the two types of war. The Christian Crusades against the Turks and the wars between Catholics and Protestants in early modern Europe have much in common with the ideological conflicts of the contemporary period. Religious wars are often communal wars, as witness those between Hindus and Muslims in India; but an “ideological” element of a kind can be discovered in many religious wars, even those narrated in the Old Testament, in which the people of Israel are described as fighting for the cause of righteousness—fighting, in other words, for a universal abstraction as distinct from a local and practical aim. In the past this “ideological” element has in the main been subsidiary; what is characteristic of the modern period is that the ideological element has become increasingly dominant, first in the religious wars (and the related diplomacy) that followed the Reformation and then in the political wars and diplomacy of recent times.

 

 

Maurice CranstonAdditional ReadingA useful introduction is M. Seliger, Ideology and Politics (1976), which works from a broad definition of the concept of ideology. John Plamenatz, Ideology (1970), is a clear and uncomplicated study by a distinguished Oxford philosopher. Jean Baechler, Qu'est-ce que l'idéologie? (1976), is characteristically French in its approach and affords an equally lucid introduction to both the sociological and the historical aspects of the problem. Other books written at a fairly popular level include Patrick Corbett, Ideologies (1966); Roy C. Macridis, Contemporary Political Ideologies: Movements and Regimes, 5th ed. (1992); and Leon P. Baradat, Political Ideologies: Their Origins and Impact, 5th ed. (1993).

 

Few of the works of the original French idéologues are available in modern editions and even fewer in English translations. However, Richard H. Cox (ed.), Ideology, Politics, and Political Theory (1969), contains short translated excerpts from Destutt de Tracy and his contemporaries as well as from more recent works. A.L.C. Destutt De Tracy, A Treatise on Political Economy, trans. from French, rev. by Thomas Jefferson (1817, reprinted 1973), is his major work in the field; and the expository study by François Joseph Picavet, Les Idéologues (1891, reprinted 1975), remains a classic. The life of Destutt de Tracy and his role in the origins of ideology are traced in Emmet Kennedy, A Philosophe in the Age of Revolution: Destutt de Tracy and the Origins of “Ideology” (1978).

 

george Lichtheim, The Concept of Ideology (1967), contains a short but well-informed and sympathetic analysis of ideology as it figures in Hegelian and Marxist thought. Louis Althusser, Politics and History: Montesquieu, Rousseau, Hegel, and Marx, trans. from French (1972, reissued as both Politics and History: Montesquieu, Rousseau, and Marx and Montesquieu, Rousseau, Marx: Politics and History, 1982), traces the relationship between Hegelian and Marxist thought. G.W.F. Hegel, Lectures on the Philosophy of History (1857, reissued 1956; originally published in German, 3rd ed., 1848), shows relevant elements in his philosophy. Valuable commentaries are provided by Alexandre Kojève, Introduction to the Reading of Hegel (1969, reissued 1980; originally published in French, 1947); Charles Taylor, Hegel (1975); and Jean Hyppolite, Studies on Marx and Hegel (1969, reissued 1973; originally published in French, 1955). For Marxist philosophy, Karl Marx and Friedrich Engels, The German Ideology, rev. ed., 2 vol. in 1 (1976; originally published in German, 1932), is the fundamental text. Recent treatments of ideology in the Marxist tradition include Alvin W. Gouldner, The Dialectic of Ideology and Technology (1976, reissued 1982); Jorge Larrain, The Concept of Ideology (1979, reprinted 1992), and Marxism and Ideology (1983, reprinted 1991); Colin Sumner, Reading Ideologies: An Investigation into the Marxist Theory of Ideology and Law (1979); and Joe McCarney, The Real World of Ideology (1980). More advanced students will find useful Walter Carlsnaes, The Concept of Ideology and Political Analysis (1981).

 

Writers who have attempted to formulate a neo-Marxist theory of ideology, drawing in part on Hegelian philosophy, include Herbert Marcuse, One Dimensional Man (1964, reissued 1991); Jürgen Habermas, Toward a Rational Society (1971); and Karl Mannheim, Ideology and Utopia, new ed. (1991; originally published in German, 1929). Also worthy of attention are Louis Althusser, Essays on Ideology (1984); and Raymond Boudon, The Analysis of Ideology (1989; originally published in French, 1986).

 

Interpretations of ideology that are directly opposed to Marxist theory include James R. Flynn, Humanism and Ideology (1973); Lewis S. Feuer, Ideology and the Ideologists (1975); Martin Seliger, The Marxist Conception of Ideology (1977); and D.J. Manning (ed.), The Form of Ideology (1980). Jean-Paul Sartre, Critique of Dialectical Reason (1976; originally published in French, 1960), constructs a theory of ideology as a “marginal system of ideas” that is consciously designed as an alternative to Marxist theory.

 

Historical studies that take a relatively extensive view of the impact of ideology as a revolutionary force in the modern world are James H. Billington, Fire in the Minds of Men (1980); Melvin J. Lasky, Utopia and Revolution (1976); and Jeanne Hersch, Idéologies et réalité (1956). Hans Kohn, Political Ideologies of the Twentieth Century, 3rd ed. rev. (1966); Isaac Kramnick and Frederick M. Watkins, The Age of Ideology: Political Thought, 1750 to the Present, 2nd ed. (1979); and Trygve R. Tholfsen, Ideology and Revolution in Modern Europe: An Essay on the Role of Ideas in History (1984), treat ideology as the dominant characteristic of modern political thinking. More polemical commentaries on the development of ideology include Albert Camus, The Rebel (1953, reissued 1991; originally published in French, 1951); Jean François Revel, Pourquoi des philosophes? (1957, reissued 1976); and Karl Popper, The Poverty of Historicism (1957, reissued 1986). A systematic critique of the whole notion of ideological politics may be found in Michael Oakeshott, On Human Conduct (1975, reissued 1991), On History and Other Essays (1983), and Rationalism in Politics, new and expanded ed. (1991).

 

raymond Aron, The Opium of the Intellectuals (1957, reprinted 1985; originally published in French, 1955), points to a decline in ideological politics in the West; as does Daniel Bell, The End of Ideology, rev. ed. (1962, reissued 1988). Less confident views are advanced in David E. Apter (ed.), Ideology and Discontent (1964); and Sidney Hook, Pragmatism and the Tragic Sense of Life (1975). An excellent compilation of the contrasting positions in the “End of Ideology” debate is Chaim I. Waxman (ed.), The End of Ideology Debate (1968). Francis Fukuyama, The End of History and the Last Man (1992), asserts that all ideological alternatives to liberal democracy have been discredited.

 

Sociological aspects of ideology are explored in Donald G. MacRae, Ideology and Society (1961); Norman Birnbaum, The Sociological Study of Ideology (1940–1960) (1962); Eric Carlton, Ideology and Social Order (1977); François Bourricaud, Le Bricolage idéologique (1980); and Graham C. Kinloch, Ideology and Contemporary Sociological Theory (1981).

 

The relationship between ideology and political domination is examined in Quintin Hoare and Geoffrey Nowell Smith (eds. and trans.), Selections from the Prison Notebooks of Antonio Gramsci (1971, reissued 1987). Arne Naess, Democracy, Ideology, and Objectivity (1956), written from the perspective of political philosophy, was the first of a series of works that investigate the relationship between ideology and liberty. Others worthy of mention are Z.A. Jordan, Philosophy and Ideology (1963); Judith N. Shklar (ed.), Political Theory and Ideology (1966); Dante Germino, Beyond Ideology (1967, reprinted 1976); and Maurice Cranston and Peter Mair (eds.), Ideology and Politics (1980). Kenneth Minogue, Alien Powers: The Pure Theory of Ideology (1985), uses both a philosophical and a historical approach to provide a far-reaching survey of the subject. Among books that stay close to the main tradition of American political science, the following are notable: Robert E. Lane, Political Ideology (1962); William E. Connolly, Political Science & Ideology (1967); and Robert A. Dahl, After the Revolution?, rev. ed. (1990). Andrew Gyorgy and George D. Blackwood, Ideologies in World Affairs (1967), analyzes the emergence of ideology as a decisive factor in international relations. Students interested in such modern ideologies as environmentalism and animal rights should consult Ian Adams, Political Ideology Today (1993).

 

Maurice Cranston

arb,

...si shpjegohet qè tè gjithè ishin tè mirè pèr tè dhènè kèshilla,por pèr dreq askujt nuk i shkonte nè mendje tè kapte lopatèn??

kjo mua mè ndodhi nè shqipèri(mund tè kem haruar diçka,ndoshta ata qè u mblodhèn ishin mè shum&egravesmiley

...dhe mendoj se nè shqipèri,pèrveç se jam dakort me tè gjitha ideologjitè apo idetè e ndryshme dhe shumè tè mira qè mund tè lindin apo tè zhvillohen.

...ka mè shumè nevojè pèr njerèz qè kapin lopatèn!!!

Ata 10 veta qe te kane pyetur  kane qene kalamaj ose budallenje, sepse nderhyjne kot ,sepse japin keshilla kot ,nje njeriu qe punon per hesap te vete.

Po pse  ata duhet te thoshin ty arb,qe te ndihmonin ty,te mernin lopaten dhe te hapnin kanal?

I ofrove ti ndonje pagese ,ndonje benefit nga puna qe ata do te kryenin ???

Parja hedh ujin perpjet thote populli dhe jo me nje kanal "te qelbur" qe ti do te hapje .

Njerzit duhen stimiuj material qe te levizin ,dhe te bejne nje pune te caktuar .Se ajo qe thua ti eshte idealiste sot ne Shqiperi...  smiley

artian....njerzit duan stimul matrial vetèm pèr tè kapur lopatèn,kurse pèr tè dhènè kèshilla(ose e thènè mè mirè "pèr tè dhènè mendje&quotsmiley nuk kanè nevojè pèr asnjè lloj stimuli...unè nuk kisha nevojè pèr njeri,kèshtu qè punèn e bèra vetè..por sa herè kthehem nè vendin tim,mè bèn shumè pèrshtypje kjo gjè...njerèz qè flasin pèr çdo gjè...qè tè japin mendje pèr çdo gjè..,njerèz qè ankohen(me tè drejt&egravesmileypèr çdo gjè,edhe kur po shtrohej njè rrugè diku,plasèn diskutimet se jo trotuari kèshtu ...jo asfalti ashtu...jo po duhet edhe ndriçimi...po pse nuk vendosen pemè anash..pse nuk bèhet mè e gjerè..etj etj etj...mblidhen aty e flasin japin mendje....por nuk harrojnè kurrè tè shohin disi me njè lloj neverie...njerzit qè kanè lopatat nè duar dhe po punojnè!!!!ideologjitè dhe idetè e mira janè kot...po nuk pate njerèz me vullnet dhe puntor qè i realizojnè..unè mendoj se vendi im ka mè shumè nevojè pèr kèta tè fundit!!!

po, ashtu eshte, per te zene lopaten kane nevoje per stimul material, per te dhene keshilla e kane stimuliln brenda vehtes, ate stimulin e shitmendjes dhe madheshtise.  Nga qe jane koke bosha, u duhet tu tregojne te tjereve se dine shume.

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).