Hanës

Nga Xhakomo Leopardi
O e hijshmja Hanë, tash po më ndërmendet
që, plot nji vit ma parë, mbi kët’ kodrinë
unë erdha plot vrevë sërish për të t’sodit’:
dhe ti pezull qëndroje mbi kët’ pyll
bash si tash, që tërësej me dritë shkëlqen.
Por e marrtë e fërgëlluese prej vajit
që m’lindte nën qepallë, në drit’n e syve t’mi
f’tyra jote shfaqej, se [...]

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).