Djemtë e Detit

Djemte e detit

Djemte e detit

Grupi zbret ne skene me nje peshe te madhe mbi supe, nje peshe qe ndoshta as ata vete nuk e kuptonin ne ate moment: duhet ti jepnin goditjen e fundit atij festivali konform, nje festival i bere prej kengesh mbi grurin, mbi misrin, mbi gezimin e koperatives e nocione te tilla. Jemi diku tek 1992, 1993, kitara elektrike konsiderohet akoma arme e djallit, nje djale me floke te gjata eshte akoma turp dhe vetem para disa muajsh çdo polic i ndershem e ndjente si detyre te te kapte ne rruge edhe te çonte ne rajon per te te prere floket. Dhe vetem Z-ti e di se si ja ka bere Genti qe ti rrisi floket aq shpejt dhe tu shpetoje berbereve te proletariatit.

Nuk besoj se Djemte e kuptojne rendesine e tyre, por e di qe nuk u rruhet fare. Zbresin, kendojne, ikin. Nuk kerkojne aprovimin e publikut, nuk mundohen as te joshin as ti pelqejne, ndoshta e dine edhe ata qe publiku eshte armiqesor – gruri dhe misri, siç ju thashe - ashtu si vete organizuesit e festival. Ushtarakisht pjesemarrja e tyre mund te konsiderohet si deportim ne radhet e armikut. Tani, le te jem i sinqerte. Kenga e tyre e pare, Sa shume qe kam gabur, eshte e shemtuar, eshte kenga me e dobet qe kane shkruar ndonjehere, aq saqe edhe ata nuk do e perfshijne ne permbledhjen e tyre te pare. Por çeshtja eshte qe kjo nuk ka rendesi fare, kuptoni? Kenga eshte dytesore, eshe nje detaj i vogel, ajo qe eshte e rendesishme eshte qe dikush e ka kenduar. Me se fundmi nje dashuri qe shkon keq ne kundershtim me fundin e lumtur qe kishin dashuriçkat ne aventura koperativash apo ne rregullimin e hekurudhes. Ndonje dashuri e tille mund te shkonte keq vetem nese djalin apo vajzen e shpypte autokombanja. Kjo zakonisht nuk ndodhte sepse autokombanja ishte e mire dhe te dy martoheshin me aprovimin e prinderve dhe shume te fala.

Jo Djemte e Detit. Keta nuk mundohen te joshin publikun, nuk kerkojne aprovimin e popullit me ndonje kenge prekese, qofte edhe te sinqerte mbi emigrimin apo mbi Kosoven. Dalin, zbresin, kendojne, pershendesin, ikin. Eshte ne kete moment te sakte qe rock n’roll zbarkon edhe ne token e shqiponjes

Posted in Muzikë Tagged: djemte e detit, Muzikë, rock shqiptar

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).