Adhuruesi i fishekzjarrëve

ADHURUESI I FISHEKZJARRËVE

Ai ngrihet prej gjumit të drekës si zakonisht, në orën katër pa një çerek. Si zakonisht, e ëma i ka përgatitur diçka për të futur në gojë; një copë ëmbëlsirë, një portokall, dy mandarina dhe pastaj kafeja, që do të pinë të dy. Ai lan sytë dhe, pasi puth një herë në faqe [...]

13 Komente

Tronditese deri ne marrezi. S'e prisja kete fund.

 E bukur. Shume! Fund qe nuk e pret, por qe te trazon deri ne palce nese mendon se rruges mund te shkembehesh vertet me nje njeri te tille.

Po kete librin di njeri ku gjendet? Me te tilla gjera eshte i mbushur?

Ore, pse e lexoja Rangall flagg, une kete?! Pike e zeze, po na bejne syte tek a cift! smiley

Nuk te kane bere syte jo, thjesht ke lexuar ate qe ke dashur te lexosh!...  Big Grin

Une s'du me e thene po edhe ***** ben te veten...

 

 

 

 

S'thashe gje

 

 

( Ana, per te marre nje pergjigje nga ty une ça tjeter duhet te bej? Te te dhuroj ca lope? Te te ve bomba ne pallat? Te te heq miqesine ne Facebook? )

 

 

 

R.Flagg - i njohur me shume emra te tjere si Tipi, I huaji Pa Moshe, - eshte nje personazh i King

Hej, Deso, c'te kam bere mo, djale?

- Questa è una minaccia? - thote Ana.

- No, una promessa, - thote Desi.

Tregim shume i bukur.

Enkelejd, me befason me cdo tregim.

Tani kam frike nese me me ftojne ne ndonje feste ku ka fishekzjarre, dridhem nese dikush ne dyqan kerkon plasteline (mos ndoshta i shkela kemben padashje?), tmerrohem nese me japin nje mp3 per te degjuar kenge (jo, faleminderit, po dua ende te jetoj) dhe mbi te gjitha sa mire qe s'jam fotograf (shenim vetes: nuk me duhet grua).

Ah, Enkelejd, te rrezikshme do t'i besh te gjitha?

Medyshes.

Ka gjera te mira, por ka dhe gjera qe s'shkojne. E ngaqe po pertoj tmerresisht, e ngaqe sa here qe kam folur me ka ardhur nga prapa veshit, e ngaqe kesaj nuk ia shoh fare dobine, do te mjaftohem te them : suksese, Lamaj.

 

e ngaqe sa here qe kam folur me ka ardhur nga prapa veshit,

 

E ke fjalen me Enkelejdin ( gje qe nuk besoj duke e njohur ) apo ne pergjithsi?

Ne pergjithesi, desaparacidos. Meqe ra fjala, te pelqen letersia latinoamerikane ?

Ne pergjithesi, s'eshte e udhes te kritikosh krijimet. Por nuk e di pse merret kaq ters. E kam pase bindje, dhe s'ma heq kush, qe gjithkush e di çfare shkrimi ben. Nese une shkruaj nje shkrim te "qelbur", dhe mundohem ta shes, e sigurte qe po mundohem t'jua hedh sepse une e di fort mire qe s'ben. Te rralle jane ata qe mashtrojne veten ne keto pune. Por keta numerohen me gishta. Jane nder ta qe kane keputur çdo lidhje me boten e jashtme te letersise. Kane humbur çdo pike referimi.

Psh, nqs une shkruaj keshtu :

Ah sa e mire eshte buka

kur vjen nga rruga

e je i lodhur shume

e te flihet gjume.

dhe e marr kete vjershe per t'ua derguar te gjitha gazetave apo shtepive botuese, atehere shoke e shoqe, une kam nje problem te madh ne koke. Por e thashe, tipa te tille jane te paket.

Ne lidhje me tekstin ne fjale, i nderuar desaparacidos, e kam lexuar dhe mendimi im eshte : perveç disa pasazheve qe funksionojne nga ana e teknikes rrefyese, pjesa tjeter le per te deshiruar. Problemi eshte se, per mua, i mungon permasa universale, ajo qe e ben shkrimin t'i qendroje kohes.

Nese nje njeri vret nje tjeter ngaqe ky tjetri i ka qorruar syrin te dashures, atehere ketu kemi te bejme me nje histori qe ne pamje te pare nuk te ben asnje pershtypje. Ne raste te tilla, duhet nje rrefim i ngjeshur, me hollesira, me piketa, qe lexuesi te kapet diku.

Nje lloj letersie eshte edhe kjo : ngjarje banale, e rrefyer zgjuarsisht. Me duket se ky eshte rasti ne fjale. Vetem se ketu, rrefimi çalon ne ca vende per mungese thellimi, ose pertaci autori.

Dhe e fundit, jo çdo ngjarje behet letersi. Duhet te kete nje diçka te veçante, nje kthese te papritur diku, nje tension ndjenjash, nje lufte vullnetesh, qe ngjarja te duket bukur ne lexim.

Nje dite po degjoja nje shkrimtare tek rrefehej : "Jam bazuar ne nje ngjarje te vertete. Kam shfletuar dokumente historike. Ngjarja eshte kjo : nje anije mbytet, del ne breg ne nje ishull te shkrete. 120 te bardhe, 60 zezake (skllever). Te gjithe ndertojne nje anije, te gjithe punojne bashke. Skllever dhe te bardhe, bashke. Kur anija perfundon, hypin vetem te bardhet dhe zezaket i lene ne breg. 7 vjet ! Kur kthehet nje i bardhe qe e rendon ndergjegja, gjen vetem 7 gra dhe 1 femije."

Kaq eshte ngjarja. E thjeshte, apo jo ? Te gjithe e dine se te bardhet s'e çanin koken per sklleverit. Ka kush qe nuk e di kete ? Asnje. E ku qendron bukuria e librit ? Ja ku dolem : tek rrefimi. C'fjale ka futur shkrimtari, si i ka dhene situatat, si i ka krijuar tensionet, si arrin ta ngertheje lexuesin, etj. etj. E kjo do te thote te jesh i zanatit.

Enkelejdi, me sa kam pare une, nuk shkruan keq. Por me duket pertac. Ose ka nevoje per me teper pervoje, ne kuptimin qe te provoje teknika te reja, vete e pare, vete e trete, e shkuar, e shkuar e thjeshte, dialogje, monologje, pershkrime, gjithçka. Deri sa te beje njefare arsenali teknikash, dhe pastaj hop ! mjafton nje histori e rendomte dhe ai do te na beje te lotojme. Cka dhe ia uroj. Miqesisht.

E kuptoj se per çfare e ke fjalen Hurbinek. Mua me ka ndodhur sa here qe te heq dore nga nje koment, ketu te peshku apo gjekund tjater sepse e di qe autori, i cili shpeshhere lexon, e merr si fyerje personale dhe pergjigjet i nxehur, keshtu qe edhe pergjigja vlen 5 me hiç.

 

Imagjino : une lodhem per ti bere nje kritike te denje qe ta ndihmoje, jo vetem s'e kupton po e merr edhe ku e di une se di. Ndaj edhe vete komentoj rralle. 

Jam dakord me ty kur thua qe autori e di se si shkruan, por do shtoje..." Gjithmone deri ne nje fare pike."

Une kam shkruar gjera qe mendoja cope cope dhe njerez i kane vleresuar ( jo motra vellai shoku natyrisht ) kur une nuk e prisja ate reagim nga ai shkrim.

Natyrisht ne shembullin qe ben ti, pra ne ekstreme, shume mire apo shume keq, eshte e thjeshte ta kuptosh, por po flasim per raste qe levizin pertej ketyre ekstremeve.

 

Po, jam i dhene deri diku mbas letersisi latino-amer. por me shume kunder asaj te rese, pra le te themi Sepulveda, Paco Ignacio Taibo II, jo aq shume kunder Borgesit apo Marquezit.

 

Une e kam lexuar kete tregim mik para dy vitesh. Eshte e çuditshme se si me ka ngeluar akoma ne mendje. Kur flas per te flas per si e mbaj mend para dy vitesh, si eshte rritur brenda meje nderkohe, ndaj gjykimi im eshte parcial.

 

Do ishte kurioz Hurbinek te dija se çfare mendon per kete qe une e gjykoj gati perfekt

http://tiranacalling.wordpress.com/2009/...

 

"Ose ka nevoje per me teper pervoje, ne kuptimin qe te provoje teknika te reja, vete e pare, vete e trete, e shkuar, e shkuar e thjeshte, dialogje, monologje, pershkrime, gjithçka. Deri sa te beje njefare arsenali teknikash, dhe pastaj hop ! mjafton nje histori e rendomte dhe ai do te na beje te lotojme."

 

PIKERISHT!!!!

 

Des...

-keto fjale vlejne per te gjithe ne!!!!E fus veten ne kete thes gjithashtu.jemi te vobekte ne shkrimtaret e sotem ne pritje.Na mungon spontaniteti!S'po permend tekniken qe eshte katandisur ne "TERM NE ZHDUKJE".Kemi nevoje per fjale te mira qe na perkedhelin ndergjegjen,por ama te kete nje distance kohe dhe botkuptimi deri atje ku arrin drita.Tani per krime...vrasje metaforeske...beh,mbaj mend qe budalleku i pare qe kam nisur seriozisht-15 vjec- ka qene hetimi rreth nje vresjeje qe gjasme ndodhi ne kinemane e nji qyteti te vogel...shkrim qe e pa vetem zjarri-ai i verteti!!!!

 

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).