1991-92: fundi i një epoke.

.

. Në prag të përplasjes së parë elektorale „pluraliste" të vitit 1991, të vetmet forca që rrezatonin nga një entusiazëm i pabesueshëm ishin ato të opozitës. Megjithatë, ato gjendeshin përpara një detyre me përmasa të pamatshme, marrjen e pushtetit, duke patur si elementë pozitivë vetëm premtime – shpresën e një jete të re më të mirë, projektet e kthimit drejt pronës private, objektivat

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).