Kufijtë, qeveria pranon skandalin në Kushtetuese

Gjykata Kushtetuese për fundoi dje pas një seance maratonë që zgjati rreth 7 orë, shqyrtimin e kërkesës ankimore të Partisë Socialiste për marrëveshjen e kufijve detarë me Greqinë. Ka qenë hera e parë në historinë e këtij institucioni dhe të shtetit shqiptar, që një marrëveshje ndërkombëtare i është nënshtruar shqyrtimit gjyqësor. Gjithashtu, ka qenë hera e parë në historinë e kësaj gjykate që një shqyrtim gjyqësor ka zgjatur në një seancë kaq të gjatë. Pas dëgjimit të palëve, ajo çka vlen të theksohet është se me gojën e përfaqësuesve të qeverisë janë pranuar më në fund të gjitha shkeljet ligjore që fsheh kjo marrëveshjeje, të cilat për 9 muaj me radhë janë denoncuar nga “Gazeta Shqiptare”. Por, pavarësisht këtij fakti, Gjykata Kushtetuese ka preferuar të mos shprehet menjëherë për këtë çështje, dhe as të bëjë publike një datë se kur do ta bëjë këtë.

Gjatë shqyrtimit, Kushtetuesja është ndalur fillimisht mbi skandalin e publikuar së fundmi nga “Gazeta Shqiptare”, sipas të cilit ekipi negociator duhet të merrte aktin e plotfuqisë nga Presidenti për të negociuar në emër të shtetit shqiptar, por që një gjë e tillë nuk ka ndodhur. Pikërisht për këtë çështje, anëtari i Gjykatës Kushtetuese, Xhezair Zaganjori ka pyetur përfaqësuesen e Ministrisë së Jashtme, Ledia Hysi pse mungonte ky akt plotfuqie, por në argumentet e saj u tha se, “marrëdhëniet jashtëzakonisht të mira me Greqinë janë të mjaftueshme dhe se akti i plotfuqisë nuk përbën kusht”. Gjatë debateve, përfaqësuesit e qeverisë, ndonëse pretenduan se kishin shkuar në negociata me projektin e tyre, nuk arritën të sillnin asnjë provë për këtë. Pra, jo vetëm nuk servirën kundërprojektin që i kishin paraqitur palës greke, por pohuan se në kundërshtim me ligjin “Për lidhjen e marrëveshjeve”, Këshilli i Ministrave nuk ishte mbledhur as edhe një herë të vetme për të miratuar çdo ndryshim gjatë negociatave.

E vetmja mbledhje e qeverisë për këtë çështje ka qenë miratimi i marrëveshjes pasi ajo ishte negociuar, çka ligji e ndalon. Nga ana tjetër, ish-komandanti i Flotës Detare, Kristaq Gërveni pohoi me gojën e tij se, nga pala greke i ishte sugjeruar një shkëmbim hapësirash detare midis dy shteteve. Ai tha se Greqia kërkonte favorizim në Kanalin e Korfuzit, duke e shpërblyer Shqipërinë me favorizim në Kanalin e Otrantos. Debate të ashpra janë zhvilluar mes Zaganjorit dhe Gervenit, ku sipas anëtarit të Gjykatës Kushtetuese marrëveshja i jep, në kundërshtim me Konventën e OKB-së për të drejtën e detit, shelf kontinental Shkëmbit të Barketës, pretendim që u hodh poshtë nga Gerveni, por që në marrëveshje figuron ndryshe.

Sa i përket negociata doli në dritë një tjetër fakt se, më shumë bisedime për këtë çështje ka pasur ndërmjet ish- sekretarit të përgjithshëm të MPJ-së, Ferit Hoxha dhe ambasadorit grek në Tiranë sesa mes grupit të ekspertëve të të dy vendeve.

Përfaqësuesit e qeverisë pohuan gjithashtu se në kundërshtim me urdhrin e kryeministrit, ishin shmangur nga grupi negociator përfaqësuesit e Ministrive të Drejtësisë, Ekonomisë, Turizmit, Transportit, Agjencisë së Burimeve Natyrore etj. “Gazeta Shqiptare” boton sot me shkurtime pjesët më pikante të debatit që u zhvillua në seancën e djeshme gjyqësore, ku konfirmohen e zbardhen në mënyrë edhe më të detajuar të gjitha ato shkelje që kemi denoncuar për 9 muaj me radhë lidhur me këtë çështje.

Ledia Hysi: Takimi i parë dypalësh është zhvilluar në Athinë, në datat 7-8 prill 2008. Sekretari i përgjithshëm i MPJ-së, Ferit Hoxha ka pasur takime me ambasadorin grek në Tiranë vetëm për këtë çështje në datat 3 shtator 2008, 19 dhjetor 2008, 28 janar 2009, 28 shkurt 2009 dhe 6 mars 2009. Në 11 dhjetor 2008, MPJ e Greqisë kërkoi mbledhjen e komisionit të përbashkët. Në datën 6 janar 2009 është zhvilluar mbledhja e radhës së komisionit të përbashkët në ambientet e MPJ-së sonë. Në datën 20 janar 2009 është kërkuar informacion nga ministritë e linjës që të shpreheshin mbi draftin. Në datat 18-19 mars 2009 u mbyllën negociatat. Nuk ka absolutisht asnjë lloj mungese transparence, pasi gjithçka është bërë e ditur në momentin e duhur. Në datën 22.4.2009 u miratua në parim marrëveshja në Këshillin e Ministrave. Në datën 11.6.2009 është miratuar si projektligj për ratifikim në Këshillin e Ministrave. Lidhur me plotfuqinë, vlerën juridike ajo nuk e ka brenda vendit, por jashtë vendit. Për momentin plotfuqitë lëshohen vetëm për përfaqësuesit e shtetit që marrin pjesë në konferencat ndërkombëtare, ndërkohë që në marrëdhëniet dypalëshe të cilat konsiderohen se janë jashtëzakonisht të mira nuk përgatiten plotfuqi. Komunikimi me palën greke ka qenë nëpërmjet notave zyrtare. Nëse pala greke do kishte kërkuar plotfuqi, atëherë do ishte përgatitur plotfuqia përkatëse. Por, duke marrë në konsideratë se jemi vende fqinje dhe kemi marrëdhënie shumë të mira, atëherë nuk u pa e nevojshme të kërkohej plotfuqia. Procesverbalet e negociatave, normal që janë të klasifikuara. Ndryshe nga Italia, ne me Greqinë nuk kemi ndarë vetëm shelfin kontinental, por edhe detin territorial.

Kristaq Gërveni: Jetojmë në kohë moderne, ku hartat përdoren vetëm kur qorrohen satelitët botërorë dhe ndodh ndonjë avari e madhe, prandaj kemi zgjedhur një rrugë më komode që të përcaktojmë koordinatat dhe të mos hartojmë harta. Ne e gjykojmë se Gjiri i Sarandës nuk ka asnjë bazë ligjore, gjeografike apo fakte historike që të gjuhet një gji historik.

Xhezair Zaganjori: Pse është shmangur marrja e plotfuqisë? Ligji është i tepërt, antikushtetues apo kjo është bërë për forcë zakoni? Pse nuk shënohet qartë në këtë marrëveshje që ajo ndan shelfin kontinental, ujërat territoriale dhe zonën e puqur? Pala shqiptare ka pasur një variant të saj në bisedime, apo është biseduar mbi bazën e variantit grek? Nëse ka pasur një variant, a mund të na e vini në dispozicion dhe cilat parime e kanë karakterizuar këtë variant? A ka pasur miratim nga ministritë kur iu është paraqitur drafti? Ishulli Othoni në marrëveshjen Itali-Greqi ka pasur efekt të pjesshëm, ndërsa në rastin Shqipëri-Greqi i është dhënë efekt i plotë. Për ju, është i njohur ky fakt? Lidhur me vijën bazë. Ligji i vitit 2008 ka shfuqizuar ligjin e vitit 2001, i cili përcaktonte vijën bazë. Nga viti 2008 ne kemi apo jo vijë bazë? Apo me Greqinë u përcaktua vija bazë dhe me shtetet fqinje ende nuk kemi vijë bazë? Kush e ka përcaktuar vijën bazë? Ka qenë e përcaktuar në marrëveshje apo rezultat i negocimit? Në ndarjen e hapësirave detare një rol kryesor ka zbatimi i parimeve. Në rastin konkret është zbatuar parimi i ekuidistancës, pra baraslargësisë, në një kohë që sipas Konventës së Montego Bay, veçanërisht në rastet e ishujve duhet të zbatohen parimet e ndershmërisë. Ju pretendoni se në Konventë nuk përmendet diçka e tillë, por kjo trajtohet në nenin 15 ku thuhet se, ndiqet vija bazë me përjashtim te rastet e ndonjë titulli historik ose rrethana të tjera të veçanta. Sipas praktikës ndërkombëtare, në rrethana të tjera kuptohet kryesisht prania e ishujve. A është marrë parasysh zbatimi i këtij standardi gjatë negocimit? Zbatimi i parimit të barazisë ngrihet nga vendet kontinentalë dhe jo nga ishujt. A është pasur parasysh që praktika ndërkombëtare i trajton ndryshe rastet kur ndarja e hapësirave detare influencohet nga ishujt? Lidhur me ishullin Barketa, kam një problem serioz. E marrim se ky ishull i përket Greqisë, sepse kështu rezulton sipas jush në të gjitha dokumentet ndërkombëtare. Por, unë dua të citoj nenin 121, pika 3 i Konventës thotë se, “shkëmbinjtë të cilët nuk mund të përballojnë banime njerëzore ose jetë ekonomike në pronat e tyre, nuk do të kenë zona ekonomike ekskluzive ose shelf kontinental”. Ndërkohë, ju i keni dhënë shelf kontinental Barketës, pasi vija e kufirit kalon ndërmjet këtij shkëmbi dhe dheut kontinental. Neni 2 i marrëveshjes thotë se, “në zbatim të Konventës së Kombeve të Bashkuara për të Drejtën e Detit (1982), palë e së cilës janë të dy vendet, Republika e Greqisë nga ana e kufirit detar të përcaktuar në Nenin 1 të kësaj Marrëveshjeje që ndodhet pranë Republikës së Shqipërisë, dhe Republika e Shqipërisë në kufirin detar që ndodhet pranë Republikës së Greqisë, nuk do të kërkojnë apo ushtrojnë për asnjë qëllim sovranitet, të drejta sovrane ose juridiksion mbi ujin, shtratin e detit ose nëntokën”. Nuk e kuptoj këtë fjalinë ku thuhet se nuk do të ushtrojnë sovranitet. Shqipëria, në qoftë se nuk ushtron sovranitet, atëherë ç’kuptim ka ndarja e shelfit kontinental në qoftë se nuk ka të drejtën ta shfrytëzojë ose nëse bëhet fjalë për një rrip të caktuar të shelfit kontinental, atëherë sa i gjerë është ky rrip, sepse këtu thuhet që është e përgjithshme? Sipas nenit 121 të Konventës së Montego Bay, ishujt që janë të banuar kanë të drejtë të kenë ujëra territorialë, shelf kontinental, zonë të puqur dhe sipas rastit, edhe zonë ekonomike ekskluzive. Por, rezulton se nga praktika ndërkombëtare ato mund t’i gëzojnë këto, por nuk mund t’i gëzojnë me efekt të plotë, megjithëse janë ishuj të mëdhenj apo të vegjël. Si mendoni ju, që nëse kemi një ishull, pavarësisht nga madhësia e tij, ai duhet të ketë në çdo rast det territorial 12 milje, zonë të puqur 24 milje dhe zonë ekonomike ekskluzive deri në 200 milje apo mund t’i ketë këto, por në përputhje me ato kritere që përcaktohen nga Konventa mbi bazën e parimit të barazisë?

Sokol Sadushi: Përse u reduktua grupi negociator në raport me grupin e përcaktuar në urdhrin e kryeministrit? Plotfuqia përfshin edhe zhvillimin e bisedimeve, krahas miratimit të marrëveshjes. A e përfshin plotfuqia për zhvillimin e bisedimeve nenin 7 për lidhjen e traktateve? Baza ligjore e vitit 2001 është shfuqizuar me një ligj të vitit 2008. Me ligjin e vitit 2008 janë shfuqizuar dy ligje, dhe aktualisht Shqipëria nuk ka një ligj për kufirin shtetëror. Cila është arsyeja që në një ligj të tillë janë shfuqizuar dy ligje?

Ledia Hysi: Mosmarrja e plotfuqisë nuk do të thotë që ne nuk e kemi zbatuar ligjin. Nëse do kërkohej plotfuqia, atëherë ne do ta kishim përgatitur atë. Ne kemi marrëdhënie të mira me Greqinë, dhe madje nuk e teproj të them jashtëzakonisht shumë të mira. E them këtë, pasi ka një program qeverie dhe një traktat miqësie mes dy vendeve. Ligji për lidhjen e traktateve është zbatuar. Pasi teksti është negociuar, ligji parashikon miratimin në parim nga Këshilli i Ministrave, që duhet të bëhet para nënshkrimit. Teksti është miratuar nga të dyja palët, pastaj është miratuar në parim nga Këshilli i Ministrave. Pala shqiptare, në takimin e parë të datave 7-8 prill 2008, paraqiti projektin e saj të marrëveshjes dhe pala greke paraqiti projektin e saj. Ka pasur kundërshtime dhe dispozita për të cilat nuk është rënë dakord, prandaj zgjatën edhe kam shumë negociatat deri në arritjen e një konsensusi të përbashkët.

Sokol Sadushi: Atëherë, a ka ndonjë rast kur zbatohet neni 4 i ligjit për lidhjen e traktateve dhe marrëveshjeve?

Ledia Hysi: Sipas praktikës, nëse vendet e kërkojnë plotfuqinë ato përgatiten. Madje, mund t’ju them që i vetmi vend në botë që kërkon plotfuqi gjatë negociatave është Hungaria. Plotfuqia kërkohet vetëm në pjesëmarrjen e organizatave ndërkombëtarë, pasi ngaqë marrin pjesë delegacione shumë të mëdha, nga shumë vende dhe për pasojë duhet të identifikohen. Plotfuqia është një akt sigurie që një shtet i jep shtetit tjetër.

Sokol Sadushi: Kjo është pikëpamja juaj personale apo është pikëpamja zyrtar i qeverisë?

Ledia Hysi: Kjo është bazuar në praktikën ndërkombëtare.

Sokol Sadushi: Atëherë, pse ligji e parashikon ndryshe?

Ledia Hysi: Ligji nuk ka pikëpamje tjetër. Nëse një palë nuk e kërkon plotfuqinë, atëherë ajo nuk përgatitet. Kjo është praktika aktuale e përfundimit të akteve ndërkombëtare. Është një e drejtë zakonore. Dy palët kanë rënë dakord të bisedojnë me njëra-tjetrën në besim reciprok. Në grupin negociator nuk rezulton të ketë pasur ekspertë të pavarur, pasi urdhri i kryeministrit detyron që përfaqësuesit të jenë nëpunës të shtetit. Kemi pasur bashkëpunim me ministritë e tjera, ndaj nuk u pa e domosdoshme që të kishte përfaqësues prej tyre në negociata veç MPJ-së, MM-së dhe MPB-së.

Xhezair Zaganjori: A ka ndonjë rast kur të jetë zbatuar në mënyrë strikte parimi i barazisë mes një ishulli dhe një shteti kontinental?

Sokol Sadushi: A e pranon ligji shprehimisht, e për pasojë detyrimisht miratimin në parim nga ana e Këshillit të Ministrave që në momentin që lind iniciativa për lidhjen e një marrëveshjeje?

Ledia Hysi: Jo, ligji shprehimisht nuk e pranon. Teorikisht, miratimi në parim ka të bëjë me procedurën para nënshkrimit të marrëveshjes dhe jo gjatë negociatave, por kur ato kanë përfunduar.

Sokol Sadushi: Pra, ju mendoni se gjatë gjithë procesit ka vetëm një ndërhyrje nga ana e Këshillit të Ministrave?

Ledia Hysi: Miratimi në parim i Këshillit të Ministrave gjatë negociatave bëhet kur marrëveshja është ndërqeveritare ose ndërshtetërore. Ndërkohë që kur marrëveshjet janë ndërinstitucionale, mjafton vetëm vendimi i institucioneve të përfshira dhe Ministrisë së Jashtme. Përgjigja, pra është jo. Pasi, pas përfundimit të negociatave atëherë bëhet miratimi në parim nga Këshilli i Ministrave. Dhe, para se ato të hyjnë në fuqi, duhet miratimi përfundimtar.

Përgjigje pyetjes së Zaganjorit për nenin 2 të marrëveshjes

Ky është një nen standard, të cilin ne e gjejmë në të gjitha marrëveshjet dypalëshe të shelfit kontinental. Ideja është që pasi u përcaktua kufiri detar, Shqipëria që ka kufirin majtas, e supozojmë nuk ka të drejtë të ushtrojë sovranitetin e saj tej këtij kufiri, që është nga ana e djathtë dhe anasjelltas. Këtë nen e kemi gjithashtu edhe në marrëveshjen me Italinë. Nuk ka asgjë të keqe, mendojmë ne.

Xhezair Zaganjori: Në rastin e Italisë, edhe nëse ekziston një nen i tillë mund të ketë kuptim në një distancë të caktuar, sepse hapësira është shumë e madhe. Pra, pyetja ime është: nga vija e kufirit deri në çfarë distance nuk mund të ushtrohen të drejtat sovrane? Sepse, kur ne e dimë që nga vija e kufirit distancat janë 1 km këtej dhe 1 km andej dhe ku ne si shtet nuk ushtrojmë të drejta sovrane, atëherë ti nuk ke ndarë gjë, sepse ti nuk ke të drejtë të shfrytëzosh.

Ledia Hysi: Kanali i Korfuzit është kaq i ngushtë, saqë ne kemi ndarë vetëm detin territorial. Republika e Shqipërisë ka të drejtë të ushtrojë sovranitetin e vet territorial deri në pikat e koordinatës që përfaqësojnë kufirin. Lidhur me burimet natyrore për shfrytëzim, kjo do bëhet në marrëveshje mes dy palëve. Ne e kemi juridiksionin tonë deri në 12 milje, dhe deri aty mund ta ushtrojmë sovranitetin tonë.

Xhezair Zaganjori: Kanali i Korfuzit shkon deri në 3 km. Nëse do të zbatonim nenin 2, kufiri ndahet me 1.5 km për secilin shtet. Nëse në zonën 1 km nga të dy krahët nuk mund të ushtrohet e drejta sovrane, atëherë çfarë kuptimi ka kjo ndarje.

Ledia Hysi: Deri në vijën kufitare ne kemi të gjitha të drejtat sovrane, edhe për detin territorial, edhe për shfrytëzimin e shelfit kontinental.

Xhezair Zaganjori: Atëherë, çfarë kuptimi ka neni 2?

Ledia Hysi: Është thjesht një formulim standard.

Xhezair Zaganjori: Formulim standard, por që të ndalon ushtrimin e të drejtave sovrane.

Ledia Hysi: Nuk ndalon, por bëhet fjalë për përtej vijës së kufirit.

Xhezair Zaganjori: Por, natyrisht që ne nuk mund të ushtrojmë të drejta sovrane në shelfin kontinental të Greqisë dhe anasjelltas. Ky nen nuk ka sens. Atëherë, sipas kuptimin unë e lexoj nenin 2 që në zonën e shelfit kontinental që i përket Shqipërisë dhe në zonën e shelfit kontinental që i përket Greqisë të dy shtetet ndalohen që ta shfrytëzojnë, që të ushtrojnë të drejtat sovrane.

Ledia Hysi: Jo, jo.

Xhezair Zaganjori: Po, po. Kjo është.

Ledia Hysi: Në rastin e Italisë ne kemi ndarë vetëm shelfin kontinental, ndërsa me Greqinë ne kemi ndarë më shumë se shelfin kontinental.

Xhezair Zaganjori: Pra, nuk qëndron si rregull i përgjithshëm siç e parashtruar ju, që më parë ndahen ujërat territorialë pastaj shefi?

Ledia Hysi: Në raport me Greqinë ne kishim prioritet ndarjen e ujërave territoriale dhe jo shelfin. E vetmja gjë ku sovraniteti është i plotë është deti territorial.

Sokol Berberi: A ka pasur rrethana të posaçme që në kuptim të konventës duhej të zbatohej parimi i baraslargësisë, por i modifikuar, sepse do të nisemi nga premisa se jo gjithmonë parimi i baraslargësisë strike çon në një zgjidhje të drejtë? Në negociata, është shtruar ky problem nga pala shqiptare, pra të devijohej nga parimi i baraslargësisë strike? Dhe, nëse është shtruar në negociata çështja e joproporcionalitetit?

Ledia Hysi: Të gjitha këto janë shtruar gjatë negociatave. Ne ju referuam parimit të baraslargësisë si më i sakti. Megjithatë, të mos harrojmë se anijet që kalojnë në Kanalin e Korfuzit dihet që nga pjesa e palës greke ka shumë, shumë të tilla dhe njihet e drejta e kalimit paqësor, pra të kalimit të tyre në ujërat tona territoriale. Parimi i baraslargësisë do të thotë se jemi të barabartë, pavarësisht sipërfaqes. Mendoj se kemi zgjedhur parimin që është në të mirën e Shqipërisë.

Marsida Xhaferrllari: Grupi negociator është bazuar në një parim strikt dhe objektiv, mbi parimin e baraslargësisë. Pra, nuk lëviz asnjë gjë aty. Mund të vëmë në çdo moment metrin apo vizoren dhe të dalë çdo distancë e barabartë nga brigjet në çdo pikë të vijës kufitare. Imagjinoni se ç’do të kishte ndodhur nëse do të ishte konvertuar ky parim në një parim tjetër diskrecional se në çfarë presioni do të gjendej grupi negociator, më tej qeveria, më tej Kuvendi?! Kësisoj, grupi negociator dhe të gjitha palët në proces pranuan metodën e parimit të baraslargësisë.

Sokol Berberi: Sipas jush, parimi i baraslargësisë është parim politik apo juridik?

Marsida Xhaferrllari: Juridik, që ka edhe konsiderata politike brenda. Sigurisht që ka dhe vlerësime politike.

Kristaq Gërveni: Nëse nuk do të zbatonim parimin e baraslargësisë, do të merrnim parasysh edhe trafikun e kalimit të anijeve greke dhe shqiptare në ngushticën e Korfuzit. Dhe, në këtë pikëpamje ne dilnim të humbur.

Xhezair Zaganjori: Pse, si duhet të dilnim?

Kristaq Gërveni: Sepse, duhet parë edhe trafiku. Pra, se çfarë anijesh kalojnë aty.
Greqia thotë që unë kaloj anije të mëdha, ndërsa ti kalon një traget të vogël. Kështu, Greqia thotë që unë dua më shumë hapësirë në këtë ngushticë.

Xhezair Zaganjori: Trafiku, është pjesë e parimit të baraslargësisë?

Kristaq Gërveni: Kur diskutohet delimitimi, secili shtet diskuton edhe për trafikun. Kështu që ne do dilnim të humbur aty. Do dilnim të fituar në det të hapur, por do të dilnim të humbur në ngushticën e Korfuzit.

Xhezair Zaganjori: Nuk e kuptoj përse duhet të dilnim të humbur ne? Është mirë që ata të marrin më shumë, sepse do ketë trafik?

Kristaq Gërveni: Po, sepse është trafiku i pari, dhe pastaj karakteristikat gjeografike.

Xhezair Zaganjori: Kriteri i parë për përcaktimin e vijës kufitare është sipërfaqja.

Kristaq Gërveni: Është sipërfaqja, por është edhe trafiku.

Xhezair Zaganjori: Kriter bazë është sipërfaqja e ishullit. Imagjinoni një situatë hipotetike, sikur ne ta heqim fare Korfuzin dhe të gjithë ishujt, dhe mu përballë Karaburunit do të ishte një ishull me një popullsi shumë të vogël. Edhe në këtë rast ne do ta kalonim kufirin mes për mes?

Kristaq Gërveni: Kemi parë materialet e studimit, rastet e Danimarkës me Gjermaninë, rastin e Francës me Britaninë e Madhe, dhe në këto raste janë trajtuar edhe trafiku i anijeve dhe ne dilnim të humbur. Ne kishim një marrëveshje normale, dhe gjykuam se baraslargësia ne na favorizonte dhe ishte më i negociueshëm. Na jepte një hapësirë të barabartë. Ky parim është propozuar nga ne.

Vladimir Kristo: Ju përpiqeni të bëni një dallim midis parimit të baraslargësisë dhe atij të barazisë. Ju thoni se kjo e dyta është pjesë e shqyrtimit gjyqësor kur ka konflikte. Nuk është detyrim që buron nga konventa e detit?

Kristaq Gërveni: Secila palë ka paraqitur propozimin e vet.

Xhezair Zaganjori: Dheu kontinental dhe madhësia e ishullit janë marrë njësoj, ndërkohë që kriter kryesor është sipërfaqja. Ndërkohë, e kundërta ka ndodhur me Barketën. Që do të thotë, që ti nuk mund ta vësh kufirin në mes, por duhet t’i afrohesh ishullit të madh në avantazh. Pra, duhej zbatuar parimi i ndershmërisë.
Kristaq Gërveni: Si faktor bazë ka shërbyer trafiku i anijeve. Grekët, edhe kur kanë qenë marrëdhëniet shumë të acaruara, anijet nuk i kanë kaluar midis shkëmbit Barketa dhe ishullit Perister. Shkëmbi Barketa është në mes, nëse merret nga ishulli i Korfuzit dhe jo nga ishulli Perister. Thellësia maksimale midis shkëmbit dhe ishullit Perister është 16 metra. Është e vështirë për të kaluar anijet e mëdha, sidomos tragetet. Gjithmonë kanë kaluar në ujërat tona, duke zbatuar parimin e lundrimit paqësor. Në këtë këndvështrim, nga ana gjeografike favorizoheshin. Pra, po të merrej parasysh gjeografia dhe trafiku i anijeve ata do të kishin më shumë të drejta që të shtyhej vija kufitare në ngushticën e Korfuzit.

Xhezair Zaganjori: Pra, meqenëse janë ishuj, atëherë kufiri nuk duhet të ishte në mes, por duhej të shtyhej nga ana jonë?

Kristaq Gërveni: Po, sepse përbën rrezikshmëri për lundrimin e anijeve. Kjo është. Madje, ai e ka kërkuar. Të jap unë sa të duash këtej në det të hapur, por ne nuk ramë dakord.

Xhezair Zaganjori: Përderisa e drejta e lundrimit paqësor njihet, atëherë lundrimi nuk duhet të kishte ndikuar në ndarjen e shelfit kontinental.

Kristaq Gërveni: Kanali do të ketë vetëm një lloj shfrytëzimi: kalimin e anijes.

Sokol Berberi: Meqë ju ka thënë pala greke që ju japim hapësira, cila është hapësira që keni përfituar për këtë lëshim?

Kristaq Gërveni: Nuk e kemi pranuar.

Sokol Berberi: Nëse negociohet
 

7 Komente

Prape kjo mo?

Hera e trete qe postohet!

 a e lexoi njeri te gjithen? ku eshte egzaktesisht kjo pjesa qe qeveria pranon skandalin?

Ja ta them une pranimin ne menyre te ndersjellte se asnje nga keta kapterat e Saliut nuk do thote, shiqare kjo qe beme ishte gabim se nuk i le baca....

Eshte zbatuar parimi i trafikut dhe jo i baraslargesise, meqe Greku ka me shume trafik..... kjo eshte perle e vertete me kete kapterr Gervenin...... (se ku e di ky qe Shqiperia nuk do te kete trafik detar me te madh ne te ardhmen nje Zot e di edhe Gerveshi....)

Kjo zonja Ledia..... thote qe eshte zbatuar e drejta zakonore per marreveshjen sepse nuk ishte e nevojshme te pyetej autoriteti i presidentit.... hahahahaaaa kjo eshte kryeveper....  Se perse dalin keto ligje qe i miraton parlamenti dhe i dekreton Presidenti nje Ledia dhe nje Gervesh i di....

Kapterr Gerveshi thote qe hapesira do te perdorej ne mirebesim dhe per trafik vetem. Por une nuk e marr vesh kete more Gervesh trimi. Nese ti ja jep me ligj ate siperfaqe pse duhet Greku ta perdore ne mirebesim ai e perdor si i do B.Y.TH.A se e ka te tijen dhe nuk to pyesi ty Gervesh injoranti.....

Gerveshi pastaj thote qe ne do dilnim te humbur nese do zbatohej parimi i barazlargesise..... se ku do dilnim te humbur nje Gervesh e di.... (ndoshta do diltei humbur Gerveshi nga parate qe mund ti kene dhene Greket po, se ne asnjehere nuk do dilnim te humbur)

Njerez me te pa afte dhe injorante qe ka ajo administrata Shqiptare as Kongo s'besoj se i ka.... Jo vetem te pa afte por edhe antikombetar.....

Po pse hapni tema kot o te uruar, tema eshte ne PPU qe 3 dite!!!

Vë re se edhe ai që e ka postuar nuk e ka lexuar shkrimin.

Në fillim ka theksuar emrat, pastaj është lodhur dhe nuk i ka theksuar më.

Lodhje apo nxitim nuk e di. smiley

Kur u do bytha e zbatojne parimin e baraslargesise. Kur nuk u do te shpartallojne me disa argumente "gjeniale" te tipit : ata kane me shume trafik detar. E verteta eshte qe keta lene dhe bythen per pak mbeshtetje per integrim nga ana e greqise e jo me nje cope hapsire detare.

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).