Debat per marreveshjen e ujerave detare me Greqine

Ne Gjykaten Kushtetuese eshte duke u zhvilluar nje debat mes paleve mbi marreveshjen e kufirit detar mes Shqiperise dhe Greqise.

Ndersa ka nisur seanca e caktuar per shqyrtimin e kerkeses ankimore te Partise Socialiste rreth kesaj marreveshje, deputetet e saj jane duke paraqitur argumentat se ku bazohet kjo kerkese e tyre.

“Kufijte njiheshin edhe me pare, vetem se jo formalisht mes dy vendeve tona”, mesohet te jete shprehur deputeti socialist Saimir Tahiri, i cili ka qene edhe dorezuesi i animimit te PS prane institucionit te Kushtetueses.

Nga ana tjeter, ai ka vene ne dukje me shqetesim faktin se grupi negociator qe ka harruar marreveshjen ka marre plotfuqi nga kryeministri, kur sipas ligjit, duhej ta merrte kete nga presidenti.

“Pakti eshte negociuar ne menyre te pakujdesshme”, ka qene akuza tjeter e ngritur nga perfaqesuesi juridik i selise roze, Damian Gjinkuri mbi marreveshjen ne fjale.

Nga ana e tij, presidenti nuk ka pranuar te marre pjese ne kete seance por ka deklaruar permes perfaqesuesit te tij se ai ka besim tek vendimi i gjykates Kushtetuese.

Partia Socialiste perfaqesohet ne kete seance nga deputetet Sajmir Tahiri dhe Gjiknuri si dhe kolonel Myslim Pasha, ndersa pala tjeter nga Kristaq Gerveni dhe Ministria e Drejtesise.
Ndersa anetari i Kushtetueses, Xhezair Zaganjori qe lexoi 13 pikat me te cilat Partia Socialiste dhe disa subjekte te tjera te vogla politike pretendojne se marreveshja ne fjale cenon ujerat territoriale shqiptare.

infoalbania.org

12 Komente

Keta as per show, as per sy e faqe nuk tergojne dot paanesi dhe pavaresi.

uroj qe ta anullojne ket mareveshjen sa me shpejt

 Po italianet ç'thone per kete marrveshje. Torollaket tane nuk kane bere nje konsultim me ekspertet italiane per kete çeshtje. 

Te nginte  komisionin i negocimit ishte detyre e Presidentit, keshtuqe kjo marrveshja nga e drejta Ligjore eshte NUL.

Kjo ka qene gjeja e pare qe eshte permendur sot ne gjykaten kushtetuse.

dhe e di si e justifikuan kètè pèrfaqsuesit e qeverisè?....ne nuk kishim nevojè pèr lejen e presidentit sepse kemi marrdhènie tè shkèlqyera me greqinè....dmth u "justifikuan" moralisht edhe se unè akoma di qè greqia ka akoma ligjin e luftès me shqipèrinè....p.s. uroj tè kthehet mbrapsht kjo marveshje e tè ribèhet pèrsèri nga e para!!

UPDATE - Përfundon seanca e parë për shqyrtimin e ligjshmërisë së Paktit detar me Greqinë, në Gjykatën Kushtetuese, pas kërkesës ankimore të PS-së e cila kërkon mosmiratimin e saj si të papajtueshme me Kushtetutën dhe interesat e vendit.

Në një seancë maratonë, që ka zgjatur deri pasdite vonë, për rreth 7 orë, anëtarët e Kushtetueses kanë dëgjuar dhe pyetur palët, atë paditëse dhe atë të paditur në këtë proces.

Partia Socialiste ka kërkuar që kjo marrëveshje të shpallet anti-kushtetuese, pasi ajo cenon kufirin detar dhe për këtë qëllim të kthehet edhe njëherë për rinegociim.
Më tej, përfaqësuesit e PS-së kanë kërkuar që për paktin me Greqinë të pyeten edhe ekspertë të huaj.

Ndërkohë që përfaqësuesit e qeverisë i kanë quajtur argumentet e PS-së në seancë si të pabaza.

Partia Socialiste u përfaqësua në këtë seancë nga deputetet Sajmir Tahiri dhe Damian Gjiknuri si dhe nga kolonel Myslim Pasha. Deputetët socialist i kanë kërkuar gjyqtarëve të Kushtetueses të mos miratojnë këtë ligj, duke argumentuar se marrëveshja cënon territorin ujor të Shqipërisë. Ndërsa shteti përfaqësohej nga zv. shefi i Shtabit të Ushtrisë, admiral Kristaq Gërveni, dhe përfaqësues të Ministrisë së Drejtësisë.

Pala paditëse, ndër të tjera kërkoi që Ministria e Punëve të Jashtme të paraqesë protokollin e vitit 1958 që vendi ynë ka nënshkruar me Greqinë si dhe protokollin e vitit 1997.

Presidenca ndërkohë kishte dërguar një letër në gjykatë ku thuhej se "Presidenti ka besim tek vendimi që do marrë Gjykara Kushtetuese".

Mbledhja e sotme pason atë të datës 26 nëntor kur anëtarët e Gjykatës Kushtetuese vendosën kalimin e çështjes për shqyrtim në seancë plenare me subjekt kërkues Partia Socialiste e Shqipërisë, rrëzimin e kërkesës për subjektet e tjera kërkuese, pezullimin e procedurave të ratifikimit të marrëveshjes nga Kuvendi deri në shpalljen e vendimit përfundimtar.

Në mbledhjen e 10 ditëve më parë, Gjykata Kushtetuese pranoi kërkesën e socialistëve për kufirin detar me Greqinë. Shumica e 9 anëtarëve të Gjykatës vendosi pezullimin e miratimit të marrëveshjes së kufirit në parlamentin shqiptar deri në përfundim të shqyrtimit të saj. Me një rezultat, 5 me 4 vota në favor të pranimit të kërkesës së socialistëve, gjykata e kaloi atë në seancën gjyqësore dhe do të nisë sot shqyrtimin e objektit të kërkesës. Në takimin e shkuar mbledhja e Gjyqtarëve të Gjykatës Kushtetuese të Republikës së Shqipërisë mori në shqyrtim paraprak kërkesën e Partisë Socialiste të Shqipërisë, Partisë Social-Demokrate, Partisë Demokracia Sociale, Partisë Demokristiane, Partisë "Ligj dhe Drejtësi", Partisë G99, me objekt: "Shqyrtimin si të papajtueshëm me Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë të Marrëveshjes së nënshkruar ndërmjet Republikës së Shqipërisë dhe Republikës së Greqisë "Për delimitimin e zonave të tyre përkatëse të shelfit kontinental dhe zonave të tjera detare që u përkasin në bazë të së drejtës ndërkombëtare.
 

TIRANË - Negocimi i marrëveshjes për përcaktimin e kufirit të ujërave dhe të shelfit detar mes Shqipërisë dhe Greqisë rezulton të jetë bërë i parregullt nga pala shqiptare. Dyshime mbi këtë parregullsi kanë lindur dje gjatë shqyrtimit nga Gjykata Kushtetuese të kërkesës së socialistëve për ta shpallur këtë marrëveshje në kundërshtim me Kushtetutën.

Kanë qenë përfaqësuesit socialistë ata që kanë ngritur fillimisht dyshimin se gjatë negocimit pala jonë nuk ka qenë ligjërisht e autorizuar për të mbrojtur interesat dhe për të folur në emër të shtetit shqiptar. Kjo, pasi atyre u ka munguar autorizimi nga ana e kreut të shtetit, ashtu siç edhe e përcakton ligji për hartimin e traktateve dhe marrëveshjeve ndërkombëtare. Në nenin 4, të
Ligjit të sipërcituar, parashikohet shprehimisht se "Përfaqësuesit e shtetit, që ngarkohen të zhvillojnë bisedime dhe të nënshkruajnë traktate ose marrëveshje me përfaqësuesit e shteteve të tjera, ose që caktohen të shkëmbejnë instrumente ratifikimi apo të depozitojnë instrumente ratifikimi, aderimi ose denoncimi pranë një organizate ndërkombëtare apo pranë një shteti, pajisen me plotfuqi të rregullta".

Sipas socialistëve, plotfuqia e rregullt përbën një kusht absolut për fillimin e bisedimeve dhe për lidhjen e një marrëveshjeje ndërkombëtare. "Bisedimet për lidhjen e marrëveshjes objekt shqyrtimi janë zhvilluar në mungesë tërësore të plotfuqisë nga autoriteti përkatës shtetëror, Presidenti i Republikës, i cili njëkohësisht është edhe autoriteti i vetëm që njeh ligji në fuqi për lëshimin e plotfuqisë së rregullt në të gjitha rastet kur marrëveshja ndërkombëtare lidhet në emër të Republikës së Shqipërisë. Ky fakt, përbën jo vetëm shkelje flagrante të dispozitave ligjore në fuqi, por njëkohësisht vjen në kundërshtim me frymën e Kushtetueses për respektimin dhe garantimin e plotë dhe rigoroz të parimeve kushtetuese që qëndrojnë në themel të shtetit dhe në përmbushje të interesit më të lartë të qytetarëve", - tha deputeti socialist, Saimir Tahiri, duke folur gjatë seancës së djeshme. Këtij argumenti i kanë mëshuar edhe anëtarët e gjykatës, të cilët i kanë kërkuar përfaqësuesve të qeverisë sqarime të hollësishme për këtë rast.

Por, për përfaqësuesen e Ministrisë së Jashtme, Ledia Hysi, Konventa ndërkombëtare e Vjenës përcakton dy rrugë për të hyrë në negocime, pra plotfuqinë dhe negocimin me anë të notave diplomatike. Sipas saj, në shumicën e rasteve është parë e nevojshme që për shkak të marrëdhënieve të mira ose të mirëbesimit palët nuk paraqesin më aktin e plotfuqisë, por hyjnë në bisedime në mënyrë direkte me anë të notave diplomatike. "Konventa ndërkombëtare shikon parimet e përgjithshme të një akti ndërkombëtar, ndërsa ligji ynë parasheh vet procedurat e brendshme në funksion të konventës. Mosmarrja e plotfuqisë nuk do të thotë se ne nuk kemi zbatuar ligjin, pasi nëse ne do na kërkohej plotfuqia nga pala tjetër ne do të bënin plotfuqinë. Por, për sa kohë konventa e Vjenës për traktatet përfshin të dyja mënyrat si plotfuqinë ashtu edhe bisedimet në rastet kur mes shteteve ka marrëdhënie të mira, ne kemi ndjekur rrugën e dytë", - tha Ledia Hysi, duke theksuar se nuk ka pasur shmangie të institucionit të presidentit.

Ndërsa anëtari i Gjykatës Kushtetuese, Fehmi Abdiu, ka bërë të ditur se kjo mënyrë e të vepruarit bie ndesh me ligjin shqiptar, i cili përcakton të detyrueshme marrjen e plotfuqisë. Nga ana e Presidencës, dje në Gjykatë është përcjellë një letër, ku thuhet se kreu i shtetit nuk ka asnjë koment konkret për Marrëveshjen dhe se ka besim në një gjykim të drejtë nga ana e anëtarëve të Kushtetueses.

Pjesë nga pyetje-përgjigjet drejtuar qeverisë shqiptare nga Gjykata Kushtetuese dhe PS

Pas parashtrimit të propozimeve, palët në debat, pra ankimuesit dhe palët e interesuara i janë përgjigjur pyetjeve, që i kanë bërë njëra-tjetrës, por edhe atyre të bëra nga trupi gjykues. Duke folur në këtë fazë të procesit të shqyrtimit të çështjes, përfaqësuesi i Ministrisë së Mbrojtjes, Admirali Kristaq Gërvenji, ka bërë të ditur edhe disa elemente të pathëna të negociatave me palën greke, siç ishte oferta që Greqia i kishte bërë palës sonë për t'i ofruar një sipërfaqe të konsiderueshme ujore në det të hapur në shkëmbim të shtyrjes së vijës së mesit në afërsi të gjirit të Sarandës, ose përcaktimit të saj në bazë të parimit të barazisë dhe jo të baraslargësisë. Kështu, Gervenji ka bërë të ditur se ishte pala shqiptare, ajo që kishte këmbëngulur në zbatimin e këtij parimi, si më i favorshmi për vendin tonë. Megjithëse në seancën e djeshme, pala e qeverisë kundërshtoi pretendimin e palës ankimuese sa i përket gjirit të Sarandës si një gji i mbyllur, Gërvenji bëri të ditur se në nisjen e negociatave pala shqiptare i kishte propozuar palës greke që këtë gji, ashtu si gjirin e Palermos dhe atë të Ksamilit, t'i quanin ishuj të mbyllur, gjë që nuk ishte pranuar nga Greqia.

Xhezair Zaganjori: Për sa i përket çështjes së plotfuqisë. Në nenin 4 të ligjit për lidhjen e traktateve dhe marrëveshjes ndërkombëtare përcaktohet se përfaqësuesit e shtetit pajisen me plotfuqi të rregullta, që sipas rastit jepen nga presidenti ose kryeministri. Pse jeni shmangur nga kjo dispozitë?

Ledia Hysi (Ministria e Jashtme): Konventa ndërkombëtare shikon parimet e përgjithshme të një akti ndërkombëtar, ndërsa ligji ynë parasheh vetë procedurat e brendshme në funksion të konventës. Mosmarrja e plotfuqisë nuk do të thotë se ne nuk kemi zbatuar ligjin, pasi nëse ne do na kërkohej plotfuqia nga pala tjetër, ne do bënim plotë fuqinë. Por për sa kohë konventa e Vjenës për traktatet përfshin të dyja mënyrat si plotfuqinë ashtu edhe bisedimet në rastet kur mes shteteve ka marrëdhënie të mira, atëherë është i panevojshëm marrja e plotfuqisë

Zaganjori: Meqë jemi te plotfuqia, a ka ndonjë rast konkret kur ju keni paraqitur plotfuqinë?
Hysi: Në rastet kur na është kërkuar e kemi paraqitur dhe kjo ndodh zakonisht kur kemi marrëveshje me organizata ndërkombëtare. Plotfuqia është një akt zyrtar sigurie kur një palë i jep palës tjetër.
Fehmi Abdiu: Ky është vlerësimi juaj apo është një përcaktim zyrtar dhe pse ligji ka formulim tjetër?
Hysi: Konventa i parashikon të dyja rrugët, pra edhe plotfuqinë edhe marrëdhëniet e mirëbesimit. Pra, edhe një herë në rastin konkret nëse do na kërkohej, do ta bënim. Nuk është një shmangie e bashkëpunimit institucional, por të dyja palët kanë rënë dakord për këtë komunikim.
Zaganjori: A ka pasur projektmarrëveshje nga pala shqiptare, pasi ju thoni se për këtë marrëveshje është marrë shkak nga një investitor, që donte të bënte kërkime në kanalin e Korfuzit dhe për të cilin pala greke ka paraqitur një variant. Pala shqiptare ka pasur një variant kur është futur në bisedime apo është futur në bisedime duke diskutuar mbi variantin grek?
Ledia Hysi: Për sa i përket procedurave që janë ndjekur për miratimin e një marrëveshje të tillë është respektuar ligji. Pra, pas hartimit të tekstit kalon në qeveri për miratimin në parim sipas legjislacionit tonë të brendshëm. Në takimin e parë të zhvilluar në Athinë pala shqiptare ka paraqitur projektin e saj të marrëveshjes ashtu si edhe pala greke. A ishin të njëjta? Parimet e përgjithshme ishin të njëjta, por kishte diferenca dhe ka pasur dispozita, për të cilat ne nuk kemi qenë dakord, ashtu siç ka pasur dispozita që pala greke nuk ka qenë dakord.
Sokol Sadushi: A e kërkon ligji një miratim në parim të nismës për nënshkrimin e një marrëveshje apo jo?
Hysi: Jo ligji nuk e parashikon. Në qeveri marrëveshja miratohet në parim, pasi të kenë përfunduar negocimet mes palëve.
Sadushi: Duhen dy ndërhyrje nga KM për miratimin e një marrëveshje apo vetëm, pra në momentin kur ka një draft?
Hysi: Jo nuk është e nevojshme që të miratohet nisma fillimisht pa pasur më parë tekstin e marrëveshjes.
Zaganjori: Keni ju raste kur është zbatuar parimi i baraslargësisë në hartimin e marrëveshjeve të tilla?
Hysi: Nëse do ishte zbatuar parimi i barazisë, pra i vijës së drejtë, atëherë për palën tonë ishte e disfavorshme.
Zaganjori: Në pikën e dytë të marrëveshjes përcaktohet se as Shqipëria dhe as Greqia nuk do të kërkojnë sovranitet mbi ujin, shtratin e detit ose nëntokën. Nuk e kuptoj çdo të thotë kjo, nëse ne nuk ushtrojmë sovranitet atëherë për çfarë do të shërbejë ndarja e shelfit kontinental?
Hysi: Ky është një nen standard që ne e gjejmë në të gjitha marrëveshjet për shelfin kontinental. Ideja është që kur u përcaktua kufiri detar atëherë Shqipëria nuk mund të pretendojë apo ushtrojë të drejtën e sovranitetit përtej këtij kufiri. Nëse do t'i referohem edhe marrëveshjes me Italinë ka të njëjtin formulim.
Zaganjori: Në rastin me Italinë kjo mund të ketë kuptim, sepse ka një hapësirë detare të gjerë, por në rastin e Korfuzit që ka një sipërfaqe të ngushtë detare zbatimi i kësaj do të thotë që ne nuk kemi mundësi ta ushtrojmë. Pra, nga vija e kufirit deri në çfarë distance nuk mund të ushtrohen të drejtat sovrane, sepse nëse është 1 km këtej dhe 1 km andej atëherë ti s'ke ndarë gjë, sepse nuk e shfrytëzon dot?
Hysi: Republika e Shqipërisë ka të drejtën e vet deri në pikat e koordinatës që përcakton kufirin.
Zaganjori: Ta thjeshtëzojmë çështjen. Kanali i Korfuzit është rreth 3 km me Korfuzin. Pra, nëse e ndajmë këtë detin territorial dhe shelfin, nëse do të zbatonim nenin 2, atëherë do t'i jepnim palëve nga 1 km, atëherë ti u thua palëve që në 1 km nga toka ti nuk mund të ushtrosh sovranitet.
Hysa: Ky është një standard që përcaktohet në të gjitha marrëveshjet.
Zaganjori: Ky është një standard po të ndalon të ushtrosh të drejta sovrane.
Sadushi: Ky është propozim i juaj apo i palës tjetër.
Është një propozim i yni.
Zaganjori: Natyrisht që ne nuk do të ushtrojmë të drejtën e sovranitetit në zonën greke, ashtu si edhe pala greke këtej. Kjo nuk ka sens, por kuptimi duhet sqaruar, sepse unë e lexoj nenin dy që praktikisht në zonën e shelfit që i përket Shqipërisë dhe në zonën e shelfit që i përket Greqisë të dyja shtetet ndalohen ta shfrytëzojnë.
Hysi: Kjo është.
Zaganjori: Atëherë ç'kuptim ka ta ndajmë shelfin?
Hysi: Ky është përcaktimi që bëjnë konventat.
Sokol Berberi: Pse nuk zbatuat parimin e barazisë?
Hysi: Kjo do të ishte në disfavor të vendit tonë. Ne i kemi marrë në shqyrtim të dyja parimet dhe kemi zgjedhur baraslargësinë. Në rast se do kishim zgjedhur parimin e barazisë, atëherë pala greke për shkak të fluksit të anijeve që lundrojnë do të ishte e favorizuar dhe do të merrte më shumë hapësirë detare.
Kristaq Gërvenji (Admiral): Nëse nuk do të zbatonim parimin e baraslargësisë do të merrnim parasysh edhe trafikun e anijeve greke dhe shqiptare dhe ne në këtë rast do të dilnim të humbur.
Zaganjori: Pse do dilnim të humbur?
Gërvenji: Sepse do të shihej edhe trafiku se çfarë anijesh do të kalonin më shumë. Ai thotë që unë kaloj 20 tragete të mëdha në ditë, ndërsa ti kalon një traget të vogël në ditë, prandaj unë dua më shumë hapësirë në det.
Zaganjori: Është një kriter përcaktues në parimin e barazisë ky dhe ata do të dilnin më të fituar sepse kishin më shumë anije?
Gërvenji: Po, nëse do të bëhej një gjë e tillë do të merrej parasysh edhe trafiku. Ne do të dilnim të fituar në det të hapur por do të dilnim të humbur në ngushticën e Korfuzit.
Zaganjori: Nëse përballë Sarandës nuk do të ishte Korfuzi, por një ishull tepër i vogël edhe ky i banuar do ta ndanim sërish kufirin në mes?
Ne gjykuam që baraslargësia ne na favorizonte. Kjo na jepte të drejtë fare të barabartë të ndarjes së vijës detare. Kjo është propozuar nga ne.
Vladimir Kristo: Sipas jush është në dëshirën e palëve që të zgjedhin parimin mbi të cilin do të bëhej ndarjes?
Gërvenji: Kjo përcaktohet duke u marrë vesh.
Zaganjori: Të zbatosh parimin e barazisë do të thotë që për ndarjen e vijës së mesit do të merret parasysh edhe madhësia e ishullin, edhe funksionet e tij edhe karakteristikat. Kjo do të thotë që ne s'do ta vëmë vijën në mes, por do ta vësh më tej nga sa e vë me këtë parim, pra do t'i afroheshe ishullit në favor të dheut kontinental.
Gërvenji: Si faktor bazë ka shërbyer trafiku i anijeve, pasi edhe greket edhe kur kanë qenë marrëdhëniet të acaruara anijet nuk kanë kaluar mes ishullit Barketa dhe tokës sonë. Dhe këtu dua të shpreh diçka se abuzohet shpesh se ishulli Barketa nuk është afërsisht në mes të kanalit mes Ksamilit dhe Korfuzit, pasi ai është më afër ishullit, sepse ne matjet nuk i bëjmë me ishullin Perister. Madje dua të them se pala greke na ofroi që të na jepte det sa të donim në det të hapur dhe ne nuk kemi pranuar. Dhe kemi debatuar. Për sa i përket shfrytëzimit, kanali do të ketë vetëm një lloj shfrytëzimi, kalimin e anijeve. Nuk ka shfrytëzim tjetër, nuk hap dot aty platformë për të shpuar për naftë.
Zaganjori: Ç'qëndrim mbahet për ishujt?
Gërvenji: Unë e shpreha qëndrimin dhe i qëndroj strikt konventës, ku për ishujt e banuar përcaktohen të gjitha të drejtat. Ndërsa për ishujt e pabanuar i jepet vetëm statusi i ujërave territorial dhe kjo është zbatuar në të gjitha pikat e marrëveshjes. Pra, në rastin e ishullit Othoni shkon edhe përtej në zonën e vazhduar, ndërsa në rastin e Barketës është zbatuar vetëm statusi i ujërave territoriale dhe nuk i jepet zona ekonomike e zhvillimit. Në rast se do të kalonte 6 milëshin atëherë do të bëhej fjalë edhe për zonë ekonomike.
Zaganjori: Në rastin e Barketës ju thoni se ndani vetëm ujërat territorial, po ku thuhet që nuk ndahet shelfi?
Gërvenji: Nuk e heqim dot të drejtën e detit territorial.
Zaganjori: Nuk e themi atë, por me vijën që ke hequr i ke dhënë edhe të drejtën e zonës ekonomike.
Gërvenji: Jo, nuk ia kemi dhënë, sepse në bazë të së drejtës i kemi dhënë vetëm ujërat territoriale.
Zaganjori: Sipas marrëveshjes suaj, vija e hequr nga Barketa ndan përveç ujërave ndan edhe shelfin.
Gërvenji: Ujërat territorialë kanë sovranitet të plotë, ndërsa në zonën e vazhduar sovraniteti është i kufizuar. Duke pasur statusin e ujërave territoriale, ai ka dhe të drejtat ekonomike.
Zaganjori: Pra, i keni dhënë dhe të drejtën e shelfit?
Gërvenji: Jo vetëm të drejtën e ujërave territoriale.
Damian Gjiknuri: A ka pasur në ekipin tuaj negociatorë, persona që kanë pasur eksperienca të mëparshme negocimi të marrëveshjeve të tilla, siç është me Italinë?
Hysi: Grupi negociator nuk rezulton që të ketë pasur persona që kanë qenë në grupin negociator të marrëveshjes me Italinë sepse tashmë grupi negociator përbëhet me përfaqësues të institucioneve dhe në asnjë nga institucionet nuk punon më nga ata negociator.
Gjiknuri: A ka procesverbale mbi negociatat e të dyja palëve dhe nëse po këto të vihen në dispozicion të gjykatës?
Procesverbale ka, por për shkak të sekretit shtetëror unë s'do të them dot këtu të gjitha propozimet tona dhe propozimet e palës tjetër. Por, po them vetëm disa. Ne i kemi shkuar në bisedime, duke propozuar që gjiri i Palermos, gjiri i Sarandës dhe gjiri i Ksamilit të quheshin gji të mbyllur. Por, nga ana tjetër pala greke na erdhi me propozime, që shkelnin realitetin, pra kishin shtyrë koordinatat, duke ardhur më në brendësi të sipërfaqes sonë dhe për rrjedhojë dhe më afër Sarandës. Palët u detyruan që të heqim dorë nga këto pretendime për të arritur në një marrëveshje.

Ledia Hysi: Mosmarrja e plotfuqisë nuk do të thotë që ne nuk e kemi zbatuar ligjin. Nëse do kërkohej plotfuqia, atëherë ne do ta kishim përgatitur atë. Ne kemi marrëdhënie të mira me Greqinë, dhe madje nuk e teproj të them jashtëzakonisht shumë të mira. E them këtë, pasi ka një program qeverie dhe një traktat miqësie mes dy vendeve. Ligji për lidhjen e traktateve është zbatuar. Pasi teksti është negociuar, ligji parashikon miratimin në parim nga Këshilli i Ministrave, që duhet të bëhet para nënshkrimit. Teksti është miratuar nga të dyja palët, pastaj është miratuar në parim nga Këshilli i Ministrave. Pala shqiptare, në takimin e parë të datave 7-8 prill 2008, paraqiti projektin e saj të marrëveshjes dhe pala greke paraqiti projektin e saj. Ka pasur kundërshtime dhe dispozita për të cilat nuk është rënë dakord, prandaj zgjatën edhe kam shumë negociatat deri në arritjen e një konsensusi të përbashkët.
 

 

Kete shikoni o peshq, dhe jo kush e ka hanxharin me te madh, sala apo rama.

Turp per nder turp, jazek milet!!!

Ledia Hysi: Sipas praktikës, nëse vendet e kërkojnë plotfuqinë ato përgatiten. Madje, mund t’ju them që i vetmi vend në botë që kërkon plotfuqi gjatë negociatave është Hungaria. Plotfuqia kërkohet vetëm në pjesëmarrjen e organizatave ndërkombëtarë, pasi ngaqë marrin pjesë delegacione shumë të mëdha, nga shumë vende dhe për pasojë duhet të identifikohen. Plotfuqia është një akt sigurie që një shtet i jep shtetit tjetër.
Sokol Sadushi: Kjo është pikëpamja juaj personale apo është pikëpamja zyrtar i qeverisë?
Ledia Hysi: Kjo është bazuar në praktikën ndërkombëtare.

??

http://www.balkanweb.com/gazetav5/artiku...

Kjo puna e plotfuqise eshte gallate e madhe!

Eshte me vdek nga inoti, po edhe nga e qeshmja!

Tani nuk po e gjej dot linkun, po dje e lexova diku, qe Gjykata Kushtetuese i kishte cuar nje leter Presidentit tone te nderuar, leter ne te cilen i kerkonte sqarime per kete punen e delegimit te Plotfuqismerise!

Presidenca, nepermjet Sekretarit te Pergjithshem i kishte kthyer pergjigje GJ.K prape ne forme letre... ne te cilen shkruhej pak a shume:

Presidenti i Republikes NUK KA KOMENT per kete pune, dhe ...ka besim te plote tek Gjykata Kushtetuese! smiley

Nuk ka koment!

Keta e pyesin zyrtarisht, formalisht, me korrespondence me nr protokolli dhe me korrier: a t'kane kerku tager keta te Ministrise o i Pari i Vendit, ky i thote No Comment!

Gjykates Kushtetuese keshtu, jo gazetares qe ha fara kungulli ke shkallet e Presidences!smiley

Estrade, mer estrade!

Keta shkojne ne Gjykate Kushtetuese.

Pala paditese e ka te qarte padine; Shkelje e Kushtetutes se RSH.

Pala Berishoviciane mbrohet me "jo po ashtu e keshtu thone konventat nderkombetare"...

Nuk e di se cfare vendimi mund te marre Kushtetuesja ne kete rast; nuk e marr vesh se per cfare duhet nje seance tjeter degjimore, apo edhe thjesht nje sekonde me teper e humbur ne ate proces.

Duket qarte qe palet po flasin per dy gjera te ndryshme; pala akuzuese dhe padia e saj, i drejtohet direkt GjK; per shkelje te Kushtetutes. Pala mbrojtese nuk ka asnje lloj mbrojtjeje. Duket qarte qe Kushtetuta e RSH as qe ka egzistuar fare, as ne mendjet, as ne vendimet e as ne veprimet e pales Berishoviciane.

Duket qarte qe eshte vepruar si me nje prone private; ndarje sinoresh.

Edhe qe te gjitha pyetjet e tjera te pales akuzuese, apo edhe te trupit gjykues, jo vetem qe nuk marrin pergjigje, por marrin pergjigje krejt tjeter per tjeter, kodra pas bregut, apo, si do i thoshte Gervenji, Sarande pas Othonoit.

Jo per gje, po Gervenji thote ne nje pike qe jane sekret shteteror, prandaj do beje publike vetem njady gjera te vogla... ndersa ne anen tjeter, na ka trare capin te gjitheve duke u cjerre qe aty ka transparence te plote!

Jo vetem Gerdalla, po dhe te gjitha "institucionet" shteterore (a.k.a. - apendisitet e bandes ne pushtet) kane deklaruar per transparence te plote; kane ftuar dhe palet e interesuara per te shkuar e per te pare gjithe dokumentacionin ne ministrite dhe dikasteret perkatese... nderkohe qe Gjykata me e larte e RSH, nuk u kualifikoka te shohe kete transparence!

Cfare sekreti shteteror paska ne nje marreveshje mes dy shteteve qe gezokan marredhenie kaq jashtezakonisht te mira?

Qelbesirat e pusht-etit, fekalet e Shqiperise, dalin te qelbin ne ere edhe Gjykaten Kushtetuese tani.

Armiq dhe tradhetare te kombit. Vdekja eshte kapak floriri per keta qener!

Arben Puto: Kushtetuesja të rrëzojë marrëveshjen    Tedi Blushi

Historiani dhe eksperti i së drejtës ndërkombëtare, Arben Puto, gjatë një interviste të dhënë dje për “Gazeta Shqiptare” shprehet i bindur se Gjykata Kushtetuese do ta rrëzojë si antikushtetuese marrëveshjen e përcaktimit të kufirit detar me Greqinë. Sipas tij, debati i zhvilluar gjatë seancës së shqyrtimit të çështjes vërtetoi të gjitha shkeljet ligjore të paktit detar, që nga procesi i negocimit e deri tek përmbajtja e marrëveshjes përfundimtare. “Kjo marrëveshje e ka dëmtuar sovranitetin territorial të Shqipërisë. Kanë dalë mjaft fakte flagrante, që e vënë në dyshim këtë marrëveshje dhe krijojnë bindjen e plotë që me këtë marrëveshje është shkelur sovraniteti territorial i Shqipërisë, pasi i është dhënë shtetit fqinj një hapësirë detare jashtë çdo rregulli. Diskutimi serioz nga ana e anëtarëve të Gjykatës Kushtetuese më ka lënë një shije të mirë, dhe uroj që ashtu siç është nisur, ashtu edhe të përfundojë në shpalljen e vendimit”, - shprehet Puto.
Në cilësinë e ekspertit të çështjes së detit dhe të së drejtës ndërkombëtare, në çfarë konkluzionesh keni arritur pasi u njohët me argumentet e dhëna në Gjykatën Kushtetuese nga palët që janë pro dhe kundër ratifikimit të marrëveshjes së përcaktimit të kufirit detar me Greqinë?
Përpara se të komentoj debatin që u zhvillua në Gjykatën Kushtetuese, unë dua të shpreh një mendim që e kam shprehur që në fillim kur është hapur kjo çështje, që për hir të së vërtetës, e ka hapur për herë të parë “Gazeta Shqiptare”. Lidhja e kësaj marrëveshjeje është normale. Nga kjo pikëpamje nuk ka ndonjë problem pse lidhet një marrëveshje e tillë. Por, çështja ku duhet të fokusohet vëmendja është tek përmbajtja. Pra, se çfarë përmban kjo marrëveshje në dispozitat e saj. Unë e kam ndjekur me kujdes të gjithë debatin që është bërë, që në fillim e deri në ditën e sotme për këtë çështje. Kam parë dhe lexuar me vëmendje të gjitha analizat që janë bërë lidhur me këtë çështje, e në veçanti analizat që janë bërë nga njerëzit kompetentë të fushës. Nga këto analiza kanë dalë një sërë dyshimesh që duhen sqaruar. Unë personalisht kam ngritur një pyetje në shtyp. Është çështja e Gjirit të Sarandës, për të cilën nuk kam marrë përgjigje. Gjiri i Sarandës është një gji i brendshëm, sepse Konventa e Montego Bay e vitit 1982, e përcakton qartë, që një gji është i brendshëm kur distanca midis dy brigjeve të tij nuk i kalon të 24 miljet. Por, 24 milje nuk janë pak, por gati 50 km. Unë e di Sarandën dhe nuk e besoj që i kapërcen 24 miljet. Por, edhe sikur t’i kapërcente, le të ulej pak më poshtë distanca për të qenë brenda normës së Konventës. Sepse, në këtë marrëveshje injorohet fare Gjiri i Sarandës, pasi ai nuk njihet si i gji i brendshëm. A është apo jo gji historik, unë mendoj se në këtë rast historia nuk ndihmon fare. Derisa ke Konventën e vitit 1982, asaj duhet t’i referohesh. Kurse, këtu del se gjerësia e ujërave territoriale të matet duke filluar nga porti i Sarandës. Kjo është e pakuptueshme. Në një gji të brendshëm, gjerësia e ujërave territoriale në hapësirën detare duhet të matet nga kufiri i jashtëm i ujërave të brendshme, pra nga kufiri i jashtëm i gjirit. Për mendimin tim, këtu ka një shkelje flagrante. Unë vërej, nga debati që është zhvilluar në Gjykatën Kushtetuese, se zv/shefi i Shtabit të Përgjithshëm, Kristaq Gërveni ka thënë mes të tjerash që, “ne i kemi propozuar palës greke që Gjiri i Sarandës dhe ai i Ksamilit dhe një tjetër, të quhen ujëra të brendshme dhe pala greke nuk i ka pranuar”. Po ç’do të thotë kjo, që pala greke nuk i ka pranuar? Ç’është kjo? Pse vetëm pala greke vendos dhe dikton se kush duhet të quhen ujëra të brendshëm dhe kush jo? Nuk e kuptoj. Një gjë tjetër që më ka tërhequr vëmendjen duke lexuar në “Gazeta Shqiptare” debatin e zbardhur që u zhvillua në Gjykatën Kushtetuese, është se një nga negociatorët, Ledia Hysi mbron me forcë nenin 2 të marrëveshjes, i cili thotë që në ato ujëra që i përkasin shtetit ai nuk mund ta ushtrojë sovranitetin e tij. Po çfarë ujëra janë këto atëherë, nëse nuk mund të ushtrohet sovraniteti? Nga debati dalin edhe më shumë dyshime nga diskutimet që janë bërë më përpara. Kam bindjen që çështja është vërtet serioze dhe uroj që do të gjendet rruga e vërtetë e zgjidhjes. Nga shikimi i përgjithshëm i debatit në Gjykatën Kushtetuese rezulton, sipas mendimit tim, që Shqipëria dëmtohet. Madje, me një dëm goxha të madh. Të humbasësh një sipërfaqe të madhe ujore të tillë, sikundër po llogaritet, është vërtet e papranueshme.
Ekipi i negociatorëve pohoi para Gjykatës Kushtetuese se nuk e ka marrë plotfuqinë nga Presidenti i Republikës për të negociuar me palën greke në emër të shtetit shqiptar. Argumenti i dhënë prej drejtoreshës së Çështjeve Juridike dhe të Drejtës Ndërkombëtare në Ministrinë e Punëve të Jashtme, Ledia Hysi ishte se, “me Greqinë kemi marrëdhënie jashtëzakonisht të mira dhe një besim reciprok dypalësh”. A përbën ky fakt një shkelje të rëndë të ligjit dhe sa serioz ju duket argumenti i Hysit?
Ligji për përfundimin e traktateve e ka këtë të sanksionuar. Për çështje që prekin probleme të mëdha të shtetit sikundër është territori, plotfuqia duhet të dalë nga Presidenti. Nuk më duket se është fjala thjesht për një marrëveshje ndërministeriale. Madje, Hysi tha që nuk na është kërkuar nga pala greke. Arsye është kjo? Ti duhet të mbështetesh tek ligji. A e thotë ligji apo jo? Nëse e thotë, ti pse nuk e ke marrë? Në një rast tjetër që dhe ju e vini në dukje, është thënë prej saj që jemi në marrëdhënie shumë të mira me Greqinë dhe kemi besim reciprok. Kjo nuk është as arsye, dhe as argument. Është ligji, dhe ne duhet t’i përmbahemi vetëm ligjit.
Zv/shefi i Shtabit të Përgjithshëm, Kristaq Gërveni pohoi para Gjykatës Kushtetuese se, vija e kufirit është spostuar në drejtim të territorit shqiptar tek shkëmbi Barketa, sepse sipas tij kriter për ndarjen e ujërave territoriale është edhe trafiku detar. U tha prej tij se Greqia ka më shumë anija dhe tragete sesa ne. A ju duket ky një argument bindës?
Këtë pretendimin e dëgjoj për herë të parë nga Gërveni. Pse? Sepse, duhet t’i referohemi Konventës së Detit për ndarjen e kufirit. Nuk mbaj mend që kur kam filluar të trajtoj çështjen e detit në pikëpamjen e së drejtës ndërkombëtare, të flitet për trafikun si kriter për ndarjen e ujërave. Absolutisht. Merrni konventën. Të tëra argumentet e tjera janë në kundërshtim me këtë konventë. Lëreni trafikun. Trafikun, Greqia le ta bëjë në zonën e vet. Kjo mund të bëhet nëse për shembull, të dy shtetet i bëjnë koncensione njëri-tjetrit me një marrëveshje të posaçme, që unë ty të lejoj të kalosh në ujërat e mia, por me disa kushte. Kështu po. Por, në përgjithësi nuk ndahen vija kufiri sipas trafikut. Është trajtuar keq, shumë keq. Sa i përket shkëmbit Barketa, dua të them se në bazë të Konventës, një shkëmb i atyre përmasave nuk e justifikon lëshimin që i është palës greke për ta marrë ata si referencë për ndarjen e kufirit. Neni 121 i Konventës e sqaron në mënyrë shumë të qartë këtë.
Shqyrtimi lidhur me këtë çështje në Gjykatën Kushtetuese tanimë është mbyllur. Pritet vendimi. Mendoni që ka argumente të mjaftueshme ligjore që provojnë se kjo marrëveshje shkel Kushtetutën e vendit?
Kjo marrëveshje e ka dëmtuar sovranitetin territorial të Shqipërisë. Kanë dalë mjaft fakte flagrante që e vënë në dyshim këtë marrëveshje dhe krijojnë bindjen e plotë që me këtë marrëveshje është shkelur sovraniteti territorial i Shqipërisë, pasi i është dhënë shtetit fqinj një hapësirë detare jashtë çdo rregulli. Diskutimi serioz nga ana e anëtarëve të Gjykatës Kushtetuese më ka lënë një shije të mirë, dhe uroj që ashtu siç është nisur, ashtu edhe të përfundojë në shpalljen e vendimit.

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).