AIMEZ-VOUS HERTHA MÜLLER ?

Ose aty afer.

124 Komente

Me aq fragmente sa kam lexuar ne ppu, duket e vecante/ndryshe. Plus, keto fjalite e shkurtra (n.q.s. i ka ne stilin e saj te te shkruarit) mua me pelqejne fort.

Po, i tille eshte stili i saj. Te pakten ne tre romane qe kam pare une, te njejtin shkrim. Por te ben pershtypje perzierja e imazheve, krijojne njefare rremuje ne koke, ama kur rremuja kthjellohet (kur iken hutimi i çasteve te para), atehere del ne pah bukuria.

Eshte hera e pare qe lexoj nje pjeseze nga Muller. Flm Hurbi.

Po pres te me sjellin dy librat qe i jane botuar kete muaj ketu ne Itali. Edhe mua me intrigon kjo lloj pezullie qe ndiej ne stil. Autoret e lindjes kane magjine e tyre smiley

Kjo copez nuk me thote asgje per stilin e te shkruarit dhe vete romanin si veper ne teresi. Nuk mund te gjykohet per nje roman dhe aq me pak per Stilin  e nje shkrimtareje nga nje copez sikurse gjykojme per nje fuci vere vetem duke piire nje gllenjke vere.

 

" Herë bën natë e zezë, e herë drita e ditës të verbon. Ndryshon papushim. Është e padurueshme. Të gjithë janë të ulur dhe askush nuk vështron. Kur bën ditë, lexojnë libra. Të gjithë bëjnë kujdes që të mos iu bien librat nga gjunjët. Më është dashur të ruhem që të mos i prek me bërryl. Kur bën natë, librat i lënë të hapur. Kam mbajtur vesh. Kam mbajtur vesh gjatë kalimit të tuneleve, për të ditur nëse i mbyllin librat. Nuk kam dëgjuar asgjë. Kur drita doli përsëri, kam vështruar përnjëherë librat dhe pastaj sytë e tyre. Librat ishin të hapur, sytë të mbyllur. I kanë hapur sytë më vonë. Ti e di, Windisch, isha krenar që i kisha hapur sytë përpara tyre. E ndjej kur vjen fundi i tunelit... "

Kjo pjesez psh, si ka mundesi qe s'te rrefen gje per shkrimtaren?

Kjo me tregon se ka ca vende ne bote qe kulturen e leximit te librit ne udhetim (tren, tram, tramvaj etj.) e kane kthyer ne kult.Ne perendim po por edhe ne Prage kur kam shkuar me ka bere pershtypje.Dhe kjo kulture me kontraston me ate tonen.Kujtoj dikur udhetimin me tren nga Tirana drejt.. njerez qe perptypnin fara, pyetje te besdisura nga je, ku shkon... muhabete e zallamahi ballkanase etj.etj/ Kaq.

Leximi i librit gjate nje udhetimi,po te kemi parasysh se edhe vajtja ne pune quhet udhetim,eshte nje individualitet i rethanave te krijuara:

1- per te mos humbur kohen kot,

2-per te shmangur veshtrimet dhe sikletin e heshtjes mes njerezeve te panjohur,ku ti je i detyruar te presesh kohen e zbritjes,

Ndersa ne shqiperi,eshte nje mesele tjeter,le qe nuk ekzistojne kushtet e mjetit te udhetimit,pasi te gjithe jane ne kemb dhe te ngjeshur si sardele..por eshte edhe nje mentalitet,qe libri nuk lezohet jashte kur sa te shohin do te bertasin,cer bo se lenom,ec mer dreq te jap nje kafe,dhe bojme nje dore muhabet!

Ka qene njehere e nje kohe nje zakon i mire ne shkolle,kur kishte pushim,hapje nje liber dhe lexoje..edhe ne tren dikur lexoheshe,bile shiteshin gazeta dhe revisata,por zakonisht kete e benin ata qe ishin nga qyteti,dhe treni nuk ishte i ndare me klasa...por nejse kohe tjeter ajo,sot leximi eshte privilegj i mirqenies!Lexon ai qe ka kohen dhe deshiren!

Artian, kur isha e vogel dhe me duhet te merrja autobuzin nga shtepia ne shkolle, lexoja ne autobuz. Syte keshtu i kam prishur... smiley

Pjesa me lart me thote shume ne fakt.

Se pari, verteton dhe njehere qe ky cmim nuk ka fare lidhje me letersine, por me politiken ne kuptimin me ordiner te fjales.

 Se dyti, qe sot eshte cool te jesh i djathte. Cool ngaqe jane minorance kuptohet. Ngaqe shumica e njerezve jane te varfer ose aty nga mesi. Te jesh i djathte  ne fund te fundit, edhe kur ske asnje vlere tjeter, te pakten je Ndryshe nga 95% e popullates

E zberthyer me thjesht kuptimi i pjeses me lart eshte: Personazhi ishte me i sqaruar se bashkekohesit e vet, pra e kish pare te verteten qe pjesa tjeter se shifte, ose tunelet me fundet e tyre.

Perndryshe eshte nje simbol kaq i konsumuar, po aq shume i konsumuar, sa nuk ka njeri ne bote me pleq e femije, qe mos e perdore simboliken e drites ne fund te tunelit. Ku eshte e vecanta ketu, lind pyetja...nese vertet ka ndonje pyetje te sakte qe mund te linde me leximin e ketyre paragrafeve.

 

Jo, jo, une shoh tjeter gje aty:

me ben pershtypje qashtersia, habia prej plaku perballe atyre qe "bejne kujdes mos u bien librat nga gjunjet".

Dhe habia edhe me e madhe qe, ne vend se te mbyllin librat, kur hyjne ne tunel udhetaret mbyllin syte. Sepse per plakun, ne menyre paradoksale, erresira s'te heq "te drejten te shohesh", por thjesht s'te le "te lexosh".

Pa me risjell ndermend edhe ndjesine fzike qe provoj sa here udhetoj mes drites dhe erresires... e plot gjera te tjera qe s'lidhen medoemos me simbole e perfundime ideologjike. Keshtu!

Dhe jo, s'me duket letersi te djathtesh. Letersite e mira s'e cajne koken per krahun qe mbajne autoret e tyre.

Dhe habia edhe me e madhe qe, ne vend se te mbyllin librat, kur hyjne ne tunel udhetaret mbyllin syte...

 

vertet? qenka me e lehte te mbyllesh librin sa here qe hyn ne nje tunel sesa te mbyllesh syte? ti psh cfare ben? mbyll librin? haha.

gjeni ndonje pasazh tjeter per te qene, e perkthejeni per se mbari, e mos ia fusni kot. s'thote kot plaku im, shkolla e teprume te nxjerr gjysmak.

Habia per plakun o Dard, jo per mua. Lexoje mire cfare shkruhet.

Dhe: Rrofte plaku jot! Cfare t'them tjeter?!

epo mire, gjysma e te keqes. nuk je fort e qarte per ate qe do te thuash.  keto lloj lajthijesh ndoshta andej nga nahija juj quhen mrekullira, po ktej nga ne nuk pine uje.

 

ne nje mendim tjeter, me duket se spo me merr vesh ku e kam llafin. kjo ndodh pergjithesisht to one-task people. smiley

Spiritus,

E thashe pak me lart : "te pakten nga tre librat qe kam pare".

Cka do te thote se kjo eshte nje baze e mire tashme per t'u shprehur ne lidhje me te.

Stili i saj, me sa kam kuptuar une, eshte :

Gjerat nuk thuhen asnjehere me terselleme, por shtruar, ne nje lloj fataliteti (e kuptueshme kjo, ne Rumanine e asaj kohe). Perdor shume simbole (kukuvajka, hullia, ngjyra e kuqe, etj). Metaforat gelojne gjithandej. Imazhet permbysen, nuk jepen asnjehere siç i shohim ne realitet.

Nje shprehje e bukur, e perseritur shpesh ne kete veper, eshte : "atij iu fut nje kokrrize rere ne temth" (e perifrazova). Ka njefare irealiteti ne rrefimin e saj, gjera tip vegimesh, lajthitjesh, por qe shkojne mire me universin komunist rumun.

Jeta ne kete fshat ka vdekur prej kohesh. Njerezit jane aq shume te rrenuar sa nuk ka mbetur me veçse te presin kalimin e diteve duarkryq. Flasin rralle, me figura, te thelluar ne mendime. Jeta eshte goxha e veshtire. Per te jetuar, duhet ulur kurrizi, duhet ngrene turpi me buke. Psh, vajza te "guduliset" nga prifti dhe polici : nga prifti per vertetimin e pagezimit, nga polici per leshimin e pasaportes. Dhe fjetjen e priftit me vajzen e Windisch, Muller e tregon bukur (me fjale te pakta, por te gjetura mire) : prifti i kerkon keto vertetime tek shtrati. Ka plot e plot imazhe te tilla, e perseris, eshte nje roman gjysme poetik. Pse e ka bere kete ? E thjeshte, e ka bere ngaqe s'lejohej te flitej hapur me altoparlant.

Pastaj, e kush ua vershellen pakicave Gjermane ne Rumani ? Se mos qene ata ne Shqiperi si pakicat greke qe te benin palle ariu.

OK, naten e mire. Kaq ishte misioni im. Te tjerat, gjithkush i di vete. 

eh mer Flor Hida, mos t'u maroft boja e stilografit, jarabi smiley

ja thash edhe vetes Em, m'dhontë perenia ymër e minutazh smiley

Por  te gjitha keto Hurbinek nuk deduktohen nga kjo copeza por mbasi ke lexuar romanin dhe vepren e MULLER ne TERESI. Cdokush ka stilin e tij te rrefimit. Dhe secili lexonjes ka parapelqimet e veta.Daikush kerkon action, dikush rrefim te qete, dikush pelqen prozen poetike, tjetri ate filozofike e kshu me radhe.

Kjo puna e shijeve me kujton fabulen me dhine e cila ishte e ftuar nga macja per dreke.Tavolina ishte shtru me specialitette me baze peshku.Dhia mysafire kur iku tha me vete": po kjo budallaqe, si nuk vuri pak laker per dreke.

PS: kete pjesen e paNgezimit te priftit te na i keshe sjelle mire do ishte.

Dyshemeja është lakuriq. Marangozi i ka shitur qilimat e kuq. Ai ka tani formularët e mëdhenj. Pret pasaportën.>>

Shiu bie mbi qafën e Windisch. Shpatullat e tij janë të lagura.>>

E shoqja e marangozit është thirrur herë nga prifti për vërtetimin e pagëzimit, herë nga polici për pasaportën.>>

Roja e natës i ka thënë Windischit se prifti ka një shtrat hekuri në kthinën e tij. Aty i kërkon ai, bashkë me gratë, vërtetimet e pagëzimit. « Nëse gjithçka shkon mirë, ka treguar roja, ai i kërkon pesë herë. Por nëse duhet një punë më e thelluar, atëherë dhjetë herë. Kurse polici, ai i humbet kërkesat për pasaportë dhe pullat fiskale të disa familjeve dhe rifillon deri në shtatë herë. I kërkon këto, bashkë me gratë që duan të mërgojnë, mbi një dyshek që është në depon e postës. »>>

Roja ka shtuar duke qeshur : « Gruaja jote është tepër e vjetër për të. Do ta lerë të qetë, Kathin tënd. Por ama, jot bijë do të kalojë nëpër të. Prifti do ta bëjë një katolike dhe polici një të çatdhesuar. Është postierja ajo që ia jep çelësin policit kur ai ka për të bërë një punë në depo. »>>

Windisch jep një shkelm në derën e mullirit. « Le ta provojë. Do të ketë tërë miellin që të dëshirojë, por vajzën time, jo !>>

– Kjo është arsyeja pse letrat tona nuk mbërrijnë, thotë roja. Postierja merr letrat tona. Dhe paratë për pullat. Me paratë e pullave, blen raki. Dhe letrat, pasi i lexon, i hedh në kosh. Dhe nëse polici nuk ka punë për të bërë në depo, ai rri ulur bri postieres në sportel dhe dehet me shnaps. Sepse, përsa i takon shtratit, postierja është tepër e vjetër për të. »>>

Roja zë të përkëdhelë qenin. « Postierja ka pirë tashmë qindra letra, qindra letra i janë përsëritur tashmë policit fjalë për fjalë. »>>

 

Mire do ishte te mos imponohen shijet.  Keshtu ne pergjithesi. 

spiritus, ditto.

Dhe mire do te ishte qe TE IMPONOHEN SHIJET.

Per kete me eshte mbushur mendja qekur kam qene femije dhe nje kusherira ime e vockel fare hante kakerdhia qe i gjente pertoke. C'nuk ka hequr gjyshja ime derisa ia hoqi kete huq. Dhe e mesoi te hante biskota, karamele dhe sultjaç.

Relativizmi kulturor nuk eshte diçka e mire per ate qe ska tashme nje baze letrare. Nuk mund ta lesh tjetrin te derdellise per Rrupaskup Galloshen, si shkrimtar i madh i pallatit te vet, por i duhet thene qe ti teveqel duhet te hapesh syte dhe te lexosh ca gjera qe i lexon tere bota e LARTE, dmth klasiket, ose ata qe nje kritike e holle i ka vleresuar si te denje per permendje.

Relativizmi kulturor nderhyn vetem atehere kur ne te dy kemi shije te ndryshme TE SE NJEJTES LARTESI. Kur une pelqej Kafken dhe urrej Gogolin, dhe ti pelqen Gogolin dhe urren Kafken, atehere jemi OK. Sepse ti me pergjigjesh me nje po aq te madh sa ky zoteria im.

Te hante kusherira ime biskota dhe t'i urrente karamelet, kurrkush s'do t'i kishte thene gje. Por kakerdhia, jo, s'te le kush keshtu.

Nese duam te hyjme ne Europe, dhe do te hyjme nje dite, ne duhet te kemi nje fond te perbashket me ta, nje depo ku si anglezi, si shqiptari, si francezi te ndihen si ne shtepi te vet. Dhe ku qe te tre te kene nje kulture te perbashket, pikat kyçe. Veçantite pastaj, keto askush nuk i shan dhe madje duhen ruajtur.

Keshtu Monda, njelloj siç i thane Zheleznovit : une te godas !, edhe une po te them : une te imponoj ! smiley

Bullshit! Perpjekje komerciale. Si dhe me gjeresisht, perpjekje e "skotes" per te thene me patjeter qe letersia shqiptare nuk vlen nje grosh. Vepra te letersise shqiptare do rrinin mire ne magazinat e Europes dhe te gjithe globit. Sepse Globi dhe Europa e kane dhene vlersimin e vet per kete tashme. I kane futur te sirtaret siperore.Ne vazhdojme ti biem fyellit.

S'di c'do thosh Jusuf Vrioni si perkthyes per ket ceshtje!

Problemi eshte i thjeshte :

Une nuk di ç'lloj europianesh do te jemi neser kur te mos gjejme asnje çeshtje te perbashket per t'u biseduar. Kur ne do te vazhdojme me kokefortesine tone legjendare mbi arritjet tona mrekullore.

Per perpjekjen komerciale, shiko nga mehalla tjeter mos e gjen ndonje zgjidhje. Nga mehalla ime, nuk e njohim kete. Kur te marr persiper te humbas kohen time me nje liber, e humbas duke qene i sigurte se po sjell diçka qe i qendron kohes. Nuk me intereson te verdallisem me Rrupaskupin me lart. Aq me teper qe perkthyesit u "shqepen" me pushime ne Bahamas, me parate e perkthimit.

Sa per letersine shqiptare, eshte e qarte se ajo prodhon mallra konsumi te brendshem. Une botoj librin tim, ua shperndaj miqve, miqte me dergojne falenderime ne facebook, dhe te gjithe jane te lumtur.

Shenja me flagrante e dobesise se letersise shqiptare eshte se po behen 20 vjet dhe ne ende nuk kemi nje roman te madh te komunizmit, te llojit "Lumi i Vdekur" te Jakov Xoxes, apo te "Rob Roy" te Walter Scott.

Kemi shembur nje sistem te tere dhe letersia vendnumero. Kemi kaluar dy trauma te medha (97 dhe 99) dhe ne vendnumero. Asnje roman i madh, more po qofte dhe i vogel. Asgje. Perveç ca derdellitjeve qe duhet te t'i kete zene veshi dhe syri edhe ty.

Me perjashtim te poezise ku ketu eshte bere diçka, nga vete natyra e poezise qe eshte me ajrore, me e larget nga gjerat tokesore.

Per prozen, VENDNUMERO. Nuk them me keq se ne komunizem, se atehere s'kishim fare letersi, por po them : asgje atehere, asgje sot.

Nga vjen nga plogeshti ? I kam thene ca arsye ne nje teme tjeter, kur u fol per ndihmesen tone ne letersine boterore.

Po perseris ndonjeren :

- formim i dobet fetaro-filozofik, formim i dobet gjuhesor, formim i dobet shoqeror.

- ndikime te demshme, kapardisje ballkanike, hasmerira hajvanesh.

Jusufi do te thoshte : "Kadare, c'est moi".

ps : ty nuk te imponoj gje, teper vone.

ore mua s'ke ca me imponon jo ti, nje "pjesez elementare", por edhe njerez me force argumenti dhe logjike sa 100 fishi yt. Problemi qe kam me qasjen alogjike tenden quhet nihilizem. Mrekullimet idiote per arritje te brendshme jane po aq te demshme sa edhe dy gjera te tjera:

1 - Mohimi dhe vetperqeshja, qe na eshte shperhapur si Murtaja!

2 - Veneracioni prej plebeu qe e bashkeshoqeron piken 1 ndaj gjerave qe nuk kane te perbashketa me boten/kearakterin tone, c'ka eshte burimi Nr 1 i asaj qe "nje dore e jona" aq shume e perdor: me nder, kitsch-it.

Kur debatonte Kadareja me Qosen, u turperuam te gjithe, aq shume ishin zhveshur keta nga njerezilleku qe mban lidhur shoqerite dhe ruan nga kalbja figurat kombetare. Ndersa ju ketu, dhe kjo proxy war qe s'i ben nderasfare zgjuarsise dhe Kultures qe qe po tentoni te shpalosni, kjo na turperon ne menyre shume me pak te lidhur me identitetin tone si peshq smiley por gjithsesi, nje turp i vogel eshte.

(PS: sa per kete temen kanonike, s'e di, vertet mendoni se jeni ne gjendje te jepni verdikte te tilla? me habit guximi.)

trop, te kam kursyer dhe te kursej si ujet e paket. e di ti. ti ma lexon heshtjen mua ndoshta me mire se gjithkush ketu. prandaj: step aside, please.

Me adhurim konstant (qe s'varet hic nga gabimet e tua dhe as te mijat).

C

po, po, ta lexoj, mgjs mund te mos me pelqeje smiley dhe megjithese vete zgjedh nganjehere qe ne vend te heshtjes jokompromentuese te bej gabime. s'me lejon dicka e brendshme te bej sehir kur dy burra zihen me grushta ne publik (ndoshta mund te kishit vazhduar kete fare beteje gjetke?). por shume e sjellshme kjo keshilla jote, sic edhe permendja ne 90% te pershendetjeve te tuat se fundmi e gabimeve te mia, tentativat per te me justifikuar, etj ... certainly, the warm feelings are mutual and i'm glad it is so. i just don't justify you, i think your slippages are a part of who you are smiley

dhe meqe je ketu, dhe meqe u perpoqa te isha shume realiste ne ate qe shkrova tek tema tjeter, me vjen vertet keq nese me ke lexuar shtrember, ne vazhden e brohorimave. nuk ka gje gje me pezmaton me shume ne letersi se sa punet e bukura te kryera pergjysme per arsye te pamjaftueshme (because 55 readers will love what you write). me fal dygjuhesine.

Jusufi do te thoshte : "Kadare, c'est moi".

Uh? po ku shkoi foie grass mer? E ha pata pate'-në?

Hajde në vete o burrë i dheut... je shumë naiv nëse beson që do shkojë kjo se Jusufi bëri Kadarenë. Po regjimi, ku shkoi? Po përkthimi në 30 gjuhë të tjera?

 

Lajmesi nuk mban pergjegjesi per lajmin .

Me mire dhe me e arsyeshme do te ishte te flisnim per kete "tonin" , per cilesine e perkthimit qe personalisht them se eshte CILESOR...dmth jam plotesisht i qarte per cfare lexoj...... dhe ca me teper gjendem rehat ne gjuhen e perdorur , ndjehem ne teme.

  Kjo eshte per shkak te cilesive te vyera besoj te Huribinekut qe njohja e letersise i sherben edhe per te dhene detaje te ndriteshme ne perkthime . E falenderoj !

Nuk desheroj te flas per autoren sepse me nje pasazh eshte si teper te pretendosh. Por ama mbetem me ate qe realitetet te vendeve te ndryshme jane vlere per tu njohur dhe shume pak per tu komentuar . Ato jane per ata njerez dhe jane per ato kohe e ato vende. Dhe kete e shprehin ne vecorine e stilit te shkrimtareve qe lindin e frymezojne .

Mos Jovan smiley ..... "Pastaj, e kush ua vershellen pakicave Gjermane ne Rumani ? Se mos qene ata ne Shqiperi si pakicat greke qe te benin palle ariu " ... Merkel me sa dime u rizgjodh kancelare .....

stil rrezellites, alla jelinek

fjali te shkurtra, te sakta, te mprehta, te drejtperdrejta

Nuk e di, po mua prape me s'ngjit Herta, te pakten me keto dy -tre fragmente qe kam lexuar.

Ndër gjërat që janë thënë... nuk besoj se mund të gjykohet shkrimtarja nëpërmjet një pasazhi... kjo më duke e vështirë. Ndërsa për pasazhet e sjella, i pari nuk më pëlqeu. Nuk kishte asgjë impresionuese. Ndërsa i dyti që solli Hurbi, mund të them se ishte tejet mbresëlënës.

Përfundimisht, mu shtua kurioziteti për ta lexuar shkrimtaren. Nëse na qeras Hurbi dhe me ndonjë pasazh tjetër, do ia dija për nder.

 

Posi jo, me kenaqesi. Dhe do te jete pjesa e fundit, sepse ashtu dal me kepuce te kuqe, jam apo s'jam komercial ? Sigurisht qe po, te fitosh me djersen e ballit, eshte nder. Keshtu me kane mesuar gjithmone. Shpresoj njelloj dhe per ju.

Dhe e perseris : Hertha Müller eshte nje shkrimtare e madhe. Dhe qe Akademia suedeze ka bere nje zgjedhje te mrekullueshme, ndonese te papritur. Por me eshte mbushur mendja se ky institucion eshte tejet i ndershem.

Dhe po ! e perseris gjithashtu se ky roman (ose fundja çfaredo romani i saj), duhet lexuar nga lexuesi shqiptar. Mua te pakten, me ka pasuruar, dhe me e bukura, pa asnje dyshke ne xhep. Lexim te kendshem.

_______

VARREZA E PERBASHKET>>

> >>>

       >>

« Shkollat nuk ndryshojnë asgjë », thotë e shoqja e Windisch. Windisch vështron Amelian. « Rudi është inxhinier, por shkolla nuk ndryshon asgjë. » Amelia qesh. « Rudi e njeh klinikën, dhe jo vetëm së jashtmi. Ka qenë mbyllur aty, thotë e shoqja e Windisch. Është postierja që ma ka thënë këtë. »>>

Windisch shtyn dhe tërheq gotën e tij në tavolinë. Vështron gotën dhe thotë : « E kanë si familje. Ata bëjnë fëmijë që janë të çmendur, edhe këta. »>>

Në fshat, stërgjyshen e Rudit e quanin « larvë ». Ajo kishte një gërshet të hollë që e linte gjithmonë t’i varej në shpinë. Nuk mund ta duronte krëhërin. I shoqi i kishte vdekur i ri, madje pa qenë as sëmurë.>>

Pas varrimit, larva shkoi ta kërkojë burrin e vet në fshat. Vajti në bujtinë. Zuri t’i vëzhgojë të gjithë burrat.>>

« Nuk je ti », thoshte ajo duke kaluar nga njëra tavolinë në tjetrën. Bujtinari erdhi drejt saj dhe i tha : « Ti e di mirë që burri yt ka vdekur. » Ajo mori gërshetin e saj të vogël në dorë. Zuri të qajë dhe u largua duke vrapuar në rrugë.>>

Për çdo ditë, larva shkonte të kërkonte të shoqin. Hynte nëpër shtëpi dhe pyeste mos e kishin parë.>>

Një ditë dimri ku mjegulla kishte shtrirë mbi fshat vellot e bardha, larva kishte dalë në fushë. Mbante një fustan veror dhe pa çorape të holla. Vetëm duart ishin të veshura për borë. Mbante një palë dorashka të trasha leshi. Ecte përmes shkurrajave të zhveshura. Ishte pasdite. Pojaku e pa. E ridërgoi në fshat.>>

Të nesërmen, pojaku erdhi në fshat. Larva dergjej tek kumbullat e egra. Kishte vdekur nga të ftohtit. Ai e solli në fshat mbi shpinë. Ajo ishte e ngrirë si një dërrasë. « Sa e papërgjegjshme, thotë e shoqja e Windisch, ka lënë një fëmijë të vogël tre vjeç, fillikat në botë. »>>

Fëmija tre vjeç, ishte gjyshi i Rudit. Marangoz. Nuk dinte fare të punonte në fushë. « Edhe pse me një tokë të mirë, e ka lënë tokën ta mbysin rrodhet », thotë Windisch.>>

Gjyshi i Rudit nuk mendonte tjetër veç për drurin. Tërë paratë e tij i shpenzonte për të blerë dru. « Bënte personazhe, thotë e shoqja e Windisch. Në çdo copë druri, ka gdhendur një fytyrë, një tmerr i vërtetë. »>>

« Pastaj ka ardhur koha e shpërvetësimeve », thotë Windisch. Amelia është duke lyer thonjtë me llak të kuq. « Të gjithë fshatarët janë dridhur. Ca njerëz kanë ardhur nga qyteti. Kanë matur fushat. Kanë shënuar emrat e njerëzve dhe kanë thënë : "Të gjithë ata që nuk do të nënshkruajnë, do të futen në burg." Të gjitha dyert e shtëpive ishin të kyçura. Regjësi i vjetër nuk e ka mbyllur derën me lloz. E ka hapur krah më krah. Kur njerëzit kanë ardhur, ai iu ka thënë : "Mirë bëni që po ma merrni fushën. Merrni edhe kuajt. T’i heq qafe njëherë e mirë." »>>

E shoqja e Windisch shkëput shishkën e llakut nga duart e Amelias. « Ai është i vetmi që ka thënë kështu ! »>>

Në zemërimin e saj, ajo ka bërtitur aq fort sa i është fryrë një damar i vogël blu prapa veshit. « Dëgjo këtu, po të them ! » bërtet ajo.>>

Me sqeparin e tij, regjësi plak ka gdhendur në bli një femër lakuriq. E ka vendosur në kurt, përpara dritares së dhomës. E shoqja ka zënë të qajë. Ajo e ka marrë fëmijën e saj, e ka vënë në një djep. « Ka vajtur të ngulitet në një shtëpi bosh në cep të fshatit, me fëmijën dhe me ca plaçka që ka mundur t’i marrë me vete », thotë Windisch.>>

« Nga i tërë ky dru, fëmija ka trashëguar një vrimë melankolie në kokë », thotë e shoqja e Windisch.>>

Fëmija, është regjësi. Me të zënë në këmbë, ka vajtur për çdo ditë në fusha. Për të kapur hardhuca dhe zhaba. Kur është bërë dhe pak më i madh, është përvjedhur natën në këmbanë. Ka marrë në folenë e tyre kukuvajkat që nuk dinin të fluturonin. I ka sjellë nën këmishë në shtëpi. Për të ngrënë, iu ka dhënë hardhuca dhe zhaba. Kur kukuvajkat kanë qenë rritur e bërë të mëdha, ai i ka vrarë. Zbrazur. Zhytur në gëlqere. Dhe mbushur me kashtë.>>

« Përpara luftës, tregon Windisch, regjësi ka fituar një cjap plak në lojë. E ka therur mu në mes të fshatit. Njerëzit kanë ikur. Gratë janë bërë ligsht. »>>

« Në vendin ku është derdhur gjaku i cjapit, shton e shoqja e Windisch, bari vazhdon të mos rritet. »>>

Windisch është mbështetur përkundër raftit.>>

« Ai nuk ka qenë kurrë një hero, vazhdon ai në një psherëtimë, një xhelat, ja çfarë ka qenë ai. Në luftë, nuk luftohet kundër hardhucave dhe zhabave. »>>

Amelia krihet përpara pasqyrës. « Ai nuk ka qenë kurrë në shërbimin SS, thotë e shoqja e Windisch, por thjesht në Wehrmacht. Pas luftës ka vazhduar të gjuajë dhe të kashtojë kukuvajka, lejlekë dhe mëllenja. I ka therur të gjithë delet dhe lepujt e rrethinave që ishin sëmurë. Dhe ua ka regjur lëkurat. E tërë papafingoja e tij nuk ishte tjetër veçse një varrezë e përbashkët. »>>

Amelia mbërthen shishkën e vogël të llakut. Windisch ndjen kokrrizën e rërës poshtë kafkës së tij. E bën të kalojë nga njëri tëmth në tjetrin. Nga shishka, një pikë e kuqe bie mbi mbulesë.>>

« Në Rusi, ti ke punuar si kurvë », i thotë Amelia nënës së vet duke këqyrur thonjtë.>>

 

rrofsh dhe faleminderit. Më tërheq stili i të shkruarit.

 

Hurbinek, sot me gjase do kem kohe; pak mbledhje e gjera pune (mgjthse asnjehere nuk i dihet, nuk fle djalli). Dua te te gdhend ca cepa koke, dhe mbase del cun i bukur, sic te ka hije dhe e meriton. Sepse, jo "per te kthyer peseshen = kusurin", por se ashtu eshte e verteta, edhe ti je super-punetor, dhe e meriton bukurine; e meriton edhe pa thene "me jepni nje kreher".

Sot do te pergjigjem. Te kam ftuar edhe te tema "Vjehrri".

Kerce pra, po dite ta luash vallen.

Histori regjesish perhkruan Herta e pelqyeshme .....

Te regjme u thone dhe nga krahina e Bedrijes... kur ka parashikues se si do hyjme ne Europe...apo ..... sot s'ka nje roman si te Lumit te Vdekur , po si dje dhe sot s'ka romane. .... Obobo erdhi ...

Perkthe vetem perkthe! Aty je jo vetem i pranueshem por na jep kenaqesi te tereve qe se kemi kete mundesi cilesore si Tuajen. 

ps : ty nuk te imponoj gje, teper vone....eshte e pabuke te imponohesh nga ty . Ti mund te imponosh vetem me heshtjen e perkthimit dhe jo me pak me infon e dhene per kohene ne masen e duhur !!!!!

ps : Ty mund te te imponohet gjithshka sepse je teper i virgjer per te kuptuar cdo me thene te komentosh nje veper e te bashkebisedosh .

Mos komento sepse ....nje  ha thana e tjetri mana , e vet ha  koqe kullumri  me qe ke thene se ke nje damar pe Korce . 

 t'regjme me voj e me ufull , fiks si Idrisi smiley

Ne korce i thone turshi mi Bedrije....ndersa Elbasasanlije i thone te regjme. Me duket ma e bukur kjo e elbasansve . Huribinaja ka njite me kete , apo jo ? Se mund ti thonte edhe Turshixhiu , se keshtu i pelqen smiley.

Nuk e kam kuptu perse ne gjuhen zyrtare i thonin turshi . Poshte komunizmi smiley

 poshte e ma poshte.

e regjme osht llaf gjigand. 

s'krahasot me turshilliqe smiley

speca t'regj....ahhhhh...leje se skam honger as dreke smiley

@ Hurbi, ndoshta eshte vertet ceshtje shijesh (po me siguri ceshtje mosnjohjeje s'eshte se ne ka gje me te cilen mburrem jane leximet), une mund te te rendis te pakten pese a gjashte tituj te mire librash ne proze te pasnentedhjetes. Dhe te me besosh s'eshte as ceshtje simpatish personale se s'e mas me kete kut letersine.

Jam dakort me ty kur thua qe poezia ka bere ku e ku me teper, po fundja s'eshte e thene qe letersia shqipe duhet te jete medoemos letersi prozatoresh.

Pastaj, ne, nje Migjen, nje Lasgush, nje Mitrush, nje Martin Camaj e ndonja dy a tre te tjere, i kemi patur ne shek XX... dhe s'jane pak per nje gjuhe te vogel si shqipja.

 

@ Emig, s'dua t'i hyj diskutimit te Kadarese, por s'mund te le pa thene qe me duket e habitshme sesi shume nga bashkemoshataret e mi, te cilet dikur e konsideronin Kadarene shkrimtar zyrtar, produkt te realizmit socialist e model per te mos u imituar, sot e rigelltisin qendrimin e tyre, betohen mbi emrin e Kadarese, i shkruajne paratheniet, ngrene ne kembe simpoziume e i mbajne penat... Me thene te verteten ky konjukturalizem ma shpif me shume se te gjitha nihilizmat e marra se bashku.

Edhe mu ma shpif. Ndoshta per IK nuk do kisha ket pozicion pothuaj militant qe kam marre gradualisht, po te mos ishte moda e nulizimit qe i behet jo pak arritjeve shqiptare. Ndoshta.

Ama edhe nje gje: Kadare i duhet bere i njohur brezit te ri. E kam thene: ka njerez qe njohin Jarmushin me cdo sekuence, nderkaq kane lexuar 1 deri 2 tituj te kadarese, dhe ata tituj nuk i mbajne mend se cilet, dhe pikerisht keta tipa vijne te PPU dhe leshojne komente per IK me metra linear. Komentet e tyre tregojne per nje shkollim solid - shkolla te Europes perendimore. Normale te duket?

Jo s'me duket normale. Me thene te drejten s'i kam parasysh keta. Duhet te jete ceshtje brezi! smiley

Lene ma kur i mush dhe pak me gjize smiley 

Erdhi dhe kunati , i futem i poc raki , i tas fasule dhe ....oh oh oh nje tager dhjome .Lene ma lene.....

Po Hertha do kete qene e "varfer" dhe e ka pas njof Regjsin vetem me nji lloj speci si duket smiley

 boll ta hongert dreqi ne bark se jam pa dreke te thashe smiley

Finisterre, ato pese a gjashte rekomandimet do te mirepriteshin dhe vleresoheshin.

Ja Tropizma. Renditja ketu s'eshte klasifikim natyrisht:

"Fabula Rasa", Agron Tufa

"Angelus novus", Bashkim Shehu

"Dhjete ditet qe nuk tronditen boten", Aurel Plasari

"Frosina e Janines", Mira Meksi

"Gruaja halucinante", Mimoza Ahmeti

"Ceshtje te marrezise" Ismail Kadare

Dhe nje ese sh. te mire e me te vertete bashkekohore te R. Zekthit te revista "Fjala", nr. 2

Fin, mund te shtoj dhe nje tjeter?

"Porfida, nje ballo ne Versaje" - Mira Meksi

Frosina eshte shume i bukur.

Kete te fundit "E kuqja e demave" ende s'e kam lexuar.

Gjithashtu s'do lija menjane Fatos Kongolin.

 

porfida, per mendimin tim eshte kulmi i patetizmit, qe nuk arrihet dot as nen efektet prepubeshente as ne ato menopautike. histori mes kompleksesh antikomuniste, mes disidencash te pamberrira, mes kerkimit per nje identitet fisnik i te kaluares se largme, e gjithe kjo jahni kitch e vendosur ne nje setting sentimental telenovelash braziliane (ose me mire boliviane, se brazili ia ka marre doren!)

po ky eshte vetem mendimi im

Jo, me thene te drejten Porfida nuk me pelqen. Shume i ngaterruar subjekti dhe Meksi me duket i ka lene me shume vend Marquez-it nga sa duhet brenda krijimeve te veta. Ne te kundert Frosina eshte nje roman qe qendron shume mire mes historikes dhe fikcionales.

"Te kuqen" s'e kam lexuar ende.

Subjekti eshte vertet i peshtjelluar, por personazhet e cmendines me pelqejne pa mase, ata me ngjajne me "normale" se normalet qe jane jashte. Me duket si nje lloj fryme lirie e arratie, qe s'e kishin ose nuk donin ta pranonin te tjeret, ata jashte. Keto ceshtjet e te qenit "i marre" dhe i lire shpirterisht, apo "normal" dhe brenda kornizave me terheqin shume. Kam pershtypjen se ne ate liber ajo frika e pergjitshme dhe endrrat qe kishin shqiptaret per te qene te lire shfaqen shume mire, qofte dhe nga dicka "aristokratike" si balloja apo parfumi.

Nga Frosina me kujtohet marroku qe kendonte:

Kush nje trendafile prek,

cpuar gjembash do te vdese"

 

Frosina me pelqen sepse eshte roman klasik, i organizuar mjaft mire, me dy a tri kalime historike mjeshterore dhe gjuhe te pasur e te kerkuar.

Te Porfida sikur teprohet me ate punen e elitave me gjakun blu. Me siguri romani ka pjese te mira perderisa ti ia ke gjetur, por ne renditje futa veprat ne proze qe me pelqejne nga fillimi ne fund dhe qe jam gati t'i mbroj smiley

Une s'merrem me emrat, por me librat e tyre dhe, besome, jane me te vertete te mire.

Te pakten per Porfiden e mendokemi njelloj punen. smiley

 Me vjen mire qe eshte permendur "Gruaja halucinante" e Ahmetit se ne gjithe keto vite me duket ka kaluar ne anonimitet te pamerituar.

@ Finisterre :

"Te tjeret le te mburren me librat qe i kane shkruar vete, une do te mburrem me librat qe i kam lexuar."

JORGE LUIS BORGES

Hurbi, edhe nja dy perralla te tuat qe kam lexuar ketu te Peshku, mes nje zenke dhe nje tjetre, me ngjajne me cilesore se vellimi me tregime i psh Andrei Longo-s, i cili ketej nga ne ka bere buje te madhe dhe eshte publikuar nga "Adelphi"...

Harrova Pater Zefin me "Rrno vetem per me tregue"... Gabim!

Finisterre, nder titujt qe dhe, shoh se asnjeri prej romaneve nuk flet per traumat qe kemi kaluar. Sa per nje ngjashmeri (kuptohet, duke ruajtur kufijte), 11 shtatori 2001 ka qene nje "lumturi" per shkrimtaret. Shume shkrimtare te medhenj jane marre me kete çeshtje , por permend vetem dy : Paul Auster, Don DeLillo. E kam fjalen ketu : kur nje shoqeri peson goditje te tilla si 11 shtatori ne USA, marsi 97 ne Shqiperi dhe marsi 98 ne Kosove e Shqiperi bashke, e pamundur qe shkrimtaret te rrine duarkryq. Une mund ta kuptoj mire qe mund te kete, gjate kesaj kohe, ndonje liber per se mbari, por fakti i heshtjes se shkrimtareve mbi keto dy trauma tregon se romani yne eshte i semure. Nejse. Nuk mund ta ndjek me debatin, me falni.

Hurbi, e konsideroj De Lillo-n si nje nder shkrimtaret me te mire bashkekohore, por "Falling Man" eshte me te vertete liber i dobet.

Ndoshta ne si shqiptare e kemi me te gjate periudhen e perpunimit te traumave historike.

Hertha Muller me pelqen.

Ne gjithe diskutimin e mesiperm, bie dakord me Hurbinekun sa i perket qendrimit te tij per prozen e pas 91 ne Shqiperi. Eshte e vertete qe ende prozatoret shqiptare nuk e kane reflektuar ngjarjen historike, as 91, as 97, as 99. As perditshmerine e viteve ne mes nuk kane mberritur ta reflektojne (pa patetizem). Veprat me te mira ne proze te ketyre viteve shkruajne histori te kohes se enverizmit. Ne nje fare menyre disidenca ndaj enverizimit qe nuk mundi te shprehet kur e pat kohen, po shprehet tani. Kjo eshte e shpjegueshme, por mbetet problematike per letersine bashkekohore shqiptare.

Problemet per mendimin tim nisin qe nga injoranca - e arnuar si relativizem kulturor apo si postmodernizem (sic) e deri tek komercializimi i veprimtarise njerezore ne cdo detaj, perfshi dhe te shkruarin, apo te krijuarin e artit, duke vrare keshtu pasionin, apo frymezimin (motivin shpirteror qe shpje shkrimtarin me pene ne dore drejt faqes se bardhe).

Problem tjeter eshte inflacionimi i letersise. Ndryshe nga ata qe thone qe ne Shqiperi botohet pak, une mendoj qe ne Shqiperi botohet shume (nga "autore" shqiptare). Te botuarit e nje libri, dhe nxjerrja e tij ne treg duhet te jete dicka me e veshtire se sa te paguarit e nje fature tek shtypshkronja.

Se fundi, problem ne shqiperi eshte mungesa e komunikimit me boten "jashte". Shkrimtaret shqiptare shpesh shkruajne te ndergjegjesuar qe po i flasin nje "publiku lokal" te cilin ata mendojne se e njohin apo qe i njeh etj etj. Une mendoj se duhen censuruar te gjitha veprat qe paragjykojne ne menyre te tille publikun.

pastaj ka dhe probleme te tjera, po e kote me i shkrujt, se s'po na lexon njeri

Sol, nuk eshte nje funksion 1-on-1 "ngjarjet (sado te rendesishme, qofshin edhe luftra apo revolucione) dhe prodhimi i letersise prej tyre". Vepron nje ligjesi krejt tjeter ne prodhimin artistik. Une uroj te kete pasqyrim te atyre ngjarjeve qe thua ti; por mbase eshte edhe tjetra, qe ato mund qe jane truall shterp dhe s'prodhojne dot gje.

Nese gjenite ne letersi jane nje shfaqje pakez e rastesishme, une kam bindjen e patundur qe fondi gjenetik ne talente shkrimtaresh per cdo brez eshte i njejte. Pra nuk se eshte mungese penash (potenciale) ma do mendja.

Une vete psh  per periudhen pas 91-shit nuk me le te them shume ai zhgenjim qe pesuam. Ai vret cdo germe. Dhemb aq shume ala, sa nuk te behet me thene nje gjys flaje. Nuk di. Por shkurt: nuk behet me plan letersia; dikur (ti nuk i ke jetu ne menyre aktive ato kohe) kerkohej hesap nga KQPPSH: pse nuk pasqyrohet sa duhet lufta qe ben fshataresia jone kooperativiste ne xxxxxx....

hurb, ri-shikoje kete fjaline, mua nuk me qendroka mire

"Ajri i malit i kishte dhënë faqe të kuqe të ndezura dhe pagjumësia ia kishte lënduar sytë".

Do ta rishoh, flo. Dhe me siguri qe do te latohet pak.

ps : ketu me flamur te kuq nuk te dilka opcioni "edit" dhe "pergjigju".

Nuk është flamuri, ndërro browser. Përdor firefox dhe jo explorer.

 

paske ardhur ne shqiperi?

se tani e pash, edhe ti iris ne ne shqiperi ?

Nuk tregoj, jo smiley

Do vish tek panairi behemi nje dore e mire ? Dhe mos me thoni jo se, kur e marr une mundimin te zbres nga Shkembi i Dragobise, ç'paskeni ju qe nuk beni nja 2 km ne kembe, si tironce qe jeni ?

ps : iris, po erdhe, do te te recitoj nje poezi te shkruar enkas per ty. Do habitesh fare, ke per ta pare si do te te rrahe zemra.

S'kam as shpirt sakrifice as shpirt romantik qe ne mes te shiut te vi deri aty per poezine tende smiley

mua me thua? nese po, pergjigja eshte jo ! smiley me mire i blej dyfish librat se sa te shkoj atje

@ Iris,

I'm singing in the rain smiley

Si kendonte ajo :

Poezi si te miat,

Nuk gjenden ne dynja

Sidoqofte, do te me vinte mire sikur te beheshim nje dore e mire atje, fundja, se mos do bejme krushqi ne, ja do pijme nje gote te gjithe, une do t'ju tregoj nganje perralle te gjitheve ne tavoline, dhe pastaj do ndahemi me nja ca kujtime te bukura, se kushedi, avioni im mund te rrezohet, e pastaj ju thoni : "ah sa i mire ishte ai djali, si nuk i thashe qe e dua shume". Ja keshtu. smiley

@ Flo,

Pse kaq e ngurte persa i perket panairit ? Fundja, aty shkon per ndonje mik, mikeshe, per ndonje te re letrare, e keshtu. Por ndoshta ke te drejte, une kam nje dekade e ca qe s'di ç'behet ne keto panaire. Me te pare e me te bere. Nje kafe apo gote e keni te paguar nga une, kushdo qe te jete, mjafton te jete sjelle mire me mua dhe t'i kete prere thonjte. Nuk dua te kthehem ne shtepi me shenja tigri ne qafe smiley 

 

 

une jam me thonj (te bardhe) po te paprere, keshtu qe me mire te mos me takosh smiley

Ti i paske thonj fallco, tyja do te t'i çkulim dhe gjate kohes se kafese, mbaji ne çante. Pasandaja, kur te ndahemi (sidoqofte, me brenge ne zemer), veri perseri. Por une e kam fiksim kete punen e sigurise fizike. Dhe meqe jemi ketu, po ju tregoj nje perralle :

Isha i ri dikur dhe rasti e solli qe te binja ne dashuri me nje mace. Ishte shume e mire, e bute dhe e embel, nje kotele e vertete. Nje dite i thashe qe te shkonim ne nje teater kukullash. Kjo ishte dhe menyra me e mire per t'i propozuar ndonjeres qe e pelqeja shume. OK, mire e bukur, shfaqja filloi. As e kisha idene ç'teater kishte. Kur papritur, ne skene ia behu nje vajze e vogel qe ishte veshur si mi. Atehere, macka ime qe e kisha ne krah, beri hop nga karrikja dhe iu versul. Edhe une pas saj per ta mbajtur. Ne perleshje e siper, mora ca te gerrithura ne qafe (i kam shenjat ende). Dolem nga teatri, perpara nesh, pa gjejeni kush ishte ? Nena ime ! Kur me pa shenjat ne qafe, iu turr mackes duke e share me ç'ti vinte per goje : po ç'mi ke bere djalit tim moj e paudhe, mos tyryfyçke, moj ashtu e keshtu, e ne fund, i tha : o po ske faj ti jo, se i kam thene ketij trungut tim qe mos u perziej me tironce, por ky s'merr vesh. Pastaj me kapi nga veshi dhe me tha : mos te te shoh me ne kryeqytet, s'eshte per ty. Ec se te kam gjetur nje shelege te bute fshati, e do ia shohesh hajrin. Keshtu puna, se mjaft genjeva tani.

keshtu eshte kur merresh me minorene hurbo, u propozon ne teater kukllash smiley

 

nuk di c'osht tu bo lostT-i ne ket sekond! smiley

a ca t'boka kjo illuzionizma!

do e lexoj edhe nje here. 'cause I want an educated, not a spontaneous LAUGH!!!

...jam ne medyshje. Aktivistet nuk erdhen. Flamujt shtrihen mbi dysheme. Dikush thek buke. Aroma vjen deri ketu. Kur bebet qajne, heshtja perforcohet. Mu kujtua Laroja. Ky ishte qeni. Qe humbem. Parvjet.

Ne fshat ka hyre thashethemi. Per Aleksin. Fitoi konkursin. Me mik. Nikolai ishte me i mire. Per skulpture. Por edhe ne pikture. Ne muzike ishin njesoj. profesoret e Institutit te Arteve jane te ashper. Si gjithe kryeqytetasit. Oragnizata ka mbledhje neser. S'me behet te shkruaj.

Nje mullari me kashte ne fushen perballe. Ka kater vjet qe reziston. Nuk mpaket. Nuk kalbet. Ngroh zogj te mardhur. Qe jane arratisur nga fole te prishura. Eshte si nje plak bujar mullari. Nuk mpaket. Fijet e barit jane vjeteruar. Por mbahen. A do rezistojme valle keshtu te gjithe. Si ai mullar?

Nje sirene u largua si psheretime peisazhi. E keni degjuar peshperimen e fushes? Hungrrimen e malit? Heshtjen e kodres? Nje renkim shpendesh erdhi nga grunaja. Mu fanepsen krahe zogjsh te verdhe. Sterpikur me gjak. Te sapo vrare nga Grigor Melehovi. Tek kosiste ne fushe. Sidoqofte, c'pati Maria qe s'erdhi? Dhe as aktivistet? 

smiley

sa ja ke mor doren mer! me ter mend. LOOOL

crash course. t'gjith po msojm nga pak.

ti s'ke t'drejt per argtime letrare se nuk te le Lilicka e paperkthyme ende smiley

smiley

 

Kam te drejte qe c'ke me te se une s'hyj ne grupin e 4-5 meshkujve te mesomoshes te Peshkut qe tentojne te nenvizojne hegjemonine e tyre virtuale nepermjet perkthimeve. smiley

s'osht arsye bindse kjo. s'hy me i grup, do hysh ke qetri. pa grup s'un rrish. delen qe ndahet nga tufa, e ha dhia. smiley

Te te haje mendja jote duke dalur nga tufa apo te te haje mendja e tufes duke e ndjekur? smiley Kujdes, Shaqeeee! smiley

 

justifikime.

ja pak food for translation: si mund te konsumoje (haje) tobacco ajrin? smiley

pra, si mund te gllaberoje nje gaz nje gaz tjeter. A nuk eshte gllaberimi veti e materies se ngurte? A?

Si i behet? kur ha grusht qe ne sekonden e pare te roundit te pare? smiley

Ti ke dy probleme:

1. Sheh gllaberimin vetem ne nje format. Gabimi me i madh qe mund te beje nje njeri.

2. Limiton vetite e materieve duke u bazuar ne perkufizimet vetjake te lendeve.

Si pasoje e dy terheqjeve te veshit te mesiperme, eshte e qarte qe s'jam dakord me asnjerin pohim tendin.

Se fundmi, une s'jam profilizuar asnjehere si perkthyese(larg qofte me shqipen time ne te cilen s'kam studiuar)! Perhere jam mbeshtetur ne aftesite e überperkthyesve ne shqip ketu. smiley Por e di si eshte puna? Jam e sigurte qe sapo te lesh denglat do me magjepsesh me perkthimin qe do thuresh me doçkat e tua te arta(me te njejtat doçka me te cilat ia ke marre doren goxha, ato doçkat kallofree po themsmiley)!

Was ich nicht begreifen kann, ist das folgende: Du hast nicht dein Studium auf Albanisch absolviert und doch Du kennst dich aus mit solche Woerter wie "Dengla". Unverstaendlich! smiley

Fjale te perdorimit te perditshem ne gjuhen e folur. Nje thesar i vertete kur flet ende shqip ne familje. smiley

Atehere? Poezia...?

Em, në pritje të vijimit. Loosto ku huuumbeee smiley Anynjoni?

***

Bota rrotullohet tha gjyshja. Ollga mbyll sytë. Bota bën një rrotullim të plotë. Ollga hap sytë. Është prapë aty. Asgjë nuk ka ndryshuar. Por gjithçka është ndryshe. Ollga I sheh gjërat me sy tjetër. Fundi i errësirës së shkurtër e ka rinuar gjithçka. lace>Polace>r gjithçka është prapë e vjetër. Ollga nuk pyet. Ollga ka kohë. Shumë.  Ollga i mbyll sytë, i hap sytë, i mbyll sytë, i hap sytë, i mbyll sytë, i hap sytë,   i mbyll sytë, i hap sytë,   i mbyll sytë, i hap sytë,   i mbyll sytë, i hap sytë,   i mbyll sytë, i hap sytë,   i mbyll sytë, i hap sytë,   i mbyll sytë, i hap sytë,   i mbyll sytë, i hap sytë,   i mbyll sytë, i hap sytë,   deri sa gjithçka është si në ëndërr. E bukur, pohuese dhe plot diell. Por Ollgës dielli ia err sytë.      >>

 

Gjithcka nisi me ardhjen e Pjotrit. Para tij, ne s'kishim degjuar mbi kombajnat. Thikat jane te frikshme. Presin kercej te pjekur. Drapri eshte me njerezor. Fushatat jane mbushur me egjer. Duajt shohin endrra. Me kombajna qe s'vijne kurre. Pjotri kish punuar kombajner. Ne afersi te Timishoares. Atje kish mesuar dhe motocikleten. Motocikletat kane dicka prej maceje. Dhe nga Gjermania Lindore. Nje kusheri eshte ne ambasade atje. Kombajna qe s'erdhi quhej Fortschritt. Qe do te thote perparim. Keshtu thot Pjotri. Ai di edhe c'do me thene Volkswagen. Por nuk e thote. Per Bekenbauerin nuk behet fjale. Sidoqofte, gjithcka nisi me Pjotrin. Ai tregoi per kombajnen. Tani asnje nuk do te shkoje te korre. Morali ne fshat ka rene. Si nje mbremje shendreu. Sekretari ka ardhur dy here. Puna eshte lavdi, tha. Pastaj iku. Ndoqa shpinen e tij. E dini se si qajne kallzat? Koken e mbajne poshte. Gjithnje. Jo se jane plot. Se jane te trishtuara. Dhe lotet e grunjte sjellin mengjesin. Ne tryeza ka mall bukevalesh te pipitura. Nje buke pa avull te trishton. Ashtu si nje cicerim i mbytur.

Windisch zählt jeden Morgen, wen er ganz allein über die Strasse in die Mühle fährt, den Tag. Vor dem Kriegerdenkmal zählt er die Jahre. Am ersten Pappelbaum dahinter, wo das Fahrad immer in dieselbe tiefe Stelle fährt, zählt er die Tage. Und abends, wenn Windisch die Mühle zusperrt, zählt er die Jahre und Tage noch einmal.

Von weitem sieht er die kleinen weissen Rosen, das Kriegerdenkmal und den Pappelbaum. Und wenn Nebel ist, ist das weisse der Rosen und das weisse des Steins beim Fahren dicht vor him. Windisch fährt hindurch. Windisch hat ein feuchtes Gesicht und fährt, bis er dort ist. Zweimal hat das Rosengestrüpp kahle Dornen gehabt und das Unkraut darunter war rosig. Zweimal war die Pappel so kahl, dass ihr Holz fast zerbrochen war. Zweimal war Schnee auf den Wegen.

Windisch zählt zwei Jahre vor dem Kriegersdenkmal und zweihunderteinundzwanzig Tage in der tiefen Stelle vor der Pappel.

Jeden Tag, wenn Windisch von der tiefen Stelle gerüttelt wird, denkt er: "Das Ende ist da." Seit Windisch auswandern will, sieht er überall im Dorf das Ende. Und die stehende Zeit, für die, die bleiben wollen. Und dass der Nachtwächter dableibt sieht Windisch, über das Ende hinaus.

Und nachdem er zweihunderteinundzwanzig Tage gezählt hat und die tiefe Stelle ihn gerüttelt hat, steigt er zum ersten mal ab. Er lehnt das Fahrrad an den Pappelbaum. Seine Schritte sind laut. Aus dem Kirchgarten flattern wilde Tauben. Sie sind grau wie das Licht. Nur der Lärm macht sie anders.

Windisch schlägt das Kreuz. Die Türklinke ist nass. Sie klebt an Windischs hand. Die Kirchentür ist zugesperrt. Der heilige Antonius steht hinter der Wand. Er trägt eine weisse Lilie und ein braunes Buch. Er ist eingeschlossen.

Windisch friert. Er schaut die Strasse runter. Wo sie aufhört, schlagen die Grässer ins Dorf. Am Ende dort geht ein Mann. Der Mann ist ein schwarzer Faden, der in die Pflanzen geht. Das schlagende Gras hebt ihn über die Erde.

Spontane por e bukur.Gjithcka nisi me ardhjen e Bakut smiley

 fh, shakaja me kripe e kripa me karar byrazer.

marrje - marrje. blejmit on dhë eksajtmënt of dhë moment smiley

sun i heq kto tjerat smiley

Boooo, sa e nigjo ti kte Lostin mer vlla? Ishin te gjitha te vlefshme, per mua, dhe shume me teper se thjesht parodi apo shaka.

s'kom per ta kuptu kurre. ne asnje lloj sistemi!!!

whatever! smiley

Emo, eshte sistem llaftar fare. Keta quhen shoke gjiri. Besoj dhe shpresoj shume prej nesh, e kane nga nje shok gjiri. Eshte lidhje e pazgjidhshme, me e fuqishme madje se vellazeria sepse eshte e pakushtezuar nga gjaku, dhe e pakushtezuar nga jeta si atribut i gjakut, rrjedhimisht eshte nje lloj "mutual immortality." Eshte lidhja me frymezuese qe mund te kihet ne jete, dhe njekohesisht me kritikja. Degjohet llafi i tjetrit si te ishte llafi i perendise. Shpesh here eshte perfaqesuar si hierarkike, ku njeri eshte me dominant se tjetri, si psh tek "Narcisusi dhe Goldmundi" i Hesses, por ky nuk eshte perfaqesim i sakte.

Lost, FH, respekte, sepse marrdhenia juaj me kujton marredhenien me ate qe quaj shok gjiri. Sidoqofte, me gjithe sqarimin e Lostit, mbetem i te njejtit mendim me larte. Dhe jo vetem qe mu duken te vlefshme pertej cdo parodie apo shakaje, por qe ishin koke e kembe Flori.

Lulian, shume mire e ke me ate sistemin, vetem se ke ngaterru grupmoshat ku aplikohet smiley

Ne grupmoshen tone ka ca ligjesi te tjera te pashkruara ne te cilat respekti, mirebesimi, keshillimi dhe deshira per ta pa tjetrin mire jane prevalente.

Jena rritë o Lul, pavarsisht se "on the side", "trimat e tu merreshkan edhe me vjersha" smiley 

po ishalla i ka rujt me naj file. O Floro, a i ke prap me ti kerku privat o vllajo?

O Em. Na gjeni ndonje te shkurter te kesaj Mullerit ju gjermanishtfolesit dhe na e sillni ketu. Mu pelqen shume Herta. 

Mu s'm'duket gjo mer PF, me c'i kam pa ktu. Po s'me duket gje fare, po them. Sidoqofte, bo me pas kohe dikur edhe po me dha dikush link, edhe behet.

 Emo, per tregimin e shkurter mua me duket shume e bukur. Pastaj se si mund ta mbash romanin me kete stil, eshte pune tjeter. Por kjo mbetet per tu pare. Une kam besim tek zonja Muller. smiley

Pastaj edhe Mopasani, Cehovi, Xhojsi dhe Maugham nuk lujne venit mer yahoo.

She will not let us down, jo. smiley

Stendal. Hygo.... Shollohov.

kisha nje pyetje une, gjindja pa shkolle;

keta perqeshesit e hertha mullerit, cfar kane bere tjeter ne lemin e letersise ?? ( pervec vrimave ne uje dhe denglave pa hesap, kuptohet)

sepse te kesh kurajen te flasesh ne kete menyre, patjeter qe duhet te kesh nje lloj integriteti ne kete fushe, dmth t'i kesh dhene njerezimit ndonje kontribut te madherishem ( pervec llomotitjeve ne peshk kuptohet )

fh,

Mua ato qe shkruajte m`u duken shume zbavitese, e sigurisht me me shume vlera se nje parodi e thjeshte apo shaka. Dhe e di mire qe s`e ke me te keq fare. Por nuk eshte vendi, mendoj une. Dhe nuk ka hije. Sepse te pakten nga ti pres qe nje krijues/e tjeter te respektohet pikerisht per arsyen e thjeshte te aktit te krijimit. Dhe ketu nuk po llogaris fare faktet qe as e kemi lexuar Mueller-in, as qe ka marre cmimin Nobel, dhe as qe ajo s`eshte ketu mes nesh te zbavitet me parodite qe i bejme, apo ndoshta te kenaqet me ne, femijet e lumtur te peshkut.

Imagjino te perqeshnim stilin e Kadarese, (per kete ka patur nje skec Koco Devole, me duket: "Ajo qe po ndodhte ishte dicka midis reales dhe irreales&quotsmileyapo te ndonje tjetri mes nesh a mes shkronjesve te tjere te shqipes, vec per hir te eksitimit te momentit... Mendimi im, sigurisht. Ti e di qe jam teresisht pas lirise se fjales smiley

 

 

 Lost me fal se po futem ne nje muhabet ku njerezit allready i kan ngrejte llogoret, e s'du te ha ndonje plumb qorr, por mua nuk me duket blasfemi te nxjerresh historite e tua me stilin e Muller. Bile mua me duket se tregon edhe njefare nderimi per auoren qe duket sikur ta ka gjet shpirtin. Mua te pakten keshtu mu duk me shkrimet e fh, e me thene te drejten me pelyen bajagi.

Nejse, mos me kthej pergjigje as per mire e as per keq, te lutem. Desha vetem te shpreh mendimin tim.

"Bile mua me duket se tregon edhe njefare nderimi per auoren qe duket sikur ta ka gjet shpirtin."

 

Pergjigje do kthej, PF, sepse me je drejtuar personalisht. 

Ka ca gjera ne ato qe thua te cilat s`kane te bejne fare me mua, apo me ato qe thashe. Une s`e di per cfare llogoresh flet ti, as cfare plumbi qorr do haje ti (te pakten persa me perket mua), as kam vene alarmin per blasfemi ndokund dhe as kam thene qe kjo autore "me paska gjet shpirtin(!)" 

Improvizimet e Florit m`u duken shume zbavitese dhe me shume kuptim ne vetvete. Nuk do perseris veten per arsyet pse nderhyra. Flori, te cilit iu drejtova, tregoi mirekuptim. Kaq.

Keto llogoret e hatermbetjet e ironite e me the e te thashe, s`kane vend, per mua te pakten, mes njerezve qe pretendojne se komunikojne me njeri tjetrin hapur, pa paragjykime e poza infantile. 

 

 

 Pikerisht ky ishte plumbi qorr, Lost. Nejse, faji im qe desha ta them nje llaf te mire.

Befshi gjum te embel.

Per losttext:

Jo e Koco Devoles, por e Luftar Pajos (me gjase texti prej P. Kulles). Dhe me siguri nje nder trajtimet me dinjitoze ndaj Kadarese (ne te njeten "parodi" edhe Shevqet Musaraj, sa per background). Shume me dinjitoze ajo sesa maskaralleqet qe degjohen ketu dhe qe ti i di, shume me noble dhe tekefundit profesionale se sa rremimi dhe gjurmimi i teksteve palaco nga Sllovakia apo Mongolia dhe prurja e tyre ketu.

Ja keshtu!

Moskuptime te tilla flagrante un i pres nga nje sere tjeter ketu te PPU qe e vertetojne veten perdite me komente te tipit open mouth insert foot, dhe me ta u regjem tani, themi "he mo se X ose Y e tha", por Ti?  smiley

Cfare do bejme atehere me Saturday Night Show?

Une di me hesht me shokun e respektum, por edhe heshtja me mase!!!

"Per losttext?!"

Em, s`je ne rregull qe nga menyra si e fillon repliken.

Arsyet pse iu drejtova fh-se, ja thashe direkt atij  sepse e kam shume per zemer dhe "jemi rrit bashke ne nje llogore." E kam peer medemek. E di qe ai nuk ma merr per keq, as me keqkupton. Kjo me mjafton.

Une s`kam "axhende," as mbaj shenim, as inat me komentet e burimet e kolegeve te tjere te peshkut. As mbaj anen e dikujt per hir te miqesise e respektit - nese kam dicka per te thene, e them me mirekuptimin qe do merret per ate cka them, e jo pse e thashe une.

Nese s`i kupton arsyet qe i thashe fh-se me lart, ose ndjen qe jane te pamjaftueshme per ta justifikuar nderhyrjen time, me siguri qe edhe kjo eshte mangesi nga ana ime.

Flm qe me paske respektuar me mase.

 

 

 

 

Se per cfare nuk jam ne rregull nuk e mora vesh; ai ishte formalizem nga halli per te mos iu hyre ne mes te komunikimit dysh, por publik me Flor Hiden.

Pergjigja jote ishte nje kemishe e hekurt qe vrau cdo ligament komunikimi. Po nuk e pate kuptuar kete nderkaq, s'kemi c'bisedojme. Cdo gje tjeter (arsyet perfshire) nuk jane me paresore.

Me t'mira.

Te miren e befsh o emo.

Vete i vendos pikat mbi i, vete jep verdikte e po vete u ve vize "gjerave te tjera, arsyet perfshire." Boh!

Oups. Thashe se ishim ne gjendje sa me kapercy kaq-i gjo smiley

Thjesht qe gabimi im i perseritur. U dhashe mbas lojes si ato kalamojte qi thone edhe i çik edhe i çik. Lost-i ma kujtoi ket gjo dhe i falemnderit. Emit i ngeli hatri.

Tashti e lejme ket sport.

 

I rashe kryq e terthor dhe vend me te mire per te treguar nje perralle, jo qe besa, ska ! OK, ja perralla :

Siç e shihni nga flamuri, gjendem ne Shqiperi. Ketu, eshte shume bukur. Me pelqen. Bie shi, ka ere, ka diell, por qe te gjitha duken me nje shije Shqiperie. Megjithate, me mungojne fytyrat e njohura te Frances. Atehere, mendova se interneti eshte goxha çapken per keto pune. Mirepo, nuk kam linje. Atehere nje shok i ngushte i imi me thote se na duhet nje modem i ri dhe e lidhim me linjen time. Mire, i thashe. Kur vajta te bejme lidhjen, pashe qe nga modemi i tij dilnin nja shtate-tete fije dhe shperndaheshin neper shtepi te ndryshme. Po kjo, ç'eshte ? Njeri prej tyre me thote se ata jane nje dore shokesh qe jane te lidhur te gjithe ne nje modem. Dhe se ushqehen nga i njejti burim. Dhe se eshte bukur se ne jemi shoke dhe keshtu jemi me te forte. Domethene paguajme me pak per koke. I miratova, m'u duk gjetje e zgjuar. Perfytyro : nje grup shokesh qe ushqehen nga e njejta koke modemi. Te njejtat megabajte qe shperndahen neper truret e kompjutereve te shokeve. Ja ç'do te thote shoqeri e ngushte, thashe me vete dhe ngula dhe fishen time ne modem.

Si duhet kuptuar kjo perralle ?

Ke ble shtate modem per tu lidhur me peshkun, ose,ose,.......na ishin shate ....!

na trego perralla shqipe, jo allafranga!

Na trego si jetojne ato qe ke perrreth pa hapjen e kutijave.

 

Kjo perralle duhet kuptuar keshtu, lumidrin (me fal qe s'kam mundur me pare, tani dola nga keto nahije) :

Pasi i ngulem fishat tona ne modemin e perbashket, ne vume re se kishim mosperputhje ne lidhje me Ko qe futeshin ne çdo kompjuter. Dhe e habitshme por ne vume re se disa ishin me te gostitur se te tjeret. Duke dashur te gjejme arsyet e kesaj gjeje te papritur, ne vume re se mosmarreveshjet tona qenkeshin disi me te thella sesa per pune kilobajtesh. Sepse, ja tek ngrihet njeri dhe me permend nje histori te vjeter 30 vjeçare kur nuk i kisha dhene nje pasim per gol. Ja tek ngrihet tjetri dhe me permend se une ia kisha marre (gjoja !) te dashuren e vogel ne klasen e dyte. Sidoqofte, edhe une nuk ndenja duarkryq dhe ua perplasa te gjitheve, duke nxjerre ne drite ca gjera te ndaluara qe kisha bere atehere, kur shkoja te vidhja kumbulla te zeza dhe kur njeri nga shoket na spiunoi. Sigurisht, kjo me kishte shkaktuar ca kokeçarje, si ne nivelin profesional (shkolle) ashtu dhe ate familjar (ate vit, im ate s'me bleu asnje loder). Por te shkuara te harruara. Ja tek gjendem sot ne atdheun e kilobajteve me shumice, pa m'u dashur te modemizohem me askend.

Kjo histori shpjegohet thjesht Lumas...

Ka qene nje kohe qe i fshinte qurrat me menge te xhaketes. Tani eshte nje kohe qe i le ti varen...Ato pese te tjerat s'munda me i dhene dum...

Vetem keshtu mund te kuptohet Koci i Teto Ollges. Nje nivel i larte .Skylptorrrrrr!

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).