a philosophical claim about human nature - in english

"..by setting in this way the desire for power apart from selfishness, on the one hand, and from the other transcendent urges, on the other, one is already doing violence to the actual nature of that desire; for actually it is present whenever man intends to act with regard to other men. One may separate it conceptually from the other ingredients of social action; actually there is no social action which does not contain at least a trace of this desire to make one's own person prevail against others. It is this ubiquity of the desire for power which, besides and beyond any particular selfishness or other evilness of purpose, constitutes the ubiquity of evil in human nature."

Hans Morgenthau - scientific man vs power politics.

 

do you agree?

23 Komente

".. duke vendosur në këtë mënyrë dëshirën për pushtet pavarësisht nga egoizmi, nga njëra anë, dhe nga transcendent të tjera kërkon, mbi të tjera, e tashmë është bërë dhunë për natyrën e vërtetë të atij dëshirën, sepse në fakt ai është i pranishëm sa herë që njeriu ka për qëllim për të vepruar në lidhje me burra të tjerë. Dikush mund të veçanta ai konceptualisht nga përbërësit e tjera të veprimit shoqëror, në të vërtetë nuk ka asnjë veprim sociale, e cila nuk përmban të paktën një gjurmë të kësaj dëshirë për të bërë një personi të vet të mbizotërojë ndaj të tjerëve. Është ky gjithëpranim e dëshirën për pushtet të cilat, përveç dhe përtej çdo egoizëm të veçantë ose ligësi të tjera të qëllimit, përbën gjithëpranim e së keqes në natyrën e njeriut. "

Hans Morgenthau - njeri shkencor vs politikat e pushtetit.
are you high?

 

Gogoli, keshtu ?

Nga dy veshet me hyne, nga te dy me dolen. Pa u pjekur askund.

yes, as always, zeitgeist presented as scientific truth.

In Chapter 3 in this volume, William Scheuerman demonstrates how Morgenthau moved in left-wing circles during the 1920s and 1930s, developing a ‘normatively sympathetic but socially critical interpretation of international law’. It was only after his move to the United States, Scheuerman continues, that Morgenthau’s political thought lost its radical edge, becoming increasingly ‘intellectually troublesome and politically conservative’.41 The chief reason for this is that Morgenthau moved away from his previous attempt to develop a critical sociology of international law, and instead focused on the power-seeking propensity of individual humans; his realism then took ‘its foundational bearings primarily from psychology and philosophical anthropology’. Post-war realism, concludes Scheuerman, ‘was forced to pay a high price’ for this move.

ky eshte 'arkitekti' i shkolles se realizmit politik, ose me sakte realizmit klasik. ky pretendon se eshte influencuar prej mendimtare si nietzsche, Weber, Machiavelli, Hobbess, por edhe Thucydides. Natyre njerezore eshte nje prej themeleve kryesore te realizmit te tij. Kjo me siper eshte permbledhje e teorise se tij mbi dualitetin e natyres njerezore. ne njeren ane egoizmi i diktuar prej ligjeve baze te universit, si psh energjia e materia te kycura ne nje loje me shume negative, dmth skarciteti i lendeve, edhe ne anen tjeter qendron 'animus dominandi'; kjo eshte nje desire e cila vjen pasi njeriu ka siguruar mbijetesen e vete, atehere ai ndien deshiren te manifestoj pushtetin e tij duke kontrolluar, manipuluar e dominuar vullnetin e te tjereve duke kontrolluar lendet e jeteses e duke patur parasysh se ata po ashtu jane ende ne fazen e pare te sigurimit te ekzistences, hence "Animus Dominandi". Por ontologjikisht, vazhdon ai, kto nuk duhen ndare. Eshte gabim ti ndash kto pasi jane dy ane te ndryshme te te njejtes monedhe, natyres njerezore.

E solla ktu pasi me beri pershtypje pesimizmi i ktij deklarimi. Dikush ndoshta mund te kishte kundershtim e ta hidhte poshte!?

h.h. may i?

duke ndare ne kete menyre deshiren per pushtet vecas prej egoizmit ne njeren ane, dhe prej impulseve te tjera transhendente, ne anen tjeter, jemi duke dhunuar natyren aktuale te asaj deshire; pasi kjo deshire eshte prezente sa here njeriu mer persiper nje veprim qe ka te bej me njerez te tjere. Dikush mund ta ndaj ate konceptualisht prej elementesh te tjera te veprimit social; [por] ne fakt, nuk ka veprim social qe nuk permban, te pakten nje grime te deshires se individit te triumfoj mbi te tjeret. Eshte ky gjithepranim i deshires per pushtet i cili, - pervec dhe pertej cdo egoizmi te vecant, ose ligesi te tjera te qellimit - perben gjithepranimin e te keqes ne natyren e njeriut.

ka nje gabim. actual nuk eshte ne kuptimin e current, present, por pertaining to acts. actual ne kuptimin current, i nderron gjithe kuptimin paragrafit.

"..permes vendosjes kesisoj  te deshires per pushtet vecan egoizmit ne nje krah e vecan prej kerkesave te tjera transedentale, ne krahun tjeter individi eshte nderkohe duke i bere dhune natyres veprimore te deshires; (por) veprimisht deshira eshte e pranishme kurdo qe njeriu ka qellim te veproje me njerezit e tjere. Individi mund te ndahet konceptualisht nga perberesit e tjere te veprimit shoqeror; veprimisht, nuk ka asnje nderveprim shoqeror i cili nuk permban qofte edhe nje therrmije deshire per te bere individin te jete mbi te tjeret. Eshte ne kete gjithkundndodhje te deshires per pushtet e cila, perane dhe pertej cdo egoizmi te posacem ose keqqellimi, perben gjithkundndodhjen e te liges ne natyren njerezore."

Jo, jeruzalem. Actual, te pakten sipas sistemit kantian, i cili eshte ne pergjithesi ne perdorim ne dac ne filozofi analitike, ne dac kontinentale, eshte kusht i trete i modalitetit te qenies, ku dy kushtet e pare jane, mundesia dhe domosdoshmeria. Pra ekzistenca e dickaje eshte e mundur, e domosdoshme, ose aktuale. Qe te thuash psh se gjendja e deshires per pushtet eshte ajo e shprehur me larte, duhet te vertetosh qe eshte aktualisht e tille, pasi te thuash qe eshte e mundur te jete nuk do te thote qe eshte aktualisht e tille, dhe as te thuash qe eshte e nevojshme te jete nuk do te thote qe eshte aktualisht e tille. Une psh nuk jam i bindur qe aktualisht cdo nderveprim shoqeror permban deshiren e individit per te qene mbi te tjeret. Familja si modeli me elementar i shoqerise nuk e njeh pervecse potencialisht deshiren e individit per te qene mbi te tjeret.

Pertaining to acts eshte active.

o luli, ne rast se ajo aty nuk perkthehet "veprimisht" ose nuk kuptohet si "veprimisht" atehere, a ma shpjegon pak paragrafin (pa e kaluar tek Kanti, po nuk u bo qeder)

Se tashi u kujtova, ti vete, e ke lexuar paragrafin? e kam me verte. 

edhe e treta (koment me lemze ky i imi) pertaining to acts eshte active, dhe eshte exactly the author's point. naten ier.

Lulian, this is what he writes:

 

Both domestic and international politics are a struggle for power, modified only by the different conditions under whih this struggle takes place in the domestic and in the international spheres. The tendency to dominate, in particular, is an element of all human associations, from the family through fraternal and professional associations and local political organisations to the state. On the family level, the typical conflict between the mother-in-law and her child's spouse is in essence a struggle for power, the defense of an established power position against the attempt to establish new one.

morgenthau - politics among nations - the struggle for power ad peace

Jerusalem, aktualisht eshte njesoj si te thuash realisht. Ai po te thote qe realisht, deshira per pushtet nuk ndahet nga egoizmi, aq sa nuk ndahet nga deshira per paqe (trasncedental urges), pasi kjo ndarje con ne dhune ndaj gjendjes reale te deshirave. Mund t'a besh dallimin thote, por nuk eshte dallim real, por konceptual, qe realisht, aktualisht, dhe praktikisht eshte i pamundur, sepse ne cdo marredhenie ekziston deshira e individit per te dominuar. Njesoj si te thuash qe mund te ndash konceptin e te menduarit nga koncepti i kafshes, por aktualisht cdo kafshe qe nuk mendon nuk eshte njeri dhe cdo gje qe mendon por nuk eshte kafshe, po ashtu nuk eshte njeri. Prej ketej konkluzioni qe ka nxjerre nuk eshte shume koherent, por me duket se po thote qe kjo ndarje konceptuale e deshires per pushtet qofte nga egoizmi qofte nga altruizmi negativ eshte ajo cka perben te keqen. Nuk me duket konkluzion koherent pasi nese kjo eshte aktualisht natyra e njeriut, se bashku me faktin qe kjo perben te keqen e natyres njerezore, duhet te perbeje edhe te miren e natyres njerezore. Mua me duket argument i pavendosur barazimi i te keqes me deshiren per pushtet, pasi  njesoj mund te barazohej e mira me deshiren per pushtet. Deshira per pushtet eshte ne mos pertej te mires dhe se keqes, sic e ka treguar Nietzche, te pakten potencialisht neutrale ndaj te mires dhe te keqes.

Twintip, nuk di ca te them. Kjo eshte shume spekulative, pasi njesoj mund te thuhet se konflikti mes vjerres dhe nuses nuk eshte ne esence tendenca per te dominuar tjetrin, por tendenca per te mos u dominuar nga tjetri.

hehe

e bukur kjo Lulian. nuk e di nqs je familiar me kto idete, por ky qe prezantove eshte ne thelb argumenti neo-realist.

neo-t kerkojne te hedhin ne det kete eleemntin 'natyre njerezore', sepse e shohin se eshte teper spekulativ edhe ka baza filozofike-psikologjike, e jo shkencore. por mbeten me pyetjen 'atehere pse nuk ka shprese per paqe te perhershme? pse aktoret (shtetet) jane ne 'power struggle'? ata pergjigjen: 'Aktoret nuk jane ne power struggle sepse kerkojne te dominojne, por sepse duan te sigurojne se nuk do te dominohen'. Por e sheh problemin me kete? ne menyre indirekte ata pohojne se dikush kerkon te dominoje. ose, aktoret jane paranoid. dmth ose natyra njerezore eshte ne thelb dominuese, ose eshte paranoid. Pervec ksaj, realizmi klasik nuk kerkon qe 'te gjithe' aktoret te jene ne power struggle, por vetem disa prej tyre, qe realiteti nderkombetar te jete ne gjendje anarkie.

Lulian, paragrafi me dy llafe thote: Ngaqe njeriu e ka te permbrencme deshiren per pushtet, dhe - pavaresisisht, pertej dhe menjane egoizmit apo keqqellimit dmth keto dy te fundit sikur t'i marrim si parametra te njejte ne te gjithe njerezit - qy njeri eshte i keq qe ne thelb pikerisht per hir te deshires se brendshme per te zoteruar tjatrin

Bukuri. Dyke patur keto parasysh, Skiu na pyet : A jemi ne dakord me kete qe thote Hansi, qe njeriu eshte i keq qe ne thelb? Nashi, ketu mund ta fusesh Kantin.

you are both right.

Jerua p[o thekson idene e ushtrimit te deshires.. dmth konceptualisht mund ta ndash, biles edhe aktualisht, ne respekt kohe, se nqs eshte ne respekt kohe, deshira mund te jete ne faze meditimi, ose ushtrimi.. dhe autori po thot se eshte pikerisht ne fazen e ushtrimit, qe kjo ndarje eshte artificiale.

i think

Une nuk i di keto izmat permendsh, por ky realizmi nuk me ngrof fare. Eshte e vertete ajo qe thua per friken nga dominimi, por t'a kisha llafin qe po te flasim per natyre te njeriut, qendron perceptimi paranoiak po aq sa qendron edhe lufta vjerre-nuse per dominim. E gjithe kjo rrezikon te shnderrohet direkt ne kontraktualizem asimetrik tipik Hobbesian, ku cdo kontrate do ishte e pavlefshme ne mungese besimi pervec atyre kontratave te sanksionuara nga nje subjekt qe nuk eshte subjekt, diktatori, etj, etj. Dhe kjo ishte pikerisht ajo qe vura ne dukje kur thashe se nuk eshte natyra dominuese e njeriut ajo qe eshte e keqja, pasi qua natyre, nuk eshte as e mire dhe as e keqe dhe njekohesisht e mire dhe e keqe. Keshtu qe per mua cdo teori politike qe ka per premise kryesore natyren dominuese te njeriut e gjen ekuilibrin mes anarkise dhe totalitarianizmit. Ne totalitarianizem kushtetues kur i meshohet nje gjuhe normative te tepruar deri ne misticizem ne lidhje me kete natyre (Derida) dhe ne anarki kur jemi thjesht deskriptive. Keto sidoqofte nuk jane vecse pika fiktive ekuilibri. Aktualisht ekuilibri eshte gjetur ne nje model ligjor qe e siguron ekuilibrin duke pezulluar vetveten, ne gjendjen e zakonshme te jashtezakonshme, etj (Agamben). Si e gjen piken e ekuilibrit ky miku qe na hodhe ketu, twintip?

p.s. Thelbi i argumentit tim me Jeruzalemin eshte dallimi i forte qe beri mes aktuales te vlefshme si perkatesi e veprimit, por te pavlefshme si perkatesi e nje prezence te tashme, nderkohe qe perdorimi i sistemit kantian qe permenda i perfshin te dyja. Plus qe nuk me duket se ka nevoje shqipja per terma te tille si "veprimisht" per nje kuptim qe "aktualisht" e percjell pa asnje ambiguitet. 

realizmi, si terme e si teori me vete eshte krijuar pas L1B si kundrapeshe e idealizmit liberal. pra nuk ekziston si teori para ksaj periudhe. Si koncept, sdq, e gjen tek Machiavelli, tek Hobbes edhe tek Thucydides, shpesh si politike e brendshme (domestic politics),e jo si e jashtme.

Por si teori, Realizmi eshte me teper teori IR (mardhenie nderkombetare), se teori politike. Hobbes eshte me i aferti, me sa kam parasysh, qe e formulon realizmin si teori, ne kontekstin e poltikes se brendshme. Per te njeriu eshte i lig e shtyhet prej impulsesh qe jane pertej vetedijes e arsyes se individit. Si i tille, njeriu duhet te dorezoj lirine e tij te xhungles e te hyj ne kontrate me individe te tjere, per te vene dike keqyres mbi veten e te tjeret. Dike qe do te kufizoj lirine e tij por edhe te te tjereve.

Kete premise te ralizmit e gjen gjithashtu ne teologji, psh tek Saint Augustine (city of God), sipas ktij te fundit, njeriu qe ne momentin kur u debua prej kopshtit u be i lig. Para se te debohej njeriu kishte natyre e vullnette mire. Vullneti i njeriut eshte dashuri. Ajo drejtohej jashte drejte njerezve te tjere dhe drejt Zotit. Por njeriu e demtoi vullnetin e tij, duke e kthyer dashurine drejt vetes, pra u be egoist. Atehere Zoti e deboi, dhe njeriu sot ka natyre te mire, por vullnet te demtuar (te lige).

Kurse Machiavelli, Thucy, e Hobbes (me aq sa mbaj mend per kete te fundit), refuzojne ti atribuojne ktyre tipareve se natyres njerezore vlera normative, po ashtu Nietszche sic permende. Ata e shohin egoizmin, qofte ate defensiv, qofte ate ofensiv, si fenomene natyrale. Ata e shohin ngurimin per egoizem ofensiv si te gabuar:

"The wish to acquire is in truth very natural and common, and men always do so when they can, and for this they will be praised, not blamed; but when they cannot do so, yet they wish to do so by any means, then there is folly and blame" (Mach, the prince).

 

Melians. It is natural and excusable for men in our position to turn more ways than one both in thought and utterance. However, the question in this conference is, as you say, the safety of our country; and the discussion, if you please, can proceed in the way which you propose.

Athenians. For ourselves, we shall not trouble you with specious pretences- either of how we have a right to our empire because we overthrew the Mede, or are now attacking you because of wrong that you have done us- and make a long speech which would not be believed; and in return we hope that you, instead of thinking to influence us by saying that you did not join the Lacedaemonians, although their colonists, or that you have done us no wrong, will aim at what is feasible, holding in view the real sentiments of us both; since you know as well as we do that right, as the world goes, is only in question between equals in power, while the strong do what they can and the weak suffer what they must.

 

Melians. You may be sure that we are as well aware as you of the difficulty of contending against your power and fortune, unless the terms be equal. But we trust that the gods may grant us fortune as good as yours, since we are just men fighting against unjust, and that what we want in power will be made up by the alliance of the Lacedaemonians, who are bound, if only for very shame, to come to the aid of their kindred. Our confidence, therefore, after all is not so utterly irrational.

Athenians. When you speak of the favour of the gods, we may as fairly hope for that as yourselves; neither our pretensions nor our conduct being in any way contrary to what men believe of the gods, or practise among themselves. Of the gods we believe, and of men we know, that by a necessary law of their nature they rule wherever they can. And it is not as if we were the first to make this law, or to act upon it when made: we found it existing before us, and shall leave it to exist for ever after us; all we do is to make use of it, knowing that you and everybody else, having the same power as we have, would do the same as we do. Thus, as far as the gods are concerned, we have no fear and no reason to fear that we shall be at a disadvantage. But when we come to your notion about the Lacedaemonians, which leads you to believe that shame will make them help you, here we bless your simplicity but do not envy your folly. The Lacedaemonians, when their own interests or their country's laws are in question, are the worthiest men alive; of their conduct towards others much might be said, but no clearer idea of it could be given than by shortly saying that of all the men we know they are most conspicuous in considering what is agreeable honourable, and what is expedient just. Such a way of thinking does not promise much for the safety which you now unreasonably count upon.

Thucy, The Melian Dialogues, History of the Peloponesian Wars.

 

me cfar kuptoj une, Realistet kane nje qellim, dmth qellimi i cdo teorie mardheniesh nderkombtare eshte te shpjegoj pse ekziston lufta midis shtetesh, pse ka ekzistuar perhere dhe a eshte e mundshme paqja? Realistet thon JO. Paqja nuk eshte e mundshme. "Sa here qe ne shohim nje periudhe paqeje edhe themi, ja, paqja eshte e mundshme, ajo s'eshte vecse nje periudhe pergatitjeje per lufte". Dmth ktu fillon teoria realiste. Ata thon se nqs do te jemi serioze, nqs do te jemi REALIST, e jo idealist, duhet te pranojme se ne radhe te pare, paqja e perhershme NUK esht e mundshme. Ktu ata shtyhen te shpjegojne SE PSE, dhe pergjigja ekziston se ne vete natyren njerezore qendron ky impuls egoist i dyfishte. Ata ndoshta nuk do ta etiketonin si 'te lig', por duke qene se pasojat e ktij impulsi jane lufte, dhe duke qene se lufta konsiderohet si nje fenomen shkatrues i cili duhet evituar per realistet, sdms duke patur parasysh arsenalet berthamore te fuqive te medhaja... atehere ata e quajn kete impuls te lig.

Ky ehste fillimi. Pershkrimi i problemit, si edhe kauzat e problemit. Tani ne baze te ktyre na duhet te gjejme remedine, vazhdojne realistet. Por le te mos kemi deluzione, thon ata, paqja e perhershme nuk eshte e mundshme, kshtu qe do te kerkojme ate qe eshte me afer asaj. Perderisa nuk mundemi te ndryshojme natyren njerezore, atehere duhet ta barazpeshojme. Duhet ta kompensojme. (Eshte si me thene, nje lende radioaktive, s'ke cfare i ben, ashtu ka per te qene per 20.000 vjet, kshtu qe e vetmja gje qe mund ti besh eshte ta mbulosh me plumb.)

Nqs e kam kuptuar mire kete punen e pikes se ekuilibrit, ne teorine e realizmit ekuilibri qendron ne balancen e fuqive, (balance of power). Kshtu psh, US e SU, balanconin njera tjetren. Kishin nje raport Mutually Assured Destruction (MAD), ne kete menyre lufta e ftohte mbeti e ftohte. Pra lufta mund te shmanget duke barazuar perhere fuqite e arsenalet e fuqive te medhaja, ne menyre qe te balancojne nj-tj e te mos guxojne te shkojne ne lufte pasi te dyja palet do te kishin humbje.

"Nqs e kam kuptuar mire kete punen e pikes se ekuilibrit, ne teorine e realizmit ekuilibri qendron ne balancen e fuqive, (balance of power). Kshtu psh, US e SU, balanconin njera tjetren. Kishin nje raport Mutually Assured Destruction (MAD), ne kete menyre lufta e ftohte mbeti e ftohte. Pra lufta mund te shmanget duke barazuar perhere fuqite e arsenalet e fuqive te medhaja, ne menyre qe te balancojne nj-tj e te mos guxojne te shkojne ne lufte pasi te dyja palet do te kishin humbje."

Prandaj edhe keta realistet nuk me ngrofin, dhe jane shume me teper idealist se sa pretendojne. T'i qendroj shembullit te luftes se ftohte, mund te thuhet pa frike se nuk kishte asgje te ftohte ne kete lufte. E vetmja ftohtesi vinte nga fakti qe dy superfuqite nuk ishin ne marredhenie te drejteperdrejta lufte me njeri tjetrin, por kjo nuk i ndalonte qe mos benin lufte per dominim jashte territoreve te tyre. Keshtu Koreja, Kuba, Afganistani, Vietnami, dhe pllakosja e gjithe Amerikes latine ne luftra civile pa fund, vetem e ftohte nuk mund te konsiderohet kjo periudhe. Perfundimi logjik i ketij realizmi, jo vetem ne arenen e brendshme, por edhe ate te jashtme, eshte dorezimi i njeres prej superfuqive, eshte ai leviathani i Hobbes. Mirepo kjo nuk i kenaq keta, sepse nuk jane aq te shkare. Keta kenaqen me dy-tre superfuqi, dhe luften nuk arrijne t'a shohin realisht, por thjeshte te ftohte. Eshte jashte cdo llogjike per ta qe ne MAD te hynin te gjithe, perfshi dhe Iranin, dhe Palestinen, dhe Serbine, dhe Kosoven, por vetem nje grup i vogel, pasi duke u nisur nga fakti qe natyra e qyteterimit eshte dominuese, atehere shkaterrimi do te ndodhte. Ekuilibri i tyre gjithcka mund te konsiderohet, por jo ekuiliber, pasi nuk mund te kete ekuiliber midis dominuesit dhe te dominuarit. 

Imagjino, dhe kamikazet, apo ata terroristet qe hedhin veten ne ere, e kane intuiten e kesaj, por po sikur cdo njeri te ishte nje bombe atomike totale, sikur cdo njeri te kishte akses tek butoni i Obames. Oh sa e mire do ishte natyra njerezore pastaj, oh me sa kulture dhe edukate, me sa etikete do i drejtoheshim tjetrit, perndryshe...

tani e lexova paragrafin. Nuk di ca kan shkrujt komentet - ndjese nqse riperseries dicka. Nuk di pse ke zgjedh ket paragraf - ndoshta e ke detyre kursi?  - nuk me duket fare pershtypjelenes. nuk ka koherence dhe integritet, me kaq sa eshte dhene; ne kontekst mbase do ishte ndryshe.

Pjesa e pare e paragrafit ben llaf per pamundesin reale te filtrimit analitik te deshires per pushtet nga ndjenja te tjera te brendshme te njeriut - nothing new ketu; dihet qe analiza e ketyre subjekteve ka natyre didaktike dhe mund te kete nje baze logjike vetem mbi parimin ceteris paribus, ku "ceteris" i perket atyre elementeve te tjera te ndergjegjes me te cilat deshira per pushtet eshte e amalgamuar. Nuk ndal pra syri askund ne dy fjalite e para. Fjali a e trete, qe pritet te jete nje lloj perfundimi logjik i dy te parave, nje lloj "prandaj", "that's why" etj, qendron havadan fare. Sepse aty del qe perhershmeria (gjithkohshmeria) e deshires per pushtet perben perhershmerine e te keqes ne natyren njerezore; te vjen te thuash "Huh?", po kjo nga doli. Mund qe eshte ashtu, por PSE? Pse deshira per pushtet eshte e keqe ne rradhe te pare. Se kjo del si askiomatike, por a eshte ne fakt nje aksiome?

Nejse, tuin-o, ky autori mundet t'i kete lujt fene ne pjesen nga eshte marre pasazhi. Une fola per c'pashe aty. Nuk me impresionoi fare dhe nuk po them se mu duk nje gje e dobet vetem prej faktit qe ti do kesh pas nje arsye pse e ke sjelle.

S'paskeni pas nje pike myshire ... ndaj realizmit smiley.  E kam pas dhe seminarin e dipllomavrise smiley.   

Dembellizem arrnaut, po pertokam me i dal ne mbrojtje Hansit me shoke smiley.

jo mer amon; mos m'keqkupto. po flas per paragrafin vetem. un s'kom iden kush eshte hansi dhe patjeter do jet naj emer i rende, se nuk esht citu kot.

monde, po boj nji lloj rest per nja 30 minuta, pranej po bilbilos mer. Se mu bo koka daulle me numra. po komentet nuk munem me i lexu. jan shum.

E kisha ne pergjithesi per temen emo, jo me ty ne vecanti smiley.  Ma kane shkermoq fare si teori (praktike), ene kur kujtoj c'ka kom heq me lexu gjith kta tipat Hans & Co, bash m'vje plasja smiley.  

Nejse se dhe une po bilbilos, por komentet i lexoj smiley.

po m'lej mer me gzu i cik, m'lej t'kujtoj qe e kishe me mu smiley

s'paske pas nji pik myshir, OK, po kush s'paska pas  s'po morrim vesh smiley

really, cer osht hansi dhe shoket e vet. Ca kan then kta, mos perto, se ti e di, me mu nuk del me humbje jo...  smiley

jemi qe jemi... msojme nje gje. smiley

Ja mbase bohna mukahjet ndonji dit dhe nakatos ndonje gje te hajrit (pune e shume gjera neper duar ... sounds familiar?) smiley.

ps: kjo puna e myshires paska qene tip "shih mos-myshira mos-myshiren ene piqet" smiley.

pps: peshqit me lart kane sjell goxha material smiley.

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).