Xhihadi i Pamundur i Artan Kristos

Ditët që pasuan arrestimin e qytetarit durrsak Artan Kristo, me akuzën për nxitje terrorizmi, u shoqëruan me demonstrime në media të website-it, ku Kristo postonte opinionet e tij fetare si dhe citime nga një kumtesë e tij prej gati 15 minutash, në të cilën ai flet për përgatitje për xhihad. Sipas medias,organet përgjegjëse për arrestin kanë ofruar si prova inkriminimi të Kristos pikërisht këto postime dhe kumtesa. Në fakt, një shqyrtim i thjeshtë i tekstit inkriminues të hedhur në Internet nga Kristo, tekst i botuar i plotë në disa gazeta të përditshme, zbulon qartësisht se vetë i akuzuari akuzon një person si të devijuar nga feja, për shkak se ky i fundit paska thënë frazën "Bin Ladeni është muxhahid (apo luftëtar sipas variantit në gazeta) i madh". Kjo frazë i atribuohet gabmisht Kristos, kur ky vetëm sa e ka cituar atë për të stigmatizuar një person tjetër.

Më i ndërlikuar për t'u interpretuar shfaqet citimi i kumtesës së hedhur në Youtube nga i akuzuari. Kjo kumtesë është paraqitur si përgjigje ndaj një pyetje drejtuar Kristos nëse "ka sot xhihad". Përgjigja e tij gjendet në internet për këdo që dëshëron ta dëgjojë, por është vështirë të kuptosh mesazhin e Kristos pa e vendosur atë në kontekstin e debateve fetare që ndodhin sot kryesisht në Lindjen e Mesme, si dhe pa i kushtuar vëmendje asaj që "nuk thuhet" në atë mesazh, po aq sa asaj që thuhet. Kristo i qëndron besnik një pozicioni fetar të njohur në literaturën perendimore të këtij fenomeni si "selefizëm tradicionalist". Burimet e tij fetare, sidomos në lidhje me çështjen në fjalë të xhihadit, bëhen të qarta nëse shihen postimet e tjera nga website-i që Kristo drejtonte, apo në përkthime në shqip të qëndrimeve nga figura të njohura të kësaj tendence fetare: dijetarit me origjinë shqiptare Nasirudin Al- Albani (vdiq 1999) dhe atij saudit, Ibn Uthejmini (vdiq më 2001). Këto dy figura qendrore të selefizmit tradicionalist janë cituar, midis të tjerave, të shprehen qartë se, sipas doktrinës së tyre fetare, operacionet kamikaze në emer të xhihadit, janë fetarisht të ndaluara (haram).

Tek qëndrimet e këtyre  dy figurave dhe tek debatet e vazhdueshme rreth çështjes së xhihadit në tribunat fetare myslimane, gjendet informacioni i duhur për të kuptuar domethënien e mesazhit të Kristos, i cili, në fakt, nuk është aspak original sa është riprodhim i retorikave dhe refreneve të selefizmit tradicionalist. Ironikisht, në gjuhën e militantëve të tipit të Al Kaidas dhe mbështetësve të tyre, qëndrimi i paraqitur nga Kristo, do të cilësohej si oportunist dhe burracak, bërje bisht ndaj detyrës së luftës për çlirimin e tokave të pushtuara të myslimanëve në Irak apo Palestinë dhe ndaj mbështetësve të Izraelit apo të qeverive shtypëse të Lindjes së Mesme.

Për të qartësuar më tej nuancat dhe pështjellimet që lindin gjatë trajtimit të këtyre temave të nxehta, le të adresojmë shkurtimisht termin 'xhihad', i cili prej kaq kohësh është kthyer në aktor gjeopolitik. Sipas të drejtës islame ka dy lloje lufrash të armatosura.

Njëra është luftë e shpallur nga autoriteti i udhëheqësit shtetëror të komunitetit të gjithë besimtarëve, kalifit, ndaj një entiteti tjetër. Deklarimi i kësaj lufte, në të drejtën klasike islame, është prerogativ i kalifit dhe si i tillë është praktikisht vështirë të realizohet në praktikë pasi, bie fjala, edhe dinastia osmane, e cila e ka pretenduar këtë titull, e ka përdorur atë vetëm në mënyrë fragmetare gjatë sundimit të saj dhe për pasojë, ky post për qindra vjet nuk ka patur një përfaqësues të mirëfilltë. Për shumë nga doktorët e të drejtës islame, pushtimet e osmanëve nuk kualifikoheshin si xhihad. Sot, pas suprimimit të Kalifatit "teorik" nga Ataturku, e në mungesë të një prijësi që pranohet nga gjithë komuniteti global i besimtarëve si kalif, ky lloj xhihadi është praktikisht i pamundur.

Forma e dytë e xhihadit, është e drejta e vetmbrojtjes ndaj një pushtimi të huaj. Sipas shumicës së figurave qendrore fetare myslimane sot, kjo është e vetmja formë legjitime e xhihadit, apo luftës së armatosur në ditët e sotme. Risia monstruoze e Al Kaidës ka qenë të pretendojë se lufta kundër shteteve të Perëndimit, në qytetet e Perëndimit, është luftë vetëmbrojtëse. Autoritete fetare si Nasirudin Al Albani dhe Ibn Uthejmini, ndër shumë të tjerë, janë shprehur energjikisht kundër kësaj risie. Gjithashtu, në të drejtën islame, lufta disiplinohet nga disa obligime etike, si ndalimi i sulmit ndaj palëve të papërfshira në betejë, qofshin këta edhe të palës armike. Për Al Kaidën dhe grupe të tjera moderne terroriste, këto ndalesa fetare nuk duhet të pengojnë përdorimin e metodave luftarake të cilat nuk bëjnë dallim midis ushtarëve dhe civilëve. Kjo vjen, sipas tyre, sepse teknikat moderne të luftës e bëjnë këtë dallim të pamundur.

Kështu, për dallim nga sa shpall botërisht krahu ideologjik i Al Kaidës, çdo dëgjues mund të vërë re dy elementë të rëndësishëm të ligjërimit të Kristos.

Së pari, mungesa e përmendjes së Irakut si fushë legjitime që kërkon xhihad, përpjekje të armatosur për çlirimin nga pushtimi amerikan. Grupe militante kanë akuzuar prej kohësh figurat kryesore fetare të Arabisë Saudite, bastionit gati zyrtar të selefizmit tradicionalist, se kanë shpërdoruar mësimet fetare për të menjanuar deklarimin e xhihadit, obligimit për të luftuar në Irak.

Në të kundërt, disa elementë të selefizmi tradicionalist janë përqëndruar në trajtesa teorike e klasike të xhihadit, si ato për domosdoshmërinë e "rikthimit të Andalusit", apo Spanjës myslimane të shekujve të sundimit maur. Të tilla qëndrime emblematike duhen parë paralel me ligjërime të ngjashme mbi "parajsat e humbura" që gjejmë edhe në ideologë të frymëzimeve të tjera fetare, si psh. kur flitet për rikthimin e Stambollit (Kostandinopojës) në fenë e parë, etj. Mund të thuhet se përtej efekteve irrituese, ligjërimi i Kristos, si rixhirim i qëndrimeve të njohura të mësuesve të tij shpirtërorë, nuk ka reperkursione praktike dhe mbi të gjitha, është i konstruktuar të jetë i tillë.

Kjo del dhe më e qartë nga eksplorimi i temave sektare që gjenden në çështjen e dytë të trajtuar nga Kristo, tek ajo e "përgatitjes". Çdo të thotë "përgatitje" në leksikun fetar të selefizmit tradicionalist? Sipas kësaj shkolle fetare, çdo fatkeqësi politike në botën myslimane, veçanërisht kolonializmi i Lindjes së Mesme, shpërbërja e Kalifatit, apo pushtimi i Palestinës dhe formimi i Izraelit, janë dënime nga Zoti për devijimet ose papastërtinë doktrinare të myslimanëve. Për këtë arsye, teksa Kristo i referohet "përgatitjes" me referenca prej një vargu kuranor mbi betejat profetike, tema e tij kryesore ka të bëjë me "përgatitjen doktrinare." Ironia e kësaj teze është se është e mbështetur mbi kushtin që "koha e xhihadit" është atëherë kur të jetë arritur kjo "pastërti doktrinare."

Çdo studiues i mendimit islam është i njohur me faktin se ky pretendim për pastërti doktrinare është historikisht i pamundur, dhe thjesht utopik, prej faktit se nuk ka konsensus midis myslimanëve mbi këtë "pastërti doktrinare." Çdo të thotë kjo? Kjo do të thotë se Kristo, si një nga shumë pasuesit e selefizmit tradicionalist në botë, teksa përqafon teorikisht idenë e xhihadit si luftë çlirimtare, në praktikë, bën thirrje për pauzë ideologjike deri sa të arrihet pastërtia doktrinare, e cila është në fakt e paarritshme.

Ai qartazi fajëson, për shembull, për gjendjen në Palestinë, aktet e shirkut (politeizmit) dhe kufrit (mosbesimit) të myslimanëve të atjeshëm. Qartazi, për Kriston, ata nuk kanë pastërtinë doktrinare të duhur. Këto dhjetëra vjet, pretendon ai, në vend të asaj çfarë është bërë, pra akteve luftarake, duhet të ishte punuar me edukimin e doktrinës së drejtë.  Sigurisht që ky nuk është një qëndrim original i Kristos. Ai përsërit gati fjalë për fjalë diskurset e njërit prej mësuesve të vet shpirtërorë, Nasirudin Al Albanit, për nder të të cilit, me sa duket, Kristo ka adoptuar mbiemrin "Albani" në pseudonimin e tij "akademik", me të cilin nënshkruan opinionet e veta fetare në Internet.

Konkretisht, sa i përket Palestinës, dijetari Nasirudin Al Albani pat deklaruar se nëse gjendja e vështirë e palestinezëve në tokat e pushtuara i pengon nga dedikimi i nevojshëm fetar, ata duhet të emigrojnë nga ajo tokë. Pra, jo të luftojnë. Për ngarkesën nacionaliste që mbart çështja e Palestinës në Lindjen e Mesme, nuk mund të ketë provokim më të madh. Por kjo ilustron idenë se për mësuesit shpirtërorë të Kristos, "lufta" teologjike është ajo që ka përparësi mbi çdo kauzë nacionaliste apo pan-islamiste si Palestina. Praktikisht, kjo do të thotë se, teksa selefinjtë si Kristo trajtojnë temën e xhihadit, automatikisht atë e përfytyrojnë në një kohe të pacaktuar, gati johistorike, kur të arrihet masivizimi konsensual i pastërtive të doktrinës e ritualit.

Në të kundërt, për ideologët që mbështesin metodologjitë e Al Kaidas, të parët përbëjnë oportunistë, të cilët në fakt dëmtojnë kauzën e Islamit duke induktuar pasivitet tek pasuesit e tyre, dhe duke i drejtuar ata të shohin thelbin e problemit jo tek Amerika dhe qeveritë e Lindjes së Mesme, ku e sheh Al Kaida, por tek imtësitë e ritualit apo tek debatet teologjike, të cilat kanë shekuj që myslimanët nuk i zgjidhin.

Me pak fjalë, Xhihadi për të cilin flet Kristo, është praktikisht i pamundur. Përfshirë në debate kontroversiale të largëta nga realiteti shqiptar, teorizimet dhe qëndrimet e Artan Kristos, alias Muhamed Abdullah al Albanit, sigurisht që janë shqetësuese për optikën e një publiku jo të specializuar. Por nuk duhet harruar se jo gjithçka që trondit apo irriton publikun e gjerë përbën krim.

Agjensitë dhe organet që po trajtojnë rastin Kristo, duhet medoemos të kërkojnë asistencë nga ekspertë të mirëfilltë të terrorizmit apo ekstremizmit islamik tek homologët e tyre perëndimorë, për të kuptuar drejt formulimet e tij retorike, për të përcaktuar qartë në kemi të bëjmë me nxitje për dhunë konkrete, apo vetëm me vizione dhe predikime, qofshin ato edhe reaksionare. Nëse duhet patjetër një shembull preventiv kundër frymëzimeve të mëtejshme ekstremiste, Artan Kristo "al Albani" (arabisht: shqiptari) që shpall si heretikë e devijantë simpatizantët e Bin Ladenit, nuk do të ishte kurbani i duhur.

 

Marre nga ibrahimhoxha.blogspot.com

32 Komente

Tmerri 1 : degjo ti, tmerri 2, degjo ketu : po te dua une, te fus tmerrin dhe ty.

Tmerri 2 : kete pune do ta shohim ne fund, tmerron mire ai qe tmerron i fundit.

Me pak fjalë, Xhihadi për të cilin flet Kristo, është praktikisht i pamundur. Përfshirë në debate kontroversiale të largëta nga realiteti shqiptar, teorizimet dhe qëndrimet e Artan Kristos, alias Muhamed Abdullah al Albanit, sigurisht që janë shqetësuese për optikën e një publiku jo të specializuar. Por nuk duhet harruar se jo gjithçka që trondit apo irriton publikun e gjerë përbën krim.

Jo, aspak shqetesuese.  Mund te debatohet sa te duash mbi dogmen e selefizmit puritanist. 

Ajo qe eshte shqetesuese dhe qe ju s'keni permendur ne kete artikull, eshte realiteti i "evolucionit" te grupeve selefiste ne 20 vitet e fundit, sidomos ne Algjeri, Indonizi, dhe ne Afrike (Sub-Sahara.)  

Megjithate, pertej zhvillimeve gjeopolitike dhe teologjike jashte Shqiperise, artikulli nuk ka adresuar edhe nje ceshtje tjeter: sa "compatible" eshte selefizmi i Muhamed Abdullah al Albanit, me shoqerine dhe realitetin shqiptar.  Cfare pasojash do te kishte "pasterita doktrinore" e tij? 

Ajo qe me shqeteson mua eshte futja e nje shqiptari te Shqiperise brenda kontekstit islamik, aq sa tani ai eshte mese i informuar per debatet qe nuk kane te bejne me popullin e tij etnik. Eshte dicka e ngjashme me myslimanet e Afganistanit qe kur rrembejne nje Amerikan i deshmojne se arsyeja pse mund ta vrasin eshte keqtrajtimi i Arabeve te Irakut ne Abu Ghraib, apo i Arabeve te Palestines.

Nderkohe mbetet bindja ime private qe Arabet i perdorin rracat e kafta, dhe kedo qe kerkon te futet ne rrethet e tyre, si sherbetore te gatshem te kthehen ne mish per top per kauzen e nje myslimanizmi Arab. Keshtu edhe Artan Kristo: ne pamundesi te realizimit te tij vetjak ne kontekst Shqiptar, i kthehet atij Arab. Dhe ketu nuk mund t'i vihet aq faj.

 

sa "compatible" eshte selefizmi i Muhamed Abdullah al Albanit, me shoqerine dhe realitetin shqiptar

Nqs Albani i ri informohet nga sheik Albani i vjeter, duhet te ishte larguar nga Shqiperia me kohe si sheiku i nderuar qe vajti ne Siri pas politikave shekullare te Zogut. Thjesht nuk eshte 'compatible', ashtu sic pohon Besnik Sinan.

Ajo pyetja ishte "politkisht korrekt" per te ardhur pikerisht tek ajo qe thua ti.  Ne fund te fundit Albani Sr, u sygjeroi dhe palestinezeve te "emigronin" sepse kushtet atje jane te tilla qe s'mund te kete "pasterti doktrinore."  Atehere Junior, pse qendron?  Te pakten per sa te jete gjalle ai, dhe shpresojme per nje kohe teper teper teper te gjate, Shqiperia nuk do kete kushtet per ate "pasterti."  Atehere ku jemi, sipas tij?  Tek "pergatitja"? 

Qafo, u know what I'm trying to say ...

Xhihad platonik. Ja c'ka dashur te beje Abdullah Kristo. Pse shqetesoheni kot juve?

Keto jane korrjet e mbjelljeve qe kemi bere nga 92-shi. Asokohe, shume vete vajten (JASHTE SHTETIT ORE !) ne Malajzi, Jordani, Siri, Pakistan (madje mu ne mes te Lahores), per studime te laaaaaaaaaaaarta.

Nje X vajti ne Pakistan. Thjesht per kenaqesine e hipjes ne avion. Kur pas tre muajsh, e shohim neper qytet me duar ne xhepa. C'ndodhi ? Hiç, tha, thjesht njerezit atje ne Lahore ishin te prishur mendsh. E kam vendosur, tha. Nuk hipi me ne avion se keta avionet po te dergonin ne vende plehu. Fjale me mend. 

Ka dale mode e re, feja dhe besimi i njeriut duhet te jete "kompatibel" me ato qe deshirojne ateistet apo besimtaret e feve te tjera te ndryshme me te individit ne fjale.

Shqiperia eshte shtet laik, qe nderkohe garanton te drejten e gjithesecilit te kete fene dhe bindjet qe deshiron. Ka nje kushtetute dhe ligje ku bazohen keto. Nese dikush i shkel keto ligje ai duhet te pergjigjet para drejtesise per kete, qofte musliman, i krishtere apo ateist.

Ky artikull është rast i artë për të shpjeguar të ashtuquajturin "paragjykim" ndaj myslymanëve. Shkronjësi nuk thotë as më shumë as më pak se ky Kristoja, është nga ata që mban bome në xhep. Mirëpo, gjithashtu na siguron se nuk është nga tipat që ia heq siguresën!

Nga kjo, kam një pyetje. Përderisa është nga ata tipat që nuk e heq siguresën, pse dreqin e mban atë bombë?

Kjo teoria e justifikimit të këtyre me bomba në xhep, i ngjan asaj çka thotë Pat Condell: U kërkohet njerëzve të tolerojnë më shumë duke e ditur sesi do reagojnë kafshët vërdallë. Sepse... ka dhe më keq.

Asnjëherë se kam honepsur dot shprehjen "ka dhe më keq".

 

Po nqs bindja/feja e individit eshte kunder shtetit laik..si i behet hallit

Shqiperia eshte shtet laik, qe nderkohe garanton te drejten e gjithesecilit te kete fene dhe bindjet qe deshiron.

Nesje kjo puna e xhihadit te pamundur eshte si ajo puna e poligamise "te pamundur": dmth me ligj islamik poligamia lejohet, por duke qene se parakushti eshte qe te gjitha bashkeshortet duhen trajtuar njesoj (dicka qe konsiderohet e pamundur), poligamia nuk duhet te praktikohet...Nderkohe Arabet bejne sex tourism duke u martuar per 1 ore me prostituta.

E njejta gje edhe me 'gjihadin'.smiley

 

Ligji nuk denon njerez per ato qe kane bindje por per veprimet e tyre. Nese dikush ben veprimtari antikushtetuese ai pergjigjet para ligjit, te tjerat jane reminishenca komuniste qe per mendimin tim, duhen nxjerre jashte me shkelma keta ciliminje ne krize identiteti qe brockullisin me ato qe lexojne tek-tuk ne internet.

Komunitet e feve ne Shqiperi, te tre tradicionalet nuk jane kunder shtetit laik ne praktike, ne realitet, respektojne kontraten e vendosur nga shumica, por qe te gjitha fete kane deshire qe besimi te jete i pranishem kudo, kjo eshte normale. Por kjo nuk i ben ata antikushtetues as ne Amerike dhe as ne Shqiperi apo kudo tjeter ne vendet e demokracive liberale.

The Speaker, leri reminishencat komuniste menjane.  Te kishin ekzistuar, Shqiperia s'do ishte bere han me shtate porta per keto pune.  (Ketu nuk po promovoj komunizmin, por po them qe s'ka lidhje.)

Meqe po i del per mbrojtje, mundesisht shpjego shkurt doktrinen selefiste (pertej ate per xhihad qe eshte munduar te shpjegoje artikullshkruesi) dhe te shohim nqs eshte pro-apo kunder kushtetuese. 

Per mua keto debate duan "moratorium" vullnetar ne Shqiperi. Vendi yne i dashur eshte me mangesi te medha ne filozofine liberale. Ne fakt nuk e njohim fare as ne teori dhe aq me pak ne praktike. Keto debate rrezikojne te alienojne komunitetin me te madh fetar ne Shqiperi, ate musliman dhe qe mund te sjelle edhe nje reagim te tij. Me keq akoma kur njerezit qe marrin persiper diskutimin jane ose ateiste, pra qe e paragjykojne fene dhe ne rastin me te keq duan te zhdukin ate, ose ekstremiste te feve te tjera qe nuk pranojne bashkeekzistencen me fete e tjera ne nje shtet laik qe nga ana fetare nuk ju perket asnjerit.

Xhihadi sic e ka shpjeguar me siper edhe autori, eshte ose ne rastin kur urdheron udheheqesi i shtetit islam, ose xhihad vetmbrojtes kur dikush sulmon dhe pushton vendin tend. E rrezikshme permendja e xhihadit behet kur ne te futen edhe bombat vetvrasese, sulmet ndaj civileve, instrumentalizohet politikisht dhe nga qellime nacionaliste etj.

Feja eshte bote me vete, ka institucionet e saj, simbolet e saj, deshirat e saj, kontributet e saj dhe qellimin e saj, por qe te gjitha keto nuk e pengojne qe te pershtatet me shtetin dhe shoqerine ku jeton. Te gjitha fete pa perjashtim boten e shikojne si nje vend me te mire nese zbatohen mesimet e fese se tyre, por ne nje shoqeri dhe shtet qe nuk i ka pranuar keto ato dine te pershtaten si pakice.

Eshte pak a shume e ngjashme edhe me komunistet ne vende te ndryshme te perendimit. Po t'i pyesim keta, do te te thone qe sistemi me i mire ku mund te jetohet eshte ai komunist dhe jo demokracia liberale aktuale, por keta as nuk i denon kush, as nuk i izolon kush etj. deri kur nuk cenohet rendi kushtetues me veprime.

C'qenka ky komunitet kaq i njesuar musliman ne Shqiperi? Me sa di une ata po i hane koken njeri tjetrit (shih Salih Tivarin dhe mundesisht se kush e vrau)

 Keto debate rrezikojne te alienojne komunitetin me te madh fetar ne Shqiperi, ate musliman dhe qe mund te sjelle edhe nje reagim te tij

Vendi yne i dashur eshte me mangesi te medha ne filozofine liberale. Ne fakt nuk e njohim fare ne teori dhe aq me pak ne praktike...

Ja nje perfundim kategorik pas pergatitjesh doktrinare. Besoj eshte fjala per filozofine liberale ne kuptimin e sjelljes praktike dhe me ngushte, ne qasjen  e miletit  ndaj ceshtjes fetare ne atdheun tone te dashur.

Fatmiresisht  shqiptaret kane mbajtur nje qendrim liberal ndaj fese dhe tradicionalisht nuk jane shquar per adhurues deri ne vetmohim ne emer te kryqit apo gjysmehenes. Kjo eshte histori pak e nderlikuar dhe shyqyr qe ka ndodhur keshtu . Shqiptaret, muhamedane apo te krishtere , kane  shkuar secili per tu falur ne kishe apo xhami per per te bere adetin,  dhe me pas ja kane shtruar se bashku, duke pire raki  e duke bere romuze per hoxhen dhe priftin.

Ca nga mungesa  e idhujtarise e ca per shkak te shpirtit materialist, kete punen e fese shqiptaret e kane pare pa fanatizma. Tani ne kete shoqerine e hapur egziston edhe rreziku i infektimit nga sektet ekstremiste dhe idete "elitare" te doktrinaristeve te rinj.  Keto jane rreziqet e "dijes" dhe shoqerise se hapur. 

Aha! Me demek vetem Kalifi mungon per xhihad 'ligjor'. E kush ja u ka fajin lymave turkomane, arabe, apo atyre uritheve te Hindu-kushit qe skane kalif?

Sot, pas suprimimit të Kalifatit "teorik" nga Ataturku, e në mungesë të një prijësi që pranohet nga gjithë komuniteti global i besimtarëve si kalif, ky lloj xhihadi është praktikisht i pamundur.

Laicizmi eshte vertet nje koncept i aplikuar qe mbron shtetin nga ndikimet fetare te cilido lloji dhe forme, por ndertimi i ketij koncepti eshte bazuar ne shkembim te nje lirie te cilen shteti eshte i detyruar t'ua garantoje feve.

Rasti i vetem qe e prish kete kontrate bashkekjetese paqesore midis shtetit dhe fese e cilesdo rryme te saj, eshte nese njeri kerkon te prishe tjetrin. Por per sa kohe kontrata nuk shkelet dhe nuk tentohet te shkelet, si njeri ashtu dhe tjetri jane te detyruar te respektohen reciprokisht, por jo detyrimisht te dashurohen.

Ceshtjen mund ta ngreme, po te duam, edhe mbi paradigmen e organizatave politike me te shkuar te qarte terroriste ne vend, si psh Partia Komunsite. Por Partia Komuniste vazhdon te ekzistoje se bashku me ideologjine e saj te mirenjohur, e cila ende pretendendon permbysjen e rendit kapitalist qofte edhe me arme ne dore. Ekziston po aq haptas dhe sfidues edhe nje grupim politik i mirenjohur, i cili kerkon ndryshimin e kufijve shteterore. Bile, ky i fundit ka bere rregullisht edhe aleanca politike per te bashkeqeverisur shqiptaret me te gjitha subjektet politike ne vend.

Kriteri pra, nuk qenka bindjet dhe intencionet e grupimeve dhe sekteve, por rreziku konkret i aplikimit real dhe te prekshem i tyre, kufirin e te cilit e vendos arbitrarisht ose jo shteti ligjor.

Per sa kohe shtete te konsoliduara ligjore si ato europiane apo veri-amerikane, i tolerojne grupimet fashiste, naziste apo komuniste, por edhe sektet si opus dei, wahabismi apo shkencologjia, dhe garantojne bashkejetesen paqesore me gjithe segmentet e shoqerise, askush nuk ka te drejte te ngrihet subjektivisht dhe te kerkoje antikushtetutshmerine e tjetrit.

Permbledhje e shkurter: Kushtetuta garanton lirine e besimeve te njeriut dhe lirine e shprehjes se tyre, per sa kohe fjalet nuk perbejne udher apo komande fizike per dhune.

Sigurisht qe ekstremistet duhen vezhguar dhe kontrolluar nga shteti dhe shteti per keto detyra te bezdishme i merr taksat. Por per sa kohe nuk ka asnje intencion per aksion te dhunshem, nuk del fare hesapi te mbyllen ne burgje njerez me mendime ekstreme.

Konkretisht, individe si disa ketu siper qe ofendojne myslimanet me diminutive te shemtuar dale nga axhendat antikombetare, apo qe shprehen me racizem kunder individeve te caktuar duke i krahasuar me kafshet, nuk futen neper burgje. Por, e drejta e tyre per t'u shrehur keshtu ne publik, kufizohet.

Kjo sa per vemendjen e administratoreve.

Dukesh i (e) kenduar. Me pelqen. Por vetem kaq. Sepse ka ca gjera qe s'i kap ne diskutimin tuaj. Dhe pikerisht kete :

A mund te me thoni, ç'kuptoni ju me "mendim ekstrem" ? 

E kam shume te paqarte kete nocion.

Nese marr nje shpjegim, atehere do te dorezoj dhe fleten time te provimit, dhe pastaj pres vleresimet.

Por per sa kohe nuk ka asnje intencion per aksion te dhunshem, nuk del fare hesapi te mbyllen ne burgje njerez me mendime ekstreme.

Per rastin ne fjale Besnik Sinani argumenton qe Alban Kristo nuk ka bere kurrgje antiligjore, pervec nje fare interpretimi publik te nje trupi ligjor ekstra-kushtetues (gjegjesisht ius islamicum). Mua me duket se krimi i tij i vetem eshte se shitet si avokat ne nje kohe qe nuk ka licence.

Artan Kristo nuk eshte i denuar me burg, por eshte duke u mbajtur ne arrest. Ky fakt i holle u shpetoi simpatizanteve te secilit krah, te cilet u nxituan ta fusnin ne burg. Verej se ashtu sic ndodh sa here permendet emri i nje muslimani lidhur me nje ceshtje qe eshte duke u shqyrtuar,  edhe kete here u realizua me nje koordinim te habitshem veshja akute e fanellave perkatese dhe rreshtimi i te dyja kraheve: muslimaneve per ta mbrojtur individin ne fjale pavaresisht informacionit te tyre kryesisht mediatik, dhe anti-muslimaneve mainstream  (te te gjitha ideve, flamujve dhe gjinive) per ta lidhur me shpejtesi te neveritshme kete me Islamin si ideologji e korruptuar e afte te prodhoje vetem konflikt. 

Ne kete zell pasiv-agresiv, na gjen edhe situata me individin e lartpermendur, i cili ashtu si cdo individ tjeter i ketij shteti eshte ndaluar ne momentin qe ka patur nje sinjalizim per rrezikshmeri shoqerore dhe implikim ne vrasjen e te ndjerit Tivari, rahmet paste.

Me rezulton se kushtetuta jone i llogaritkerka per krim edhe intencionet e menduara me ze te larte dhe mbeshtetjen propagandistike, kur ne nenin 232 pika A na rrefen se "Nxitja, thirrja publike, shpërndarja e shkrimeve ose propogandave në forma të tjera që synon mbështetjen ose kryerjen e një apo më shumë veprave për qëllime terroristë dhe për financimin e terrorizimi nëse nuk përbën vepër tjetër penale dënohet nga katër deri në dhjetë vjet burg".

A kane qene keto te ketij thirrje per terrorizem? Me gjen dakord propozimi qe ne hetimin e tij duhet perfshire edhe ekspertize e mirefillte per te evituar qe keta nallbanet tane policologe te ngaterrojne kekun me humusin, por nga ana tjeter e kam te pamundur te jem naive deri ne piken sa te mendoj se nje musliman (ne pergjithesi) eshte i perjashtuar nga aktivitete te ndryshme joortodokse/ligjerisht te denueshme.

Po ti a po flet kot a po si? E para ne e dime qe A. Kristo nuk eshte denuar me vendim te gjykates por eshte ndaluar per nje akuze dhe e dyta ketu po diskutojme pertej ketij rasti. Po diskutojme qe ligji nuk denon per bindjet qe ka dikush, nuk denon ligji aktual (nese e doni e ndryshojme) per thoughtcrime.

Nxitja me goje ose me mjete te tjera per akte terroriste sigurisht qe denohet. Kjo hyn ne VEPRIMET qe shkelin dhe cenojne ligjin, por nuk denohet dikush pse thote qe komunizmi per mua eshte me i mire se kapitalizmi, apo qe islami apo krishterimi e bejne jeten me te mire se sistemi aktual etj. (nese behet kjo duhet te ndjekemi dhe denohemi ne te paret ketu ne PPU). Kjo eshte gjithe ceshtja pasi ketu kerkohet te sulmohet nje religjion apo te gjithe religjionet pse besimtaret e atij religjioni apo te gjithe religjioneve besojne ne lartesine dhe universalitetin e mesimeve dhe rregullave te fese se tyre por qe nuk cenojne me veprime antiligjore rendin kushtetues. Kjo vlen edhe per grupimet dhe organizmet politike me ideologji jashte rendit kushtetues ne fuqi.

P.S. ai nen qe citon nuk eshte nga kushtetuta, shikoje mos e gjen tek kodi penal por jo ne kushtetute.

Nuk mendoj se kam ndonje gje tjeter per te shtuar, pos atyre qe kam thene tashme. E konsideroj kohe te humbur diskutimin nese dikush duhet te denohet apo jo per bindjet apo mendimet qe ka. Kohe e humbur per nje ceshtje te njohur e te pranuar ne me shume sesa nje karte dhe harte.

Ne fakt, ngulmoj te terheq vemendjen se individi ne fjale nuk eshte ndaluar per mendime te fshehta qe policia ia ka zbuluar me anen e rrezeve elektromagnetike. Po flasim per mendime te artikuluara ne trajtat e ditura nga publiku, te cilat dyshueshmerisht mund te inkuadrohen si nxitje, mbeshtetje, propagande etj. Nese jane vertete nxitje ose jo, duhet asistence dhe ekspertize e mirefillte per vleresimin e tyre, sic sugjeron artikullshkruesi.

Nga ana tjeter, megjithese besoj se nje nivel paranoje eshte i nevojshem per te patur nje nivel te shendetshem funksionimi social, nuk bie dot dakord ne te gjitha rastet me nje lloj verberie religjioze per te gelltitur cdo luge corbe.

Ne fund te komentit tim po te fundit mbi kete replike: ka nje ndryshim shume te madh "eshte futur ne burg" dhe "eshte ndaluar per t'u hetuar me masen e sigurise arrest ne burg".  Padyshim, arrij ta mendoj se edhe ju e dini kete ndryshim elementar, i cili ama evitohet shume thjeshte dhe dilet ne perfundime paranoide e te nxituara te cilat ushqehen nga i njejti mekanizem qe ushqen edhe islamofobine.

PS: Megjithese nuk e di ku u duk se t'u drejtova ty e ti u gjende ne poziten te me sqarosh se perse po flitet ne kete mexhlis, ndihem ne detyre te te njoftoj se nuk eshte keshtu.

Kur ske pula mos bej shu

Perderisa "Krishti" eshte persekutuar prej organit te dhunes se shtetit, pra me pak fjale, i konvertuari Kristo nga kristian ne musulman, eshte nen kufizim lirie, prej prokurorise per vepra te kryera te cilat jane hetuar( pasi mbas nje hetimi vjen nje arrest lirie), nuk mund te aludojme qe ky zoteri eshte fifti-fifti i pafajshem pasi nuk ka vendim gjykate.

Po qe se organi i persekucionit do te vepronte ne kete menyre( le ta kapim njehere dhe pastaj shofim e bejme), do te ishte nje deshtim i madh i cili merrte formen e nje bixhozi.

Pra ky musulmani Kristo( jo habi e madhe per simboliken e emrave nga trashegimia ne imitacion, ose selfnomination) e ka ngjyer mire, dmth "ia ka bere borxh" shtetit dhe per te eshte kopsitur dicka qe e dergon ne privim lirie.

Z. Sinani kerkon t`i japi theks konceptit te dhunes ndaj lirise se mendimit, ose arsyetimit qe "njeriu ne fjale eshte kompleks dhe shpesh para se te kete nje mendim te koncentruar eshte ne coroditje apo kthjellim progresiv". Per rastin ne fjale avokatia ka deshtuar. Pse? Sepse i konveruari qe ka qene dikur ateo, politeo ose kristian tradicional, ka kryrer nje veper qe ka pasoje demin. ( mua me pelqen ta quaj i konvertuari pasi nuk harroj asnjehere idene qe ka patur Mehdi Frsheri ne shpjegimin e tuqve selxhuke qe perfaqesuan islamizmin dhe e kaluan ne ortodoksi, si dhe barbaret qer pasi pushtuan Romen kristiane e bene te tyren ate fe dhe me pas e ushtruan ne ekstremitetin e vet kete, deri ne Rilindje).

Kristo musulman:

1. perfaqeson tashme krahun ortodoks religjioz te fese ne nje vend ku ekstremizmat jane nje risk nacional, identitar shum kahesh.

2. Eshte nje predikues, vetquajtur dhe ushtrues "mjekues i shpirtit dhe trupit" me forma te pa ligjeshme ose te pa licensuara prej shtetit laik.

3. Akuzohet ( une nuk dyshoj qe nuk ka prova prokurori) per vrasje te nje bashkekomunitari si dhe eksponenti te larte te zgjedhur te fese me pasoje demi te shumllojshme.

 i konveruari qe ka qene dikur ateo, politeo ose kristian tradicional, ka kryrer nje veper qe ka pasoje demin

Ne rastin ne fjale nuk ka kryer asnje veper penale, qofte edhe 'nxitje urrejtje' (me c'rast duhet te jete i dyti ne historine e Shqiperise pas Kac Myftarajt).

Kam dashur qekur t'i flas nja dy fjale mbi kete punen e islamit, islamizmit, dhe islamikes. Por pertoj shume, dhe kjo per disa arsye :

- eshte e kote

- gjithkush lexon ç'ti doje menderja

- dhe asnje s'ua vershellen germave te tua.

Megjithate, nja ca fjale duhen, se e shoh qe ketu behet nje çorbe samurri qe ska qen qe ta haje.

Ka tre nocione :

1. islami - fe tradicionale (njera nga tre fete, bashke me judaizmin dhe kristianizmin)

2. islamizmi - ideologji dhe program politik i mbeshtetur mbi Kuranin dhe Hadithet.

3. islamike - mbiemer qe ka lidhje me kulturen, ligjet, jeten e prekshme te besimtareve.

_______

Disa besimtare muslimane (ose jo dhe aq besimtare, por me teper "ideologe" ne miniature) besojne dhe jane te bindur se e tere bota urren fene e tyre, per shkak xhelozie (muslimanet kane shpikur gjithçka, Kurani parashikon gjithçka ne univers, edhe pas mijera vjetesh, etj. etj.). Kjo eshte, ne pergjithesi, logjika e "viktimizimit", e cila fryhet, ndoshta me te drejte, nga nje e kaluar e nenshtruar (me perjashtim te Turqise, e cila, ne fakt, ka nenshtruar muslimane te tjere).

Keta ideologe te tipit Tareq Ramadan (me pasaporte te jashtme, profesor qe e therrasin gjithandej per konferenca, dhe qe kohet e fundit ia kane futur kembet ne nje kepuce duke mos i dhene me hapesiren e nevojshme per perçimin e teorive te tij te semura), dhe "ideologe" shqiptare ne miniature ngaterrojne qellimisht islamin dhe islamizmin, duke shpallur hapur dhe fort se ne fakt kjo ndarje eshte nje shpikje e "derrave" çifute dhe te krishtere.

Per keta tipa, islami dhe islamizmi bejne nje, madje per ta, nuk ka islamizem sepse islami i perfshin te gjitha. Nese une ngrihem dhe iu them : atehere, si duhet t'ia veme emrin kur muslimani e braktis sferen e besimit te tij vetjak dhe kapercen ne sferen publike duke diktuar ligje dhe rregulla islamike, atehere ata ngrihen dhe pergjigjen se keshtu eshte, islami nuk eshte vetem nje besim por nje menyre jetese, nje menyre organizimi shoqerie, shteti.

Mirepo, ketu fle lepuri. Sepse, qe nga ketu, kapercimi nga kjo e ne fashizem nuk eshte me larg se dy gishta. Ne çastin e hopit nga shtepia e kthyer ne nje minixhami ne daljen ne shesh publik per te shpallur vendosjen e ligjeve islamike, ketu jemi kryekeput ne fashizem.

Jo me kot islamizmi quhet rendom fashizem. Dhe me te drejte. Sepse islamizmi e ka lene tashme fushen e fese (islamit) dhe ka hyre ne fushen e shtetit, te organizimit te shoqerise, dhe se ai dikton, me force nese eshte nevoja - madje kryesisht me force - vizionin islamik te shoqerise.

Asgje nuk do te kishte ndodhur nese muslimanet do ta kishin jetuar fene e tyre ne shtepi dhe ne xhami. Asgje. As nese katoliket dhe protestantet do ta kishin jetuar te tyren ne kishe apo tempull (nata e Shen Bartolomeut, psh, eshte rrjedhoje daljes nga kisha - dmth nga sfera e fese).

Ne kemi nje problem : islamizmi. Dhe jo islami. Islami eshte nje fe e nderuar si te gjitha te tjerat. Por kjo nuk mjafton. Sepse islami, per arsye dogmatike, mbart ne vetvete nje mal kundershtish. Eshte bukur te thuash se islami ka parashikuar gjithçka, edhe diellin edhe henen, edhe makinen, edhe kompjuterin (nje lloj Zhyl Verni i parakohshem, me nje fjale), por ama ky islam ka harruar te parashikoje diçka te vockel qe quhet demokraci.

Nga vjen kjo harrese e demokracise ne Kuran ? Per mendimin tim, Kurani eshte nje liber si te gjithe te tjeret, si Torah dhe Bibla, nje liber qe kerkon lexim. Dhe lexim nuk do te thote mesim permendsh. Lexim do te thote te veshesh syzet me qelqe "turbulluese", dhe pastaj te lexosh. Qelqe "turbulluese" quaj ate menyre leximi qe pas çdo kryerradhe ndalet dhe pyet : po une, ne tere kete histori, ku jam une ?

E kam fjalen, qe Kurani, Bibla, Torah, nuk duhet te jene dogma per asnje - madje as per vete kleriket (nese jane te zgjuar). Eshte e pamundur qe te parashikosh demokracine kur ti ia mbyll vetes, qe ne rreshtat e pare, idene e ndryshimit, ose te ecjes perpara. E pamundur. Dogma islame ka nevoje per nje termet te forte. Nese do te ndodhe kjo, atehere islami do te kthehet ne nje fe te barabarte me dy te tjerat dhe do t'iu futet puneve tokesore. Duke enderruar qiellin, vend e pa vend, islami "tharton" jeten tokesore. Eshte njelloj me komunizmin qe premtonte lumturine ne shekujt e ardhshem, paçka se deri atehere burgjet dhe kampet duhet te mbusheshin plot.

Keto lloj ideologjirash (komunizmi, islamizmi, fashizmi, etj.) qe quhen dhe ideologjira eskatologjike (dmth qe merren me qellimin final te njeriut - me fundin e tij), jane tejet te demshme per diçka qe quhet MENDJE, dhe ARSYE NJEREZORE.

Keto jane pak a shume ç'desha te thosha, pa pasur pretendimin se mund ti kthej mendjen askujt. Tungatjeta.

 

Ne kemi nje problem : islamizmi. Dhe jo islami.

Ndersa une thom qe problemi eshte myslimanet e jo islami.

Aspak.

Hurbinek, me sa lexova me siper ajo qe thashe permbledh gjithcka qe shkrove.

Hurbinek!

E kote, ka nga ato qe kujtojne se urrejtja eshte ndjenje "sublime".

Eshte bukur te thuash se islami ka parashikuar gjithçka, edhe diellin edhe henen, edhe makinen, edhe kompjuterin (nje lloj Zhyl Verni i parakohshem, me nje fjale), por ama ky islam ka harruar te parashikoje diçka te vockel qe quhet demokraci.

Me duket se deshtimi ne 'parashikim' nuk ka te beje me demokracine sesa me pluralizmin (e mendimit, menyres te jetes etj etj). Se per demokraci te cajne ata, me nje caveat: dun me votu vetem nje here ne menxyre te rregullt. Gjithe grupet islamike qe i kundervihen regjimeve autokratike ne Algjeri apo Egjypt kerkojne demokraci! Pra eshte me e pershtatshme qe te flasim per deshtim ne parashikim te pluralizmit e jo demokracise.

Fatkeqsisht, vendet pluraliste evoluan ne ate stad vetem pas gjakderdhjesh te tmerrshme sektare. Dicka qe po e verejme sot ne arealin mysliman. Duke qene se si fe eshte rreth 600 vjet me e re se krishterimi, atehere i bie qe Islami po perjeton periudhen sektare qe Kristiandomi kaloi para 500-600 vjetesh. Po ta vulgarizojme analogjine: Islami eshte ne moshen e adoleshences. Hormone gjithandej.

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).