Sfida Osmane

Në fund të viteve '80 - të në Jugosllavinë e pushtuar nga ethet e nacionalizmit, agjitimi, baltosja e kundërshtarit politik, etnik dhe fetar u bë e vetmja mënyrë e komunikimit ndër-njerëzor. Politika nxori në shesh njerëz të etshëm për role shoqërore, të cilët tregonin gatishmëri që të shpifin çkado kundër secilit, nëse prej tij kërkohej një detyrë e këtillë "sublime".

Kjo gatishmëri e një mase të madhe shpifësish, të ligjëruesve të urrejtjes ishte njëri nga shkaqet e shkatërrimit të sistemit social, etik dhe fetar gjatë periudhës së komunizmit. Shpifësit, jo vetëm që nuk kishin problem me ndërgjegjen e tyre, por përkundrazi, ata fanatizmin e tyre e arsyetonin me misionin që ua paska besuar vetë Zoti, apo kreu kombëtar.

Propaganda zhvillohej në të gjitha planet, veçmas në atë qytetërues, duke kopjuar në mënyrë banale idenë e Hantigtonit për përplasje të qytetërimeve.
Nga ajo kohë e manipulimeve cinike, të lejuara nga klasat politike, sidomos serbe, kanë mbetur fraza paradigmatike propaganduese, si togfjalëshi "Zetra", emri i një salle sportive të Sarajevës,(zelena transferzala, transferzalja e gjelbër) që sugjeronte idenë e depërtimit të islamit nga Turqia, Bullgaria (ku paska më se dy milionë mysliman&eumlsmiley, pastaj Maqedonia, Kosova, ku stafetën e depërtimit islam në perëndim e bartin shqiptarët dhe ua përcjellin myslimanëve të Sanxhakut, të cilët pastaj ua dorëzojnë boshnjakëve... dhe pastaj, siç lehtë-lehtë parashikonte agjit-propi (agjitim dhe propagand&eumlsmiley serb, s'do të ketë më të krishterë.

Me këto pohime shumëkush tallej ngaqë besohej se janë trillime tipike të serbëve që kauzën e vet përpiqeshin ta përhapin si terapi planetare për pengim të këtij rreziku, të islamizmit që i kanosej Perëndimit...

Boshnjakët nuk e lodhnin veten që t'i kundërviheshin propagandës kundër-islame serbe ngaqë ata besonin thellë se Evropa nuk është kundër-islame dhe se ata paskan të drejtë që ta ekspozojnë përkatësinë e tyre fetare. Evropa mbase jo, por serbët gjithsesi po.

Shqiptarët u treguan shumë më të rezervuar dhe betejën e tyre historike e zhvillonin në dimensionin kombëtar.

Pas vitit 1999 edhe në hapësirat shqiptare, disa grupe të vogla besimtarësh myslimanë, filluan në mënyrë intensive, demonstrative, me prapavijë kryekëput politike, ta shquajnë përkatësinë e tyre fetare, duke i dhënë argumente propagandës kundër-shqiptare serbe. Nga këto elemente, demonstrime, më shumë teatrale sesa fetare, propaganda serbe e sajonte akuzën e tyre kundër shqiptarëve.

Kohët e fundit argumente të këtilla që e ushqejnë propagandën serbe mjerisht vijnë edhe nga shteti më demokratik islam në botë, Turqisë, hiç më pak nga vetë ministri Ahmet Davutogllu, njëri nga intelektualët më brilant jo vetëm i Turqisë, por i të gjithë botës islame. CV-ja e tij intelektuale është mbresëlënëse.

Ai është autor i disa librave interesante socio-politike të botuara në shumë gjuhë të botës, natyrisht edhe anglisht, si bie fjala "Paradigmat alternative", "Transformimi qytetërues dhe bota islame", "Thellësitë Strategjike", 'Kriza globale" etj. Përmes veprave të tij, të shkruara me një metodë moderne hulumtuese, ai në Turqi u bë personi më me ndikim në trekëndëshin ushtri-qeveri dhe akademi.

Më 1 maj të vitit 2009, z. Davutoglu u emërua Ministër i punëve të jashtme i Turqisë. Shumëkush priste prej tij që ta bëjë një lloj të "brain storming" (një stuhi ndjellëse mendore), mirëpo, sipas të gjitha gjasave kjo nuk do të ndodhë.

Shkas për këtë pesimizëm është ligjërata e tij, mbajtur në Sarajevë, lidhur me politikën e jashtme të Turqisë në Ballkan. Shumëkush u befasua nga tezat aktuale radikale të ministrit, që nuk përputheshin me natyrën e dikurshme të intelektualit racional.

Ata që janë të interesuar ta lexojnë ligjëratën në tërësi mund të kërkojnë në Google: DANI, Ahmet Davutoglu "Sta hoce Turska na Balkanu"(23 tetor 2009), ose në NSPM (Nova Srpska Politicka Misao, Mendimi i ri politik serb).

Me ardhjen e tij në kreun e diplomacisë turke ai nënshkroi disa marrëveshje me fqinjët e saj, duke zbatuar parimin "zero probleme me fqinjët". Zbatimi i këtij orientimi strategjik menjëherë rezultoi me zbehje të raporteve me Izraelin. Cilat do të jenë këto pasoja për Turqinë me prishjen e marrëdhënieve me Izraelin do të kuptohet shumë shpejtë.

Reagimi i parë ndaj ligjëratës së tij "Trashëgimia osmane dhe bashkësitë myslimane në Ballkan" mbajtur në Sarajevë, erdhi nga diplomatët e huaj, të habitur nga tezat radikale, plot vetëbesim të ministrit turk. Njëri nga ata e pyeti "pse kaq befas ratë nga qielli në Bosnjë?".

Duke shpërfillë esencën e kësaj pyetjeje që në vete përmban një dozë fine të akuzës, të ironisë lidhur me rolin e zbehtë të Turqisë në kohët më të vështira, ministri turk i përgjigjet: "Nuk zbritëm nga qielli me parashutë, por në Bosnjë erdhëm me kuaj, duke aluduar në periudhën e depërtimit të osmanëve në Ballkan."

Në këtë ligjëratë që mëton ta ringjallë rolin e osmanëve në Ballkan, përhapet ideja se riosmanizmi i këtyre hapësirave qenka strategjia e vetme për qetësimin e gjakrave. Duke kritikuar konceptet perëndimore që e trajtojnë Ballkanin si zonë periferike gjeo-strategjike të Evropës, ministri turk e trajton Ballkanin si zonë qendrore.

Ashtu si në librin e tij "Thellësitë Strategjike", ai Ballkanin e trajton si bafër-zonë (si tampon zon&eumlsmiley ndërmjet Evropës dhe Azisë, duke filluar nga Balltiku e deri në Mesdhe. Vlera e dytë e Ballkanit osman është pesha e tij gjeo-ekonomike, ndërkaq vlera e treta qenka ndërveprimi kulturor.

Sa për shqiptarët kjo vlerë e tretë nuk mund të vërtetohet, ngaqë në atë periudhë vetëm shqiptarëve u ndalohej shkollimi në gjuhën amtare dhe disa veçori etnike (ata nuk trajtoheshin si "milet" por si "akraba", kushërinj).

Duke trajtuar Ballkanin si zonë qendrore dhe jo periferike, siç e trajton politika perëndimore, ministri i tanishëm turk i Punëve të Jashtme, në esencë e ringjall periudhën e sundimit osman, pra rolin thelbësor të popullit turk, duke filluar prej Afganistanit e deri në Sarajevë. Në këtë konferencë ai njëanshëm (në mënyrë unilaterale) e zbulon strategjinë shumë ambicioze, lidhur me rolin e Turqisë në ish kolonitë e saj, ose thënë më saktë rolin e ardhshëm global të Turqisë.

Në këtë plan përfshihet Ballkani në tërësi, pastaj Lindja e afërt, përfundimisht edhe Afganistani. Në këtë mënyrë, Ballkani prej një zone periferike të Evropës shndërrohet në qendër të një perandorie të re universale, të ngjashme me atë osmane, ku rolin kyç do ta ketë Turqia.

Këtë zbërthim nuk e bën ndonjë politikan margjinal, por një intelektual i formatit ndërkombëtar dhe ministër i Punëve të Jashtme të shtetit më demokratik islam në botë. Por, kjo strategji ka një mangësi elementare: Nuk ka përkrahës, veçmas ngaqë autori i këtij projekti e shpall periudhën e sundimit osman si ideal, si periudhë të artë në historinë e Ballkanit.

Pra, ky projekt me karakteristika perandorake, hap dy lloje problemesh:
- si do të realizohet dhe
- çfarë do të ndodhë me trashëgiminë e Ataturkut, i cili e mbylli të kaluarën anakronike dhe me guxim hapi krahun për modernizim të Turqisë, sipas standardeve evropiane?
Problemi i parë ka të bëjë me vetë popujt e Ballkanit që gjatë kohë luftuan sundimin osman dhe ende vazhdojnë të manifestojnë haptazi një distancë fanatike ndaj çdo ringjalljeje të idesë osmane.

Këtë distancë e kanë të gjithë popujt e Ballkanit, një pjesë e madhe e popullit turk, por edhe shtetet evropiane. Si do të merret pëlqimi nga Greqia, Bullgaria, Serbia, Rumania, pastaj UE-ja që të formohet një shtet universal që e bashkon Evropën me pjesët më problematike të botës, me Lindjen e Afërt dhe atë të Largët? Për këtë pyetje nuk ka përgjigje të argumentuara në ligjëratën e ministrit Davutoglu. Argumentet e tija për këtë opsion janë kryesisht emotive.

Në këtë ligjëratë ai periudhën e sundimit osman e lartëson me pohimin se jeta në atë kohë paska qenë shumë më e mirë sesa sot. "Po të mos kishte qenë Perandoria Osmane çdo të ndodhte me fshatarin e varfër serb, Mehmet Pasha Sokolloviqin, pyet z. Davutoglu?

Përgjigjen e jep vetë: ai do të mbetej ashtu si ka qenë, një fshatar i varfër serb. Po këtë argument ai e përdor lidhur me Mehmet Ali Pashën, shqiptarit që e themeloi Egjiptin modern. Me këto shembuj ai përpiqet ta bindë auditorin se vetëm në periudhën e sundimit osman Ballkani ka pas progres, jo vetëm njerëzit, shtetet, por edhe qytetet.

Pas luftërave të përgjakshme ndërmjet popujve të Ballkanit, si mund të arrihet që ringjallja e kësaj pjese të padiskutueshme politike dhe gjeografike e Unionit Evropian t'i dorëzohet një shteti, Turqisë që në vazhdimësi pretendon të bëhet anëtare e UE-së? A pretendon Turqia të hyjë e vetme në UE, apo do të tërheqë zvarrë pas vetes Sirinë, Irakun, Libanin, popujt e Kaukazit, Avganistanin etj?

Edhe nëse ndodh kjo mrekulli, atëherë si do të arrihet pajtimi ndërmjet popujve të armiqësuar përjetësisht? Si të harmonizohen këto dy pretendime antagoniste turke, anëtarësimi në UE dhe ringjallja e Perandorisë Osmane, madje qoftë vetëm të frymës së saj?

Ose si do të harmonizohen konceptet historike të popujve që kanë formuar shtetet dhe identitetin e tyre etnik mbi baza anti - osmane? Si do të pranojnë boshnjakët tezën se Mehmet Pashë Sokolloviqi qenka fshatar serb? Me këtë tezë rrëzohet njëra nga premisat kryesore të historisë së boshnjakëve, ajo e prejardhjes së tyre prej bogumillëve!

Përgjigjet e tij për pyetjet shumë konkrete siç është bie fjala vullneti i popujve për të hyrë në këtë perandori të ringjallur janë shpeshherë naive, sidomos nëse shikohet nga aspekti i një projekti tjetër që formohet mbi baza të interesave konkrete të shteteve të ndryshme siç është ai i Unionit Evropian dhe NATO -s.

Ballkani i ri si urë ndërlidhëse mes Afganistanit dhe Evropës me rolin qendror të Turqisë nuk mund të ndërtohet vetëm mbi baza emotive, as me oferta të paketuara me një fjalor të butë demokratik, siç është bie fjala bashkëjetesa shumëkulturore. Kjo tezë i acaron sidomos boshnjakët ngaqë hapë një kapitull tragjik që shumë vështirë do të korrigjohet. Shumëkulturalizmi në historinë e popujve të Ballkanit gjatë kohëve do të funksionojë si një ngjarje tragjike që i ka traumatizuar të gjithë popujt e Ballkanit.

Ofertat e këtilla retorike-emotive, krahasuar me ofertat reale të strukturave perëndimore perceptohen si një fyerjeje jo vetëm për ndjenjat e qytetarëve të traumatizuar, por edhe të intelektit të çdo populli që tashmë premtimet joreale i vlerësojnë si një cinizëm kardinal. Si do të interpretohej teza "Se ne (Davutogllu) parapëlqejmë një rajon ballkanik, të bazuar në vlera politike, ndërvarësinë ekonomike dhe harmoninë kulturore?"

Kush nuk e parapëlqen këtë? Cila do të jetë përgjigja e serbëve dhe grekëve bie fjala? Serbët reaguan shumë ashpër kundër vizitës së presidentit turk Abdulla Gylit në Beograd dhe mund të merret me mend se si do të reagonin ndaj idesë së shumëkulturalizmit, nën patronazhin turk.

Ose si do të interpretohej nga çdokush fjalia se "gjatë viteve të '90-të jemi ballafaquar me shumë vështirësi në BE, në Kosovë dhe në Maqedoni. Kur shfaqen problemet e këtilla, nga e kthejnë kokën boshnjakët, shqiptarët dhe maqedonasit? Nga Turqia! Kësaj i thonë "lidhje historike",- konstaton Davutoglu.

Ky projekt i rikthimit të Ballkanit në një perandori aziatike-evropiane vjen ndesh me vetë premisat e Politikës së Jashtme të proveniencës së Ataturkut. Ai nuk pranonte se në Turqi jetojnë popuj të tjerë, por as tezën se jashtë Turqisë jetojnë turqit. Ai madje përfundimisht refuzoi që ta pranojë rolin e Kalifit, duke përdorur argumentin se shumë shtete myslimane i kanë udhëheqësit e tyre politikë të cilët nuk do të pranojnë të kontrollohen nga një Kalif.

Duke klithur se ardhmëria e popujve të Ballkanit është e përbashkët me atë Turqisë, Kavkazit, Lindjes së Mesme, Afganistanit, me Turqinë në qendër do të bëhet strumbullar i politikës botërore në të ardhmen. Në këtë projekt përfshihen edhe çeçenët, afazët dhe të tjerët që kanë qenë të sunduar nga osmanët.

Ministri i Jashtëm turk, Davutoglu, mbase ka ndonjë argument të fshehtë kur pohon se integriteti territorial i Bosnjës është njësoj i rëndësishëm sesa i Turqisë.
Në pyetjen e gazetarit, se për kë bënte tifo në ndeshjen e futbollit ndërmjet Turqisë dhe Bosnjë - Hercegovinës, z Davutoglu tha se zemrën e paska të ndarë dhe fjalinë e përfundon me "ne e mundëm ne" (vetveten). Me këtë fjali ai merr një duartrokitje të gjatë nga auditori.

Evropa bashkë me SHBA-të shpenzojnë miliarda dollarë për t'u ardhur në ndihmë shteteve të Ballkanit që të integrohen në Bashkimin Evropian, por prapë hasin në vështirësi. Vallë a do të mund Turqia ta ringjallë Perandorinë Osmane vetëm mbi argumente nostalgjike? Pra, a ka mundësi që edhe një herë Davidi ta mundë Golijatin? Sipas mbiemrit Davutogllu do të thotë i biri i Davidit. Pale...

Tani për tani këto ide shënuan vetëm një fitore, edhe atë kundër nesh: e nxorën jashtë Institutin e Trashëgimisë Shqiptare (që në popull u identifikua me emrin e Pjetër Bogdanit) nga objekti i periudhës osmane "Kapan Han". Ky akt hap të paktën dy dilema:
- kujt i takon trashëgimia osmane jashtë Turqisë?
- a ka vend për kulturën shqiptare, Pjetër Bogdani është një kapitull i madh i kësaj kulture, në konceptin e ri të osmanizmit?
Sipas të gjitha gjasave jo.

35 Komente

Autori eshte kapur vetem me rrjedhojat "mikro-kozmike ballkanase" te doktrines "strategic depth" te Davutoglu, doktrine e cila eshte tashme de facto politika e jashtme turke.  Nga kritiket eshte cilesuar si neo-otomanizem ne pamje.  Ne praktike perkthehet ne konsolidim te marredhenieve psh Turqi-Iran, Turqi-Siria, dhe shembuj te tjeter te "fqinjesise se mire."  

Si doktrine, apo si politke e jashtme, perben nje sfide per aktore te tjere, (US, BE, Izrael etj.)  Por ne mikro-kozmin ballkanas, dhe per me teper, shqiptar, a perben sfide?  Dhe nqs po, cila eshte "doktrina jone e politikes se jashtme" ne lidhje me kete "sfide"?

Aspak sfide per shqiperine e cila eshte orientuar krejtesisht dhe me arsye drejt EU te cilen turqia e sheh nga larg per shkak te mospranimit austriak, gjerman e francez. Bile turqia ndaj perpiqet te beje politika rajonale pasi nuk po behet dot pjeses e evropes perendimore.

Kur pas disa dekadash Franca, Gjermania, Italia, Britania e Spanja do te kene popullsine me te plakur ne bote, me te paket sesa jane sot, e do te jene te mbushur plot e perplot me emigrante afrikane e aziatike, Turqia do te jete 100 milion banore, me popullsi vitale, me ekonomine me ritme me te shpejta rritjeje ne Europe, atehere do ta shohim se si do te luhet ne arenen nderkombetare. Turqia ne fakt nuk ka se pse e kerkon BE-ne, shume shpejt do te vije koha qe BE-ja do t'i lutet Turqise.

 

 

...Europa e ka zgjidhur tashme ceshtjen e plakjes ... E ka percaktuar sipas te njejtit ""QYTETERIM""" dhe furrnizohet me ""GJAK TE RI"" deri ne Rusine e madhe + perfshirjet qe po i vijne nga Ballkani biles eshte duke i larguar gjithmone e me shume jo vetem turqit po gjithe Azine me politkat e reja te emigracionit , te marrjes se neshtetsise dhe te bashkimit familjar ...lere krahun e lire te punes qe as qe behet fjale fare te vije me Turqia.

ps. Bota po ndahet sipas qytetesimeve , teoria e globalizimit ka deshtuar ne kohet e sotme ose mund te quhet e parakohshme per kete shekull ....!!!!( Keq te themi po 11 shtatori na shpetoi te gjitheve )

E ke gabim Askushius, ceshtja e plakjes nuk eshte zgjidhur. Nuk ka se si te furnizohet nga Rusia me "gjak te ri" kur kjo e fundit cdo vit ka 700 mij shtetas me pak si pasoje e disnivelit lindje/vdekje. Ndersa turqit gradualisht i jane vershuar Europes, vetem ne Gjermani ke rreth 4-3.5 milion turq, e sa jane ne Hollande, Belgjike apo Austri, numri i tyre vazhdon te rritet e te konsolidohet. E nuk vijne me zor, i kerkon vete tregu i punes. Po Franca qe eshte mbushur plot negro, apo Italia ku 1/4 e grave s'kane femije, etj etj. Muslimanet jane komuniteti me rritjen me te madhe ne Europe. Gjakun e ri Europa e ka zgjedhur nga Afrika dhe Azia, e jo ashtu si thua ti.

Ne keto kushtet kur Turqia shpejt do te shkoje 100 milion banore, me mjaft popullsi te gatshme per "eksport", me rritje ekonomike te qendrushme, do te thote se Turqia do te jete nje nga pararojet e Europes, e sic e thash do te vije koha qe Europa do ta kerkoje vete.

 Artikujt e Arber Xhaferrit i lexoj me vemendje dhe kenaqesi, mirpo siç kuptoj une ketu, ky Davudoglu duket qe qenka koke. Ai i bie dritares te ndigjoje dera. Pra ai ben politike me shum porta ne interes te Turqise. Me siguri duhet te jete gje e zgjuar, pavarsisht se ndonje teze e tij nuk qendron. 

Pozicjoni kontradiktor i Ahmet Davutogllut une (pa ditur asnje fakt real per kete, thjesht si te tere ju ketu, une jam  duke bere anal-ize allashqiparce, se une i di te gjitha smiley ) them se ka te bej me konfliktin Lindje -Perendim/Izrael. Deri me sot per 50 vjet SHBA eshte perpjekur te bej rolin e ndermjetesit ne kete konflik. Dihet qe te te besh kete rol me sukses duhet te kesh besimin e te dy paleve ne konflikt. SHBA nuk ka pasur sukses ne kete mision/rol sepse besimi eshte vetem ne njera pale.

Atehere une mendoj se kete rol po perpiqet ta mare Turqia. Ne mos teresisht te paken pjeserisht. Turqia ka besmin deri diku te Perendimit/Izraleit dhe fakti se eshte nje shtet me % te larte myslimane ka deri deri diku edhe besimin e vendeve te Lindjes. Keta te fundit  eka ne besimin jo shume te forte per shkak se Turqia eshte ne NATO dhe kerkon te  hyj ne BE. Kete deficit mendoj une, po  perpiqet Ahmet Davutogllu ta plotesoj/mbushe me keto deklarata.

Patjeter qe keto nuk i pelqejne Serbeve dhe Ruseve, mbase dhe Izraelit. Po ne kete pike Turqia ka vend te luaj. Me keto deklarata nuk eshte se ajo po humbet plotesisht besimin e ketyre vendeve. Mbase mbase po humbet ate pjese te besimit qe keto vende kane me teper se vendet e Lindjes.

Dhe keshtu vendoset nje fare balance.

Kuptohet perseri thjesht hamendjet e mia keto.

PS Sa per plakje popullate etj etj jane teori qe i takojne gjenerates se shkuar. Do ti takonte po kesaj gjenerate kunderargumenti se me pakesimin e reservave natyrore ne bote vendet me pjellshemeri te larte do te vuajne me shume se vendet me me pak pjellshemeri ( Kina po e  zbaton kete teori me kufizimin ligjor te lindjeve,  por Kina eshte nje vendi i mbyllur qe nuk eksporton ligjerisht njerez ). Me globalizmin ju ka ikur koha ketyre argumentave. Gjaku i ri qe shkon ne vendet perendimore, asimilohet shpejt ne kulturen perendimore,keshtu qe ska aspak problem se vendet me pjellshmeri te vogel po asimilohen nga ana kulturore. Mund te asimilohen nga ana antropologjike ( ngjyra e flokeve, syve apo lekures) por aspak nga ana kulturore.  Keto jane teori shume te vjetra.

Toko,

cer dmth kjo me poshte

Mund te asimilohen nga ana antropologjike ( ngjyra e flokeve, syve apo lekures)

Koth,

Qe do te thote qe pas 100 vjetesh gjermanet nuk do te jene te gjithmone floke te verdhe dhe sy bojqelli, apo me lekure te bardhe qe digjen shume shpejt nga rezet e diellit. smiley

Nuk gjeta dot nje fjale ne shqip per Physical anthropology ose somatology

 

Mire Toko,

Shkruaj me shpesh.

Shkruaj me shpesh.

Perpiqem Koth , por ja qe edhe shume kohe nuk kam

Pastaj qe kur ka ndryshuar sistemi shoqeror ketu ne Peshku ( pushtetin e kane mare "patriotet" radikale shqiptare, prandaj eshte ritur dhe trafiku smiley ska porblem per cilesine qe ka shku si cilesia e Lenka Cukos ne ministrin  e arsimit, ku u ngriten kembet ti bien kokes&nbspsmiley  une per shkak te sistemit te "vjeter te permbysur" jam me damke ne biografi. Antishqiptar shenohet ne biograifne time, sepse sipas nje vendimi gjyqsor paskam kerkuar shume here  qe diplomacia te kete te njejtin vend ne tavolinen e  mundesive qe ka Shqiperia dhe Kosova, pra tere kombi shqiptar, sac ka edhe forca radikale e radikalisteve. Ndersa ne nje vendim tjeter thuhet se kam fyer ndjenjat e peshkatareve se kam kerkuar qe populli yne te ndryshoj mentalitetin anadollak te dembelizmit, servillekut e perkrahjes se krimit.   

Nga eksperinca time 25 vjecare ne sistemin komunist, kur ke damke ne biografi mire eshte mire  te mos biesh shume ne sy smiley

Akoma ju me teori pupullatash dhe brockulla te tipit '100 milione vitale'? Keto jane teori te te dobtit, Evropa ashtu sic ka zgjidhur permes kreativitetit, iluminizmit dhe liberalizmit arritjen e nje standarti jetese moderne ashtu do te zgjidhe dhe ceshtjen e popullsise. Cka e ben Evropen Evrope eshte aftesia per te organizuar jeten nepermjet clirimit maksimal te energjise se qytetareve te saj nepermjet Demokracise gje qe sjell edhe begatine e progresin pafund. Lindja aplikon tkurrjen e individit dhe sundimin e dogmes apo mitit gje qe pengon shprehjen e lire dhe te pakufizuar te individit. Individi ne evrope permes lirise personale krijon nje stacion CERN apo nje rakete Ariane5 ndersa ne Lindje individi cytet te besoje ne aftesine e limituar te vet perpos forces dominante qe ka Zoti. Keto 2 perqasje e bejne Evropen te jete gjithmone vite drite perpara dhe Lindjes apo Turqise i ngelet gjithmone te prodhoje Davutoglune e rradhes i cili do te rreket me kot te luaje me shume porta ne mungese te portes se madhe. Mendimi im ky. Forcen nuk ta jep madhesia apo 100 milionet por forca e mendjes se lire.

Probabiliteti i ulet i pranimit te Turqise ne BE do te shkaktoje trazira ne gjithe arealin post-osman. Ne rast humbje te krahut te Ataturkut, nacionalizmi turk do te kerkoje te rikrijoje sferat e influences. Une kujtoja se Ballkanin do ia linin Europes e do merreshin me Kaukazin dhe "Stanet" ne pergjithesi. Ligjerata e Min. te Jashtem te Turqise eshte me vertet shqetesuese, pasi tregon qe Ballkani ende figuron strategjikisht ne Stamboll.

Tani për tani këto ide shënuan vetëm një fitore, edhe atë kundër nesh: e nxorën jashtë Institutin e Trashëgimisë Shqiptare (që në popull u identifikua me emrin e Pjetër Bogdanit) nga objekti i periudhës osmane "Kapan Han".

Per ne FYROM-i flitet?

Në këtë ligjëratë që mëton ta ringjallë rolin e osmanëve në Ballkan, përhapet ideja se riosmanizmi i këtyre hapësirave qenka strategjia e vetme për qetësimin e gjakrave.

Prap me multi-kulti po ket rradh na vjen nga Lindja? Po pse o...'akraba' te ktyre do behemi prap? Ajo Bosnja qenka me verte 'the abomination that causes desolation' (fjale biblike)

Qafo dhe ndonje tjeter

Nji pietje si me shkolle qe jeni ne keto gjera

A jane Boshnjaket komb apo jane mbeturina te ushtirse/kombit Osman qe nuk paten nga te shkonin kur u shperbe perandoria otomane?

Jo per gje por sepse me duket se keta boshnjaket, molla e sherit, nuk mund e krahasohen me shqiptaret ne kete pike

Para se ndonjeroi te kujtoj se e bej kete pyejt e me qellim  te keq( meqnese jam me damke ne biografi) dua te sqaroj se nuk kam asnje qelim te keq anitkombetar apo antimusliman apo ku e di une

Jo jo une pietje e kisha

A jane Boshnjaket komb apo jane mbeturina te ushtirse/kombit Osman qe nuk paten nga te shkonin kur u shperbe perandoria otomane?

Kush dreqin e merr vesh. Boshnjak sot nuk do te thote qe jeton ne Bosnje, po qe je sllav musliman.

TY Qafo,

Prandaj me ngaron ky termi Boshnjak. Dhe aq me keq kur thjesht sikur te jene 2 pika uji, Kosova krahasohet me Bosnjen.

"Po të mos kishte qenë Perandoria Osmane çdo të ndodhte me fshatarin e varfër serb, Mehmet Pasha Sokolloviqin, pyet z. Davutoglu?

Përgjigjen e jep vetë: ai do të mbetej ashtu si ka qenë, një fshatar i varfër serb. Po këtë argument ai e përdor lidhur me Mehmet Ali Pashën, shqiptarit që e themeloi Egjiptin modern. Me këto shembuj ai përpiqet ta bindë auditorin se vetëm në periudhën e sundimit osman Ballkani ka pas progres, jo vetëm njerëzit, shtetet, por edhe qytetet.

Ne fakt ketu ka te drejte Davidi i vogel-ogllu. Ashtu si ne perandorine rromake, per kalifatin osman origjina individit nuk perbente pengese per te arritur shkallen me te larte te perandorise. Shume perandore Rromake nuk ishin nga Roma. E njejta gje edhe me osmanet (si vazhdim i Perandorise Romake me menyra te tjera)

Ndersa perandorite Europiane operonin me baze origjine(blud und boden). Me kot e quajm Perandori Austriake kur ishte thjesht familja Habsburg qe sundonte, apo perandori Ruse kur ishte thjesht familja Romanov qe sundonte. E njejta gje edhe me perandorine e re te Amerikes. Guvernatori i Kalifornise kurre nuk mund te synoje te behet president sepse eshte Austriak.

Davidoglu po tregohet mashtrues kur i ngre lavde strukturave 'meritokratike' osmane. Ato nuk ishin hic osmane, por romake. Pra 'karrota' qe po na ofron eshte e pa vlere pasi po e njejta 'karrote' po na ofrohet nga BE-u. Keshtu qe ligjerata e Davidit te vogel nuk eshte gje tjeter perpos nje konfrontimi frontal i Shehut nda BE-ut.

Keshtu qe ligjerata e Davidit te vogel nuk eshte gje tjeter perpos nje konfrontimi frontal i Shehut nda BE-ut.

Qafo

Mua me mundon pyetja valle a ka aq b..ole Shehu sa ti vihet BE-ut?  Apo mbase kushtet e reja ekonomike-politike ( kriza ekonomike, situata en Afganistan Iran Irak etj) e ka bere kete oglune te mendoj se u be deti kos dhe hajd te marim nga nje luge.

Se di e kam veshtire ta pertyp kete idene.

Me shume kete diskurs te politikes se jashtme turke e shoh si presion ndaj BE qe ka te beje me anetaresimin. Nese BE vazhdon ta mbaje larg Turqine, atehere sic edhe e kane shprehur qeveritare turk, keta do te heqin dore nga perpjekjet per t'u anetaresuar ne BE dhe sigurisht do te kerkojne nje forme tjeter per te pasur ndikimin e vet ne arenen nderkombetare. Kete duhet ta kete parasysh BE-ja pasi shenjat i dha ministri turk por sic edhe veren Xhaferi, Turqia nuk ka nje ndikim financiar te madh ne Ballkan, eshte vetem tek sentimentet osmane. Ndryshe nga BE-ja qe ka angazhim me miliona euro ne ndihme te vendeve te ballkanit. Qeveria aktuale ne Turqi eshte me njerez te mencur, intelektuale te mirefillte dhe cdo gje e ben me nje qellim dhe qe godet larg jo thjesht ne ate qe duket apo kuptohet ne shikim te pare. Ne fakt ky diskurs ma merr mendja qe duhet te ndihmoje edhe vendet e Ballkanit qe t'i marrin me seriozisht ne rrugen e tyre drejt BE, pasi cdo dite e me shume dalin lloj-lloj alternativash te tjera. Nga njera ane kemi ministrin turk nga ana tjeter kemi Rusine qe perpiqet te kete influencen e vet ne kete zone tek vendet ortodokse por edhe synimin qe me Turqine te ndertoje gaz dhe nafte sjelles qe jane ne ato zona duke shmangur rruget qe ka interes Amerika.

Nje gje tjeter qe meriton vemendje eshte shprehja e qarte per integritetin territorial te Bosnjes. Sinjal i forte tek Serbia qe nuk i heq syte nga Republika Serpska e Bosnjes.

Por nje problem tjeter per kete qe ka thene ministri turk eshte qe krahu nacionalist ne Turqi, qe eshte opozita kemaliste nuk e pelqen kete punen e osmanizmit, mund te hyje ne loje per arsye nacionaliste me turqit qe jetojne ne vendet e ballkanit, por pertej turqve, nuk besoj. Nderkohe qe perplasja ndermjet perkrahesve te partise ne pushtet AKP dhe Partise republikane kemaliste eshte e ashper. I kam lexuar ne internet qe nxirrnin flake nga goja ne debate, sidomos kur diskutonin per Ataturkun.

Per sa i perket Shqiperise, ketu s'ka dilema; orientimi europian i Shqiperise eshte i qarte dhe i shprehur si ne nivel zyrtar nga qeveria ne piketat qe ka politika e jashtme ashtu edhe ne nivel me poshte, dmth. qytetar etj.

Mua me mundon pyetja valle a ka aq b..ole Shehu sa ti vihet BE-ut?

Sic e sheh, jo vetem ka por ka me bollek. Davudogllu eshte 'presor' historie me karriere ne Malajzi dhe Turqi, dhe sic duket i perket rrymes neo-osmane. Zoti na rujt! Kemalistet qenkan nen sulm te papam.

Por ne mikro-kozmin ballkanas, dhe per me teper, shqiptar, a perben sfide?

Sigurisht qe perben sfide per Shqiptaret pasi Min i Jashtem i Turqise ta thote troc "po vazhduat me BE-un do mbeteni periferi e parendesishme dhe e diskriminuar. Po erdhet nen poturet e Shehut do arrini 'lavdine' e shek te 16-te, duke u kthyer ne qender boterore." A thua se ne shek 16-te pashalliqet arrnaute notonin ne qumesht e mjalte saje 'bijve te denje' te tokes Arrnaute: Qyprillinjve. (interesant pse Davudogllu permend Kavaliotin Mehmet Pasha, e jo kete dinasti veziresh te medhenj prej Berati)

Kjo puna e Turqise po ben jehone kudo. Izraeli qe tani mendon qe ushtria turke nuk mundet me ti dale ne mbrojtje laicitetit te republikes kemaliste, dhe kur te vije dita nuk do ti beje dot balle neo-osmaneve. Keshtu qe mbijetesa e NATOs si alence eshte tashme e pasigurt (sic pat parashikuar Sam Huntigtoni), dhe Shqiperia ben mire te heqe protezat nga goja, e te veje ca 'dental implants' te papame se do ngelet lakuriq ne boten qe vjen.

P.S. Thjesht shiko rrjedhen e ngjarjve ne 1909 dhe do te shohesh qe rrjedha historike ne Ballkan eshte pasqyrim i rrethanave 100 vjet me pare.

Po te replikoj ketu ne lidhje edhe me nje postim me lart:

-Kemalizmi eshte ne tkurrje e siper; them tkurrje sepse kam parasysh disa dimensione te tij, per te mos e quajtur specie ne zhdukje.  Por te pakten nga ana e politikes se jashtme, politika e izolimit (tradicionalisht kemaliste) eshte ne zhdukje e siper.  Lekundjet u ndien qe me Ozal, per t'u bere me vone art Kissinger-ian nen tutelen e Davutoglou. 

-Marredheniet Izrael-Turqi kane kaluar disa dallge dhe jane kapercyer.  Psh, pas incidentit te 2004 qe Erdogan e quajti hapur Izraelin "shtet terrorist", ne dukje u be ca zhurme, ambasadoret u thirren ne vendin ame, etj.  Por nderkohe kontrata per uje per 20 vjet u nenshkruan midis 2 vendeve, dhe gjithashtu 800 milion dollare kontrate per tre "gas plants" qe do ndertoheshin nga firma turke ne Izrael.  Per te mos folur per miliarda dollare ne kontrata ushtrie. 

Prapaskena per kete incident- kandidatura e Turqise per kryesine e OIC.  Mbas incidentit, per here te pare Turqia u zgjodh ne kryesi smiley

-Incidenti i Davos, me i ashper se ai i 2004.  Vijim i "lobingut" qe po i behet Lindjes se Mesme ne raport te drejte me politiken e jashtme te neo-otomanizmit. 

Prapaskena - edhe ushtria kemaliste eshte e irrituar me Izraelin.  Avionet e porositura Heron jane me vonese, dhe dy qe jane derguar ishin me difekte.

Per Naton, heperhe, nuk perben probleme.  Te shohim rrjedhen e ngjarjeve ne Afganistan (ku Turqia tani ka marre kontrollin e forcave ne Kabul.)

(Nje shenim per Kemalizmin; dy kolonat ekzistenciale te kemalizmit jane "lufta ndaj" nacionalizmit kurd dhe islamit politik.  Suksesi i brendshem i neo-otomanizmit vs kemalizmit varet nga zhvillimet ne keto dy pika.  Nqs toleranca ndaj te drejtave te minoritetit kurd jep rezultate pozitive, dhe islami politik barazpeshohet me mjeshteri, te pakten deri tani, kemalistet dalin ne pension.)

PS: Per Shqiperine, here tjeter.

 

 

Davutoglu ka qene interesant per t'u lexuar si akademik por kur behet fjale per zbatim ne nivel diplomacie, tezat e tij duket sikur burojne nga kompleksi turk i te qenurit pasardhes te perandorise osmane, ndersa sot me nje influence te pallogaritshme ne arenen nderkombetare. (Jo se nuk e kane influencen, por duan me teper). 

Ne gjykimin tim roli i liderit ne Ballkan qe Turqia pretendon te marre sipas Davutoglu, vjen edhe si nje frustrim afro 40-vjecar i maredhenieve Turqi- BE (per konvencion po e quaj te te teren BE qe nga vitet 1950) ku ende Turqia nuk e ka te sigurte integrimin ne BE. Nga ana tjeter potenciali ekonomik i ketij vendi po rritet nga dita ne dite e maredheniet ekonomike e tregtare me Kinen po intensifikohen cka ben qe Turqia te ndertoje mbi argumentet ekonomik per te forcuar pozicionin gjeopolitik. Eshte fakt qe Davutoglu dhe tere historianet turq kur thurin lavde per meritokracine e barazine mes popujve ne sistemin osman (duke ngritur here boshnjaket e here shqiptaret) nuk marrin ne konsiderate sentimentin apo memorjen kolektive te popujve te Ballkanit per sistemin osman. Turqia ben gabim nese e merr te mireqene qe popujt akraba apo kardes duan sot te behen pjese e kesaj ligjerate politike bazuar ne trashegimine osmane, pa folur pastaj per Maqedonine apo Serbine.

Nevoja per ri-zgjimin e te shkuares se lavdishme te peradorise osmane ne rrafshin praktik ka te beje me zhgenjimin turk nga BE-ja dhe NATO. Politika turke gjithnje e me teper po ndjen se perendimoret po i vjelin pa marre ne kembim, as edhe mbeshtetje morale ne ceshtje si ajo e genocidit armen apo ceshtjet kurde qe destabilizon lindjen e Turqise prej afro 20 vjetesh.

Megjithese mund te duket cudi, turqit ne pergjithesi mendojne po njesoj sic eshte shprehur edhe ministri i tyre i jashtem ne lidhje me Perandorine Osmane. Sipas tyre osmanllinjte kane ardhur ne Ballkan (dhe jo vetem) me qellimin e "mire" per te cliruar popujt qe jetonin aty nga zgjedha e prijesve te tyre vendas. Po sipas tyre sapo keta popuj rane me ne fund rehat kur administrata osmane vendosi rregull, qetesi dhe paqe ne Ballkan. Aq te drejte na qenkerkeshin keta osmanllinjte saqe " kur merrnin rrush nga vreshtat qe hasnin rruges, linin diku aty te hollat per rrushin qe kishin marre". Eshte kjo arsyeja qe nuk me shqeteson dhe aq artikulimi i deklaratave te tilla nga nje minister qe presupozohet "koke" sesa shkeputja nga realiteti i parise turke dhe insistimi i kote ne presupozimin e tyre qe ne si popuj te Ballkanit paskemi nje nostalgji te papare per koherat e Perandorise.

Ky minister nder te tjera eshte perfaqesues i rrymes se islamit te bute, rryme e cila perfaqesohet nga partia ne pushtet AKP e Rexhep Tajip Erdoganit. Sipas kesaj rryme kerkohet nje ringjallje e perandorise osmane, edhe nese jo ne kuptimin e mirefillte te nje shteti funksional aq sa te nje rrjeti shtetesh aleate, duke perdorur kujtimin e perandorise, si "nje kohe kur ajo ishte epiqendra e botes dhe te gjithe jetonin te lumtur nen administrimin e drejte dhe paqesor te perfaqesuesve te Zotit ne toke (padishahet e lavdishem)".

Ardhja e kesaj partie ne pushtet, me shume sesa ideologjia apo premtimet per zhvillim, ka ardhur per shkak te konsumimit te partive te tjera ne arenen politike turke dhe te mungeses se alternativave. Edhe vete "partia" e Ataturk-ut, CHP, nuk ka mundur te marre voten e krahut republikan modern turk, per shkak te paaftesise se lidershipit te kesaj partie. Nje problem tjeter per Turqine sot paraqet edhe prishja ne nje fare menyre e balances, ku rregullator dhe ane ishte ushtria turke me pjesemarrjen e ligjshme ne organizmat demokratike shteterore. Ushtria ka humbur shume nga nje lufte e nendheshme qe ka bere qeveria duke nxjerre grupe komplotiste puciste (ndoshta edhe te paqena)nga rradhet e tyre. Kjo ka bere qe ne syte e popullit te bjerret imazhi i ushtrise, pasi tashme te gjithe e kane mesuar qe me cdo puc apo grusht shteti vendi shkon mbrapa te pakten 30 vjet.

Jam i mendimit se zhvillimet ne Turqi shume shpejt do kthehen ne epiqendren e vemndjes europiane, per mire apo per keq, pasi ne cdo vend ku prishen ekuilibrat fillestare, do jete e nevojshme vendosja e nje ekulibri te ri, dhe ky ekuliber ne nje vend si Turqia nuk mund te kaloje pa ngjarje.

Sipas tyre osmanllinjte kane ardhur ne Ballkan (dhe jo vetem) me qellimin e "mire" per te cliruar popujt qe jetonin aty nga zgjedha e prijesve te tyre vendas. Po sipas tyre sapo keta popuj rane me ne fund rehat kur administrata osmane vendosi rregull, qetesi dhe paqe ne Ballkan.

Badi dakord me ty, por kjo lloj teze nga ana e turqve eshte gati gati premordiale dhe nuk perben argument ne kushtet e sotme te organizmit te shteteve sovrane apo aderimit ne aleanca.

Turqia ben gabim nese e merr te mireqene qe popujt akraba apo kardes duan sot te behen pjese e kesaj ligjerate politike bazuar ne trashegimine osmane

Epo qafirat arrnaute keshtu kane qene gjithmone, perndryshe Davutoglu-ja do mbante ligjerate ne Tirane e jo ne Sarajeven e 'vlerave mutli-kutli osmane'. Do jete interesant diskursi i Davutoglu-se pas shperbershjes te ketij Frankenstein-i ballkanik.

   Qafir, nuk besoj se ka perkrahes strategjik as tani. Madje me ngjan sikur Erdogan po e perdor me teper si antagonizem te drejtimit te meparshem te diplomacise turke, si nje lloj sfide ideologjike (dhe endrre te bukur qe nuk realizohet dot ne rendin e sotem te kesaj ane te botes) ndaj kemalisteve, sesa per ti dhene mundesine nje akademiku te trumpetoje multi-nacionalizmin osman...   no meltin' pot in the balkans  smiley

(dhe endrre te bukur qe nuk realizohet dot ne rendin e sotem te kesaj ane te botes)

Perkundrazi, jane te gjitha kushtet ideale gjeo-politike ne rajon per te realizuar kete vizion, ose per te patur kete politike te jashtme.  Per te mos thene qe e kushtezuar nga kushtet, kjo politike eshte e vete-kuptueshme.

PS: Sqarim, periferia e Ballkanit varet si do i loze letrat qe ka ne dore.

PS2: Me lart me fjalen "rajon" e kisha per Lindjen e Mesme dhe turk-dynja-stanet.

Monda kam pershtypjen (e drejte) se ke me shume informacion ne kete fushe por nisur nga aq sa di nuk me duket se ftesa e Turqise do ishte joshese per vendet e Ballkanit kur keto te fundit kane vite qe i kane hyre rruges se integrimit ne BE si alternativa e vetme ne rajon... Me duket se ky vizion eshte intersant per popullin turk i cili ende jeton me lavdine e perandorise osmane, ose me duket me e mundshme nje aleance tjeter ne lindjen e mesme (e me konspiracionet e fundit mbase dhe me Kinen)...

More info is welcome smiley

Te them te drejten nuk me ngjan qe kushtet te jene te pjekura per Lindjen e Mesme (Ballkani jo e jo, aq me teper tani qe karrota e vizave u eshte afruar aq shume hundes se mileteve tona kendej). Nje veshtrim i pergjithshem:

Pothuajse qe nga krijimi i Izraelit, Turqia ka patur relata te shkelqyera me te. Aq sa nje pjese shume te mire te buxhetit goxha te majme turk per mbrojtjen vente ne nje vend si Izraeli per modernizimin e tankeve, te sistemeve te mbrojtjes ajrore apo sisteme te te tjera balistike. Nje nga arsyet per kete "miqesi" te mire ka qene edhe fakti qe me shembjen e perandorise, turqit nuk ua harrojne thiken pas shpine qe u futen arabet duke u bashkuar gjate luftes se pare boterore ca me francezet e ca me anglezet. Irani, po qeveri me vete mbetet, pavaresisht krijimit te nje fryme miqesore kohet e fundit per shkak te Erdoganit dhe islamizmit te tij. Aq sa Turqia pretendon te luaje rolin e negociatorit mes SHBA-BE dhe Iranit per problemet berthamore, duke synuar keshtu lidershipin e Lindjes se Mesme. Edhe me vendet e tjera arabe relatat jane rregulluar disi, (Siri, Irak, Liban, Palestine) por vetem ne aspektin diplomatik dhe deri diku ekonomik, por turqit vete si popull nuk i shohin dot me sy. Ky afrim diplomatik me vendet arabe, ka sjelle acarime me Izraelin, deri ne piken kulmante ne Davos, Ku Erdogani me nje xhest populist ndaj presidentit izraelit, tregoi nje nivel te ulet diplomatik, por fitoi shume pike tek populli i tij dhe vendet arabe ne pergjithesi. Gjithsesi politika te tilla te cunguara jane shume te pamjaftueshme per nje integrim te rajonit drejt "endrres osmane".

Vijme ne Kaukaz. Azerbajxhani, nje vend me popullsi kusheri me turqit, eshte acaruar tej mase se fundmi me Turqine per shkak te marreveshjeve te fundit te Turqise me Armenine qe pretendojne t'i sjellin zgjidhje nje klecke ndaj te ciles turqit jane tej mase te ndjeshem; genocidit ndaj armeneve ku pretendohet shfarosja e tyre me miliona gjate luftes se pare boterore. Gjeorgjia ne vetvete as qe i hedh syte nga Turqia pasi per te perballuar Rusine i duhet nje force shume me e madhe se ajo e Turqise, prandaj mendjen dhe zemren e ka nga Europa.

Konkluzioni im: ndoshta mund te kete hapa spontane ne drejtim te fuqizimit te rolit te Turqise ne rajon, por jo aq sa (ne kundershtim me mentalitetin turk) per te ngjallur "endrren osmane". Rregullimi i peshores ne njerin krah ka sjelle automatikisht prishjen e krahut tjeter.

Nuk o 'ondra Asmone' po 'Ondra e Asmonit'. Ky me vertet paskesh pa nji onderr ku i kishe dale nji peme gjigande prej kerthizes te vet, e kish mulu ton dyrnjon!

ndoshta mund te kete hapa spontane ne drejtim te fuqizimit te rolit te Turqise ne rajon, por jo aq sa (ne kundershtim me mentalitetin turk) per te ngjallur "endrren osmane".

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).