Ithaca - Kaváfis

Po ju postoj nje nga poezite e mija te preferuara. Ka pasur perhere nje domethenie te madhe pasi pershkruan udhetimin e shpirtit drejt çerdhes qe quajme "shtepi". Nje udhetim qe tregon qe kuçedrat egzistojne ne brendesite tona si individe, ashtu si dhe Itaka. Itaka, ajo mburoje shpirterore, eshte shkaku i atij udhetimi, por nese nuk marrim kohen e duhur per te njohur bukurite e saja, bashke me njerezit dhe veçurite e tyre qe e karakterizojne, do jene shqisat tona ne gjendje ta njohin ate çerdhe kur ta kemi arritur? Sido qe te jete, kudo qe te te çoje ai udhetim, “mbaj perhere ne mendje Itaken”.

PS Kush ta ndjeje veten te thirrur per nje perkthim te denje ne shqip, eshte mese i mirepritur.

Ithaca

As you set out for Ithaca
hope your road is a long one,
full of adventure, full of discovery.
Laistrygonians, Cyclops,
angry Poseidon - don't be afraid of them:
you' ll never find things like that on your way
as long as you keep your thoughts raised high,
as long as a rare excitement
stirs your spirit and your body.
Laistrygonians, Cyclops,
wild Poseidon - you won't encounter them
unless you bring them along inside your soul,
unless your soul sets them up in front of you.

Hope your road is a long one.
May there be many summer mornings when,
with what pleasure, what joy,
you enter harbours you're seeing for the first time;
may you stop at Phoenician trading stations
to buy fine things,
mother of pearl and coral, amber and ebony,
sensual perfume of every kind -
as many sensual perfumes as you can;
and may you visit many Egyptian cities
to learn and go on learning from their scholars.

Keep Ithaca always in your mind.
Arriving there is what you're destined for.
But don't hurry the journey at all.
Better if it lasts for years,
so you're old by the time you reach the island,
wealthy with all you've gained on the way,
not expecting Ithaca to make you rich.

Ithaca gave you the marvelous journey.
Without her you wouldn't have set out.
She has nothing left to give you now.
And if you find her poor, Ithaca won't have fooled you.
Wise as you will have become, so full of experience,
you'll have understood by then what these Ithakas mean.


 

79 Komente

Para një viti e gjysëm, në një bllok, losttext tha:

Itaka

Kur te nisesh per ne Itake
uro qe udha te te jete e gjate
plot aventura, zbulime plot.

Laistrigoneve, Qiklopeve,
Poseidonit zemerak – mos j`u tremb:
Me te tilla gjera kurre s`do ndeshesh gjate udhes tende
sa kohe qe mendimet lart t`i mbash,
sa kohe qe nje pershkenditje e rralle
trup e shpirt te perndez.

Laistrigonet, Qiklopet,
Poseidonin e pashtruar – keta s`ke per t`i takuar
vec ne i sjellsh, perbrenda shpirtit tend, me vete,
vec ne shpirti yt perballe t`i sajofte.

Uro qe udha te te jete e gjate.
Te qellofshin plot mengjese vere kur,
ah, me c`kenaqesi, ah, me c`gezim,
do hysh ne gjire qe per here te pare i sheh;
Ndalofsh ne tregje fenikase
sende te cmuara per te blere,
shtresa te perlta dhe koral, amber dhe ebanoz,
parfume sensuale te cdo lloji-
sa me shume parfume sensuale qe te mundesh;
Dhe vizitofsh plot qyteza egjiptiane
qe te mesosh, vazhdosh mesimin prej dijetareve aty.

Ruaje Itaken gjithnje ne mendje.
Eshte fati yt mberritja atje.
Por mos e nxito rrugetimin aspak.
Me bukur nese zgjat me vite,
qe plak te jesh kur te mberrish ne ishull,
pasunar nga gjithe c`ke mbledhur gjate udhes;
Mos prit Itaken te te beje te pasur.

Itaka te dhuroi rrugetimin e magjepsur.
Pa te, s`do ishe nisur jashte.
Ajo s`ka me c`te te ofroje tani.
Dhe ne e gjen te varfer, Itaka s`do te ta hedhe dot.
I ditur, sic do jesh bere, dhe me kaq pervoje,
Do e kesh kuptuar atehere keto Itakat c`duan te thone.

 

akullnaja tha:

Itaka

Kur të nisesh për Itakë
uro që udha të jetë e gjatë
plot aventura, plot zbulime.
Lastrigonë, Cikllopë,
Poseidon i ndërkryer – mos iu tremb:
kurrë s’do ti hasësh udhës sate
sa kohë mendimi yt lartësi të kërkojë
sa kohë veç ndjesi të holla
të prekin shpirtin e trupin tënd.
Lastrigonë, Cikllopë,
Poseidonin e egër - s’ke për ti takuar
veç në i mbartsh brënda në shpirt
veç në ti ngrehtë zemra para sysh.

Uro që udha të jetë e gjatë.
Të jenë të shumta mëngjeset e verës kur,
(ah, me ç’ëndje!) do hysh në porte të pashkelura më parë;
të ndalosh në pazaret fenikase
të blesh mallrat e tyre të bukura,
shtretër perlash dhe korale, qelibar e abanoz,
parfume marramendëse të çdo lloji-
sa më shumë parfume marramendëse!
Të shkosh në qytetet egjiptiane
të mësosh, me etje të mësosh prej mendimtarëve të tyre.

Kurrë mos e harro Itakën.
Ta mbërrish është qëllimi yt i vetëm.
Por mos shkurto rrugë.
Zgjate me vite po të mundesh,
brigjet t'i prekësh i plakur kur të jesh,
i kamur me gjithë ç’fitove rrugës
s'do presësh prej Itakës pasuri.

Itaka të dha udhëtimin e mrekullueshëm.
Pa të, kurrë s’do kishe ngritur velat.
S'ka më asgjë për të të dhënë.
Dhe nëse Itaka do të duket e skamur, s’të ka mashtruar.
I mençur si do jesh prej përvoje të tillë,
Do kesh kuptuar, më në fund, se ç’do me thënë Itakë.

 

Hajt ditën e mirë!

Itaka

 

Kur të marrësh rrugën për në Itakë,

lutu që rruga të jetë e gjatë,

mbushur me peripeci, mbushur me njohje.

Nga Lestrigonët edhe Ciklopët,

dhe Posejdoni i zemëruar, mos ki frikë;

të tilla në rrugën tënde kurrë nuk do të gjesh,

në e pac mendjen të kthjellët, nëse një mall

i zjarrtë prek shpirtin e trupin tënd.

Lestrigonët edhe Ciklopët,

as Posejdonin e egër nuk do t'i takosh,

nëse s'i mbart brenda shpirtit tënd,

nëse shpirti yt nuk i ndjell gjatë rrugës.

 

Lutu që rruga të jetë e gjatë.

Të jenë të shumta mëngjeset e verës

kur me ç'kënaqësi e çfarë gëzimi,

do të futesh në limane të panjohura;

të ndalosh në pazare finikase

dhe mallra të mira të blesh:

sedefe e korale, qelibarë e ebanitë;

dhe bimë aromatike të çdo lloji,

sa më shumë të mundësh bimë aromatike;

në shumë qytete egjiptiane të shkosh,

të mësosh e të mësosh nga të diturit.

 

Gjithmonë në mendje të kesh Itakën.

Të arrish atje ështe objektivi yt.

Por mos e shpejto udhëtimin aspak.

Më mirë të zgjasë shumë vite,

dhe i plakur të arrish në ishull;

i pasur me sa fitove gjatë rrugës,

duke mos pritur që të të japë pasuri Itaka.

 

Itaka të dha udhëtimin e bukur.

Pa atë nuk do të dilje në rrugë.

Tjetër nuk ka çfarë të të japë më.

 

Dhe të varfër në e gjetsh, Itaka s'të gënjeu.

Kështu i ditur, siç u bëre, me kaq përvojë,

do ta kesh kuptuar se ç'do të thotë Itakë.

ASHes dhe Twintip, flm per postimet e perkthimeve. Ne fakt kerkova neper web perkthime por gjeta vetem nje ne nje site kosovar i cili s'mu duk qe nxirrte ne pah bukurite e kesaj poezie. Me pas i kerkova PF-se ta perkthente dhe me gjithe miresine qe e karakterizon e beri.

Mondush, yeah, ne kete forme s'ke nevoje te lexosh por thjeshte degjosh(natyrisht nese arrin te heqesh vemendjen nga 'shhhhhhhh'-ja qe karakterizoka gjuhen e recituesve). smiley

La rosée, leji llafet. Ku është i yti? smiley

Perkthim nga Luan Zyka, shkeputur nga permbledhja e poezive te Kavafisit:

ITAKA

Sapo te marresh udhen per Itake,

uro qe udhetimi te jete i gjate,

plot me ndodhira e te reja plot.

Lestrigonet dhe Qiklopet, dhe

Poseidonin e terbuar - mos i ki frike,

te tille ne rruge kurre s'do takosh;

mjafton e ktjellet mendja te jete,

ne trup e shpirt te vloje gjak fisnik.

Lestrigonet dhe Qiklopet, dhe

Poseidoni i eger - asnje perpara nuk te del;

mjafton ne shpirt te mos i endesh

dhe shpirti vete te mos i pjelle.


Uro qe udha te jete e gjate.

Dhe shume te jene mengjeset verore,

ku mes gazit dhe harlisjeve,

do zbresesh brigjeve qe kurre s'ke pare,

Tek Finikasit pastaj qendro nje here

sedef dhe korale bli, fildish dhe qelibare,

aroma marramendese gjithfarsoj

aroma marramendese sa me shume merr.

Sa me shume te rrish qyteteve te Egjiptit

se i ditur do te behesh atje nga te diturit.


gjithmonte Itaken mbaje ne mendje.

Atje me ne fund do arrish ti.

por mos e ngut udhetimin fare.

Vite le te zgjase ai me endje,

ne ishull i plakur te prehesh ne qetesi,

i pasur me ato qe udhes fitove,

mos prit te te jape Itaka pasuri.


Itaka te dha udhetimin e bukur.

Ajo te futi ne udhen e madhe.

Dhe tjeter me, s'ka cfare te jape.


Dhe te varfer nese e gjen, Itaka s'te zhgenjeu.

U bere kaq i ditur, kaq me pervoje,

sa tashme e kuptove se cfare jane Itakat.

 

Personalisht me pelqeu shume perkthimi i ASHes. smiley

 Ne me c'shoh kapemi te gjithe pas perkthimit anglisht. Do te doja te shihja ndonje perkthim nga origjinali, e mbase edhe nga ndonje gjuhe tjeter.

 

Pf, ne permbledhjen qe kam une me poezite e Kavafisit thuhet "shqiperoi nga origjinali". Nderkohe, do shoh mos gjej ndonje variant italisht.

 Ben vaki, po mua me duket perkthim shkel e shko. Do desha te shihja nje perkthim fjale per fjale, pa snje pretendim artistik qe ta shihja nga ana strukturore. Per fat te keq, poezia ne greqisht mua me duket si pikture ngaqe nuk marr vesh asnje llaf.

Nga greqishtja s'marr vesh vetem "ndaksi dhe oqi" di...  It's all greek to me! smiley Neser variantin tim nga italishtja.

PF, cfare te ben te emndosh se perkhimi me siper qe kam hedhur (s'eshte perkthim i imi), nuk eshte prej greqishtes?

 

P.s. perkthim fjale per fjale, i.e. verbum pro verbo nuk ka. 'Pretendimi artistik' qe thua eshte i pashmangshem, dhe nuk mund ta quash as pretendim, por domosdoshmeri.. ndryshe poezia vdes. Robert Frost thote: "ajo qe vdes e para ne perkthim eshte poezia".. por kjo nuk eshte prej pretendimit artistik por sepse gjuha origjinale eshte mishi me te cilin ndertohet poezia, ndaj cdo perkthim eshte me vete nje ri-krijim qe ringjall poezine pasi ka vdekur. Por ti kete jam i sigurt se e dije.

Per pyetjen e pare: Mosdija.
Per problemin e dyte thashe se do kisha qejf te lexoja nje perkthim teknik.Mundesisht ne fund te rreshtit te jene ne kllapa edhe a ose b nese ka rime, ose mundesisht nje recitim ne greqisht per ta pare si tingellon. Pra kerkova mundesisht ne viztim anatomik dhe jo nje pikture ku te shprehet dhe kendveshtrimi I autorit. Thanks.

Ne fakt dhe une e postova ne anglisht ngaqe dija ime e greqishtes eshte nen zero.

Sidoqofte per perkthime te thata, ndoshta robotet e perkthimit e bejne punen. Pastaj perkthyesi mund t'i filtroje sipas deshires.

Kavafis eshte poet i vargut te lire.. te pakten me aq sa njoh une.

ktu eshte recitimi ne greqisht, por nuk eshte se tingellon kush e di se cfare per veshin jo-grek... kjo sepse nuk ka rime.. ose ka mundesi recitimi s'eshte shume i mire.

http://www.youtube.com/watch?v=eR0A7nrQJ...

 

ka disa poezi te tjera shume te mira.. psh Dritaret.. Qyteti.. Zera.. Mure.. Duke pritur barbaret (kryeveper).. Tirania (personal favourite).. Mbreti Dhimiter.. Mark Antoni i Braktisur... Emiliano Monai... Manuil Komninosi... e shume te tjera... plus te tjera qe ne fakt jane me subjekt erotik edhe ky ishte cik i devijuar e nuk ja vlen te permenden kto.

 

Manuil Komninosi

 

Mbreti, zoti Manuil Komninosi,

një ditë melankolike të shtatorit,

ndjeu vdekjen t'i afrohej. Astrologët

(të paguarit) e oborrit thoshin

që shumë vjet të tjera do të rronte.

Por, ndërsa ata thoshin kështu, ai

zakone të vjetra fetare kujton

dhe urdhëron që t'i sjellin rroba

kishtare nga qelitë e murgjve.

I vesh e mbushet me gëzim që tregon

pamje të thjeshtë prifti a oshënari.

 

Janë të lumtur ata që besojnë

dhe si mbreti zoti Manuil përfundojnë:

të mbështjellë me besimin e tyre.

Sa te dalesh ne vajtje per ne Itake,

te lutesh qe te jete e gjate rruga

e mbushur peripeci,e mbushur me dije.

Listrugoneve dhe Ciklopeve,Poseidonit,

te zemeruar mos ju frikeso,

te tille ne rrugen tende nuk do te gjesh,

nese mendimi yt qendron lart,

nese mallengjim te zgjedhur trupi dhe shpirti yt prek.

Listrugonet  dhe Ciklopet,Poseidonin e eger nuk do ti takosh

nese nuk i mbart ne shpirtin tend,

nese shpirti yt nuk ti shfaq perpara.

Te lutesh qe te jete rruga e gjate,

te shumta te jene mengjezet verore,

ku me (cfare)kenaqesi(e),me (cfare) gezim(i),

do te hysh ne limane te pa'para,

te ndalosh te tregetaret Fenikas,

dhe gjerat e mira te zoterosh,

sendefe dhe korale, dhe evenus,

 dhe ereza idhonike te cdo lloji,

sa te mundesh ereza idhonike pa mase,

ne shume qytete Egjyptiane te shkosh,

te mesosh dhe te mesosh nga te studiuarit.

Gjithmone ne mendje te kesh Itaken.

Arritja atje eshte qellimi  yt .

Por mos e nxito udhetimin aspak.

Me mire vite te zgjasi,

dhe plak te mberrish ne ishull,

i pasur me sa fitove rruges,

pa kerkuar qe pasuri te te japi Itaka.

Itaka ta dha udhetimin e bukur.

Pa ate nuk do te dilje ne ruge.

Por nuk ka c'tjeter te te japi.

Dhe nese te varferuar e gjen, Itaka nuk te perqeshi.(zhgenjeu)

Keshtu i mencur si je bere,me kaq pervoje,

duhet ta kesh kuptuar c'do te thote Itakas.

 

ps. Ndonje njohes me i mire i greqishtes eshte i lutur te korrigjoje.

http://philoblogos.blogspot.com/2008/10/griechische-poesie-k-p-kavafis_6832.html

 

 

 

 

 

 

 

ITAKA

Quando ti metterai in viaggio per Itaca 
-  devi augurarti che la strada sia lunga, 
-  fertile in avventure e in esperienze. 
-  I Lestrigoni e i Ciclopi 
-  o la furia di Nettuno non temere, 
-  non sara` questo il genere di incontri 
-  se il pensiero resta alto e un sentimento 
-  fermo guida il tuo spirito e il tuo corpo. 
-  In Ciclopi e Lestrigoni, no certo, 
-  ne’ nell’irato Nettuno incapperai 
-  se non li porti dentro 
-  se l’anima non te li mette contro.

-  Devi augurarti che la strada sia lunga. 
-  Che i mattini d’estate siano tanti 
-  quando nei porti - finalmente e con che gioia - 
-  toccherai terra tu per la prima volta: 
-  negli empori fenici indugia e acquista 
-  madreperle coralli ebano e ambre 
-  tutta merce fina, anche profumi 
-  penetranti d’ogni sorta; piu’ profumi inebrianti che puoi, 
-  va in molte citta` egizie 
-  impara una quantità di cose dai dotti.

-  Sempre devi avere in mente Itaca - 
-  raggiungerla sia il pensiero costante. 
-  Soprattutto, non affrettare il viaggio; 
-  fa che duri a lungo, per anni, e che da vecchio 
-  metta piede sull’isola, tu, ricco 
-  dei tesori accumulati per strada 
-  senza aspettarti ricchezze da Itaca. 
-  Itaca ti ha dato il bel viaggio, 
-  senza di lei mai ti saresti messo 
-  sulla strada: che cos’altro ti aspetti?

-  E se la trovi povera, non per questo Itaca ti avrà deluso. 
-  Fatto ormai savio, con tutta la tua esperienza addosso 
-  gia` tu avrai capito cio` che Itaca vuole significare.

Konstantinos Kavafis

Me shume modesti, ja varianti im nga italishtja.

 

Itaka

Kur te udhetosh per ne Itake

uro qe rrugen ta kesh te gjate,

me aventura dhe ndodhira plot.

Nga Lestrigonet e Qikllopet

apo terbimi i Posedionit frike mos ki,

te tilla takime nuk do kesh

nese menddimin te kthjellet e mban e

ndjenje e forte shpirtin e trupin ta drejton.

Ne Qikllope e Lestrigone, patjeter qe jo,

dhe as ne merine e Poseidonit ke per t'u ndeshur

nese brenda vetes nuk i strehon

nese shpirti kunder nuk t'i çon.

 

Uro qe rruga te jete e gjate.

Qe mengjeset verore te jene te shumte

kur neper porte - me ne fund e gazplote -

per here te pare ti do prekesh toke:

ne dyqanet fenikase qendro dhe bli

guacka perlash, korale, abanoz e qelibar

mall te rafinuar dhe parfume gjithefaresoj;

aroma dehese sa me teper te mundesh,

ne qytetet egjiptiane shko e prej te urteve meso.

 

Ne mendje gjithmone Itaken te kesh -

ta arrish te jete mendimi yt i vazhdueshem.

Mbi te gjitha, udhetimin mos ta shpejtosh;

bej qe te zgjase sa me shume, per vite me rradhe,

e kur plak te jesh e kembe mbi ishull te vesh,

ti, i pasur, me thesaret qe rruges ke mbledhur

tjeter pasuri prej Itakes mos presesh.

 

Itaka te dha udhetimin e bukur,

pa te nuk do ishe vene kurre

ne rruge: ç'tjeter pret?

 

E nese te varfer do ta gjesh, per kete Itaka nuk do te te zhgenjeje.

I ditur siç je bere, me pervojen mbi shpine,

do kesh kuptuar tashme çka eshte Itaka.

Normal
0
unctuationKerning />

aveIfXMLInvalid>falseaveIfXMLInvalid>
false
false

napToGridInCell />

ontGrowAutofit />

MicrosoftInternetExplorer4

pip;
mso-margin-top-alt:auto;
margin-right:0in;
mso-margin-bottom-alt:auto;
margin-left:0in;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}
@page Section1
{size:8.5in 11.0in;
margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in;
mso-header-margin:.5in;
mso-footer-margin:.5in;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{pagesmileyection1;}
-->

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Table Normal";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin:0in;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

>>>
>

Unë gjeta një version tjetër (gjithmonë të përkthyer në italisht)... pak a shumë të njëjtat gjëra, por më pëlqente pjesa e fundit:

e nëse e gjen të varfër, Itaka s'të ka zhgënjyer
veteran i pjekur kthehesh, e me kaq përvojë,
tashmë do ta kesh kuptuar  Itakë ç'do të thojë

 

Megjithse jam i bindur që versioni i FH, më poshtë, është ai që i përshtatet më së miri smiley

flm per perkthimet

 

jashte teme: a e ka ndonjeri mundesine per te gjetur/perkthyer nje poezi te Janis Ricos me titull "Pocari" (nese s'e mbaj mend gabim titullin)?

Janis Ricos

 

Maturi

Fjalet i ngjasojne mjaft gureve. Me ta mund te ngresh>>

Shtepi te qeta, me mobilje te bardha, shtreter te bardhe,>>

Mjafton te dal dikush per ti banuar, apo te pakten, >>

Te vij ti shoh perketej gardhit te kopshtit, atehere kur qelqet shkelqejne>>

Ne te kuq gjaku dhe nga ku, permbi kodra,>>

Bien kembanat e mbremjes. Vetem pak me pas>>

Litari i kembanes, leshohet, e godet krejt i vetem murin.  >>

Léros, 12.XII.67.>>

 

>>

 >>

 >>

Mjet shprehjeje

Ai s’donte me kurrgje, as fjalet, as zogjte qe ishin shnderruar>>

Ne parrulla apo simbole (e ketij fati gati asgje nuk i kish’ shpetuar)>>

Keshtu ai zgjodhi te mos hapte gojë, >>

Por te bënte, si memecet, ca gjeste te cuditshme>>

Te qete, te dykuptimte, te hidhur dhe paksa qesharak. Megjithese, edhe ato, disa vjet>>

Me vone, do te shnderroheshin ne parrulla.>>

12. XII. 67.

(perktheu nga frengjishtja A.Shtembari.)

>>

Nga Ricos: "if I knew"

Yellow sky, black moon.
If I knew what shirt you were wearing,
if I knew where you were sitting,
the sky and my voice wouldn't be the same.

 

Kur t’ngresh rraqet për n’Itakë>>

Kalofsh nga rruga e gjatë>>

Bofsh qejf e pafsh gjona t’papame.>>

Prej Langaraqve, Qorrave >>

dhe Policisë së tërbume – mos u tut,>>

S’ka për t’nga asnjoni, mendo për mo t’mirën>>

Sa t’mahesh me gajret>>

n’shpirt, e me shnet e me t’gjitha.>>

Prej Langaraqve, Qorrave >>

dhe Policisë së tërbume – mos u tut,>>

veç po t’pat hy tartakuti n’bark>>

e dreqi ti nxjerr kaiherë n’rrugë.>>

> >

T’qoftë rruga e mbarë, avash-avash,>>

Dita e bukur duket me mjes, si mjes behari>>

Çfarë lezeti, çfarë gallate, lum si ti>>

Kur t’shofsh i port t’jashtëm për herë të pare>>

Mos harro pyt ku bi pazari i Feniksisë>>

E blej ça të dush për vete>>

Qumësh dallëndyshe, perla a qelibar>>

lace>Polace> t’doli dhe për ne na blej naj parfum>>

Sill sa t’mundesh se i shesim>>

Amon veç hik, hala s’ke shku n’Egjypt>>

Rregjistrohu me naj naj shkollë, mase ja gje anën naj msuesi atje.>>

> >

Maje mendjen ke Itaka çun, jo ktu ke ne>>

Mos u huto rrugës e harro për ku je nisë>>

Merre shtru se asaj rruge s’i dihet sa zgjat>>

Dro t’del mjekra sa t’arrish ke ishulli>>

Do vejsh e lejsh pare rrugës sa t’dush>>

Mos prit me u bo pasanik në Itakë>>

(ktu gaboi dhe yt at&eumlsmiley>>

> >

U bo sebep Itaka qi t’shijosh naj rrugë>>

Se s’kishe me dal najherë prej katundi>>

Kap i punë ça t’gjesh, se s’t’tate>lace>kanlace>tate> prit ty qi t’zgjedhësh>>

lace>Masanlace>aj po s’t’heci s’të ka faj Itaka>>

Ishalla rruga ti jep dy pare mend>>

lace>Polace> s’t’njiti aty prej aty, t’shkojsh n’tjetër vend>>

Majë takash, a pa taka, t’gjithë Itaka janë.>>

Flor-o, deri m'prrenjas qesh OK un. Knej nga Itaka m'ze deti.

Pytje: fjala "folk" dhe "vulg" a kan naj lidhje me njon atjetren.

pershnetje!

o i emkrimptum, a thua vertet nuk te ka pelqyer kjo gjeja e terbuar? une rri rri dhe me kujtohet, dhe them c'pjell mendja e robit, dhe them, vertet vijme te vjellim se bashku te peshku, po njerez si ky fh-ja ku hane valle?

trop, se tani e pashe. pytja jote m'boka me u ni keq. not fair.

emi, te lutem, e terheq menjehere mbrapsht nese ty te beri te ndjeheshe keq. pyeta nga habia, se mua me beri kaq pershtypje sa thashe mos po flisje me humor (dmth pyetja nuk ishte retorike) - m'u duk e pamundur qe te kishim pasur eksperienca kaq te ndryshme. po gjera qe ndodhin. gjera te bukura madje smiley

PK, me lej te tregoj nje episod te nigjum nga festivalet e radios (te ne). Ka pas pas qen i kong e vaces, bie shiu pik pik pik e bie pa pushim. Adeti e kishte atbot qe cdo kong u interpretonte dy here - gamorllik par excellence ne vetvete kjo, po c'boni nji me shum e nji me pak. nejse. Vacja virtuoze. Nuk di kush e knote interpretimin 2 te shiut; e sigurte ka qen mashkull. Ca te bonte ky tani, se ksaj i bi si me t'denu. Edhe ky ia kerciti ne dialekt me pas: "e binte shiu pajk pajk pajk"...

Une pothujse e dija qe kjo Itaka (qe as se e pelqej vecan dhe as autorin nuk e njof) do parodizohej. Simas time series analysis, gjasa per ket (parodizimin) ishte 97.3%. Tani un e di qe nuk para osht e qut me thon menime "kunder rrymes", dhe fjala e urte goes: "mos thuj te verteten se te perzejn nga fshati". Po ca te boj un qe ene e menoj kshu si e thash (s'osht hera e pare qe e shfaq ket attitude), ene s'mun e maj. Te hap nje grope e ta them menimin aty me u cliru, nuk bo, se e ka bo dikush tjeter ma par ene s'i dul mire.

Hajt mo thash, t'pakten shpetoj shpirtin tim. Ene fola.  smiley

 

faleminderit per shpjegimin, mgjs ti ne kete rast po me shpjegon pse denon veprimin ne pergjithesi, dhe jo mu kete akt.

tani, do thoshte jerusalemi, ia vjedh qe ia vjedh tjetrit, kontribuo dicka qe te justifikoje vjedhjen. tek versioni i fh-se (duke llogaritur edhe qe une jam apriori pro vjedhjes) une pashe shume vlere te shtuar. nuk e di si do ta mendonte kafavisi smiley.

po deshe mund te ta shpjegoj dhe rresht per rresht kenaqesine.

un t'denoj ty?

12 dhejtori 2012 eshte ende larg, PK. Why bring it nearer? smiley

 

 

mos me tremb me kesi shifrash apokrife smiley

shikoje qe nga fjalia e fundit. taka duket si gjetje e detyruar prej fjales itake, por ama eshte shfrytezim ne maksimum i kapacitetit te kesaj fjale ne shqip (shtoji elementin gjinor te takes, dhe elementin penelope te historise - koment i pamohueshem mbi kalipson dhe penelopen (double kllape: kundera ka nje lexim interesant te dyshes ne fjale tek l'ignoranec)). pastaj qumesht dallendysheje - po ku ka gje me te sinqerte? mase ja gje anen naj msusi? po kjo eshte koncentrat o em, koment drejt e ne zemer te asaj qe eshte mesimi (duket si hile, dhe eshte edhe hile, gjetja e anes, por marredhenia personale me mesuesin ka vleren e 100 leksioneve). shiko si ta cel diten e mendjes kjo: dita e bukur duket me mjes, si mjes behari. ktu gaboi dhe yt ate? 'nuf said!

Trop, maya prophecy.

Une e kisha ne vend tjeter fare, por ti the nji llaf te arte: nuff said. Sidomos kur po folim per te florinjtin!

cheers.

jo jo, shiko, o beni, se une... e mor vesh, e paskeni mes jush, ti s'do qe te te zbrese nga maja e olimpit, po une (si qorre qe jam) i shoh malet maja maja.

e dentro da la lor fiamma si geme

l'aguato del caval che fe' la porta

onde usci` de' Romani il gentil seme

O Emo. Te pakten duhet ta njifshe, se poezite e ketij I ka botuar te perkthyera Kadareja tek "Ftese ne studio".

PF, kur them s'e njof I mean he's not under my skin, bro. smiley

 

Kjo vje per qejf tat, PF:

Qirinjte

Ditet e ardhme rrine para nesh

Posi nje rradhe qirinjsh te vegjel te ndezur,

Qirinj te ngrohte plot prarim e drite.

 

Ditet e shkuara kane mbetur pas

Nje rradhe e trishte qirinjsh te shuar.

Te afertet ja, ende nxjerrin tym,

Qirinj te ftohte, te shkrire e te perkulur.

 

Sdua t'i shoh, kjo pamje me brengos,

Kujtimi i drites tyre gjithashtu.

Veshtroj perpara vec qirinjte e ndezur.

S'dua te kthehem pas qe te mos shoh

Sa shpejt shtrihet e zgjatet rradhe e zymte

Sa shpejt po shtohen varg te shuarit qirinj.

Majë takash, a pa taka, t’gjithë Itaka janë

po besa pikes i ke ran smiley

po kjo ka qene edhe kong manjetofoni smiley

 

Moj Itakë, moj gru e bukur>>

Ça na i bone çunit të ri>>

Lule më lule porsi flutur>>

Pash i bjen me ardh ke ti>>

> >

Me target e motobarkë>>

Është lace>nislace>ur që me natë>>

Krrol e zhyt, kur lodhej- shpinën>>

Kaloi detin suferinën>>

> >

O Itakë ti prej shtatë vjet>>

Orë e cast çunin pret>>

Thur çorapë e thur xhublet>>

Beqarninë s’e e ke bo n’jet>>

> >

Djali n’det, tigani n’zjarr>>

Qysh s’u dogje moj e vrarë>>

Djali moj kurr të mbërrijë>>

S’ka fuqi as sisë të pijë>>

> >

Moj Itakë moj gru e bukur>>

Ça na i bone çunit të ri>>

Komët krejt ja ke këputur>>

Rri gjith ditën fall tu shti>>

Ka shtatë vese veç alkolit>>

S’ka besim në perëndi>>

Moj Itakë moj gru e bukur>>

Ç’dreqin pret, as vetë s'e di.

 

 

 

fh, falem.

ne pergjithesi c;kenaqesi e cfare gezimi, jeni bere si popull i harlisur per 1 majin pagan.

Miremengjes miq!  smiley Ja dhe Itaka ime: 

 

ITAKA

>
>

Me të marrë udhën për n’Itakë,

uro që udha të të jetë e gjatë,

peripeci e sprova përplot.>>

Lestrigonëve dhe Ciklopëvë>>

a tërbimit të Poseidonit – frikën mos ua ki.

Këso takimesh mb’udhë s’do të ndeshësh,

në munç mendjen të dlirë ta ruash, dhe trup e shpirt-

vetëdij'e patundur udhën ta prin.  >>

Me Ciklopë e Lestrigonë, jo aspak,>>

as me mizorin Poseidon nuk do të matesh

në munç përbrenda të mos I mbash>>

dhe shpirti yt shajni të mos thurë.

> >

Uro që udha e gjatë të të jetë,

të shumta dhe  mëngjeset verore

kur  ndër limane -  më së fundi dhe oh, me c’hare,

 brigje të parrahura më parë do të shkelësh;

ndër çarshi fenikase barit e bli>>

sedefra e korale, abanoz e qelibare,>>

gjëra për merak, edhe erëzina>>

këndellëse larushì; sa m’shumë erëzina aromëdehëse,>>

dhe nëpër qytetet egjiptiane  të vesh’>>

sa mund më shumë nga m’t’urtët të nxësh.>>

> >>>

Por Itakën kurrë nga mendja mos e shlyej->>

Pikëpjekja me të, mendimrrënjosur qoftë në ty.>>

Por udhëtimin revan mos e merr, asfare;>>

vite e vite le të zgjasë, dhe kur i moçëm>>

të shkelësh n’ishull,  i kamur

me thesare mbledhur udhësh,

mos prit pasuri Itaka të të falë.

> >

Itaka ndër rrugëtime të nisi,

Pa të, udhën e madhe s’do ta kishe marrë

ndër sy; e ç’pret më tepër ti?

> >

E në e gjeç të varfër, Itaka zhgënjyer s’të ka,

fort I mençur  dhe një barrë përvojë mbi supe ke

sa të kuptosh tashmë domethënien që Itaka ka.

A.B.

Ana, me pelqeu shume pershtatja tende, ngaqe kishte edhe nje çikëz dialekt jugor me ato ëëë-të që perdor ajo zonë. Komplimente!

Belle, faleminderit. Gezohem qe te shoh serish ketej. smiley

Ketej jam, thjesht s'kam patur aq kohe per virtualitetin. Do bej kthese smiley

Miremengjes,

Me rastisi kjo sot duke u marre smiley me Leonard Cohenin dhe ndjeva detyrimin:

The God Abandons Anthony

When suddenly, at midnight, you hear
an invisible procession going by
with exquisite music, voices,
don’t mourn your luck that’s failing now,
work gone wrong, your plans
all proving deceptive—don’t mourn them uselessly.
As one long prepared, and graced with courage,
say goodbye to her, the Alexandria that is leaving.
Above all, don’t fool yourself, don’t say
it was a dream, your ears deceived you:
don’t degrade yourself with empty hopes like these.
As one long prepared, and graced with courage,
as is right for you who proved worthy of this kind of city,
go firmly to the window
and listen with deep emotion, but not
with the whining, the pleas of a coward;
listen—your final delectation—to the voices,
to the exquisite music of that strange procession,
and say goodbye to her, to the Alexandria you are losing.

Penelope's Despair

 

It wasn't that she didn't recognize him in the light from

       the hearth: it wasn't

the beggar's rags, the disguise — no. The signs were clear:

the scar on his knee, the pluck, the cunning in his eye.

       Frightened,

her back against the wall, she searched for an excuse,

a little time, so she wouldn't have to answer,

give herself away. Was it for him, then, that she'd used

       up twenty years,

twenty years of waiting and dreaming, for this miserable

blood-soaked, white-bearded man? She collapsed

       voiceless into a chair,

slowly studied the slaughtered suitors on the floor as

        though seeing

her own desires dead there. And she said "Welcome,"

hearing her voice sound foreign, distant. In the corner,

         her loom

covered the ceiling with a trellis of shadows; and all the

birds she'd woven

with bright red thread in green foliage, now,

on this night of the return, suddenly turned ashen and

         black,

flying low on the flat sky of her final enduring.

Sol, kjo eshte e Ritzos jo e Kavafis.

e di, po meqe mua me pelqen me shume Ricua se Kavafi thashe ta vendos...

C'te  gjeti, moj kallogre... do t'i thoshnjin plakat!

Itaka

Për Itakë kur të nisesh

Uro  që udha të jetë e gjatë>>

plot aventura, plot zbulime>>

Lastrogjeni, Ciklopi, >>

Posedoni zemerak – jo, mos u frikëso prej tyre:>>

nuk do hasesh te tillë rrugës tende

aq kohë sa mendimet t’i mbash lart >>

aq kohë sa gezimi me i vogël >>

trupin dhe shpirtin ta trazojë>>

Lastrogjenët, Ciklopët >>

I cmenduri Posedon, - me ta s’do ndeshesh>>

Vetëm nëse i mban ata në shpirtin tënd>>

Vetëm nëse shpirti yt t’i nxjerr perpara>>

>>

 

Uro që udha te jetë e gjate>>

Plot me mëngjese vere

Ku, me aq gaz e  kënaqësi>>

limaneve iu afrohesh  per të parën herë;

ndalofsh në tregje Fenikse

me mallra të purpurta>>

 perla dhe korale, amber dhe ebanit>>

parfume sensuale te çdo lloji>>

merr parfume sensuale sa të mundesh>>

e sa më shume qyteza Egjiptiane vizito>>

të nxesh e te mesosh nga mendimtaret e tyre.>>

Itakën mbaje gjithnjë në mendje>>

T’arrish atje eshte kismeti yt>>

Por mos e ngut udhëtimin >>

Më mirë te zgjasi vite>>

Që kur të mbërrish në ishull, te jesh thinjur>>

I pasur në gjithçka>>

Nga Itaka të mos presësh pasurim. >>

> >

Itaka të ofroi nje udhëtim magjepës>>

Dhe pa të, ti s’do kishe ikur>>

Tash ajo s’ka ç’te ofroje më>>

Dhe nëse e gjen të varfer dije qe Itaka s’te mashtroi>>

I mencur siç je bërë e  plot me perjetime, >>

Do e kesh kuptuar nderkaq se ç’jane ne te vertete Itakat. >>

@A.J.

Edhe kjo eshte e madhe,mua me pelqen shume.

 

C'i duhej Uliksit Itaka pa grue

Malli, dëshirë e përjetës
e jo mallëngjimi, gurgull frymëshkurtë
e joshi Uliksin me kthye i kulluem
atje kah ishte nisë. Në ravgime të paskaje
shtjerri edhe të mbramin petk që kishte
amzën e pashlyeshme të vegëve ullini
dhe të duerve të grues.
Shtjerri edhe petka tjera leshi e lini
e fjeti ndër tesha të hueja, Uliksi,
kur harroi amzën.

Homerit s’i erdhi ngoje me thanë
përse Penelopa endte për të me duer të veta
petkun magjik të kthimit.
Homeri i përngeshëm u kull kujtueshëm e tha:
Uliksi e Itaka pa grue – dy krena binjokë dhie
Me nji bri të thyem: punë e pakryeme. 

                                                   Martin Camaj

Po shtoj dhe nje te Alfred, Lord Tennyson, meqe shoh disa paralelizma dhe kontraste me poezine e Kafavis.

ULYSSES

It little profits that an idle king,
By this still hearth, among these barren crags,
Matched with an aged wife, I mete and dole
Unequal laws unto a savage race,
That hoard, and sleep, and feed, and know not me.
I cannot rest from travel; I will drink
life to the lees. All times I have enjoyed
Greatly, have suffered greatly, both with those
that loved me, and alone; on shore, and when
Through scudding drifts the rainy Hyades
Vexed the dim sea. I am become a name;
For always roaming with a hungry heart
Much have I seen and known---cities of men
And manners, climates, councils, governments,
Myself not least, but honored of them all---
And drunk delight of battle with my peers,
Far on the ringing plains of windy Troy.
I am part of all that I have met;
Yet all experience is an arch wherethrough
Gleams that untraveled world whose margin fades
Forever and forever when I move.
How dull it is to pause, to make an end.
To rust unburnished, not to shine in use!
As though to breathe were life! Life piled on life
Were all too little, and of one to me
Little remains; but every hour is saved
From that eternal silence, something more,
A bringer of new things; and vile it were
For some three suns to store and hoard myself,
And this gray spirit yearning in desire
To follow knowledge like a sinking star,
Beyond the utmost bound of human thought.

This is my son, my own Telemachus,
To whom I leave the scepter and the isle---
Well-loved of me, discerning to fulfill
This labor, by slow prudence to make mild
A rugged people, and through soft degrees
Subdue them to the useful and the good.
Most blameless is he, centered in the sphere
Of common duties, decent not to fail
In offices of tenderness, and pay
Meet adoration to my household gods,
When I am gone. He works his work, I mine.
 

There lies the port; the vessel puffs her sail;
There gloom the dark, broad seas. My mariners,
Souls that have toiled, and wrought, and thought with me---
That ever with a frolic welcome took
The thunder and the sunshine, and opposed
Free hearts, free foreheads---you and I are old;
Old age hath yet his honor and his toil.
Death closes all; but something ere the end,
Some work of noble note, may yet be done,
Not unbecoming men that strove with gods.
The lights begin to twinkle from the rocks;
The long day wanes; the slow moon climbs; the deep
Moans round with many voices. Come, my friends.
'Tis not too late to seek a newer world.
Push off, and sitting well in order smite
the sounding furrows; for my purpose holds
To sail beyond the sunset, and the baths
Of all the western stars, until I die.
It may be that the gulfs will wash us down;
It may be that we shall touch the Happy Isles,
And see the great Achilles, whom we knew.
Though much is taken, much abides; and though
We are not now that strength which in old days
Moved earth and heaven, that which we are, we are---
One equal temper of heroic hearts,
Made weak by time and fate, but strong in will
To strive, to seek, to find, and not to yield.
 

Disa pjese te shkurtra nga Cavafis:

Addition

I do not question whether I am happy or unhappy.
Yet there is one thing that I keep gladly in mind --
that in the great addition (their addition that I abhor)
that has so many numbers, I am not one
of the many units there. In the final sum
I have not been calculated. And this joy suffices me.

***

Desires

Like beautiful bodies of the dead who had not grown old
and they shut them, with tears, in a magnificent mausoleum,
with roses at the head and jasmine at the feet --
this is what desires resemble that have passed
without fulfillment; with none of them having achieved
a night of sensual delight, or a bright morning.

***

Half an hour

I never had you, nor will I ever have you
I suppose. A few words, an approach
as in the bar yesterday, and nothing more.
It is, undeniably, a pity. But we who serve Art
sometimes with intensity of mind, and of course only
for a short while, we create pleasure
which almost seems real.
So in the bar the day before yesterday -- the merciful alcohol
was also helping much --
I had a perfectly erotic half-hour.
And it seems to me that you understood,
and stayed somewhat longer on purpose.
This was very necessary. Because
for all the imagination and the wizard alcohol,
I needed to see your lips as well,
I needed to have your body close.

***

As much as you can

Even if you cannot shape your life as you want it,
at least try this
as much as you can; do not debase it
in excessive contact with the world,
in the excessive movements and talk.

Do not debase it by taking it,
dragging it often and exposing it
to the daily folly
of relationships and associations,
until it becomes burdensome as an alien life.

***

Candles

The days of our future stand in front of us
like a row of little lit candles --
golden, warm, and lively little candles.

The days past remain behind us,
a mournful line of extinguished candles;
the ones nearest are still smoking,
cold candles, melted, and bent.

I do not want to look at them; their form saddens me,
and it saddens me to recall their first light.
I look ahead at my lit candles.

I do not want to turn back, lest I see and shudder
at how fast the dark line lengthens,
at how fast the extinguished candles multiply.

So much I gazed

So much I gazed on beauty,
that my vision is replete with it.

Contours of the body. Red lips. Voluptuous limbs.
Hair as if taken from greek statues;
always beautiful, even when uncombed,
and it falls, slightly, over white foreheads.
Faces of love, as my poetry
wanted them.... in the nights of my youth,
in my nights, secretly, met....

 

Remember, body...

Body, remember not only how much you were loved,
not only the beds on which you lay,
but also those desires which for you
plainly glowed in the eyes,
and trembled in the voice -- and some
chance obstacle made them futile.
Now that all belongs to the past,
it is almost as if you had yielded
to those desires too -- remember,
how they glowed, in the eyes looking at you;
how they trembled in the voice, for you, remember, body.
 

Another good one, veske smiley

Ma do mendja qe kur i referohet "greek statues" e ka per ato te "gods" jo "godesses".

PS: Bonsoir babes.

Pak rendesi ka nese ishin gods apo goddesses, rendesi ka qe e kuptonte dashurine dhe ishte ne gjendje te dashuronte - qofte dhe nepermjet vargjeve. Sidoqofte po, mendohet qe fliste per gods.smiley

Shtova dhe nje poezi mesiper, Mondush, besoj qe do te te pelqeje dhe ajo.

PS: Bonsoir, hon! smiley

Me pelqeu shume edhe e dyta.  I love his simplicity that says so much smiley

Ja dhe nje poezi e imja me Penelope

 

Opus 349

Trendafilat e eger kane pire diell

                             tere diten

mbi murin e vjeter

e tashma e gjithe rruga perkundet si e dehur

nen aromen e vaket te tyre

 

Do te doja te kisha edhe une sonte

nje shtepi te vogel vetem per vehten time,

nje kopesht te urte me disa lule te ndrojtura

                                        ne lulezim.

Nje toke te qendrueshme 

ku te mund ta hidhje spirancen me ne fund

dhe nje Penelope qe pret, pa e kthyer koken,

teksa end nje pelhure te bardhe e te fresket

ne muzgun plot aroma te mbremjes.

 

Befas ne rrugen e shtangur

nje grua, si nje frut i pjekur kalon

me fustanin qe i dridhet rreth pulpeve

                                         te bukura

zemra kollitet nje cast

dhe pastaj hesht e turperuar

 

Une i mbeshtetur pas nje dere te vjeter

                                              enderroj

endrrat e trendafileve te eger

te kapitur ne gjume.

not bad, not bad at all.. nje sugjerim: trendafilat e eger jane lare ne diell.. ndoshta.. sepse kane pire diell te le shijen sikur dielli eshte nje rubinet cezme.. kurse jane lare duket si det... ose ndoshta jam une qe me duket ashtu.

Twintip, pa dashur te te ofendoj, por nuk hy kurre ne kesi lloj diskutimesh. 

 Jo, seriozisht, nuk eshte fare pune merzie nga ana ime. Shpresoj mos e marresh ti per ters. Nderkohe me vjen mire qe te ka pelqyer ne teresi si poezi dhe kjo eshte kryesorja.

He vows

Every so often he vows to start a better life.
But when night comes with her own counsels,
with her compromises, and with her promises;
but when night comes with her own power
of the body that wants and demands, he returns,
forlorn, to the same fatal joy.

Ky ka edhe nje vjershe te titulluar "SY GRI", a dicka e tille. Nuk e gjej dot, e ka njeri?

Ne anglisht twintip, per shqip kemi perkthyesit e ppu-s smiley.

Gray

While looking at a half-gray opal
I remembered two lovely gray eyes -
it must be twenty years ago I saw them ...

We were lovers for a month.
Then he went away to work, I think in Smyrna,
and we never met again.

Those gray eyes will have lost their beauty - if he's still alive;
that lovely face will be spoiled.

Memory, keep them the way they were.
And, memory, whatever of that love you can bring back,
whatever you can, bring back tonight.

Monda... pse? pse? pse?  smiley

për inat t'Emi-t!

 

***

Tuj shijqu mbi unaz'n shkëlqim-humbun>>

Mu kujtuen dhambt e tu frontal verdh-jeshil>>

Qe 20 vjet pa i pa,>>

S’dishe se i dit malli lace>kishlace> me m’marrë…>>

> >

U dashunuem për nji muej>>

Sa ty të doli puna, teposhtë në Zvërnec>>

E ma q’at ditë s’u pamë..sa keq>>

> >

Atyne dhamëve, ma keq se florini ndër duer, - n’kjofsh gjallë>>

Ftyra, kam ligsht, i ka shkue përmas.>>

> >

Tru i vocërr, o gjamë e madhe, mos i tut kujtimet>>

Nji grimcë t’asaj dashnie, po t’lus, ma kthe>>

Cilando grimcë, n’mos gjetsh at ma t’madhen.  >>

 

Tru i vocërr, o gjamë e madhe, mos i tut kujtimet

 

Twintip, c'te ka zene me gjinite? smiley

Return

Return often and take me,
beloved sensation, return and take me --
when the memory of the body awakens,
and an old desire runs again through the blood;
when the lips and the skin remember,
and the hands feel as if they touch again.

Return often and take me at night,
when the lips and the skin remember....

La Rose, e kam lexuar fillimisht te prkthyer ne shqip edhe perkthyesi e kishte poerkthyer gjasme te dedikuar nje femre. and I gat a bir'ava shock kur e rilexova ne anglisht te dedikuar nje mashkulli... edhe po mendohesha.. a ka pas te drejte perkthyesi ta beje kete? ne nje fare menyre e falenderoj sepse me ka dhene poezine qe desha... eshte cik si ceshtje e nderlikuar me duket, se poeti shkruan per veten, kurse perkthyesi perkthen per lexuesin. I always thought that to write smth = to be selfish. Bergman e ka pas kete kompleks (e ndiente kete prone te artit) me duket, ne filmat e vete, por ndoshta s'jam i kthjellet mjaft ne kete moment per te komentuar dhe po e gjykoj gabim kete punen e egoizmit ne art.

"GREY"
Looking at a half-grey opal
I remembered two beautiful grey eyes
I had seen; it must have been twenty years ago…

For a month we loved each other.
The he went away, I believe to Smyrna,
to work there, and we never saw each other after that.

The grey eyes - if he is alive - must have grown ugly;
the handsome face must have spoiled.

Dear Memory, preserve them as they used to be.
And, Memory, bring back to me tonight all that you can,
of this love of mine, all that you can.

Constantine P. Cavafy (1917)

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).