Ben Blushi inatcor, po ben lojen e Berishes

Një nga personazhet e njohur të klasës së "profesorëve" brenda Partisë Socialiste, Servet Pëllumbi i është përgjigjur në një replikë të cilën ai e cilëson 'dashamirëse', kritikave të rivalit të Edi Ramës për drejtimin e partisë, Ben Blushi. Ish-kryetari i Kuvendit deklaron se Blushi është një megalloman dhe inatçi dhe se përdor dy standarde në politikë.

Pozicioni dashamirës, apo përpjekja për të qëndruar mbi palët në një debat, sidomos në këtë situatë konfrontimesh që po kalon PS-ja pas humbjes në zgjedhjet e 28 qershorit dhe kur shtrohet çështja e lidershipit për vitet e ardhshme në opozitë, nuk është aspak për t'u lakmuar. Nga të dyja palët mund të shpallesh i pa dëshirueshëm, qoftë me heshtje ndaj kritikave, apo me kritika për mos-heshtjen. Një situatë e tillë paradoksale do të krijohej edhe pas botimit të artikullit tim: "PS-së i duhet një lider, jo thjesht një kryetar".
E vlerësova interesin e shfaqur rreth përmbajtjes e frymës së analizës nga lexuesit e thjeshtë, sidomos atyre nga radhët e socialistëve, strukturave të bazës së partisë, apo të disa politikanëve, që parapëlqejnë frymën e mirëkuptimit përballë asaj të konfrontimit të palëve të "barrikadizuara" etj. Pikërisht, në një kohë që këta të fundit puqen në pakënaqësinë e tyre, sepse duan rrjeshtime sipas parimit: "me mua,ose kundër meje"! Kështu, pala e kryetarit në detyrë, vazhdon të heshtë e pakënaqur lidhur me kritikat në adresë të Edi Ramës, ndërkohë që pala kontestuese, ajo që do largimin e tij pa asnjë lloj analize, më sulmon pikërisht pas botimit të artikullit, kur unë shtroj nevojën të japim një shembull tjetër pjekurie e emancipimi në Kongresin e jashtëzakonshëm të 29 gushtit, nëpërmjet frymës demokratike, larg sherreve e fyerjeve.
Në këtë linjë do ta konkretizoja edhe replikën e thjeshtë, përsëri dashamirëse me Ben Blushin, njërin nga përfaqësuesit kryesorë të palës kontestuese dhe njëherësh një nga kandidatët e mundshëm për postin e mbetur vakand të kryetarit të PS-së. Në një intervistë të gjatë, botuar pak ditë më parë në "Gazeta Shqiptare", me titullin e çuditshëm: "Oficeri Rama nxorri çetën në betejë, vetë nuk doli nga çadra", ku dallohej lehtë huazimi nga arsenali propagandistik i Berishës, z. Blushi kritikon artikullin tim nga pozita aspak dashamirëse. Pyetjes së gazetares, se "a keni komunikuar gjatë kësaj kohe me figurat e vjetra të PS-së, për t'u konsultuar psh., me ish kryetarin Fatos Nano, Servet Pëllumbin, Dritëro Agollin etj., z. Blushi e gjen të udhës me përgjigjen e tij, që figurën e dikurshme "xhaketa të vjetra", ta zëvendësojë me një të re, me "statujat", kur deklaron se "me statujat nuk flitet" dhe se ai u konsultuaka "me libra dhe jo me statuja".
Gjithsesi, nga ajo që po bën e po thotë, nuk del që i intervistuari të jetë konsultuar me libra për të qënë, sepse "statujat" që nuk dinë të heshtin kur duhet folur, ai është gati t'i thyejë me gjuhën e tij sofistike e disi megallomane. Kështu, pak a shumë, ai thotë se mendimi i Servet Pëllumbit, nuk mund të ketë referencë në asnjë kategori të mendimit politik, sepse unë u markam me njerëzit, ndërsa ai "me të vërtetën"! Në këtë rast, konsultimi me librat, na sqaron se e vërteta është dije, kategori gnoseologjike, është rezultante e një procesi të gjatë e kontradiktor njohjeje që nuk e përjashton, por e nënkupton subjektin e njohjes, pra, njerëzit e shoqërinë në një etapë të caktuar të zhvillimit të saj. Madje subjekti e zgjedh dhe e krijon vetë edhe objektin e njohjes. Në një kuptim të tillë dialektik të vërtetat pa njerëzit do të ishin një absurditet.
E aplikuar kjo në rastin e zgjedhjeve të 28 qershorit, nuk mund të flitet z. Blushi për një të vërtetë "të kulluar" humbjeje, apo për një shkak të vetëm e tërësisht të personalizuar të humbjes, duke abstraktuar nga njerëzit, nga opinionet, nga ndikimi i deformimeve të faktuara të votës, qofshin këto thjesht një "gabim njerëzor" dhe jo skenar i qeverisjes. Ndryshe do të kalohej në pozicionin "fitimtari nuk gjykohet", që në rastin e dhënë është i gabuar dhe i pa aplikueshëm. Në një rast të tillë, të cilin do ta quaja fatkeq, nuk do të kishte nevojë as për analiza dhe as për ballafaqim me standardet e zgjedhjeve të lira, të ndershme e të barabarta dhe do të pranoheshin ato si do që të ishin.
Për më tepër, në se loja sofistike me të vërtetën ju duhet juve z. Blushi për të nxjerrë nga "loja" Edi Ramën, pa asnjë diskutim para kongresit, të paktën mos i bini në qafë "statujës" që flet dhe që ka shumë më tepër vite që konsultohet jo vetëm me librat, por dhe me njerëzit. Madje, mos harroni se qëndrime të tilla i shndërrohen në bumerang kujtdo, i cili në vend të së vërtetës për të cilën përbetohet, vë sajesa keqdashëse. Një sajesë e tillë është edhe pohimi i mëposhtëm: "Nuk mund të pajtohem, kur Servet Pëllumbi justifikon një projekt humbës, përtej të majtës dhe të djathtës". Dakord. Po ku e gjeni në artikullin tim një justifikim të tillë? Për më tepër, kur dihet publikisht se jam i vetmi që e kam kriti-kuar këtë te-zë në mble-dhjen e Asa-mblesë Kombëtare të PS-së një vit e gjysëm më parë, pra dhe në prezencën tuaj, pa folur pastaj për një sërë intervistash në media, artikullin "Pse humbi Veltroni në Itali" (prill,2008), apo librin "Globalistika-refleksione filozofike për një epokë" që u botua në majin e këtij viti e ku më se 50 faqe i kushtohen kësaj çështjeje.
Kuptohet, nuk keni qenë i detyruar t'i lexoni, por, gjithsesi, më shumë kujdes kur ngrini akuza të pa baza, ndërkohë që pretendoni për t'u bërë lider! Në këto intervista, unë kam kritikuar veça-nërisht më-nyrën e të bërit opo-zitë nga PS, duke synuar pozicionin "fleksibël" përtej të majtës dhe të djathtës. Eh, si m'u sulën në atë kohë disa nga kolegët tuaj të kryesisë, disa prej të cilëve janë rrjeshtuar sot përkrah jush në fushatën e tanishme për postin e kryetarit. Më tej: në se e quani justifikim frazën e artikullit tim të fundit, se "ideja përtej të majtës dhe të djathtës, në vetvete nuk është e gabuar, por që ajo nuk u kuptua, nuk u sqarua, për rrjedhojë mbeti një slogan tingëllues, nuk u mbush me përmbajtje konkrete, me ide dhe teza të tjera e për më tepër me objektiva zhvillimi, me premtime të specifikuara për kategoritë e votuesve që janë zvjerdhur nga partitë, për të rinjtë që votojnë për herë të parë, për atë pjesë të të djathtëve që nuk durojnë më Gërdecërat etj"., atëhere nuk më mbetet gjë veçse të habitem edhe më tepër për besnikërinë tuaj ndaj të vërtetës!
E pa falshme i duket z. Blushi edhe teza e artikullit tim, sipas së cilës, unë e quaj të gabuar gjykimin, se "liderëve nuk u lejohet të gabojnë". Prandaj, e konsideron të udhës të deformojë qëndrimin tim duke thënë se, sipas meje, "PS ka më shumë nevojë për një lider që gabon se sa për një ekip që fiton"! Me këtë rast do të desha t'i thosha edhe një herë zotit Blushi: së pari, se nuk njeh rregullat elementare të debatit dhe të respektit për mendimin e atij me të cilin debaton; së dyti, se në një situatë të dhënë është më mirë një lider që punon, pra që edhe gabon e ka kurajon të pranojë e ndreqë gabimin, se sa pasagjerët në "autobuzin e Blushit", që nuk kanë asgjë të përbashkët me një "ekip fitues" përderisa dinë të thonë vetëm "mos i fol shoferit"! Dhe së treti, mos mendo, se njerëzit janë aq naivë sa të besojnë atë që shkruante një miku juaj i vjetër e dikur shefi juaj, se "Berishën e tmerron zgjedhja e Blushit në krye të PS-së dhe prandaj është për qëndrimin e Ramës " !!!
Ka plot gjëra të tjera në intervistën e z. Blushi që tingëllojnë inatçore, të kërkuara e ndonjëherë edhe dëshpëruese, të cilat ia ulin atij forcën dhe peshën konkuruese. Kështu, ndër të tjera, më duket jo realiste ta quash PS-në "pa kauzë të partive të mëdha", që si e tillë "nuk prodhon dot një lider" e për rrjedhojë qenka e dënuar të ketë vetëm kryetarë! Vërtet ajo humbi një betejë si ajo e zgjedhjeve të 28 qershorit, e cila pret të analizohet për të nxjerrë mësime, por, gjithsesi nuk mund të thuhet, siç shprehet z. Blushi, se kjo ndodhi nga që nuk pati kauzë tjetër përpos antiberishizmit. As nuk duhet parë gjendja në PS si e vajtueshme në kërkim të një shpëtimtari. PS vazhdon të jetë forca më e madhe në vend, më e organizuara dhe me një jetë demokratike në zhvillim. Instikti i saj vetmbrojtës vazhdon të jetë eficent. Kuptohet, nuk mund të mohohet që PS ka nevojë për pozicionime më të qarta ideore e programore, për të qenë në kushtet e reja të situatës paszgjedhore një opozitë e fuqishme në parlament e jashtë tij, duke ndrequr e përsosur në mjaft aspekte formulimin e "kauzës" dhe të alternativës së majtë që përfaqëson.
Në këtë rrafsh, duhet të jenë të mirëpritura të gjitha kontributet, veçanërisht i atyre që po kandidojnë për postin e kryetarit e që po shtrojnë platforma dhe propozime konkrete. Padyshim, ato meritojnë t'i nënshtrohen një analize e gjykimi masiv në parti nga i cili askush nuk ka pse të ketë ndroje. Kurse kandidatët lipset të tregohen veçanërisht bashkëpunues e tolerantë ndaj mendimit ndryshe, si ndaj "statujave" që flasin vërtet apo "statujave" që flasin me heshtjen e tyre, ashtu edhe kundrejt atyre që do ta bëjnë këtë gjë kryesisht me votën e tyre në kongres.
"Konsultimi me librat", gjithsesi, mund të shtyhet për më vonë...!

24 Komente

Meqe moderatoret nuk i botojne, po ve ketu disa nga artikujt e tjere te shtypit rreth diskutimeve per te ardhmen e PS

Rama: “...Pse kryetari humbës duhet të largohet...?”» Vendosur: 19/08/2009 - 08:20   • Kastriot Islami 

 E postova une, po ne faqe te pare nuk e pashe askund deri mbreme ne darke. Nje pjese e fajit gjithsesi eshte e imja, nuk paska kam kerkuar deri ne fund. 

Artan Lame, analizon arsyet pse PS-ja humbi zgjedhjet e 28 qershorit. 

Aftësia e Komandantit është që t’i marrë parasysh të gjithë këta faktorë dhe të asnjanësojë efektet e sa më shumë prej tyre që para betejës. Përshtypja ime është që në këtë betejë ne nuk qemë në gjendje të asnjanësonim gati asnjë prej faktorëve negativë, që ishin identifikuar që gjatë fushatës LAME I 18-TI NË LISTËN E TIRANËSArtan Lame, anëtar i Asamblesë Kombëtare Socialiste dhe një nga bashkëpunëtorët e vjetër të Edi Ramës, ish-nënkryetar i Bashkisë së Tiranës, ishte i 18-ti në listën e kandidatëve socialistë në Qarkun e Tiranës. Socialistët mundën të marrin vetëm 15 deputetë në këtë qark, ku ranë në sy dhe njerëz me pak lidhje me PS-në dhe të majtën. Sipas tij, Rama duhet tëdrejtojë PS-në, por ai duhet të ndryshojë shumë në marrëdhëniet e tij me forumet e saj. Asambleja e mbledhur në fund të korrikut, vendosi thirrjen e kongresit të jashtëzakonshëm. Gjatë kësaj periudhe kanë dalë dy teza të ndryshme lidhur me zgjedhjet e 28 qershorit dhe pozicionin që duhet të mbajë PS, njëtezë sipas të cilës zgjedhjet janë të papranueshme, duhet kontestuar dhe duhet të kërkohen zgjedhjet e parakohshme dhe një tezë tjetër sipas të cilës megjithë parregullsitë që janë vërejtur në zgjedhje, PS-ja i humbi ato,kryetarit Edi Rama duhet t’i ndërpritet mandati dhe të hapet gara për kryetarin e ri. Si i komentoni ju këto teza dhe cilën prej tyre mbështesni? Ky debat tashmë më duket mulli që bluan bosh, pasi kryetari tashmë ka dhënë dorëheqjen dhe në fund të gushtit do të mblidhet Kongresi, që do të merret pikërisht me procedurat e zgjedhjes së kryetarit të ri. Të vazhdojmë debatin për këtë temë, do më dukej vetja si zogistët që vazhdojnë t’i thonë Leka Zogut mbret, edhe 70 vjet pasi e ka humbur fronin.  Mesa duket nga qëndrimet e mbajtura deri tani, kryetari i PS-së Edi Rama, do të rikandidojë për marrjen e këtij posti. Ju e mbështesni rikandidimin e tij? Populli socialist, Partia Socialiste dhe qeverisjet socialiste, kanë investuar aq shumë tek Edi Rama në gjithë këta vjet, sa nuk mund ta çojnë dëm gjithë këtë investim me një llaf goje. Them populli socialist, pasi njerëzit e thjeshtë në shumë raste kanë qenë të gatshëm të mbyllin sytë para shumë gjërave dhe të mos bëzajnë edhe kur kanë pasur ankesa, në funksion të mos cenimit të figurës së Edi Ramës. Them Partia Socialiste, pasi socialistët kanë mbyllur sytë para shumë shkeljeve dhe deformimeve në jetën e brendshme të Partisë, në funksion të mos cenimit të figurës së Edi Ramës si lider politik.Dhe them qeverisjet socialiste, pasi gjatë gjithë atyre viteve, Edi Rama qoftë si Ministër e qoftë si Kryetar Bashkie, është mbështetur financiarisht gatinë mënyrë të pakushtëzuar në funksion të krijimit të figurës së qeveritarit të suksesshëm. Tani që i gjithë ky investim është kryer, mendoj se nuk mund të hidhet poshtë tak-fak. Për të marrë rezultatin e gjithë këtij investimi të kryer, Edi Rama duhet të qëndrojë si kryetar i Partisë Socialiste, por medomosdoshmërinë që shumë gjëra të ndryshojnë. Duhet të ndryshojnë raportet e tij me partinë dhe forumet drejtuese të saj, forume të cilat pak ose aspak e kanë kryer rolin e tyre këto vitet e fundit. Duhet të ringjallet solidariteti i brendshëm në radhët e partisë dhe, jo aq solidariteti horizontalmidis anëtarëve të së njëjtit nivel, por solidariteti vertikal midis niveleve të ndryshme strukturore të partisë. Duhet të rivendoset sistemi i vlerave nëParti, pasi në këto vite çfarëdo vlere apo kontributi i dhënë prej kujtdo, u asgjësuan brenda një dite nga makinacionet e momentit të fundit. Duhetta rikthejë Partinë Socialiste në atë që ka qenë tradicionalisht, në koaguluese e pjesës dërmuese të mendimit intelektual shqiptar. Vetëm me këto “duhet” dhe me të tjera “duhet” që mund të diskutohen, shtohen apo propozohen edhe nga vetë Kryetari, Edi Rama do të jetë në gjendje tëprodhojë atë frymë fitoreje dhe impenjimi të njerëzve, që do të jetë i domosdoshëm për të arritur fitoren e ardhshme.  Pas zgjedhjeve të 28 qershorit një prej tezave të artikuluara nga figurat që kërkojnë largimin e Ramës ishte edhe fakti se projekti i tij “përtej së majtës dhe të djathtës” ka dështuar. Keni dhe ju të njëjtën bindje? Unë vetë jam socialist, jo thjesht si derivat i mbajtjes së një tesere, por si formim dhe bindje personale dhe nga kjo pikëpamje nuk është se më kapëlqyer shumë kjo tezë, e cila mund të ketë kuptim dhe është bërë e modës në shoqëritë post-industriale moderne perëndimore, ku dallimet midis krahëve politikë po zbehen gjithnjë e më shumë, si rrjedhojë e vetë zbutjes së dallimeve klasore dhe shoqërore. Mirëpo këtu i thonë Shqipëri,ku ende i varfri është ai i kohës së Migjenit që s’ka të mbushë barkun me bukë, ku ende kapitali është ai i egri dhe pa rregulla i kohës së Marksit, ku fëmija shkon të nxjerrë mineral nëntokë si në kohën e Anglisë së fillimshekullit XIX. E pra në këto kushte, jemi ende larg shuarjes së dallimeve majtas-djathtas. Nëse pastaj kjo parullë u rimor me qëllim që të bashkontenjerëzit kundër Berishës, si qëllim mund të jetë i mirë, por fakti tregoi se nukbashkoi njeri. A kishte realisht program Partia Socialiste për të qeverisur vendin veç shtatëpikave dhe 1,000 faqeve të nxjerra në publik nga kryetari Rama? Kjo puna e programit është një prej atyre gjërave që realisht më acaron. Jo thjesht sepse kam qenë pjesë modeste e hartimit të atij programi,por se jam realisht i bindur se Programi i PS ishte një vepër e vërtetë e grumbullimit të dijeve, problemeve dhe rrugëzgjidhjeve të tyre. Ndoshta ajo që çaloi ishte paaftësia për ta “shitur” siç duhet atë në opinionin publik.PS-ja është akuzuar disa herë për një lloj fryme fasade, aq sa kjo puna e fasadës pa përmbajtje, është kthyer edhe një farë anekdote popullore.Por, nëse në raste të tjera kemi pasur fasadë pa përmbajtje, kësaj radhe kishim një përmbajtje të shkëlqyer të cilës nuk qemë në gjendje t’i ndërtonim një fasadë të mirë. Sa për punën e atyre 1,000 faqeve që mbante në sqetull Kryetari, mua vetë më vinte të plasja sa herë dëgjoja batutalart e poshtë nëpër media, sikur ato faqe ishin të bardha. Jo, ato fletë ishin plot me rezultatet e punës dyvjeçare të një morie njerëzish të përkushtuar. Një tjetër arsye e humbjes së PS-së, sipas kritikëve të Ramës, është edhe përbërja e listës me 140 kandidatë. Mendoni se kjo listë ka ndikuar realisht në mbetjen në opozitë të PS-së pas 28 qershorit?  Kjo e kandidaturave jo të mira, është e treta pyetje që po më bën rreth arsyeve të humbjes së PS-së. Po të vazhdosh mund të nxjerrësh edhe nja tre të tjera dhe unë mund të shtoj edhe një herë aq. Pra, mund të nxjerrim një duzinë arsyesh për humbjen, por që asnjëra prej tyre nuk është vendimtare për humbjen, asnjëra prej tyre veçmas nuk e vendosi rezultatin, ndërsa të gjitha bashkë e dhanë efektin. Në një betejë politike, si në çdo betejë tjetër, janë një mori faktorësh që ndikojnë tek rezultati. Aftësia e Komandantit është që t’i marrë parasysh të gjithë këta faktorë dhe të asnjanësojë efektet e sa më shumë prej tyre që para betejës. Pastaj gjatë betejës, nëse nga kjo mori faktorësh, ndikojnë negativisht vetëm dy apo tre prej tyre, beteja është e fituar. Përshtypja ime është që në këtë betejë ne nuk qemë në gjendje të asnjanësonim gati asnjë prej faktorëve negativë, që ishin identifikuar që gjatë fushatës. Kështu që ata faktorë, që të veçuar nuk qenë në gjendje të na çonin në humbje, të grupuar bashkë na çuan në disfatë.  I pari që ka shpallur kandidaturën për kreun e PS është ish-ministri i Financave, Arben Malaj, ndërkohë që një gjë të tillë pritet ta bëjë dhe ish-kryetari i grupit parlamentar dhe anëtari i kryesisë, Ben Blushi. Si i shikonikëto dy kandidatura dhe cilat janë sipas jush shanset reale që kanë ata për të marrë drejtimin e partisë? Unë nuk jam as kundër Ramës, as pro Blushit e as kundër Malajt. Unë jam me Partinë Socialiste dhe, për rrjedhojë, me atë që do të jetë në gjendje ta çojë këtë Parti në fitore. E shpreha më sipër se jam i bindur që, një EdiRama me raporte të tjera ndaj njerëzve dhe partisë, është në gjendje të prodhojë fitoren. Vetëm nëse ti je në gjendje të më sigurosh se ai nuk ka ndërmend të ndryshojë asgjë në këto raporte, ka kuptim të flasim për kandidatura të tjera për kreun e Partisë Socialiste.

 Ja dhe intervista e Blushit para ca ditesh, qe Peshku nuk e botoi megjithese ishte nga me te reklamuarat, edhe nga vete Gazeta Shqiptare. 

Shperthen Ben BlushiPS nuk vjen me ne pushtet me Ramen kryetar

16.08.2009 Gazeta Shqiptare

Zoti Blushi, siç është vendosur në 29 gusht do të mbahet kongresi i jashtëzakonshëm i PS-së. Cilat janë përgatitjet tuaja para këtij forumi? 

Kongresin e datës 29 gusht e organizon Partia Socialiste dhe institucionet e saj, të cilat besoj se janë duke menduar për detajet dhe administrimin e rendit të ditës. Megjithatë, ky nuk është një Kongres i zakonshëm, por një Kongres i Jashtëzakonshëm i cili thirret pas humbjes së zgjedhjeve të 28 qershorit dhe në këtë kuptim, edhe ajo që pritet nga ky forum nuk është një gjë e zakonshme. Dua të them se Kongresi duhet të shënojë ditën e parë të punës në opozitë duke përcaktuar një qëndrim të qartë për zgjedhjet, për arsyet e humbjes si dhe për peshën dhe përgjegjësinë personale që secili prej nesh pati në këtë rezultat. Ne kemi humbur zgjedhjet dhe prandaj Kongresi nuk mund të jetë një festë dhe aq më pak një miting. Në Kongres shkohet për të folur dhe për të dëgjuar dhe jo për të duartrokitur apo për të qarë. Por nga ana tjetër, Kongresi nuk mund të jetë një funeral sepse jeta vazhdon dhe PS duhet të ecë përpara duke ndryshuar dhe duke korrektuar veten. Në këtë logjikë unë do shkoj në Kongres për të folur për zgjedhjet, për shkaqet e humbjes dhe sigurisht për daljen nga kjo situatë ku jemi. Kam pasur kohë të mendoj për atë që ndodhi dhe besoj se ashtu si shumë të tjerë, sot jam më i ftohtë dhe më realist se ditët e para pas 28 qershorit dhe prandaj do flas më shumë për atë që vjen, se sa për atë që ka ikur. Në fund të fundit dua të shoh përpara. Partia Socialiste duhet të mendojë se si do fitojë një ditë, duke mos bërë ato gafa që ka bërë në të shkuarën. Njëkohësisht jam i duruar të dëgjoj të gjithë të tjerët, pavarësisht se disa merren më shumë me të shkuarën dhe më pak me të ardhmen apo pavarësisht se e mbajnë kokën poshtë, lart, majtas apo djathtas. Rëndësi ka çfarë ke në kokë, jo se si e mban atë. 

A keni filluar kontaktet me bazën e partisë dhe me delegatët e Kongresit? 

Është e vërtetë që këto kohë kam takuar shumë delegatë dhe anëtarë të PS të të gjitha rretheve apo qarqeve. Më shumë se sa kam folur, i kam dëgjuar për të kuptuar se pse kemi humbur. Çuditërisht, shumica më kanë thënë atë që mendoj: se ne kemi humbur kryesisht për arsyet tona, pra për paqartësinë e programit dhe mungesën e ideve për qeverisjen e vendit, për aneminë e koalicionit tonë, për personalizimin egoist të fushatës, për dobësitë organizative të Partisë Socialiste në disa zona, për mungesën e eksperiencës së disa kandidatëve, natyrisht edhe për shkak të presionit, deformimeve të sistemit apo blerjes së votës në disa zona të tjera. Zonat e ndryshme, në fshat, në qytet, në periferi, në mal, në fushë, në jug apo në veri, kanë specifikat e tyre, por kryesisht këto arsye qëndrojnë gjithandej pak a shumë. Pra dominon mendimi se Partia Socialiste ka humbur në një palë zgjedhje të cenuara dhe jo se Partia Socialiste ka fituar në një palë zgjedhje të vjedhura. Kur e pyeta një mikun tim nga Laçi se a ti vodhi njeri zgjedhjet, ai u skuq dhe mendoi se po e fyeja. ‘Nuk mund të m’i vjedhë Sali Berisha votat pa më vrarë’, më tha. Dhe besoj se kështu mendojnë shumë nga delegatët dhe komisionerët e PS. Ata ndjehen të lënduar kur akuzohen se ju kanë vjedhur votat. Nëse nendërtojmë alibi për vjedhjen e votës, atëherë kjo do t’i kushtojë shumë opozitës, pasi psikologjikisht besimi se vota mund të mbrohet do shuhet në të ardhmen. I tregova të gjitha këto për të thënë se shumica dërrmuese e PS është realiste për atë që ka ndodhur dhe sepse shumica i di arsyet e humbjes mendon njëlloj për nevojën për të ndryshuar atë që nuk ka funksionuar. Ky do ishte debati i detyrueshëm dhe i logjikshëm i këtij Kongresi dhe unë besoj se kjo nuk do mungojë.

Ju dhe një grup mbështetësish jeni duke përgatitur një paketë me ndryshime statutore. Ku konsistojnë ato? 

Ne i kemi bërë publike dhe i kemi shpërndarë nëpër rrethe ndryshimet që kemi propozuar. Bëhet fjalë për disa amendime të Statutit të PS të cilat synojnë një parti më liberale, më të hapur dhe më të bashkuar, një parti që i jep dhe i garanton më shumë pushtet forumeve të zgjedhura sesa njerëzve. Këto ndryshime janë kryesisht një reflektim i 28 qershorit dhe synojnë t’i japin më shumë fuqi dhe autonomi Kongresit, Asambleve të bashkive dhe komunave, strukturave të qarqeve, duke zbutur diferencën mes fshatit dhe qytetit si dhe duke sqaruar disa nene të diskutueshme për mendimin e disave, siç është fati i kryetarit në rast humbjeje dhe detyrimi i tij për të kandiduar në listën e deputetëve, ndryshe nga precedenti i 28 qershorit kur çeta shkoi në betejë ndërsa oficeri nuk doli nga çadra. Deri më sot kemi menduar se disa gjëra rregullohen me ndërgjegje por kjo nuk po rezulton e vërtetë dhe prandaj duhet t’i kthejmë arsyet dhe dyshimet në rregulla, për sa kohë që karakteret e njerëzve nuk dominohen nga e drejta e arsyeshme por nga arsyeja e interesit. Ne mendojmë se këto përmirësime për të cilat jemi të hapur dhe mirëpresim çdo sugjerim, mund të japin një sinjal ndryshimi pas humbjes, gjë që gjithë Shqipëria po e pret nga ne. Jam i kënaqur kur shoh se këto propozime kanë gjetur mbështetje dhe kjo më jep shpresë të besoj se PS po reflekton nevojën e shoqërisë për një opozitë serioze që fillimisht ndryshon veten para se të kërkojë ndryshimin e vendit. Në Kongres do kërkojmë që kjo paketë të votohet në çdo rast dhe zgjidhjet proceduarale, sipas të cilave ndryshimet kërkojnë kohë dhe komisione ekspertësh do ta fusnin Kongresin në ngërç duke e nxjerrë PS më të dobët dhe më të përçarë në publik. Asnjë delegati nuk mund t’i hiqet e drejta për të propozuar dhe votuar dhe në këtë pikë Kongresi është autonom në vendimet që merr. Do ishte fatale nëse delegatët thirren nga gjithë Shqipëria për të legalizuar shkeljen e statutit, në rastin e rikandidimit të Edi Ramës dhe nga ana tjetër u mohohet me procedurë e drejta për të përmirësuar statutin e tyre. 
Dikur, unë me Edi Ramën, talleshim me të gjithë ata që i zgjidhnin krizat e PS me procedure, ndërsa tani nukdi me kë duhet të qesh dhe a duhet të qesh në fund të fundit. 

Jeni shprehur gjatë kësaj kohe për mosrikandidimin e Edi Ramës në krye të PS-së, bazuar kjo në statutin e partisë. Aty thuhet shprehimisht që “Mandati i Kryetarit të Partisë është 4 vjet. Mandati i tij ndërpritet para kohe kur: partia humbet në zgjedhjet e përgjithshme legjislative”. Vetëm kjo, mendoni se argumenton mosrikandidimin e tij? 

Unë i mbetem deri në fund asaj që kam thënë. Edi Rama nuk duhet të rikandidojë. Jo vetëm për shkak të statutit që ia ndalon këtë gjë në frymën e vet, jo vetëm për shkak të precedentit të Fatos Nanos, jo vetëm për shkak të precedentëve të shumë politikanëve në Evropë që këtë gjë e konsiderojnë një normë të panegociueshme, jo vetëm sepse atë nen të statutit ai e ka propozuar vetë dhe do ishte si të shkelësh vetenme këmbë në rast se nuk e respekton, jo vetëm sepse deklaroi dorëheqjen në rast humbjeje të zgjedhjeve përpara zgjedhjeve, jo vetëm sepse politika ndërtohet mbi lavdi dhe jo mbi zvarritje, jo vetëm sepse ai nukmund të prishë imazhin e një politikani modern mbi të cilin gjithë shoqëria ka investuar besim dhe shpresë në më shumë se 10 vjet, jo vetëm për shkak të kostos që do t’i sillte ky rikandidim Partisë Socialiste, jo vetëm sepse shumë nga idetë mbi të cilat ai ndërtoi projektin e tij nuk kanë funksionuar në masën që pritej, jo vetëm për shkak se ai do ta ketë të pamundur të frymëzojë dhe të angazhojë veten në radhë të parë dhe gjithë opozitën pas kësaj humbjeje, jo vetëm për shkak të pamundësisë që ka për të bashkuar PS dhe të majtën rreth një projekti të ri fitues, jo vetëm për shkak të sedrës së lënduar të një njeriu që investoi kaq shumë besim dhe nuk mori atë që ëndërronte, por në radhë të parë për shkak të vetes. Edi Rama sot nuk e ka problemin as me statutin e PS, as me mua, as me ata që mendojnë ndryshe nga ai, as me shoqërinë, asme precedentin, por vetëm me veten e tij. Jam i bindur që për arsyet e veta nuk duhet të rikandidojë dhenuk do rikandidojë, sepse çdo kthim pas do ulte shkallën e besimit jo vetëm tek kryetari i PS-së, por sidomos tek Edi Rama. Nëse ai beson se ekziston dhe pranohet nga shoqëria vetëm kur është kryetar i PS atëherë kjo do të thotë se ka një mendim të keq për vetveten. Edi Rama është një investim politik dhe kulturor të cilin Edi Rama nuk duhet ta shkatërrojë. Jam i bindur që e mendon kështu, pavarësisht nga vendimi që do të marrë në ditët në vijim. Rikandidimi do ta nxirrte në çdo rast më të dobët dhe çdo kundërshtar i tij do uronte pikërisht këtë gjë: një njeri që ringrihet për të mos u ngritur. 

A e keni marrë vendimin për të hyrë në garën për kryetar përballë Edi Ramës? Nëse jo, për cilat arsye? Dhe nëse po, çfarë ju shtyu? 

Unë mund të them se ajo që më intereson më shumë sot është Partia Socialiste dhe pastaj Kryetari i saj. Nëse kjo ju duket një lojë fjalësh për të mos thënë të vërtetën apo për të mos u përgjigjur, merreni si të doni. Por unë besoj se PS dhe opozita kanë nevojë të gjejnë një projekt bashkimi, kanë nevojë të ecin majtas dhe jo djathtas, kanë nevojë për një start të ri dhe mbi të gjitha kanë nevojë për një rrugë të re. Meqë dikur e kam krahasuar PS-në me një autobus, po e vazhdoj aty ku e kam lënë duke thënë se, sot PS ka nevojë të gjejë rrugën dhe pastaj shoferin. Rruga është vetëm një, ndërsa shoferët mund të jenë më shumë se kaq dhe kjo është ajo që më dallon nga shumë kolegë që mendojnë se ka vetëm një shofer dhe asgjë tjetër. 

Cili do të jetë qëndrimi nëse Edi Rama merr sërish kreun e PS-së pas votimit në bazë? 

Trishtim, për një njeri me të cilin kam ndarë shumë ide të bukura për mënyrën se si nuk duhet të jesh një politikan i zakonshëm afro-ballkanik dhe skepticizëm për një parti, e cila zëvendëson rrugën me shoferin. Por sigurisht që do pranoja vendimin e shumicës edhe pse do më dukej i papërshtatshëm. Morali dhe e drejta jo gjithmonë përcaktohen nga numrat. Koha ka treguar se numrat edhe nëse të japin pushtetnuk të japin të drejtë. 

Në rezolutën e miratuar nga Asambleja Kombëtare theksohet se PS nuk e njeh rezultatin e zgjedhjeve të 28 qershorit, por në fakt nuk është shumë e qartë hyrja apo jo në Parlament. Ju jeni shprehur se jeni kundër bojkotit, por nëse kjo ndodh, cili do të jetë qëndrimi juaj? 

Hyj tek ata që kanë dalë të lumtur nga Asambleja e fundit e PS qoftë edhe për faktin se bashkë me shumë kolegë arritëm të bindim shumicën, se PS nuk duhet të bojkotojë parlamentin e Shqipërisë për asnjë arsye. Bojkot nuk ka për të pasur dhe tashmë ky është një vendim që nuk mund të prishet dhe as të rishikohet. 
A keni komunikuar gjatë kësaj kohe me figurat e vjetra të PS-së për t’u konsultuar, p.sh, si me ish-kryetarin Fatos Nano, Servet Pëllumbin, Dritëro Agollin etj.? 
Nuk kam komunikuar me asnjërin prej tyre. Unë mendoj se secili prej nesh është pronar i mendimeve të veta, të cilat herë janë në pakicë dhe herë janë në shumicë. Nëse unë kam një defekt, ky është fakti që konsultohem me libra dhe jo me statuja. Statujat nuk flasin. Por që të mos bëjmë shaka dhe të përgjigjem për sa pyetem,deri tani vetëm Servet Pëllumbi ka folur dhe atij mund t’i referohem. Më ka çuditur fakti që ndoshta edhe ai, si disa të tjerë, që janë gjithmonë e më pak,më shumë merren me ata që thonë se kemi humbur sesa me shkaqet pse kemi humbur. Nuk di se nga cila kategori mendimi politik vjen kjo traditë që merret me njerëzit dhe jo me të vërtetën. E vërteta është se ne kemi humbur pavarësisht se njerëzit që e thonë këtë mund të jenë të nxituar, të papranueshëm, ambiciozë apo të papërshtatshëm. Mohimi i të vërtetës gjithmonë ka prishur shoqëritë dhe partitë politike. Kjo ka ndodhur shpesh edhe në PS, në të shkuarën. Unë kam arsye të besoj se PS e vitit 2009 është më e mirë se PS e vitit 1999, sepse Shqipëria është përgjithësisht e tillë, por nuk mund të pajtohem kur Servet Pëllumbi justifikon një projekt humbës, përtej të majtës dhe të djathtës, apo kur thotë se PS ka më shumë nevojë për një lider që gabon sesa për një ekip që fiton. Liderët nuk janë produkt i natyrës por i kauzave të mëdha të partive të forta dhe për sa kohë që partitë nuk kanë kauzë nuk prodhojnë dot lider. Ne kemi humbur sepse e vetmja kauzë që kishim ishte antiberishizmi dhe me sa duket kjo nuk i ka mjaftuar Shqipërisë së vitit 2009 dhe rruga për të gjetur një kauzë të besueshme ndoshta është ajo për të cilën duhet të mendojmë përpara se të gjejmë një inkubator për lider apo një lavjerrës për doktrinën. Megjithatë, në rast se ai dhe shumë të tjerë duan ta mbrojnë Edi Ramën duhet të gjejnë argumente të tjera. Unë jam gati ti jap disa syresh nëse ndjehen bosh duke nisur nga e para : kush do ta mbrojë Edi Ramën duhet ta bindë se ka humbur. Dhe kush kërkon ta mbajë duke e bindur se përveç atij nuk ka të tjerë duhet të kthejë kokën pas në historinë tonë të re dhe të vjetër dhe të kuptojë se sa herë që një lider ka ikur Shqipëria është bërë më e mirë. Kjo dialektike nuk mund të përjashtojë Partinë Socialiste sepse do ta kthente në një parti antihistorike. Dhe se fundi kush do ta mbrojë Edi Ramën duke ia shitur si të dobishëm modelin e Sali Berishës së vitit 2001, gabon si çdo njeri qe i mëson një fëmije të sillet si plak. Nëse Edi Rama sillet si Sali Berisha do të thotë që Partia Socialiste nuk është më ajo që njohim dhe ajo që kemi ëndërruar. 

Cili mendoni se duhet të jetë roli i PS-së tashmë në opozitë? Çfarë duhet të ndryshojë nga opozita e 4 vjetëve të kaluara? 

Në radhë të parë opozita e re duhet të jetë më e besueshme. Ka raste që opozita ngre stuhi në një gotë ujë dhe pastaj derdh gotën, që stuhia të kthehet në një pellg ku mbytesh. Kjo ka ndodhur edhe në të shkuarën. Kemi ngritur në kuvend kauza të dobëta të cilat nuk kanë ngjitur, apo kemi shkatërruar kauza të mëdha mezëra të dobët. Opozitës i mungon një qëndrim për veten, prandaj e ka të vështirë të gjejë një qëndrim për qeverinë dhe të djathtën. Dua të them se kjo opozitë dhe sidomos PS, duhet të bindet se rruga jonë kalon majtas dhe nëse bindet dhe e formon mendimin e vet politik në këtë mënyrë atëherë e ka shumë më të lehtë të shohë dhe të kurojë Shqipërinë përmes një projekti që synon të krijojë progres, liri, drejtësi dhe solidaritet duke mos i ndarë shqiptarët në të pasur dhe të varfër por në njerëz të barabartë përpara ligjit, të cilëve ju kërkohen kontribute të ndryshme për shoqërinë dhe për pasojë ju krijohen lehtësira të ndryshme për shkak të nevojës dhe jo të pasurisë. Partia Socialiste nuk është parti e të varfërve, por ndryshe nga e djathta mund t’u japë atyre më shumë shanse për të jetuar më mirë. Shqipëria është një vend i varfër, që çuditërisht voton djathtas, jo sepse e djathta ka një recetë më të mirë për varfërinë, polarizimin social dhe territorial, apo për lirinë dhe drejtësinë, por sepse e majta nuk ka gjetur ende formulën e duhur. Kjo ishte një nga shkaqet kryesore të humbjes se 28 qershorit. Shqipëria do votojë majtas ditën që do ketë një të majtë të re të vërtetë dhe jo një të majtë konvencionale si kjo që kemi përfaqësuar vitet e fundit. Nëse opozita ia qep vetes këtë kostum, besoj se shumë shpejt do bëhet e besueshme duke rritur shanset për fitore. 

Marrëdhëniet tuaja me Ramën, a keni folur me të pas zgjedhjeve? Apo PS vazhdon të jetë një parti ku “nuk i flitet shoferit”? Apo në këtë moment PS nuk ka fare shofer? 

Pa dyshim që kam folur me Edi Ramën pas zgjedhjeve. I kam thënë pak a shumë ato që po them sot në shtyp. Nuk do kisha folur publikisht nëse nuk do ta kisha konsumuar me të këtë arsyetim. Dhe sigurisht që kam folur edhe për shoferin, edhe për rrugën, edhe për autobusin. Për hir të së vërtetës nuk kam folur për pasagjerët dhe prandaj një pjese prej tyre u janë errur sytë, por kjo është normale dhe ndodh sa herë që autobusi hyn në tunel. 

Si e vlerësoni figurën e Ilir Metës? Po kompromisin që bëri me Berishën? Sa e legjitimoni ju një aleancë të tillë? 

Nuk më ka befasuar ikja e Ilir Metës në qeveri. Shumë prej nesh e kishin këtë dyshim që para zgjedhjeve dhe prandaj luftuam që të dilnim koalicion i parë me mandate, në mënyrë që të kishim të drejtën kushtetuese të krijonim qeverinë tonë. Në atë rast Ilir Meta sigurisht që do bashkohej me ne, sepse përpara humbësit ai do zgjidhte fituesin. Kjo nuk ndodhi dhe ai i dha një drejtim të parashikueshëm, por shumë të panjohur partisë së vet duke e klasifikuar jo më si një parti të majtë, por si një parti që shkon gjithmonë me qeverinë. Ilir Meta vendosi të dilte nga opozita e gjatë duke ndryshuar identitetin e LSI-së. Nëse një ditë ne socialistet do t’i fitojmë zgjedhjet, ai mund të qeverisë me ne, nëse numrat e kushtëzojnë këtë gjë. Ajo që sot duket e pamundur, një ditë mund të jetë e mundur. Por kjo nuk varet më nga LSI-ja, por nga vetë Partia Socialiste. Nëse ne do qeverisnim me Polin e Lirisë, asnjë socialist nuk do mërzitej, përkundrazi do ta quante këtë një veprim pragmatist të shkëlqyer. Nuk kemi atëherë pse çuditemi kur të tjerët bëjnë të njëjtën gjë, për shkak të paaftësisë sonë për të parashikuar numrat e 28 qershorit. Shumë njerëz ngushëllohen duke thënë se Ilir Meta shkatërroi partinë e tij duke u futur në qeveri. Nëse kjo rezulton e vërtetë, nuk mund të shërbejë si ngushëllim për ne, sepse nuk mjafton. Jam i bindur që, nëse pas një viti, Ilir Meta del nga koalicioni me Berishën, të gjithë ata që e kanë sharë dhe vazhdojnë ta shajnë, do ta lavdërojnë. Por që kjo të ndodhë një ditë, duhet të fillojmë të mendojmë për atë ditë duke bërë politikë dhe jo fletërrufe, duke bërë një projekt dhe jo një tragjedi, sepse ikja e LSI-së në qeveri nuk është një tragjedi, por një leksion politik. 

Ku do të ndryshojë programi i çdo lideri të ri që mund të zgjidhet në PSme programin e Edi Ramës?

Besoj që kushdo që zgjidhet në krye të PS-së duhet të ndërtojë një projekt të ri, pa mohuar atë që ka ndodhur. Në vitin 2005, PS mohoi veten, por kjo nuk ka pse përsëritet. E ardhmja nuk nis nga mohimi i të shkuarës, por nga njohja e të shkuarës. Mund të them se janë të paktën tri gjëra që duhet të ndryshojnë:1. Funksionimi i Partisë Socialiste. 2. Hartimi i një Programi të Majtë. 3. Opozitë cilësore dhe zgjerim i koalicioneve. Të tria janë të lidhura me njëra-tjetrën, sepse pa një parti liberale dhe të bashkuar është e vështirë të gjenerosh konsensusin e duhur në popull. Një parti që nuk bashkon të gjitha copat dhe idetë e veta të derdhura rrugës, e ka të vështirë të ndërtojë koalicione jashtë saj. PS duhet urgjentisht të ndalë erozionin elektoral për shkak të zgjedhjeve, sepse çdo demotivim, çdo ngurtësim çdo revansh do prishte ekuilibra që do kushtonin shtrenjtë. Ka një tendencë këto ditë për të gjetur fajtorët brenda dhe jashtë PS-së ,kudo ku janë apo ku nuk janë, mjafton që Edi Rama të mos quhet fajtor. Kjo është qesharake. Dikush thoshte këto ditë se gjithë kryesia kishte faj për humbjen. Natyrisht që po. Po kryetari ka pasur ndonjë faj, apo ai ka qenë një fëmijë që anëtarët e kryesisë e morën për dore, i dhanë teserën, i dhanë bashkinë, e futën në PS, e çuan nëpër fshatra, i dhanë një program të dobët, pastaj e futën në sherr me LSI-në, pastaj i bënë Kodin Zgjedhor për ta ngatërruar, pastaj i thanë mos kandido për deputet, pastaj ia numëruan keq votat, dhe tani i thonë njëri-tjetrit mos flisni me zë të lartë se zgjohet. Kjo është një marrëzi. PS e muajit të fundit është modeli më i keq i asaj që nuk duhet të jetë një parti evropiane sepse po dominohet nga një frymë, sipas së cilës, të gjithë kanë faj, përveç kryetarit. Natyrisht nuk është kjo rruga për të modernizuar Partinë Socialiste. Nëse vazhdohet kështu, do ketë gjithmonë e më pak njerëz që do kenë motiv, ambicie dhe shpresë për të gjetur veten në PS. Në rast humbjeje nuk ikën partia, por kryetari. Ndërsa unë mendoj se ne duhet të ndryshojmë edhe partinë, edhe kryetarin. I thashë të gjitha këto për të thënë se rishikimi i programit dhe i koalicioneve nis nga ndryshimi i PS-së. Nëse kjo nuk ndodh sot, sigurisht që do të ndodhë një ditë, por atëherë kostot mund të jenë të papërballueshme dhe mbyllja në guackën e vet, mund ta vërë Partinë Socialiste në periferi të shoqërisë, gjë që nuk do ta uroja kurrë dhe prandaj flas. 


Pse sot anatemoni figurat e reja në PS, ato që kanë hyrë në grupin parlamentar, ndërsa dje deklaruat se PS ka nevojë për elementët e rinj? 

Kam përshtypjen që po flisni për një njeri tjetër. Unë nuk e kam bërë kurrë këtë gjë dhe as kam për ta bërë, sepse e kam vuajtur vetë mbi kurriz ditën që erdha në PS. Për hir të së vërtetës jam paragjykuar shumë më tepër se ata që erdhën në katër vitet e fundit dhe kjo gjë me kushton akoma dhe sot e kësaj dite kur shoh që ata që gjeta kur erdha dhe ata që erdhën dhe me gjetën, mendojnë për shumëçka njëlloj. Herë pas here i bëj pyetjen vetes mos e kam unë gabim? Ndoshta. Unë jam stërvitur ta ndaj mendimin tim me të tjerë, por nuk jam mësuar ta delegoj atë tek askush tjetër edhe sikur të jem i vetëm. Në rastin më të mirë do mendoj ato që them, në rastin më të keq do shkruaj ato që mendoj dhe kur mendon, nuk je asnjëherë vetëm. Duke mos pasur asnjë paragjykim për moshat, besoj se njerëzit në një parti duhet të bashkohen me shumë rreth një ideje se rreth një njeriu. Sa i takon të ardhmes, mendoj se nuk mund të ketë PS pa të vjetër dhe nuk mund të ketë të Majtë të Re pa të rinj. 


Si mendoni se një kryetar i ri i PS, dhe jo Edi Rama, do të mund të menaxhojë një grup të ri parlamentar që e ka vendosur Edi Rama? 

Grupi parlamentar nuk është i Edi Ramës, por i Partisë Socialiste. Edhe në vitin 2005 grupi parlamentar, megjithëse u ndërrua kryetari i partisë, mbeti i bashkuar, nuk u zhbë dhe as u nda. Grupi do të jetë solid në çdo rast, sepse votat i ka marrë në emër të Partisë Socialiste. 

Cila është e ardhmja e zgjedhjeve lokale? A nuk mendoni se PS do t’i humbe ato, duke e ditur që votuesi shkon më shume tek ai që ka qeverinë? 

Ne duhet të fillojmë të mendojmë shumë shpejt për zgjedhjet lokale, sepse vetëm duke rikuperuar në atë betejë, mund të rimarrim veten dhe të shpresojmë për zgjedhjet e ardhshme të përgjithshme. Komunat dhe bashkitë kanë pasur një ndikim të madh në këto zgjedhje dhe kjo është një arsye tjetër që shpjegon rezultatin e 28 qershorit. Përgjithësisht, ne kemi humbur në fshat sepse kishim më pak komuna se PD dhe kemi fituar aty ku kishim bashkitë kryesore. Atë që kemi nuk mund ta rrezikojmë, përkundrazi duhet ta shtojmë. Nëse PS mblidhet rreth një projekti të ri të bashkuar dhe të hapur, nëse rishikon aleancat e veta dhe përzgjedh kandidatët e duhur, mund t’i fitojë zgjedhjet lokale dhe për këtë jam i bindur. Kapërcimi i zgjedhjeve lokale është pengesa e fundit e domosdoshme për finishin e zgjedhjeve të përgjithshme. Por kjo varet nga Partia Socialiste më shumë se sa nga shqiptarët. Shqiptarët janë aty, duke pritur që ne të ndryshojmë veten dhe pastaj të ndryshojmë edhe ata. Nëse kjo nuk ndodh, nuk kemi pse ankohemi për shqiptarët, por vetëm për veten. Megjithatë, unë jam i bindur qe ne do ndryshojmë herët apo vonë sepse Shqipëria do të na detyrojë. Shqipëria ka nevojë më shumë se kurrë për të majtën dhe nëse kjo i mungon, një ditë do ta krijojë.

Ca njerez lindin te zinj e sbejne gje tjeter ne jete vec se perhapin te zezen e shpirtit te tyre kudo ku shkojne, kaq kisha me thone per Islamin.

Heren e fundit qe kam lexuar nje shkrim te Lames ka qene nje artikull per nje shpi te vjeter tironse qe tani eshte lokal te TORRE DRINI ku i bente per nje leke te gjithe se po e prishnin e po bohej qameti i madh knej ka dynjoja jone qe ska ngel gje pa u prish e me the te thashe. Qe nga ajo kohe kane kaluar ca muaj une kaloj shpesh nga TORRE DRINI e shikoj qe shtepia jo  vetem nuk eshte prishur po perkundrazi eshte restauruar e bere e bukur, jo vetem ajo po dhe ambjenti perreth. Po nuk kam pare Z.Lame te dale te shkruaj prape a te thote me falni se u nxitova e fola ca para kohe. Kaq kisha e per ket te dytin.

Artikullin e Islamit e lexova qe dje e su besoja syve si mund te jete njeriu kaq i zi, kaq i lig e kaq pamoral si ai. Te Lames nuk kam kohe ta lexoj.

Ciao

ti mos kerko gjona qe s'bojn vaki. Statistikisht kjo (te kerkuarit ndjese) osht gjo e pamundur. Gjasa = XeRRo. Sikur te kishte 0.0000000000000000000000000000000000....(0)01% probabilitet, pra sikur te ndodhte 1 here ne 10 jete te planetit (nja 8 a 10 miliarde vjet), ndoshta...

Ndjesa eshte dobsi, poshtersi, indicator gaylliku, paburrsi, ndjesa eshte edhe vrime ozoni, mundesi per cunam, ndrrim i poleve magnetike si dhe ngrohje globale.

Nese ke mundesi ma tregon dot pak amoralitetin e Kacit ne artikull.

Nuk besoj se konsideron amorale ti kthehesh nje interviste te vjeter te dikujt per te treguar se cfare metamorfoze ka pesuar ai apo jo?

Nese nuk eshte kjo, te lutem cfare eshte e zeze, e lige, dhe imorale nga Kaci? A

...per here te pare me pelqeu intervista e Blushit....por sot  per sot Rama eshte i domsdoshem per suhme aftesi qe nuk i ka njeri....Blushi kujto se bohen gjonat me te ngritme vetllen... smiley

Një nga personazhet e njohur të klasës së "profesorëve" brenda Partisë Socialiste,

Whadafha! smiley

Klasa e "profesoreve"!!

I imagjinoj keta me petka te vecanta-xhaketa me cikla a la New England University!

Per tu dalluar nga klasa e "artisteve-me xhaketa portokalli", klasa e "te ardhurve nga populli-me xhaketa doku a la "Shoku Sale tek Zonja nga Qyteti" dhe "klasa e te rinjve te ardhur nga jashteshtetit-me pulovra Burrberry"

 

Me duket se e kishte llafin per "Profesoret e Institutit te Studimeve Marksisto-Leniniste" me ish-drejtoreshe Nexhmijen.

Blushi eshte pergjigjur diplomatikisht ...."statuja"... dmth qe kane pjerdhur dhe nuk kane me asnje influence tashme ne PS. Nano nuk dihet ku gdhihet, e erdhi diku para zgjedhjeve e tha vetem idiotesira. Driteroi ka hallin e prostates e kerkon te mbaje moshen mos t`i hiki. Servetit i permend librat ironikisht per t`i thene qe tere jeten predikove socializmin e tani ne pleqerine e madhe perkrah nje ide te deshtuar te Rames, qe duan ta titullojne "obamizmi shqiptar".

Pamoralesia e Kacit qendron ne ate qe eshte arkitekti i kodit te ri zgjedhor jo se kishte hallin e kodit e te shqiperise me nje kod te ri po kishte hallin e vet se sshkonte dot me ne mallakaster ku e urren dhe e perbuz nje krahine e tere, si dhe kishte ca meraqe kunder LSI. Kane qene nje nga ata njerez qe e kane keshilluar Ramen te mos bashkepunoje me LSI. Dhe sot del e gjen difektet e Rames tek mosbashkepunimi. Une them qe ai duhet te zhduket nga skena politike shqiptare qe te shpetoje me ne fund e majta nga shushunja te zeza si Kastriot Islami.

Them te ikesh te besh nje shetitje ne mallakster e te pyesesh njerezit per Kacin e do ta kuptosh shume shpejt se keto qe them une jane te sakta. tung

Kaci e ka fajin. Poshte Kaci rrofte Rama.

Rrofsh ene ti !

Perkufizimin me te mire Blushit ne fakt ja ka bere Berisha. Ai eshte kandidati me i mire per te qene gjithmone numri 2.

Ekziston nje lloj nonsensi konceptual tek persona si Blushi dhe Islami qe ishin pjese shume e renedesishme e kupoles se PS dhe e vendimmarrjes se saj gjate 4 vjeteve te fundit dhe papritur e gjejne gjithe fajin jo tek vetja por tek "lideri" qe na paska drejtuar ne dore te hekurt, paska pasur gjithcka ne dore ne parti dhe si rrjedhoje duhet te marre tani edhe te gjithe pergjegjesite.

Blushi vertet tingellon si nje femije i inatosur qe prindi nuk i ka blere lodren e premtuar dhe te pakten duhej te kishte kurajo e te dilte qarte me synimin e tij per te marre kreun e PS. Te besh kete ne menyre te hapur e racionale eshte gjeja me normale per cdo politikan karriere, te paraqitesh si femije kokeforte e inatcor neper Opinionet e berishes dhe gazetat e mediat prane pushtetit te tij tingellon mjaft naive dhe "self-destructive".

Blushi ka treguar nga ana tjeter se eshte debatuesi me i keq i mundshem qe une kam pare ndonjeher, konfuz, i papergatitur, i paafte dhe "casual" ne komunikim e tij dhe nuk ka qene kurre e nuk perben nje kandidature reale per kreun e opozites.

Islami nga ana tjeter per vec notave negative per personalitetin e tij te erret shumeksuh duhet ti kujtoj me turp qe ai ishte i pari minister aresimi qe mbylli universitetet ner vitin 1991 dhe per te cilen nuk ka mbajtur asnjelloj pergjegjesie -sic po ben tashme te njejten gje me lojen e ligjit elektoral. Ai ne fakt nuk duhet te ishte me pjese e jetes politike shqiptare (qe ne vitin 1991) dhe per te nuk ja vlen te komentosh e harxhosh kohe. Uroj qe kjo levizje e tij e fundit "politike" te jete e realisht e fundit per te dhe ai te kaloje ne harresen tone historike.

Te pakten edhe per 5-6 vite te tjera PS-ja nuk ka asnje kandidat te afte per te marre kreun e partise pervec Edi Rames (ose Fatos Nanos, por ky esht muhabet tjeter keshtu qe ta fusim me mir ne kllapa).

Blushi, Islami, Malaj jo vetem qe nuk jane per kryetar partie, por nuk duhet te jene me ne parti.

Mos o zot, mos e permend emri e Rrumpalles.

Nano eshte me keq sesa keta te tre qe ke permendur ti bashke dhe vetem Berisha i ben karshillek per tinzarllek e hajdutllek alla-ballkanas. 

Nqs Rama largohet, vetem Nano ka cilesite per te udhehequr PS-n. Une nuk shoh asnje tjeter te kete cilesi lideri tek PS-ja pervec Rames, te pakten edhe per 5-6 vite te tjera, ku shpresoj qe Seseri me shok te kene fituar eksperiencen e duhur ta shtyne akoma me perpara PS-n.

Nga Pd-ja akoma me zi, atje jo vetem qe nuk ka lidere pervec Berishes, por nuk ka as parti, as struktura asgje, atje vetem nje Berishe ka.

KU eshte Taulant Dedja (dhe shoket e tij te 6-shes se famshme) pasi edhe aiu mund te jete pretendent per krietar te partise.

Me gjithe dhimbjen dhe irritimin qe kane sjelle keta bastarde te ulet, perfshire ketu edhe Nano, Meta. Koci etj ne thelb te gjitha keto jane zhvillime pozitive ne pastrimin e llumit politik ne shqiperi - urojme qe shpejt te mos ja degjojme me zerin ketyre modeleve te ulta te te qenit njeri e shqiptare.

E meqenes ra fjala cfare behet valle Pangoja i Berishes dhe ylli i partise nga ana tjeter e spektrit politik - shpresojme te jete "zhdukur" por te mos harrohet per bemat e tij e per idiotesine dhe injorancen qe e karakterizojne.

 Ja disa te tjere qe duhen "shfarosur" sipas Tonit.

 

Ne, “firmambledhësit”» Vendosur: 21/08/2009 - 07:33   • Prof. Mimoza Hafizi 

Ne, firmambledhësit e ndryshimeve statusore që do i paraqiten Kongresit Socialist, jemi një grup anëtarësh të Asamblesë Kombëtare. Dora-dorës, rreth nesh janë bashkuar shumë delegatë kongresi e anëtarë të thjeshtë të Partisë Socialiste. Kemi vendosur t’i kushtojmë disa javë gushti një kauze që na duket e çmuar Bisedojmë orë të gjata me secilin koleg, delegat kongresi, dhe presim me respekt gjykimin për platformën tonë. Parë sy në sy, me të njëjtën brengë, me të njëjtat shqetësime e mendime, kjo s’mund të jetë aspak nxitje sherri mes nesh. Por vetëm shpresë për të reflektuar e ndryshuar.  I telefonojmë kolegëve të largët për të marrë konfirmimin. Heshtim të tendosur pas ziles, në pritje të mirëkuptimit njerëzor. Me drojtjen se mos imponojmë, me frikën se mos lëndojmë. Nuk duam kurrsesi të djegim ambiciet a të cenojmë karrierën politike të kujtdo. Nuk mbjellim as urrejtje, as ndarje e as përçarje.
E duam Partinë Socialiste po aq sa “firmëdhënësit” a “mosfirmëdhënësit” dhe nuk pranojmë që energjia jonë të konsiderohet diversion i kundërshtarit politik në kampin socialist, siç u tha para pak ditësh.
Kërkojmë ta tregojmë me gisht plagën e të mos fshihemi pas humbje-mos-humbjes. Jemi të ndërgjegjshëm se praktikat e viteve të fundit kanë mbytur frymën kolegjiale, për shkak të personalizimit në drejtimin e partisë. E dimë që drejtimi vertikal i partisë ka zbehur militantizmin. Mendojmë se shmangia e forumeve në vendimmarrje të rëndësishme ka dëmtuar identitetin socialist dhe solidaritetin tonë gjenetik.
Nuk ofrojmë pare, nuk tjerrim intrigë, nuk kemi pushtet e as nuk ngjallim frikë. Kemi vetëm fjalën e lirë dhe guximin intelektual. Si kredi fillestare-respekti e besimi krijuar në punën e përbashkët disavjeçare. Kemi shkelur fshat e qytet, i njohim njerëzit emër për emër.
Nuk mbajmë në zemër mëri fëmijërore, siç u aludua, porse bartim mbi supet tona vite të tëra karriere të gjatë profesionale, ku jemi zot të plotfuqishëm të vetvetes. Jemi shkrimtarë, shkencëtarë, inxhinierë, ekonomistë, juristë, diplomatë, filozofë, psikologë e specialistë të shquar në ndërtim e prodhim.
Tentojmë të dalim nga trishtimi dhe çoroditja e humbjes. Duam ta shohim të vërtetën në sy. Dimë që periudha paszgjedhore është koha më e çmuar për të nxjerrë mësime, se më pas shumë gjëra do harrohen. Të kërkosh fillimisht arsyet tek vetja-ky është aksioni i parë i një force politike moderne dhe axhenda më emergjente e saj. Se, në fund të fundit, edhe detyra madhore e instalimit të një sistemi zgjedhor normal në Shqipëri kalon nga Partia Socialiste. Dhunuesit e mëdhenj të zgjedhjeve nuk ndodhen në sallën e Kongresit Socialist. Vështirë edhe për ca kohë të gjendet ndonjë vesh që dëgjon nga krahu tjetër politik.
Nuk duam të përfitojmë karrierë të pandershme nëpërmjet faktorizimit. Më pak idealistë e më shumë pragmatistë, si mekanizëm më të lehtë do përdornim servilizmin e konformizmin. Por insistojmë në platformën tonë se angazhimi i gjithsecilit në punën e partisë meriton karrierë politike serioze graduale, e cila të mos jetë viktimë e rastësisë apo brutalitetit cinik të një çasti.
Jemi të hapur e transparentë. Platforma jonë është bërë publike në të gjitha organet e shtypit, ku sigurisht njoftimi i parë i është nisur organit të partisë sonë. Thirrja publike drejtuar gjithë anëtarëve të Kongresit socialist është përpjekje krejt legjitime dhe brenda të gjitha rregullave partiake. Sepse besojmë që një e ardhme e Partisë Socialiste nuk kalon nëpër shkelje a keqinterpretime statuti, por në respektim normash që i kemi vendosur bashkërisht.
Motoja jonë është një parti moderne. Besojmë se mund t’ia dalim vetëm duke i kthyer fuqinë forumeve dhe kësaj mase mijëra anëtarësh të Partisë Socialiste. Për t’i dhënë gjithsecilit mundësinë e vet, kërkojmë të zotërojë mendimi i lirë, debati e larmia. E dimë se kjo betejë nuk është vetëm për Partinë Socialiste, por për të gjithë shoqërinë shqiptare që pret shumë nga organizimi ynë politik. Mendojmë për të fituar betejat e ardhshme elektorale.
Gëzohemi pas çdo pohimi mbështetjeje, mërzitemi pas çdo mohimi. Kërkojmë të na ndjekin sa më shumë njerëz, ndonëse e dimë që forca jonë s’qëndron te numri, por tek e drejta. Jemi koshientë për ndeshjen e pabarabartë në këto momente. Dikush tha: Davidi dhe Goliathi! Simbolike sigurisht, por një ndeshje që ciklohet shekuj pas shekujsh dhe e ka sjellë njerëzimin në këtë mijëvjeçar. Ku çuditërisht gjithmonë fiton Davidi!
* Shefe e Departamentit të Fizikës, Universiteti i Tiranës

Fjala "zhdukur" eshte perdorur ne menyre figurative dhe letrare dhe duhet lexuar si e tille - te gjithe keta zoterinj "te nderuar" duhet te vazhdojne jeten e tyre "profesionale", na paqe dhe harmoni, e disa prej tyre te gezojne pensionin e pleqeri te mbare.

 Duhen hedhur nga ana tjeter ne koshin e turpit kombetar per gjithe antivlerat, modelet amorale dhe ndyresite dhe paturpesite qe kane bere dhe vazhdojne te bjene.

Dhe jam i sigurt qe lista qe mund te afrojne te tjeret do te jete mjaft e gjate.

 Ore po si eshte e mundur qe ata qe mendokan ndryshe nga Rama, kokerr me kokerr, qenkan te gjithe antivlera. Kaq i pagabueshem qenka ky njeri mo Toni?

A nuk eshte kjo situate njesoj si ne PD, ku te gjithe qe flisnin kunder Sales ishin komunista?

Ore kot me te pyet, a i njef ti keta njerezit mire, se ne fund te fundit po i shan jo pak? A me shpjegon pak anti-vleren dhe imoralitetin e tyre. Se nuk jane nje e dy, po jane plot? Mire Nano e Koci, mire Blushi e Malaj e Islami, po edhe Meidani, Hafizi, Ulqini, Harasani, Haxhiymeri, Allushi, Pino, Lame, Bufi, Cani, Idrizi etj etj qe ti nuk i njef qenkan te gjithe kaq njerez te ulet? I merr dot nje me nje e te me thuash ku jane kaq te poshter keta qe ta dime dhe ne te tjeret. 

Nqs nuk jane, a fillojme e merremi pak me ate ide qe mbeshtesin ata dhe te shohim nese eshte e drejte apo e gabuar. Si thua?

Kushdo ka te drejte te pretendoje per postin e Kryetarit te PS - cili prej gjithe ketyre emrave qe ti ke permendur ti mendon se mund tja sjelle opoziten ne pushtet. Une nuk njoh shume prej tyre dhe besoj keshtu eshte edhe per shumicen e shqiptareve dhe qofte edhe vetem per kete detaj te vogel sja vlen te harxhohet mjat kohe per debat.

Por mes tyre qe ti ke permendur mund te theksoja se  - Mejdani, pervecse duket se e ka kryer rolin e tij politik qofte si sekretar i dikurshem i PS dhe ca me teper si President i vendit.Prononcimet e tij tejet filozofike dhe konfuze nuk duket se kane dhene ndonje vlere te vecante e pozitive.

Harasani padyshim nuk perben ndonje lloj vlere as per PS as ne pergjithesi.

Bufi leviz andej nga fryn era, Ulqini nuk eshte personi me inteligjent dhe i zgjuar i grupit dhe duket si lehtesisht i manipulueshem.

Nga te gjithe ben dallim Artan LAme, eshte padyshim nje "opinionist" mjaft i mire dh nje pene e forte e inteligjente ne publicistiken shqiptare. Nuk edi fort sesi ka qene performanca e tij si minister, por kam mjaft gjera te perbashketa me idete e pozicionet e tij te lidhur me ambientin, turizmin, historine e rruajtjen e objekteve historike.

Une nuk kam ndonje problem asme Blushin e MAlaj qe jane qe te dy persona inteligjent dhe ne te drejten e tyre per te kerkuar avancim te karrieres se tyre politike. Por kam problem me menyren sesi ata jane duke u perpjekur ta bejne kete dhe qe ngjason me perpjekjet e te punuarit nen rrogoz sic kabere me pare Nano e Meta.

MAlaj eshte te pakten me i qarte dhe i drejteperdrejt dhe ka paraqitur njelloj platforme - por takimet e tij me nanon dhe ndonje tjeter nuk i bejne atij ndonje favor te madh dhe e paraqesin me teper si nje vegel te te tjereve.

Blushi nga ana tjeter meduket se nuk e ka te qarteas vete se cfare do, pervecse duket qe eshte shume i inatosur me ramen (for whatever reason).

TE dy keta me pozicionimi e tyre qartesisht disfatist nuk afrojne asnjelloj shanci per opoziten qe te jete fituese ndaj nje pushtet qe do te jete edhe me i paskupullt, finok e korruptues.

Opozites nuk i ka ngelur asnje mundesi tjeter perpos radikalizimit te luftes politike - dhe  kushdo qe se kupton kete ne kampin opozitar (e antiberishian) mua me duket driteshkurter dhe naiv.

Dhe ky eshte favori me i madh qe Berisha i ka bere Rames. - Ky eshte thjesht mendimi im modest 

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).