Relativiteti i ndershmërisë me veten dhe shoqërinë...

Ndershmërinë e kam dashur gjithmonë, por në fakt besoj se edhe ajo si fenomen social-politik dhe kulturor është e mbizotëruar nga relativiteti I saj i cila rezulton absolute vetëm me veten. >smiley>

>smiley>Jam i sigurtë që publikisht të gjithë paradeklarohemi të ndershëm, por pak ngelemi të tillë kur e vërteta e relativitetit vjen në një ças domethënës. Kjo padyshim si nga pikëpamja dhe relacionet Individit kundrejt shoqërisë ashtu edhe individit karshi familjes dhe vetes.>smiley>

>smiley>Fillimisht më duhet të them se këtë lloj reflektimi e pata kur këto ditë në rrugët e Tiranës pashë një ish ministër të brëndshëm të periudhës komuniste, historinë familjare të të cilit e dija nga xhaxhai im i cili e kish patur komshi pas diplomimit të tij në Poloni!>smiley>

>smiley>Ai ish ministër, shumë i fuqishëm politikisht për kohën e tij, tashmë është një burrë plak, i kërrusur nën peshën e viteve dhe që kalon ditët e tij nën peshën e kujtimeve personale si gjithë të tjerët, por që për rastin e gjithësejcilit janë specifike... >smiley>>
smiley>

Zotëria nga një punëtor i thjeshtë dhe besimtar tek Zoti, u bë sekretar Partie në një ndërmarje socialiste, më pas sekretar partie i një qyteti periferik dhe në fund, fare pa e pritur, Ministër i Brëndshëm dhe i gjithë pushtetshëm deri një post më poshtë diktatorit…>smiley>

>smiley>Kjo arritje I bëri të mundur atij të sjellë të gjithë familjen e tij në një nga Vilat më të qënësishme të Kryeqytetit të varfër Shqiptar! Në atë botë, ai ka qënë sigurisht I ndërgjegjshëm se aty nuk e solli Zoti, por diktatori i cili duhet të jetë bërë Zoti i ri për të...!>smiley>

>smiley>Mu kujtua se në vitet 1990-te ndërsa shoqëria kish filluar të kërkonte ndryshime dhe pluralizmim politik,  dikush tha se ishte dhënë edhe një urdhër nga ministri i atëhershëm i brëndshëm për të qëlluar mbi turmat që të ruhej sistemi komunist i vëndit dhe vlerat e tij!>smiley>

>smiley>Tek e shikoja atë burrë ashtu të kërrusur në një moment jetësor të cilit askush nuk mund ti shpëtojë, u ndjeva i sigurtë që padyshim ai e kishte dhënë atë urdhër jo më për të mbrojtur diktatorin, por për të ruajtur të gjitha të mirat materiale që ai i kish dhënë familjes së tij dhe që pa të cilat nuk arrinte dot të përfytyronte veten që të bëhej..., ne fakt pak a shumë ndoshta kështu siç është sot!     >smiley>

>smiley>“Njeriu në jetë dëbiret , dëbiret dhe shkretë…”>smiley>

>smiley>Duke i qëndruar reflektimit nga pikpamja e relacioneve Individ – shoqëri padyshim që metamorfoza e ish ministrit komunist në ditët e sotme ndodh tek gjithësicili në mënyra të ndryshme dhe besoj se vlen të ndajmë parimisht një ide të përafërt me lexuesin e gazetes për të kthjelluar sadopak individin e sotëm në lidhje me këtë fenomen të pashmangshëm natyral dhe njerzor.>smiley>

>smiley>Personalisht jam I sigurte qe shume prej nesh, ndonese nuk e pranojme hapur mendimin poetik Nolian qe thote: “njeriu ne jete debiret , debiret dhe shkrete…” e kane provuar ne forma dhe rrethana te ndryshme kete filozofi idealiste jo vetem Noliane. >smiley>

>smiley>Besoj apriori se me ndërrimin e pushteteve politike shumë qytetarëve u bie të ndjehen të ndershëm ndërsa akuzat dhe pathosi I tyre shkrihen në nji mbi politikanin e korruptuar dhe administratorin batakçi! >smiley>

>smiley>Por..., kur ndërrimi I pushtetit  I hedh ata në një zyrë të caktuar, shumë pak prej tyre nuk I nënshtrohen “bujarisë” së njohur të zarfave me para të cilat pa të lodhur të rregullojnë shtëpinë, familjen, garantojnë pushimet...! >smiley>

>smiley>Në sistemin gjyqësor…

>smiley>lace wsmileyt="on">Posmileylace> kështu, por me ngjyra të tjera ndodh realiteti karshi gjykatësit i cili I sapo ardhur në detyrë pas bankava të fakultetit, apo edhe ndonjë eksperiencë tjetër, me passion respekton prokurorin, ligjin dhe dëgjon me skeptiçizëm avokatin ndërsa me drejtshmëri ndëshkon krimin!

>smiley>Por, kur edhe këtij njeriu si gjithë të tjerët, i shfaqet pushteti i parasë afër dhe I mundshëm, ai rezikon të konvertohet në të mira të mundëshme materiale dhe familjare! Natyra e tij njerzore padyshim që i nënshtrohet llogarisë dhe përfitimeve të mundëshme!

>smiley>Gjykatësi në këtë rast bëhet si gjithë njerzit e tjerë dhe arsyeton se asnjë ligj nuk është I përjetshëm dhe se ligjet amendohen e kjo sjell që ndërsa një veprim sot gjykohet I gabuar, ai nesër mund të rezultojë I drejtë…!

>smiley>Nga njeri i zakonshëm ai në fund në vënd të Ligjit Zot pranon paranë si të tillë duke bërë biznes me pozicionin e tij dhe përmisuar jetën e familjes dhe ndoshta fëmijëve, por duke rezultuar në fund i korruptuar…!

>smiley>Ne familje midis brezave dhe kohëve...

>smiley>Qe askush nuk I shmanget këtij fenomeni besoj se analiza e tij njerzore është intersante në kënd vështrimin individ – familje dhe vetja. Në këto dimesione atij nuk  mund ti shpëtojë askush si nga pikëpamja gjinore, apo qoftë edhe socio-politike dhe kulturore e gjithësijcilit.

>smiley>Besoj apriori se gjithësijcili nga ne kujton vitet kur ishte fëmijë dhe u kërkonte prindërve veç më shumë përgjegjësi dhe më shumë mundësi jetësore, padyshim duke ju referuar bashkë-moshatarëve të cilët rezultonin më komod nga pikpamja e trashëgimisë familjare!

>smiley>Sigurisht në atë botë të gjithë besojnë se kur të vije dita që do bëhet prind do ishte shumë më i mirë me fëmijët e tij apo të saj, seç ishin të titë me të... Por, ndërsa jemi të tillë nuk bëjmë më shumë se kujtojmë fjalët e tyre të thëna me sqim dhe mendojmë si tua trasmetojmë sa më mirë fëmijëve tanë këtë leksion të jetës...!>
smiley>

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).