541 vjetori i vdekjes së heroit kombëtar

Sot mbushen plotë 541 vjetë nga vdekja e Gjergj Kastriotit. Pas më tepër se dy dekadash luftë me perandorinë Otomane, Skënderbeu vdiq nga malaria në Lezhë më 17 janar të vitit 1468.

 

85 Komente

Qe te jemi me te sakte , """"KU""""", ne cilin vend ne Lezhe ????

Lavdi Skenderbeut.

tesh nqs do me e kru kot se ''ku ne lezhe,apo sa e kishte temperaturen??'' ska lezet,te pakten s'ka lezet sot.

Nderime per Heroin Tone Kombetar.

Kendo o Muze, Lavdine e Gjergjit, te birit te Gjonit,

Qe derrmen i dha turkut dhe ne trungun e kombit!

E mer Skernderbe, turkun e luftove, e bota te beri simbol.

Po ec e jepi hesap intellektualleve globa10ste sot. I ka bere goxha deme Arberise - thone, pa permendur dhe interesin 500 vjecar mbi demin. E shikon, ke borxhe me shume se amerika, bile as shpaten s'e ke origjinal, per nei lek te pakten.

Faleminderit për postimin Blend!

Lavdi Iskanderit. Bile ca me shume per inat te popllit te modernizuar, si puna e ketij robit te internetuar dhe emigrantit. smiley

Ne fund te fund na pelqen (nganjehere smiley ) qe jemi shqiptare sepse keshtu ishte edhe Skenderbeu.

Ne Rome ne nje nga Piazat me te bukurate saj ,ne afersi te colosseut (Piazza Albania quhet) eshte nje monument goxha i madh ei Skenderbeut.Shkruhet :Giorgio Castriota ,mbrojtes i kristianezimes e civilizimit europian....

Giorgio Castriota ,mbrojtes i kristianezimes e civilizimit europian....

Ketu eshte problemi disa ndjehen te fyer se mbrojti Kristianizmen  dhe keta  gjoja per te qene reale tani fillojne ti numerojne Gjergj Kastriot Skenderbeut borxhet qe na  ka se luftoj Otomanizmin qe per cudi une nuk e kuptoj kete perse Otomanizmi keta te ofenduarit   e lidhin me fene muslimane??

Pastaj vijne disa te tjere qe te paguar apo me tru te shplare nga disa gjitone tane ne veri e ne jug gjoja ne emer te globa10zimit  fillojne e na e quajne Gjergjin tone si grek apo si Serb.

Keta bashkohen me te paret dhe fillojne teorite e poshterimit te figures se heroit tone kombetar dhe ne kete vazhde dhe te vete komibt tone  ne emer te realizmit modernit biznantino otomanizem.

Puna qënron se Skinerbeu po të ishte se mrote kristianizmin, nuk ikte hiç nga Hungaria ai e të vite në Shqipri. Ai shumë mirë do të kishte mujt ta mrote kristianizmin atje se po kanosej i shkreti. Shqipëria ishte bo muslimone me kohë mo, s'kishte ça i mronte mo asaj ai. Faktet historike të pamohushme janë se ai erdhi për bashkimin e gjithë shqiptarëve kundër turqve e jo kundër muslimanëve. Se ashtu i binte se erdhi me bo vllavrasje ai, apojo. Ne nuk kimi pse i thumë të hujve se Skinerbeu nuk ka luftu për ju. Qysh jo mer jau, ka luftu. Pse ere na prishi punë ne se menojn ashtu ata, a? E ronsishme o që ne, shqiptar't ta dimë se ai erdhi të mrojë venin e vet jo kristianizmin. Hajt shnet. Më falni për shqipen si gjysmoke, se me shkrujt letrarçe, m'natarroni për politikan, masanej.

Po sikur perpjekja e pare e organizuar e arberve/shqiptareve te ishte ndjekur nga te tjera perpjekje si ajo e Gjergj KAstriotit si do te ishte Shqiperia sot...?

FAtkeqesia jone eshte se rruga qe hapi Skenderbeu nuk u ndoq se shiptaret o zgjodhen te shkojne e te lulezojne ne mergim o pranuan pilafin e Partise se Punes se Stambollit dhe u kenaqen me te ngene, te pire e te dhjere dhe vajti Shqiperia.

Po te ishin mbledhur rreth nje ideje bashkimi dhe identiteti kombetar (se identiteti shqiptar individual ishte i forte dhe na mbajti gjalle) sot do te ishim krejt po krejt ndryshe.

Na del nje koqe dhe na thote qe beri gabim Skenderbeu qe na nxorri gjumin per ca kohe se mire ishim ne lesh.

Beji vetes pyetjen more nxenes i dobet:

Po sikur ne vend te nje Skenderbeu te kishim pasur nje ne çdo brezni si do te ishte Shqiperia sot?

 

Baleti skulpturor në fotografinë në krye të shkrimit – shembull i përkryer jo vetëm i koreografive të realizmit socialist në artet figurative (dhe i zhulit ideologjik që i frymëzonte), por edhe e gjithçkaje që nuk shkon me mitin e Skënderbeut sot, ose me përdorimin e këtij miti prej atyre që u duhet nacionalizmi si strehë e fundit. Idhujtaria e figurave historike është një nga format më të shëmtuara të bestytnisë; ia kalon edhe viçit të artë të Biblës; mjerë të gjithë ata dumbabistë që përnjimend po u besojnë e po u falen sot gjërave të cilat dje shqiptarët i bënin nga frika e Enverit.

Idhujtaria e figurave historike është një nga format më të shëmtuara të bestytnisë; ia kalon edhe viçit të artë të Biblës; mjerë të gjithë ata dumbabistë që përnjimend po u besojnë e po u falen sot gjërave të cilat dje shqiptarët i bënin nga frika e Enverit.

Ke te drejte. Po erdhe qe erdhe, na kap pak Hajdarin per qafe, se i ka ngel qefi.

Meqë ja u paska neveritur kaq shumë (edhe nuk e mora vesh se çfarë, nëse ishte: Skënderbeu, skulptura, arti, komunizmi), përse nuk hidhni dhe ndonjë propozim konkret se ç'duhet të bëjmë: Ti vëmë dinamitin se ju dhemb koka juve kur e shikoni?

Edi, mos me ngaterro mua me ate idiotin me lart teje (ose kete palacon me poshte teje, qe e ke shok ideali politike dhe qe sado here qe e injoroj dhe i peshtyj ne surrat ketu tek Peshku ai prap vjen si ata qente zarba te kruhet tek goglat e mia, sa here qe te imituarit e dialektit tironc nuk ia ploteson komplekset).

Ishte sarkazme ajo qe i thashe atij "modernit" per Hajdarin, kaq s'e kupton ti per ca i thashe ta kape per qafe? smiley

Xhibi, e shtypa padashje "përgjigju" sipër komentit tënd...por mu "errën" sytë për një çast kur pash atë koment të Asterionit.

Kanë 18 vjet që shajnë artistët e realizmit socialist dhe akoma nuk janë në gjëndje të gdhendin as një çibuk dhe jo të bëjnë skulptura këta artistët e sotëm... janë në gjëndje të analizojnë se si janë vendosur personazhet në kompozimin e skulpturës, por nuk kanë bythë që të kapin një daltë me dorë ose të modelojnë as plastelinën.

Përmëndin idhullin e viçit të artë por nga ana tjetër harrojnë që adhurojnë Eminemat, Xheksonsat, Madonat e ndryshme dhe do të hidheshin edhe në zjarr për të mbrojtur këta idhujt e tyre që vërtet janë të noltë... njerëz pa taban!

Mos harro edhe nje Xhim, Xhim Jarmush, se ku do shkojm pa Jarmushin mer.... (varja Anagnostit dhe Gjikes... vrej Jarmushin po te thone....)

J., idhujtaria është adhurimi i një imazhi. Skënderbeu të cilit po i bëhet temena këtu, është një imazh i përpunuar nga ideologët e realizmit socialist, që në atë kohë kishte për synim të glorifikonte politikën izolacioniste të Enver Hoxhës, dhe Enver Hoxhën vetë. Vetë miti i Skënderbeut mbështetet mbi këtë imazh naiv, që e ka vendin në ndonjë shkollë fillore, jo në një forum njerëzish të rritur, që mendojnë në mënyrë kritike.

Hidhi një sy kompleksit skulpturor – Skënderbeu, si obelisk, i rrethuar nga “populli”, duke përfshirë edhe gratë me mburoja. Të gjithë të modeluar sipas monumentalizmit realist-socialist, me figurat si katallanë ose gorilla cirku, të mbuluar me kostumet popullore të detyrueshme. Çfarë mungon atje, është një nga arsyet kryesore të luftës së Skënderbeut dhe të vetë kultit të Skënderbeut në Europë: kryqi. Doemos, kryqi nuk mund të paraqitej në një kulturë si ajo që e krijoi monumentin, e që Krishtin e kishte zëvendësuar me një njeri të gjallë – po pse duhet të vazhdojmë edhe ne sot me kësi idiotizmash?

Unë kuptoj më mirë ata qyqarët që mblidhen në Ferizaj për të kremtuar Enver Hoxhën e tyre, sesa këta të tjerët që mallin për Enverin duan ta maskojnë me kultin e Skënderit. Dumbabizmi nuk është doemos dashuri e mall për sulltanin e Turqisë. Por mos më thoni që ai kompleks skulpturor më lart nuk paraqet Enver Hoxhën të rrethuar nga populli ynë punëtor dhe heroik; as atyre që nuk e kanë jetuar atë kohë, nuk u lejohet të mos e dinë.

 

General George Gordon Meade

Pennsylvania Avenue, between 3rd/4th Streets NW
Sculptor: Charles Grafly (nuk besoj i realizmit socialist).

PS: Ne paci perendi, rrallojini pak keto "open mouth, insert foot" kinda talk. Cdo gje ka mase.

Asterion, sa herë në natë të del enveri në ëndërr??
Qënke për t'u kontrolluar nga ndonjë doktor mor djalë! Bile nga ndonjë i mirë (dhe jo kardiolog)!

Ç'Punë ka Skënderbeu (përvjetori i vdekjes së tij) me Enverin?

 

Asterion, ajo gruaja me mburoje eshte Donika mor maskara. Dhe turp te te vije qe merresh me grate e botes!  smiley

I je pergjigjur Jul-it por me leje te shtoja nja dy gjera te vogla. 

Gjergj Kastrioti ka pervjetorin e vdekjes.  Shenimet ketu ti mund t'i shikosh si "temena".  Por ben vaki dhe s'jane. 

Eshte apo s'eshte Gjergj Kastrioti thjesht nje imazh i perpunuar nga "ideologet e realizmit socialist" eshte nje ceshtje qe eshte diskutuar gjere e gjate ne kete bllog.  Gjithesesi teme tjeter.  Po ashtu dhe miti, c'mitizimi, etj.   Mbase s'tu dha ndera te reagosh ne ato tema, po me nder dmth, mundesisht te mos behej i njejti lemsh ketu, mire do ishte.

Per kryqin qe mungon, pertej artit te asaj kohe qe nuk e lejonte as ate, as henen, (por vetem ylli-onin,) faktikisht, apo per koincidence, Gjergj Kastrioti nuk luftoi nen flamur kryqtaresh, apo kryqezatash.  Dicka qe eshte vene re edhe nga historiane perendimore qe begenisen te merren me kete imazh te realizmit socialist shqiptar.  Skeptiket dhe kritiket nder ta, bile e kane verejtur si "paradoks" qe "Atleta di Cristo" nuk luftoi me "flamur" te Krishtit.

Sa per paralelizmin e mallit te Enverit, maskuar me kultin e Gjergj Kastriotit, c'te te them Yllion, hap nje praktike private, fto popullin te te ulen ne karrige ne nje nga nje, e te analizosh e te te rrefehen per kete psikoze. 

Asterion, nuk je i drejte ndaj realizmit socialist. Madje edhe me pak i drejte ndaj vete artit. Duhet vertete nje intelekt naiv qe te ofendohet nga natyra propagandistike e artit, nje artist apo kritik medioker, sigurisht. Ajo skulpture nuk ka shume nga Enver Hoxha, pervec lidhjes qe te dy burrat e shtetit kane qene burra shteti. Pershendetjen e Leninit me nje krah qe duket se do te perqafoje gjithe njerezimin, po t'a shohesh aq trashe sa "ky Skenderbe perfaqeson Enverin", do te vesh re se nuk eshte vecse nje variant i thjeshte i pershendetjes "Heil Fuhrer", i pershendetjes se Augustit, etj. Ndodh ndonjehere qe Skenderbeu te jete thjesht Skenderbeu, e pamundur kjo te shprehet pervecse me ane te nje gjesti qe mund fare mire te perfaqesoje gjithe njerezimin, perfshi ne kete njerezim, sado me veshtiresi, edhe Enverin. Shume njerez, pak gjeste, thote Kundera tek "Imortaliteti". 541 vjet me duken fillim i mbare drejt imortalitetit, i vetmi idhull per te cilin duhet te mjaftojne ato pak gjeste qe i perkasin njeriut. Aq me teper qe 45 vjet Enverizem, nuk jane vecse nje pike uje ne oqeanin e imortalitetit te Augustit Skenderbe.

Unë e di se çfarë është idhujtaria, por për të plotësuar përkufizimin, do duhet edhe një element tjetër: rituali idhujtar dhe adhurimi. Dmth puthja, lavdërimi i statujës etj.

Nuk pashë ritual idhujtarie, prandaj të pyeta. Akoma se kam zbuluar se ku është rituali? Përkujtimi i një evenimenti, kërkon një imazh viziv që të plotësojë simbolin. Më duket se janë djegur shumë etapa për t'i thënë idhujtari.

Me këto ide metafizike lozet gjithë ditën Asterion. Ja psh Shën Pavli në Athinë, pasi pa statujën e "zotit të panjohur", u deklaroi vendasve se kishte ardhur të predikonte pikërisht atë. Të panjohurin zot edhe birin e tij Krisht.

Që ky kompleks sklupture është bërë me qëllim që pas tij të fshihet Enver Hoxha, këtë nuk e mohoj. Kjo e dhënë ama nuk e errëson kompleksin. Ashtu si pikturat dhe skulpturat e lashta para dymijë vjetësh përfaqësonin diçka krejt tjetër, sot nëpër muzeume përfaqësojnë rrymat artistike të asaj kohe.

 Edhe kryqi... para të bëhej simbol i krishtërimit - i njohur si i tillë prej jush, ishte mjet torture. Madje as kryqi nuk ishte siç e përshkruan krishtërimi. Edhe krishtërimi vetë, ka përvetësuar simbole pagane edhe rituale sa është dëndur me to.

 

 

 J., unë vetëm nuk e kuptoj pse duhet ta kremtojmë sot e kësaj dite Skënderbeun me ikonografitë e Realizmit Socialist dhe të periudhës më të errët dhe më të shëmtuar të historisë së Shqipërisë. Edhe idhujtaria edhe mashtrimi, për të cilat fola më lart, e kanë burimin që andej. Mua për kryqin nuk më bëhet shumë vonë (më saktë akoma, s’më bëhet vonë fare), por edhe Skënderbeut nuk ia mohon dot; madje nëse kërkon një logjikë te përpjekja 25 vjeçare e Skënderbeut, këtë logjikë vetëm te organizimi i mundshëm i një kryqëzate antiosmane mund ta gjesh; meqë Skënderbeu kishte si qëllim të fundit rrëzimin e Sulltanit dhe të Perandorisë Osmane, gjë që nuk mund ta bënte vetëm me forcat e veta (për të përdorur një term aq të dashur për kohën kur është ngritur ai kompleksi në foto). 

këtë logjikë vetëm te organizimi i mundshëm i një kryqëzate antiosmane mund ta gjesh;

Asterion, për të mos shkuar kaq larg, të lëmë mënjanë "logjikën e bashkimit kombëtar" që i atribuohet Skënderbeut dhe aktivitetit të tij, unë tek vepra e tij shikoj veprën e një burri që mbrojti tokën e vet, sepse nuk më rezulton që Skënderbeu i shpalli luftë islamizmit apo turqisë (sepse nuk ju është vërsulur ndonjëherë atyre trojeve... kur ka prova që ka kaluar detin nga ana tjetër për të luftuar për motive të tjera).

Përse përpiqeni të shikoni historinë vetëm nëpërmjet syzeve të momentit.... një herë komunist e një herë antiosman... Thuani një herë të vetme një fjalë se ç'bëri për tokën e tij.

   Do mendohesha dy herë në fakt, Asterion për të dhënë verdikt se ka qënë periudha më e errët e historisë së Shqipërisë. Më duket shumë grafik dhe ireal ky përkufizim. Shumë monumente janë ndërtuar në periudha më të këqia dhe rregjime më të tmerrshme sesa ai që kaluam. Duke filluar që nga piramidat e Egjiptit, deri në grataçelat e Dubait sot. Asnjeri nuk po ua diskuton moralin. Koloseu psh konsiderohet vepër arti, një nga mrekullitë e botës, po askujt nuk i shkon në mendje të përmendë sesa njerëz u janë dhënë bishave për shqyerje.

  Përderisa konsiderohet i tillë koloseu, nuk ndjej ndonjë frikë të them se kompleksi skulpturor i mësipërm, është vepër arti, madje përfaqësues i denjë i realizmit socialist. Jam dakort siç e shkruajta dhe më parë, të demaskohet qëllimi për të cilën u ndërtua në atë mënyrë siç e shohim, po mendoj gjithashtu se po futemi në të thella, nëse e quajmë idhujtari. Nuk shikoj ritual idhujtarie unë. As ndonjë adhurim. Fantazmën e Enverit e gjetëm, tani vetëm Skënderbeu duket. 

Për kryqin, nuk fola me qëllim demaskimin e kryqit, por për të kuptuar përmasat që merr një simbol. Sesi përdoret edhe përdor. Sesi mund të mashtrojë etj. Edhe kryqi i Skënderbeut, është shumë mashtrues.

Së pari, sepse pas çdo lufte, duhet një stimulim i gjendjes metafizike te njeriu, një qëllim i lartë, apo i pagëzuar si hyjnor. Kjo dallohet lehtë fare në çdo ushtri. Që nga fanatikët islamikë të Iranit, deri në radikalët kristianë të USA. Luftëtari gjen mbështetje te "zoti" ose në versionet e zotit për të marrë forcë dhe të luftojë armikun. Çdo ushtri, është fetare.

Nuk ka asgjë llogjike (racionaliste) lufta për fe. Unë skam gjetur deri më sot gjë. Te fetë do gjesh vetëm iracionalen. Për të pranuar se kishte qëllime fetare, atëherë duhet pranuar se vetë lufta e Skënderbeut ishte iracionale. As kjo nuk duket gjëkund. 

Së dyti, prania e kryqit nuk është detyrim. Madje, do të sillte pështjellim te një pjesë e bashkëkombësve që nuk identifikohen me të (shumica). Utilitarizmi i veprës në fjalë, më duket kësisoj i pranueshëm.

 

Të lumtë, J! Nuk do hiqja a të shtoja asnjë pië a presje, e le më fjalë.

Feja ime lejon ikonat dhe statujat smiley keshtu qe jam ne rregull nga plani i idhujve.  Ndersa kombi eshte bestytni pagane (me shume perendi e perendesha) perseri dmth ne rregull nga plani i idhujve. 

Ne turren e druve te tjeret ...

Fan Noli :  

...Skënderbeu jetoi në shek.XV. Ne jetojmë në shek.XX. Ç’përfaqëson për ne Skënderbeu, sot mbas pesë shekujsh? Ai ende jeton midis nesh. Problemi i tij pesëqind vjet më parë ishte pikërisht i njëjti problem që kishim edhe ne në Rilindjen Shqiptare: Davidi i rreckosur, me një hobe në dorë, që lufton kundër Goliathit të armatosur gjer në dhëmbë. Ai fitoi, edhe ne fituam. Shqipërinë e çliruam me gjithë pengesat e mëdha që ndeshëm.
Më 1912 Ismail Qemali ngriti flamurin e Skënderbeut në Vlorë dhe shpalli Pavarësinë Shqiptare. Skënderbeu ishte frymëzuesi ynë gjatë atyre viteve të para e të mundimshme që shoqëruan lindjen e Shqipërisë. Skënderbeu frymëzoi poetët, historianët, skulptorët tanë. Ai po na frymëzon edhe sot e kësaj ditë. Ndonëjherë pyes veten i habitur nëse mund të ketë sot ndonjë njeri që të jetë po aq i gjallë sa Skënderbeu...

 

Si mor Gjergj te paska munjt nje mickonje? Ti qe mposhte Sulltan Mehmetet 1,2,3 e me shume, nuk mujte me i bo balle nje mickonje? Apo ishin shume dhe te kane gjet ne gjume kur te pickune?

I nderum qofte kujtim yt!

Berber, sic thone ne inglisht "the jury is still out" per kete ceshtjen e mickonjes.  Ka te pakten gjashte versione per rrethanat e vdekjes se Gjergjit.

Perandoria Turke paskan qene me shume fat nqs Gjergji ka vdekur nga malarja. Ah sikur te kishte pas lind Enveri ne ate kohe dhe ti kishte thare mocalet e kenetat, e Gjergji kishte me pas jetue e ndoshta ne nuk do ishim turqezuar.

Berber... ah të kishte lindur Sala thuaj!

Skënderbeu u nis për të vajtur në Kukës, por nuk kishte autostradë prandaj i ra nga Lezha smiley

Berber, shif cer shko e thot' Driteroi:

Shume njerez ka qethur berberi ne jeten e gjate
atje ne floktoren e ktheses se ruges NAIMI
shume vdiqen fatmire a te ngrate
shume u vrane ,u burgosen dhe jeten u mori mergimi.

Qethi djaj e fisnike ,e kusare dhe mjaft deputete
dijetare e memure,kaptere e plot gjenerale
presidente te shkuar e te ardhshem,dramaturge e poete
kardiologe e xherahe,e dentiste qe shkulin dhembe e dhemballe

Ah,nga gjithe mullaret me koka cna mbeten
po te bente berberi nje album nga koket e qethura
sigurishte do i hapej nje nam tere jeten
si poetit te shquar ne librin me vjersa te zgjedhura.

Ja ky flok i takonte filan presidenti
filan presidenti qe vdiq a mbaroi i burgosur
keto balluke i mbante kusari me i madh i qytetit
kurse ato me tutje nje pusht i brengosur.

Keshtu do lexonin te zgjedhurat floke si liber
nga vetite e prodhimit te leshit ne kokat shqiptare
lere lere, berberi vertete do te bente nje Bibel
po te kishte ne koken e vet dy-tri pare

 lol nuk i dalin llogaritë lart e poshtë. A ky është afc joke mër.

 

Rrofshin, e me shume u klonofshin Zorrot, qe na vijne me maska te nderruara, te cileve u duhet antinazionalizmi per potty training e intellektua10izmez se tyre, dhe qe mender me thene, cmidhizojne dhe Skenderbene (ha ha), me ate rast. Pa keta do ishim ne hall te madh, do te duhej t'i paguanim kllounet pastaj.

Keto "tezat" e ketyre jane vertet shume te 10me. Ke parasysh kur ishim femije, dhe pot e kishe dicka, nje molle fjala vlen, dhe ndonje kalama tjeter nga inati mundohej te ta mbushte mendjen me "teori te sofistikuara" qe molla ishte e helmuar, qe ta hidhje dhe mos ta haje? Keshtu dhe keto "tezat" e ketyre "moderneve" qe mundohen ti mbushin mendjen popullit qe eshte budallallek dhe prapambetje dhe nacionalizem te fiksohesh tek paraardhja jote, apo te nderosh heronjte kombetare qe kane jetuar me shume se 1 jave me pare.

Nejse, se rrezik i kemi dhene dhe ne me shume vemendje sesa duhet ketyre, te pakten ketu tek Peshku flas. Mbase thjesht duhen injoruar. Po nga ana tjeter ca ti besh faktit qe jemi ballkanas. smiley

Jo, jo, nuk duhen injoruar. Se ata jane si Shaboni me fame, po su krrujten dot, ikin pastaj, e si do ta shtyjme ne.

U bene 541 vjet, eee. Eh si iken koha!

Ej, mu kujtua tani nje pjese nga Teatri i Krujes tek Olimpiada e teatrove ne kohe te Dulles qe na ka dhi gazit.

Skenderbeu hyn ne skene. Ushtaret te drobitur, ca te mbeshtetur pas murit, ca te ulur ne toke, por me guxim e vendosmeri ne sy.

- Vellezer, ju shoh te lodhur, si eshte puna?

- Imzot, thote komandanti. Po na mbarojne ushqimet. Grure kemi edhe per dy dite.

Skenderbeu ngre krahun me madheshti.

Mos u merakosni burra. Kam dy hambare te fshehur ne keshtjelle te mbushura plot me miser, qe i ruaja per rast rrethimi. Turqit nuk do te arrijne te na thyejne!

 

P.S. Akoma nuk ishte zbuluar Amerika!!!!

Unë e mbaja mënd me patate smiley (jo për gjë, po meqë ishin dhe buk dhe gjellë smiley&nbspsmiley

Me këtë i demaskove të gjitha sendërgjimet e realizmit socialist smiley

E make men lesh smiley

Historia eshte qe Skenderibeu , ushqe i kale me grure ene e hudh pri kalaje.

Turqit e pane plencin e kalit me grure dhe thane : ki paska grure per te ushqy ne kolt. Ene iken ene erdhen i here tjeter.

O Koth, m'qafsh muve, a e kishte emrin Lalë Malçi ai plaku që e boni atë marifetin?

S'e di se si m'erdh nërmen ky detaj ...

P.s: E përmena pataten me ja lidh pak me Amerikën dhe xhaxhi Enverin ati fluturusit smiley

Ky qe teater apo e benim ne shkolle?  Se me kujtohet si histori, por s'mbaj mend qysh tek lol.

Nuk ta rrefenj. Te nrysesh injarante smiley

Kokë Malçi

 

e - 17 Jan 2009 - 8:52pm

O Koth, m'qafsh muve, a e kishte emrin Lalë Malçi ai plaku që e boni atë marifetin?

S'e di se si m'erdh nërmen ky detaj ...

P.s: E përmena pataten me ja lidh pak me Amerikën dhe xhaxhi Enverin ati fluturusit Wink

Koth, humori ishte (po se pate kap) qe misri dhe patatja hyne ne Europe nga Amerika ku kultivoheheshin  nga indianet. Misri i Skenderbeut isht si ceku i bardhe Gramoz Pashkos, se u bo edhe ai i shkrete per rafmet paste bashke me Skenderbeun. 

Jo per at zot , se e kapa.

Mistri , po vallai hihihi

Urime. Kemi cte mesojme.

PS Ku jane peshkatert e tjere. Heshtje ne pervjetorin e Skenderbeut?

me pelqen monumenti. me mbush me krenari.

 

Ate po mendoja blete, monumentin.  Madheshtore!!

Kush eshte skulptori?

 

erdha toko!!!

Lavdi Gjergjit. Une Gjergji kom per t'ia vene emrin cunit kur ta boj, qe ju bofte si Skenderbeu babes vet ju boft!!!!

si thote njajo konga e BBF me katnare tepelene :

c'emer ti veme djalit o

o dajo

emer trimi domosdo

o dajo

ti ngjaje skenderbeut o

o dajo

 

smiley

Zana, do te ishte me interes te na fotografoje ate sheshin Albania, dy-tre foto dhe te na i sillje ketu tek Peshku. 

Ja ku e ke nga teta Gogla, pse ja kerkon Zanes.

 

http://histmag.org/archiwalia/mag53/images/skan4.jpg

Lerini idjotat qe shohin vetem ne bardh e zi dhe qe arbitrarisht e ndajne popullsine ne nacionaliste dhe anti-nacionaliste.

Po pse more i gjore te gjithe ata historiane e shkrimtare te shquar, qofte te huaj apo te vendit qe kane konsoliduar figuren e Skenderbeut perpara dulles nga dashuria per komunizem e kane bere ?

Nejse, R.I.P. dhe ishalla sheh historia sa me shume burra te tille.

Giorgio Castriota ,mbrojtes i kristianezimes e civilizimit europian.... Thote Zana ne nje koment me lart

 

Ketu eshte problemi disa ndjehen te fyer se mbrojti Kristianizmen  dhe keta  gjoja per te qene reale tani fillojne ti numerojne Gjergj Kastriot Skenderbeut borxhet qe na  ka se luftoj Otomanizmin qe per cudi une nuk e kuptoj kete perse Otomanizmi keta te ofenduarit   e lidhin me fene muslimane??

Pastaj vijne disa te tjere qe te paguar apo me tru te shplare nga disa gjitone tane ne veri e ne jug gjoja ne emer te globa10zimit  fillojne e na e quajne Gjergjin tone si grek apo si Serb.

Keta bashkohen me te paret dhe fillojne teorite e poshterimit te figures se heroit tone kombetar dhe ne kete vazhde dhe te vete komibt tone  ne emer te realizmit modernit biznantino otomanizem.

ore s'e mora vesh a e rrezuam Skenderin apo jo?! Siii... ende jo, 541 vjete e ai mbi kale, si s'ju vjen rende s'u vjen..., hajde mo, ta gezoje..., edhe 54100 vjete te tjera, ashtu ju bejfsha qe ju befsha..., heh:smiley

Skerderbeu me fustanelle? hmmm. Une e di qe ka lindur andej nga Mati ky trimi jone?!

 

Nuk e kuptova perse vendoseshin qirinj te statuja e Nene Terezes ne Tirane????

Kishin dale Godo ne foto te sheshi Skenderbej me Ceken dhe ... kaq..    smiley

Presidenti ne Lezhe tjeter ceremoni ku flet si palle per "familjet e medha"!!!

Ka ministri kulture ai vende??? Asnje organizim.. Turp e faqe e zeze dhe kane goje e flasin per te kaluaren rrjepacaket!

Monumenti ne foto shume i bukur.. 

 

 

Ju pershendes me fjalen e Presidentit me rastin e pervjetorit te Skederbeut :

"Ndonje mendje e roberuar, e pajisur me nje guxim regresiv, perpiqet sot te tjetersoje rolin e Skenderbeut ne historine tone apo ne historine e qyteterimit Europian. Kjo eshte nje perpjekje e mjerueshme, sepse historia nuk pranon leksione: ajo jep leksione"

(marre nga siti i Top-Channel)

Gjithashtu kjo fjalia vjen te cecohet si pergjigje per "historianet moderne" apo "albanologet e rinj", te cilet argumentojne se Skenderbeu si figure u fry dhe hiperbolizua nga shkrimet letrare, apo qe eshte figure mit folklori dhe letersie dhe jo personazh historik:

Ai nuk iu ofrua historise si personazh i letersise, por historia dhe personaliteti i tij dominues ne epoken kur jetoi, te qenit mbrojtes dhe jo zaptues, te qenit konsekuent ne filozofine e lirise, te qenit ne anen e drejte, e bene ate lende per qindra e mijera libra, qe u shkruan gjate shekujve.

Fjalen e plote te Topit mund ta lexoni ketu, ne te cilen me apo pa qellim direkt, Topi i jep pergjigje shume prej ketyre aludimeve bajate te muajve te fundit.

Zana shkruan;

Ne Rome ne nje nga Piazat me te bukurate saj ,ne afersi te colosseut (Piazza Albania quhet) eshte nje monument goxha i madh ei Skenderbeut.Shkruhet :Giorgio Castriota ,mbrojtes i kristianezimes e civilizimit europian....

 

Nuk me duket se eshte per tu krenuar.

Jep pershtypjen se shumica e Shqiptareve nuk duhen te ndihen te tille,ngase kane tradhetuar idealet e heroit te tyre.

E rendesishme se cilin shek. eshte vendosur kjo permendore.

Edhe pse them keto fjale une prap krenohem me heroin tone Skenderbeun.

 

 

Baleti skulpturor në fotografinë në krye të shkrimit – shembull i përkryer jo vetëm i koreografive të realizmit socialist në artet figurative (dhe i zhulit ideologjik që i frymëzonte), por edhe e gjithçkaje që nuk shkon me mitin e Skënderbeut sot, ose me përdorimin e këtij miti prej atyre që u duhet nacionalizmi si strehë e fundit. Idhujtaria e figurave historike është një nga format më të shëmtuara të bestytnisë; ia kalon edhe viçit të artë të Biblës; mjerë të gjithë ata dumbabistë që përnjimend po u besojnë e po u falen sot gjërave të cilat dje shqiptarët i bënin nga frika e Enverit.

 

Une sygjeroj qe kti Meteroiti ti japim titullin..."Anal-ist NDERI"

Ku paskeni perfundu...smiley

meqe po boni apelin, ja ku jam dhe une. Rrofte kujtimi i Heroit !!

hajt shnet

Ja sa thjesht e mesonim ne ca vargje per Skenderbeun ne shkollen 7-vjecare ...biles te pershtatura edhe rusisht..... Skenderbeun kush se njeh ?/ Kush ate se pershendet ? / nder dhe lavdi jet e tij  / jete e dhene per liri (atdhe) . DHE ...A DUHET DHENE JETA PER LIRI - ATDHE ? Ky eshte thelbi perkujtimores se tij .

me pelqen kjo fotoja e kto statujat. Nuk flas nese subjekti eshte i drejte apo jo... sepse eshte turp... mire thoshte Kadareja diku... thjesht fakti se po diskutohet Skenderbeu ne kete menyre eshte turp per ne. sa per stilin: Mua me pelqen sepse me ngjall nostalgji. Ne me kete stil jemi rritur e kondicionuar ne nje fare menyre, nese mund te thuash... edhe nuk mund ta hedhim poshte... sepse e shoqerojme (associate) me femijerine tone e me kujtesen tone.

 

Sdq, me qene i sinqerte kto statuja vuajn disi prej shijes se keqe ideologjike te realizmit socialist... them se subjekti i ktyre statujave, duke qene se ehste nje gjysem mijevjecari i vjeter, nuk mund te bej pa elementin romantik. Romanticizmi si stil nuk perjashton heroizmin si motiv. Kshtu qe nuk mund te thuash se romanticizmi nuk mund te ekzistonte si element ne kete statuje sepse do te kundershtonte motivin heroik. Ajo qe ka ndodhur eshte se romantizmi kundershton realizmin, dhe eshte pikerisht ne kete drejtim qe keto statuja vuajne... nuk ekziston romanticizmi ne to e si pasoje as sublimja... (per mua jane shume larg sublimes) mgjths ky eshte thjesht opinioni im modest. Mgjths edhe ne stilin realizem social ndoshta do te ishin me prane sublimes, por kto statuja nuk jane as ne ate, por jane te stilit ideologjik te realizmit socialist. Romanticizmi e realizmi social ishin ryma estetike arti, dhe kam pershtypjen se kto statujat do te ishin shume te bukura ne cdo stil prej ktyre. Kurse realizmi socialist nuk ishte ryme estetike por ideologjike.

Lavdi te perjetshme heroit tone kombetar !

VOLTERI :

Ne qofte se Perandorie Bizantine do te kishte pasur nje udheheqes si Skenderbeu ajo do te kishte mbijetuar .

Eshte absurde kur sot dalin disa shqipo qe vene ne diskutim vepren legjendare te Skenderbeut . Jane me qindra libra qe vertetojn lufterat prejardhjen Shqiptare dhe humanizmin e Skenderbeut .

Kur njerëzit apo dikishi? Vuajnë nga megalomania duhet me cdo kusht të jen në sipërfaqe dhe të tjerët të merren me të.

Është një nga sindromat e kohëve moderne qe tashmë janë të pranueshme dhe në shoqërin shqiptare e në c'do detajë.

Duhet  dhe të fitojnë  ekonomikishtë  dhe të jen po ata në krye!

Kur për Skëndërbeun ka respektë e gjithë bota, për ne është nder e duhet të jemi krenar.

Lavdi te pavdekëshme e të përjetëshme të heroit ton kombëtar!

Blendi,

Të falemnderoj për kujtesën që na bëre me rastin e 541 vjetorit të vdekjes së Heroit.

Shpresoj se e mban shtëpinë hapur edhe për të dhjetat dhe për të njëzetat. Pasi kisha menduar të kaloja për kryeshndosh - dhe me atË rast të pija një kafe.

Nderkohe qe ne bejme lloqe (Vehbiu, Klosi e compagnia cantante e blablablante) shikoni si flasin per Skenderbeun tone te huajt.

 

 Discendenti 

La famiglia Castriota Scanderbeg, alla morte di Giorgio, ottenne dalla corona aragonese il ducato di San Pietro in Galatina e la contea di Soleto (Lecce, Italia). Giovanni, figlio di Scanderbeg, sposò Irene Paleologo, ultima discendente della famiglia imperiale di Bisanzio. In virtù di tale imparentamento, i membri della famiglia Castriota Scanderbeg oggi rappresentano gli unici discendenti diretti degli ultimi imperatori di Costantinopoli. Attualmente esistono due linee della famiglia Castriota Scanderbeg d’Albania, una delle quali discende da Pardo e l’altra da Achille, entrambi figli naturali del Duca Ferrante, figlio di Giovanni e nipote di Scanderbeg. Entrambe sono parte da secoli della nobiltà italiana e membri del Sovrano Militare Ordine di Malta con prove di giustizia [3]. L’unica figlia legittima del Duca Ferrante, Erina, nata da Adriana Acquaviva, ereditò lo Stato paterno, portando il ducato di Galatina e la contea di Soleto nella famiglia Sanseverino dopo il suo matrimonio con il principe Pietrantonio Sanseverino. Oltre a questi due rami (uno risiede a Lecce, a Ruffano , a Bari e a Foggia, l'altro ha dimora a Napoli) di comprovata appartenenza al casato dell'eroe nazionale albanese, ci sono stati tentativi da parte di alcuni di accreditarsi quali discendenti di Scanderbeg, pur senza alcun titolo abilitante o documento fidefacente

O Gjon i Cimës (për pak isha duke shkruar Kastrioti),

Ke ardh me një tempo vonesë në kët muhabetin e Paleologëve nga Kostandinopoja. Për t'u freskuar pak, lexo:

Edrus

Me leje, kisha nje pytje::

Kjo statuja e Skendit lart (ne foto)  ku gjendet?

Sadik Bejko: Debati për Skënderbeun

1.   Debatet e sotme mbi Skënderbeun janë vazhdim i debatit të vjetëm mbi identitetin. Në emër të çmitizimit, sulmet mbi Skënderbeun u shtrinë edhe mbi ata që kanë mbrojtur një identitet të qëndrueshëm të shqiptarëve: mbi gjuhëtarë, historianë, shkrimtarë. Çmitizuesit gjithmonë kanë theksuar se nuk ekziston një thelb i qëndrueshëm kombëtarist, se vetëm shqiptarët që i kanë trutë të kripur me mite, pranojnë një gjë të tillë, pra nuk ka identitet të qëndrueshëm, e pra, edhe Skënderbeu s’ka qenë kurrë ndonjë figurë që përfaqëson ndonjë identitet të tillë etj. Atë e kanë mitizuar historianët dhe letrarët e fantaksur.
    Po ndalem te romani “Kështjella” i Ismail Kadaresë, roman që në debatet e fundit mbi Skënderbeun, u cilësua si roman që mitizonte Skënderbeun. Të shohim si mitizohet Skënderbeu në romanin “Kështjella”. Në faqen 113 të romanit “Kështjella”, botimi i parë, Tiranë 1970, shkruhet: “Ne mund t’i pushtojmë kështjellat e tyre, por në fund të fundit ato një grumbull gurësh janë… sa gjëra të ngatërruara vijnë pas luftës. Ose të marrim gjuhën e tyre… sa e vështirë është të thyesh diçka në konstruktin e kësaj gjuhe…” Kështu flet kryeveqilharxhi, një nga personazhet e romanit. Në faqen 110 ai pohon: “Padishahu i madh ka njerëzit e vet që i studiojnë të gjitha… Ata janë specialistë për shkombëtarëzimin e popujve…” Në roman flitet dhe për sjelljen e ca zakoneve që do ta rrënojnë këtë popull nga brenda, për ngritjen e minareve në vend të kryqeve, për ndërrimin e veshjeve të grave… për ndryshime në konstruktin e gjuhës… për heqjen e rritjes natyrale të popullsisë, se, siç thotë kryeveqilharxhi: “Goditja më e fortë kundër një populli është ajo që i bëhet të ardhmes së tij” (f. 109).
    Portreti i Skënderbeut në këtë roman që e përflasin çmitizuesit tanë, është përshkruar në faqen 112: “Nga pamja është i zakonshëm… ato ditë Skënderbeu kishte qenë, siç duket, i ftohur. Ai fliste me zë të ngjirur dhe shallin, me të cilin kishte mbështjellë grykën, nuk e hiqte as gjatë bisedimeve. - Me shall rreth grykës, - tha si përgjumshëm kronikani. - Çudi pra, kaq i zakonshëm”. Ky është portreti i Skënderbeut në romanin “Kështjella”. Nuk është “mbreti i bukur si petriti”, siç e portretizon Naimi, as “madhështor, me mjekër të gjatë e të dredhur, hundëshkabë” si tek Noli i vitit 1926.
    Kadareja e ka ditur se përmbi kështjellat dhe heronjtë, qoftë dhe të një kryeheroi si Skënderbeu, në historisë e një populli më e rëndësishmja është ruajtja e identitetit të tij. Shqiptarët, në kohën e ndeshjes së tyre me osmanlinjtë kanë qenë popull me një identitet të formuar dhe luftuan për ta mbrojtur atë edhe pasi u pushtuan dhe u rrënuan kështjellat e tyre. Romani “Kështjella” kësaj ideje i mëshon dhe jo skënderbejadës: turqit otomanë donin t’i vrisnim të ardhmen këtij vendi, ta shkombëtarizonin atë. Kështu pas tyre dhe komunistët…

2.   Debati i fundit për Skënderbeun, siç e thamë, të ngjan me debatin e një a dy viteve më parë, me debatin për identitetin dhe qytetërimin shqiptar. Rreth këtij diskutimi palët ndahen përsëri: modernistët, të majtët, qytetarët e botës, ata që besojnë tek të qenit qytetarë të botës, ithtarë të mendimit rreptësisht shkencor, përplasen me ata që e duan historinë, atdhetarinë, qoftë dhe me mitet, qoftë dhe me thesaret e një kulture tradicionale. Të quajturit modernistë kanë shumë vërejtje mbi këtë kulturë, mbi personalitetet e saj, mbi shkencën dhe letërsinë e mëparshme të saj. Sipas tyre, kjo trashëgimi i ka fajet për gjendjen e sotme, gjendje me një krizë të qartë të kombëtarizmit nga varfëria dhe prapambetja e sotme.
    Sigurisht, si të afërt me disa nga eksponentët e komunizmit, modernët, ithtarët e qytetarisë botërore, u volit më shumë që fajin t’ia vënë kombëtarizmit, kulturës, traditave shqiptare. Në këtë pikë ata kanë përkrahjen e një situate të krizës së kombëtarizmit pas rënies së komunizmit. Si duket, fajet për prapambetjen e shqiptarëve nuk i ka komunizmi, por kultura shqiptare, kombëtarizmi në përmbajtjen e tij.
    Sa për ta skicuar lehtë historinë e mendimit çmistifikues tek ne, kjo kulturë e luftës me mitet nisi pas pavarësisë së shtetit shqiptar. Deri atëherë, rilindasit kishin prodhuar mitet e atdheut të bukur, e atdheut parajsë, e gjuhës shqipe si gjuhë perëndish, e shqiptarit trim dhe bujar, e gruas shqiptare punëtore dhe pa cene etj. Kur u formua shteti, parulla e të diturve ndryshoi: Tani që e bëmë Shqipërinë, të bëjmë shqiptarët. Konica, nismëtari i frymës kritike, për herë të parë e pa shqiptarin lakuriq, me shumë cene e të meta të rënda. Këtë frymë ndoqi dhe Fishta i publicistikës dhe i satirave. Noli qe rilindës në shumë drejtime, por luftoi për një shtet demokratik me institucione perëndimore. Parulla e tij qe: “Yxhym t’i vëmë shqelmin feudalizmës”. Pas këtyre neoshqiptarët me Branko Merxhanin dhe Vangjel Koçën luftuan ta modernizonin kombëtarizmin e shqiptarëve. Vala e tretë e çmitizimit vjen me komunistët shqiptarë, për këta gjithçka e kaluar ishte reaksionare, duhej filluar nga viti zero. Në ndryshim nga mendimi çmitizues i mëparshëm që donte një Shqipëri të modernizuar në mendësi dhe në institucionet e saj, por duke e ruajtur kulturën tradicionale, komunistët donin rrafshimin e gjithçkaje në kulturën identitare, për të krijuar Shqipërinë e re, jetën e re, njeriun e ri. Vala e katërt e çmitizuesve janë këta të sotmit, të cilët edhe pse nuk kanë krijuar figura të formatit të Konicës, Fishtës, Branko Merxhanit, duke pasur hapësirë në supermediat e sotme, i përcjellin mendimet e tyre më gjerësisht.

3.   Sigurisht, çmitizuesit e sotëm, ithtarët e idesë së qytetarizmit botëror, nuk janë komunistë. Madje ata e identifikojnë komunizmin me kombëtarizmin dhe kështu kombëtarizmi bëhet edhe më i pambrojtshëm. Por ata ruajnë filozofinë bazale komuniste, atë çfarë ishte themeli i tij: të jesh e kundërta e çdo kombëtarizmi, në emër të internacionalizmit. Ruajnë dhe filozofinë e tij të modernes, të më të përparuarës, të besimit te arsyeja, te shkenca, te çmitizimi, te mohimi i botës së vjetër, i tradicionales, në emër të së resë, përparimtares. Kësisoj, ata e quajnë veten dhe progresistë, si e kundërta e asaj që të jesh tradicionalist. Pra, mendimit komunist ata i heqin vetëm kombëtarizmin, të cilin edhe vetë komunizmi e përdorte si butafori në shfaqjet e tij dhe si demagogji a si perde, si tym syve për synimet jokombëtariste të tij.
    Teza kryesore e progresistëve, në emër të vështrimit kritik të të gjitha trashëgimive tradicionale, është se nuk ka një kombëtarizëm të ngulur me rrënjë në thellësi të kohërave. Si të tilla, ato figura të traditës kombëtariste që letërsia, shkenca, folku i kanë sjellë si mite të mëdha historiko-kulturore, si shenja kryesore të mitit më të rëndësishëm për çdo kulturë, të mitit të të parëve, të etërve, me të cilët pasardhësit identifikohen, pikërisht këta duhet të rrëzohen e të rrënohen. Ata, po se po, por edhe ato figura shkencore apo artistike që na i kanë përcjellë figurat historiko-mitike me veprat e tyre.
    Jo rastësisht në qendër të sulmeve të tyre vihen Skënderbeu, gjuha shqipe, historia, institucionet tradicionale të shqiptarëve. Për pasojë, edhe disa nga figurat e njohura të lëvrimit të kombëtares, si: Kadare, Çabej, Buda, rilindasit. Më e mprehtë dhe më sarkastike bëhet fjala e progresistëve kur flitet për mitet. Pa, pa, pa… këtu ata bëhen të tmerrshëm, nuk të falin. Po ç’t’i bësh që në botë ka vende shumë të njohura dhe me një histori tragjike mijëravjeçare që i duan mitet. Shkoni e u thoni hebrenjve: “Hiqni dorë nga mitet tuaja. Nga Moisiu, Abrahami, Davidi dhe Solomoni etj”. Ata këto mite i mbajtën gjallë, u dhanë identitet, i mbajtën me frymë edhe gjatë Holokaustit dhe pas gati dymijë vjetësh pa atdhe, i rikthyen në Tokën e Premtuar. Festat, porositë e Moisiut, psalmet e Davidit, sinagogat ata i morën me vete kudo. Këtu është kyçi i identitetit të tyre.
    Çmitizuesit deri tani nuk kanë dalë vetëm kundër Nolit dhe Konicës, të cilët me gjithë frymën e tyre tërësisht novatore në kulturën shqiptare, nismëtarë të kritikës së miteve të Rilindjes, nuk hoqën dorë nga Skënderbeu, gjuha dhe kultura shqiptare, madje prodhuan disa nga vlerat më të shquara në këto fusha. Dhe ata ishin figurat intelektuale që çdo kulturë në botë do të donte t’i kishte si pasuri të saj.

4.   Në fund të fundit, nuk kam asgjë me progresistët a internacionalistët, veç asaj që ata po shfaqen si autoritaristë, si përjashtues të të gjithë të tjerëve, duke na i shfaqur pikëpamjet e tyre si paraja më e fundit e mendjes në botë e duke na thënë se kombëtarizmi është autoritarist. Kjo botë ka vend dhe për ata që janë tradicionalistë, idealistë, krijues mitesh, ndjekës të racionalizmit, të pozitivizmit ala Ogyst Komt etj. Një nga poetët më modernë italianë të shekullit XX, nobelisti S. Kuazimodo, e quante poetin, veten, krijues mitesh (shih poezinë “Epitaf për Bice Donetin&rdquosmiley. Edhe Hollivudi ka mitet e tij të mëdha.
    Ndonjë nga progresistët, nga më të zellshmit miterrënues, të habit dhe me zellin si mitekrijues, p.sh. ai mitizon një shkrimtar, e quan atë “të gjallë, të gjallë e mal mbi male”. Dhe kjo etje mitizuese të habit kur këtë e bën një çmitizues. Por mbase çmitizuesin dhe shkrimtarin i bashkon që të dy zelli për të rrëzuar mitin e Skënderbeut, të cilin shkrimtari i mitizuar prej çmitizuesit e quan hajdut kuajsh.
    E kjo na çon te një hulli tjetër: me këta çmitizuesit e Skënderbeut bashkohen dhe dumbabistët, rudimentet e turkoshakërisë në mendimin tonë në këto vitet e fundit. Dumbabistët e sotëm e akuzojnë Skënderbeun si renegat të baba Sulltanit. Për çudi, një cilësim të tillë të Skënderbeut e bën dhe ndonjë shkencëtar i përkthyer nga progresistët dhe i promovuar prej tyre si fjala e fundit e shkencës. Shumë çudira gjen te këta progresisto-jokombëtaristët. Janë çmitizues dhe thurin mite, janë progresistë, por bashkohen me turkoshakët, janë për hapjen, për progresin, por duke përjashtuar këdo që nuk i pëlqen ata, e shfaqen veten tërësisht si autoritaristë, janë kundër komunizmit, por ruajnë prej tij filozofinë e çmitizimit të tradicionales.

5.  Historianët e qytetërimeve na thonë se ekzistojnë tiparet thelbësore të një identiteti, të cilat përcaktojnë fizionominë e një populli edhe në ndryshimet që me kohë mund të vijnë. Këto tipare janë shfaqur me shkrim, për herë të parë, në një letër që athinasit ua bënin spartanëve kur i ftonin të bashkohen me ta në luftën kundër persëve në shekullin e pestë para erës së re. Këto tipare kyçe identitare, sipas athinasve të shek. V, janë: gjaku, gjuha, feja, mënyra e jetesës.
    Në rastet e pushtimeve të gjata, qytetërimi rrudhet e rrëgjohet, sa thua zhduket, por në rrethana të favorshme ai ringjallet, se, siç thotë F. Brodel, nganjëherë për identitetin, një mijë vjet kanë vlerën e një episodi të vetëm. Kështu, hebrenjtë u kthyen në identitetin e tyre pas mijëra vjetësh, kështu dhe spanjollët e islamizuar pas Rekonkuistës, u kthyen më me forcë te identiteti i tyre.
    Puna e Kadaresë me letërsinë, e Çabejt me gjuhën, e Aleks Budës dhe e sa e sa të tjerëve si këta, që punuan për identitetin e shqiptarëve, nuk mund të hidhet poshtë se disa të quajtur progresistë a çmitizues vetëm se kanë akses në media, duan t’i hedhin poshtë. Ata na kanë mësuar se gjaku, gjuha, feja, mënyra e jetesës ishin gjërat e përbashkëta të shqiptarëve që kur ata e krijuan identitetin e tyre. Shqiptarët kanë një histori të gjatë, kanë një përvojë të vetën në ruajtje të këtij identiteti. Dhe ata mund të krenohen për këtë identitet që kaloi nëpër sprova shumë të rënda.

Gazeta Standart

__________________

P.S. Formatimin e artikullit, dmth ndarjen ne paragrafe, e bera vete me hamendje, se tek faqja e gazetes eshte e gjitha bashke si nje paragraf i tere dhe eshte shume veshtire per ta lexuar. Ndersa numrat 2-5 jane dhe tek artikulli i gazetes.

Me leje, kisha nje pytje::

Kjo statuja e Skendit lart (ne foto)  ku gjendet?

Disa thone ne Kruje...disa te tjere thone qe eshte thjesht nje MIT qe statuja ekziston...pasi ajo shfaqet si imazh i realizmit socialist permes burimeve te globalizmit.

Se ku qendron e verteta...une nuk e di. Di vetem qe e kam pare ne Kruje njehere...po tani qe lexova dhe ata qe thone qe eshte nje MIT...me duhet te ferkoj fort syte se mbase me duhen syze edhe mua.

Sikur te shikonim edhe ne aq QART...Po ja qe realiteti...mbetet gjithmon jasht hapsirave tona te botkuptimit. Shyqyr zotit per anal-istet qe na hapin syte!

Skenderbeu, dy tingellima te panjohura ne 541 vjetorin e vdekjes

Ledi Shamku Shkreli

Tingellima per SkenderbeunKa një debat të rëndësishëm mbi Gjergj Kastriotin këtë periudhë në Shqipëri. Por duket se edhe jashtë saj. Në t’vërtetë ky debat nuk është aspak i ri, ka mbi pesë shekuj e gjysëm që mbahet i ndezur. Nëse do rreshtoheshin këtu emrat e atyre që shkruan mbi këtë hero të Europës, nuk di kush do të mbetej jashtë.
    E në fakt Skënderbeu i vërtetë nuk është tjetër pos asaj miksture që ka mbetur gjallë në imagjinatën e njerëzve, në shkrimet e humanistëve të Rilindjes Europiane, në legjendat e maleve dhe kullat e Macukullit, në shkrimet kritike bashkëkohore e në ëndrrat e fëmijëve tanë; është njeriu që e futi vrullshën popullin shqiptar në historinë e popujve modernë; është ati ynë i përbashkët tokësor.
    Këtë përkatësi atnore do të ketë ndjerë edhe bujari Lek Pervizi kur është ulë për të përkthyer shkrimin madhor të Dhimitër Frangut “Veprat e lavdishme të Skënderbeut” (Arbëria 2007), sipas ribotimit të 1584-ës me titull “Gli illustri et gloriosi gesti, et vittoriose imprese, fatte contra Turchi dal sign. D. Giorgio Castriotto, detto Scanderbeg, Prencipe d’Epiro”. Botesa e librit u nxit prej Girolamo Angelo Flavios, pinjoll i Engjëlloreve (Êjllorve) të Drishtit dhe siç deklaronte ai vetë, stërnip i Kastriotit të Madh. Por nuk do të flas këtu mbi këtë përkthim të vyer, për të cilin Shqipëria ruante prej shekujsh një borxh të dyfishtë (ndaj Heroit dhe ndaj At Dhimiter Frangut që e shkroi); në këtë përvjetor të 451-të të vdekjes së Kastriotit dua ti sjell lexuesit tonë dy tingllima, a sonete, që ndodhen në botimin shqiptar e që i kushtohen pikërisht atij.
    Në shenjë falenderimi ndaj përkthimit të Pervizit, por edhe për shkak të dimensionit veçanërisht epik të poezive, shqipërimet e këtyre tingllimave vendova ti bëj në koinenë gege (tjetër borxh ky ndaj “gjuhës sonë shqyptare&rdquosmiley. Tingllima e parë titullohet “Skanderbegut të pamposhtun” dhe është shkruar nga Luigi Groto (1541-1585) njohur si i verbti i Adries; ndërsa tingllima e dytë quhet “Mbi vorr të Skanderbegut”, dhe është konceptuar në latinisht nga Gabriele Faerno (1510-1561).
    Vargnimet e kësaj natyre hasen rëndom në poezinë e Rilindjes Italiane dhe ndryshojnë nga tingllimet (sonetet) klasike. Kjo ka qenë edhe një nga sfidat në shqipërimin e këtyre dy soneteve, të papërkthyera më parë ndër ne. Shqipërim i cili përveç aspektit teknik, paraqiste edhe vështirësi të karakterit historiko-gjuhësor, pasi një pjesë e fjalëve të italishtes, në mënyrë të veçantë në poezinë e Groto-s, ka ndërruar kuptimësi në këto katër shekuj e gjysëm. Kështu fjalët novo, invitto, fero, par, opri etj. në italishten e sotme, kanë ndryshuar formë (psh. invitto, sot: invincibile), por kanë ndryshuar edhe hierarkinë e kuptimësisë (psh. opri, sot apri, dikur përdorej në kuptimin zbuloj). E gjithaq vërehen edhe forma rudimentale të latinishtes vulgare që asokohe gëlonin në italishten e Pesëqindës (ad huom non lice).
    Tingllimi “Dell’Invittissimo Scanderbeg” (“Skanderbegut të pamposhtun&rdquosmiley ndjek në pikëpamje prozodike, por edhe në atë poetike, modelin e konsoliduar të një tradite apologjike, e cila është dhe karakteristikë e rimatorit të njohur venedikas Luigi Groto. Tingllima këtu i përmbahet vargëzimit me dy korpuse: nistori duket si një strofë tetëvargëshe, por në fakt është i përbërë nga dy strofa katërshe të tipit a/b/b/a. Nga ana tjetër, këto strofa lidhen së bashku pasi a-ja dhe b-ja e katërshes së dytë rimojnë me të njëjtin tingull e kadencë me katërshen e parë. Ndërsa korpusi i dytë ndryshon nga i pari pasi nuk ndahet aq thjeshtë në dy grupime (3+3), pasi këtu kemi një thyerje të strukturës së korpusit nistor, duke kaluar në një vargnim të tipit a/b/c+a/b/c. Në këtë rast a-të dhe b-të nuk rimojnë me ato të korpusit të parë.
    Groto e përmbyll këtë sonet me një lojë të hollë e të këndshme fjalësh ndaj emrit Angelo-Engjell, me të cilin ka njiherit parasysh qoftë nxitësin e botesës, Angelo Flavion, stërnip i Skanderbegut, qofte edhe engjellin si banor të Qiellës e t’amshimit, që ndryshe ka ne, banorët e tokës, ka fuqinë t’i rrokë ngjarjet e figurat prej së larti e të përshkruajë kësisoj ç’përmasa të përbotshme ato kanë.

Tingellima I    Sa i takon tingllimit të dytë, duhet theksuar që në krye se këtë nuk e kemi sjellë në shqip nga origjinali, i cili është shkruar në latinisht dhe përshfaqe që në motin 1531, por nga përkthimi italisht i Anonimit të Palermos të një libri mbi historinë e Gjergj Kastriotit, përshfaqur më 1845 në Siqeli.
    Dëshprimi për grabitjen e eshtrave të Skanderbegut dhe humbja e mundësisë për ta kthyer mauzoleun e tij në një altar të frymëzimit për luftë ndaj turqve, i dha shkas autorit më të madh neo-latin të kohës, poetit nga Kremona, Gabriele Faerno t’i kushtojë këtë tingllim fatosit shqiptar. Poezia përzgjidhet me kast nga humanisti i shquar italian Paolo Giovio, si një paradigmë e Feniksit që rilind nga vdekja e vet, me rasën e ribotimit të veprës “Jeta e njerzve të shquem”, në vjetin 1577.
    Sikurse shihet, “Mbi vorr të Skanderbegut”, nuk përman elemente të italishtes së vjeter duke dëshmuar një moshë më të pjekur të gjuhës dhe ndonëse i sjellë në italishten e shek. XIX, tingllimi i përshtatet bukur mirë në strukturë formës së Rilindjes. Tingllimi në origjinalin latin del të ketë pasur pesë radhë më tepër dhe një metrikë të ngjashme, ndonëse me trok të ndryshëm, ndërsa sa i përket kuptimit shmangiet janë thuajse vetëm të natyrës stilistikore.
    Por kush ishin keta dy autore, poete te Rilindjes Italiane?
    Luigi Groto apo siç njihej në rrethet letrare të kohës, i Verbëti i Adries (il Cieco d’Adria) ishte letrar, tragjediograf dhe rimator italian (lind në Adrie 1541 – vdes në Venecje 1585). Që fëmijë humbet të parit e për këtë do quhej dhe i Verbëti i Adries, por pavarsisht nga kjo, ja del të bëhet njeri me kulturë të gjerë humaniste e të zhvillojë një aktivitet të gjerë letrar (ndonese do vdiste i ri).
    Shkroi tragjedi, komedi, drama baritore, poema latine dhe rima të ndryshme, por thjeshtëzoi për gjindjen e thjeshtë edhe vepra të antikitetit. Në tragjedinë e tij të parë, Dalida, përshfaqë më 1572, por shkruar shumë më parë, Grotto shfaq një talent të padyshimtë dramatik dhe abuzon më pak se bashkëkohësit me sentenca dhe retorikë. Ndërsa nisur nga tragjedia e dytë e tij, Adriana (botuar ne vjetin 1578), e që ka për subjekt historine e dy të rinjve fatkeq në dashuri, Latino e Adriana, Shekspiri kohë më vonë do të krijonte Romeo e Xhuljetën. Në një prej komedive, Emilia (1579), Groto zgjeron Epidicusin e Plautit, por veç komedive e dramave të tjera, vepër tjetër e rëndësishme e tij janë Ligjeratat Popullore (le Orationi volgari) të botuara në Venedik më 1589. Trupi i tij sot pushon në katedralen e Adries (Itali).
    Gabriele Faerno, poet latin i shek. XVI, lindi në Kremone në Lombardi, aty nga viti 1510. Pati për mbrojtës dhe mecenat Papa Piun VI, i cili do ta tërhiqte atë në Romë pranë tij, duke i hapur kështu rrugën e suksesit. Faerno ka hyrë në historinë e letrave europiane si fabulist, poet dhe kritik i Pesqindës dhe është konsideruar nga pasardhësit si “humanista proper”.
    Vepra që i dha famë ishte “Përmbledhje Fabulash” (Centum Fabulae ex antiquis scriptoribus delectae) shkruar me një stil tepër elegant, që u botua së pari në Romë më 1564, pasi ai kish vdekur. “Përmbledhja” njohu një sërë botimesh luksoze dhe kohët e fundit edhe disa botime kritike. Vlen të përmendet se kur Faerno kompozoi fabulat e tij, s’qenë zbuluar ende ato të Fedrit, ndonëse më pas u pretendua se ai i kish njohur që më parë ato, por pretendimi nuk u provua kurrë.
    Shkroi dhe një sërë vargnimesh në latinisht për njerëz të shquar dhe në përgjithësi konsiderohet si autori më i madh neo-latin i Papa Piut IV (1559-1565). Faerno vdiq në Romë më 1561, ku dhe u varros.

Tingellima II

Gazeta Shqiptare /Milosao 

He... o te shkrete kaq shume i dridhet mjekra disave  te konfirmojne ku u varros heroi i shqiptareve Gjergj Kastrioti !!! .. Flitet kaq shume per mit , gjeopolitike , fakte dhe te verteta historike , por harrojme qe ndoshta duhet te fillojme nga ""FUNDI"" qe te mos zhgerryhemi pa ""IDENTITET"" perjetesisht ne llumin e klonimit musliman turk  !!!! Mjaft i mashtruam injorantet me shqiponjat qe flutojne malit , po ja qe nuk mashtroni dot boten per simbolet e kristianizmit bizatin... Ju bej selam se varrit ne Lezhe i mungon kryqi !!!!!

ps. Le ti japim Cezarit ate qe eshte e Cezarit !!!!!!!

 

I nerumi J .Je shume i durushem dhe sqarues ashtu sic ka thene i madhi  Khajami  :-Mos e perdor diturine per te shtypur te tjeret....por ne fakt ,ti po ben te kunderten . I jep DIJE injoranteve dhe Idioteve te cilet te vetmen merite ne zotrimin  e Dijes kane perdorimin e saj ne forme peshtyme e jargesh per vepren e tjetrit . Shpesh here duke kaluar extremisht etapat, njerzit e ditur perpiqen te lartesojne dike qe eshte nen nivelin e nje njeriu te rendomte te themi ne vitin 1900 dhe ne thellesi te tilla te Memedhembjes ku emri Skenderbe i ngjan me ndonje turbe ne kaza ku vihet per Idhujtari. Mos u hiq morrat te tjereve para kohe as gjethet e fikut te eger, leri te zhvillohen ne menyre te natyreshme .Edhe nje femije qe nuk e di fare ne se me vone kur te rritet do jete POTENT apo IMPOTENT te shan .Te q...nenen!

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).